{"id":26970,"date":"2020-10-06T08:24:41","date_gmt":"2020-10-06T06:24:41","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=26970"},"modified":"2020-10-06T08:33:47","modified_gmt":"2020-10-06T06:33:47","slug":"jak-juz-wie-sie-co-sie-ma","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/10\/06\/jak-juz-wie-sie-co-sie-ma\/","title":{"rendered":"Jak ju\u017c wie si\u0119, co si\u0119 ma"},"content":{"rendered":"<p>Najlepsza muzyka do zabawy z ostatnich dni? Pod warunkiem jeszcze, \u017ce nie jest to R\u00f3is\u00edn Murphy? I \u017ceby by\u0142a pe\u0142na pozytywnej energii? I zabawna? Umiarkowanie kiczowata? Mi\u0119dzygatunkowa? Dom\u00f3wkowa? Troch\u0119 retro? Odpowiednia na zim\u0119? I na lockdown, gdyby ju\u017c znowu do niego dosz\u0142o? W skali powy\u017cej si\u00f3demki? Z sol\u00f3wkami na harfie? I jeszcze najlepiej z polskim w\u0105tkiem? Spokojnie, wszystko si\u0119 znajdzie. Przecie\u017c domy\u015blacie si\u0119, \u017ce te wst\u0119py do notek blogowych to si\u0119 pisze na samym ko\u0144cu, jak ju\u017c wie si\u0119, co si\u0119 ma (a tytu\u0142y notek to ju\u017c w og\u00f3le, nawet po napisaniu wst\u0119pu do notki).\u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2176576632\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/henogledd.bandcamp.com\/album\/free-humans\">Free Humans by Hen Ogledd<\/a><\/iframe>\n\n\n<p>Nie chcia\u0142em wystawia\u0107 wczoraj w wy\u015bcigu z Murphy angielskiej grupy <strong>Hen Ogledd<\/strong>, by\u0142oby to bowiem zestawienie nier\u00f3wne. Diwa kontra dziwacy. Ale trudno mi si\u0119 b\u0119dzie oderwa\u0107 od p\u0142yty tych dziwak\u00f3w z p\u00f3\u0142nocnej Anglii przez kilka najbli\u017cszych tygodni. <em>Free Humans<\/em> (Weird World, 7-8\/10) to kapitalna, pe\u0142na spontaniczno\u015bci p\u0142yta spomi\u0119dzy staro\u015bwieckiego folku (opisywani tu niedawno Richard Dawson i Rhodri Davies) a ejtisowego syntezatorowego popu (to ta kobieca po\u0142owa kwartetu: Dawn Bothwell i Sally Pilkington, kt\u00f3re nie mog\u0105 mi si\u0119 przesta\u0107 kojarzy\u0107 z naszymi Enchanted Hunters). Wychodz\u0105 ejtisy z lekka w\u0142a\u015bnie staro\u015bwieckie i bardzo prowincjonalne. Bliskie karaoke w pubie, takim czynnym troch\u0119 d\u0142u\u017cej ni\u017c do 22.00, jak ostatnio. Czasem lekko sfa\u0142szowane (Davies, bo o Dawsonie nie dam z\u0142ego s\u0142owa powiedzie\u0107 &#8211; kto wam wyci\u0105gnie takie falsety jak w<em> Crimson Star<\/em>?), czasem uzupe\u0142nione egzotyczn\u0105 w tym zestawieniu sol\u00f3wk\u0105 (tu zn\u00f3w bardziej panowie &#8211; s\u0105 nawet partie harfy Daviesa), czasem ju\u017c blisko mrocznego folku Current 93 (<em>Paul is 9ft Tall<\/em>), ale zawsze uderzaj\u0105ce w jaki\u015b czu\u0142y punkt. Cho\u0107by w <em>Trouble:<\/em>&nbsp;<em>Trouble with a capital T<\/em>&#8230; itd. Swoj\u0105 drog\u0105 &#8211; kilka tekst\u00f3w (cho\u0107by <em>Space Golf<\/em>) warto tu sprawdzi\u0107. Maria\u017c niepasuj\u0105cych do siebie estetyk sprawia wra\u017cenie totalnego chaosu, ale na ko\u0144cu daje efekt ciep\u0142y, swojski, bliski, pe\u0142en poczucia humoru (czasem nieco ju\u017c Zappowskiego) i przebojowy &#8211; nawet dzieci pyta\u0142y z rosn\u0105c\u0105, cho\u0107 ci\u0105gle niepewn\u0105 ciekawo\u015bci\u0105, co to takiego. S\u0105dz\u0105c po adnotacji, \u017ce w wokalach pomaga\u0142y &#8222;Milenka and Zosia&#8221; &#8211; znalaz\u0142yby si\u0119 i tu jakie\u015b polskie w\u0105tki. Ale te ju\u017c mam &#8211; na kolejnym wydawnictwie.&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=18844316\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/polena.bandcamp.com\/album\/we-mnie-ze-sob\">We\u017a Mnie Ze Sob\u0105 by Das Komplex<\/a><\/iframe>\n\n\n<p>\u017badnych kompleks\u00f3w nie s\u0142ycha\u0107 w ofercie <strong>Das Komplex<\/strong> &#8211; producenta znanego ju\u017c z katalogu wytw\u00f3rni Pets czy FASRAT. Epka <em>We\u017a mnie ze sob\u0105<\/em> (Polena, 7-8\/10) dom\u00f3wk\u0119 nap\u0119dzi z pot\u0119\u017cn\u0105 rezerw\u0105. Nap\u0119dzi\u0142aby i publiczno\u015b\u0107 do du\u017cego klubu, gdyby by\u0142o dok\u0105d nap\u0119dza\u0107. Tytu\u0142owy utw\u00f3r nagrany z Emose Uhunmwangho, o kt\u00f3rej <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/1968414,1,emose-uhunmwangho-gwiazda-z-koszalinskiego-blokowiska.read\">niedawno pisali\u015bmy szerzej w POLITYCE<\/a>, najbardziej retro w ca\u0142ym zestawie (i nale\u017c\u0105ca do starszych utwor\u00f3w), pozostaje ledwie rozgrzewk\u0105. Wra\u017cenie robi ch\u0142odniejszy w brzmieniu, dubowy <em>Somebody<\/em>, ale przede wszystkim ch\u0142odne ju\u017c z tytu\u0142u <em>Zbli\u017ca si\u0119 zima<\/em>. Koszali\u0144ski producent wyprowadza tu dyskotekowy szlagier z ca\u0142ej narracji zbudowanej wok\u00f3\u0142 wypowiedzi o ptakach (a\u017c chcia\u0142oby si\u0119 przypomnie\u0107 w tym miejscu <em>Sowy Polski<\/em> Micha\u0142a Szturomskiego), a p\u00f3\u017aniej b\u0142yskotliwie zamienia sample z progrockowej, Tolkienowskiej opowie\u015bci Bo Hanssona w rasowe arpeggia w stylu szczytowej Abby. I niby kraj i nawet epoka te same, ale niez\u0142ej wyobra\u017ani wymaga\u0142o takie zestawienie.<b>\u00a0<\/b><\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2364912065\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/license_id=1061\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/mildlife.com.au\/album\/automatic\">Automatic by Mildlife<\/a><\/iframe>\n\n\n<p>Przysz\u0142a te\u017c wreszcie zamawiana jaki\u015b czas temu p\u0142yta <strong>Mildlife<\/strong> &#8211; &#8222;ulubionej aktualnie australijskiej grupy Gillesa Petersona&#8221; (wyobra\u017cam sobie te jego szafy z fiszkami zespo\u0142\u00f3w, podzielone na cz\u0119\u015bci \u015bwiata) &#8211; zatytu\u0142owana <em>Automatic <\/em>(Heavenly, 7\/10). Debiutu to nie przebija, ale zn\u00f3w rozpi\u0119te jest pomi\u0119dzy krautrockiem, ameryka\u0144skim funkuj\u0105cym fusion, no i dyskotek\u0105. Kapitalne groove&#8217;y, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 samplowa\u0107 przyszli tw\u00f3rcy nowego disco, bogate aran\u017cacje, klimat dobrego projektu studyjnego bez s\u0142abych punkt\u00f3w &#8211; i tylko kropki nad &#8222;i&#8221; w postaci kompozytorskiego b\u0142ysku natchnienia tu brak. Mildlife staj\u0105 si\u0119 powoli moj\u0105 ulubion\u0105 formacj\u0105 si\u00f3demkow\u0105 &#8211; nie od formatu 7&#8243;, tylko od przeci\u0119tnej ocen w skali do dziesi\u0119ciu.&nbsp;<\/p>\n<p>A przy okazji &#8211; najlepszy utw\u00f3r opisywanego niedawno materia\u0142u <strong>Jaga Jazzist<\/strong> to &#8211; jak si\u0119 okazuje &#8211; remiks. Czyli Apex w wersji, przy kt\u00f3rej spotkali si\u0119 znowu Lindstr\u00f8m &amp; Prins Thomas. Dla samego spotkania warto tego pos\u0142ucha\u0107.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=4248809439\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/jagajazzist.bandcamp.com\/album\/apex-lindstr-m-prins-thomas-remix\">Apex (Lindstr\u00f8m &amp; Prins Thomas Remix) by Jaga Jazzist<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Najlepsza muzyka do zabawy z ostatnich dni? Pod warunkiem jeszcze, \u017ce nie jest to R\u00f3is\u00edn Murphy? I \u017ceby by\u0142a pe\u0142na pozytywnej energii? I zabawna? Umiarkowanie kiczowata? Mi\u0119dzygatunkowa? Dom\u00f3wkowa? Troch\u0119 retro? Odpowiednia na zim\u0119? I na lockdown, gdyby ju\u017c znowu do niego dosz\u0142o? W skali powy\u017cej si\u00f3demki? Z sol\u00f3wkami na harfie? I jeszcze najlepiej z polskim [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":27056,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,3,312,120,3319,4156,3666,558,4197,4,1249,106],"tags":[2254,4433,20,3323],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26970"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=26970"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26970\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":27066,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26970\/revisions\/27066"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/27056"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=26970"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=26970"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=26970"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}