{"id":27044,"date":"2020-10-05T08:06:17","date_gmt":"2020-10-05T06:06:17","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=27044"},"modified":"2020-10-05T08:08:18","modified_gmt":"2020-10-05T06:08:18","slug":"zawsze-pewna","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/10\/05\/zawsze-pewna\/","title":{"rendered":"Zawsze pewna"},"content":{"rendered":"<p>Jedn\u0105 z rzeczy, kt\u00f3rych si\u0119 nie spodziewa\u0142em, a kt\u00f3re poprawia\u0142y nastr\u00f3j w tym roku, by\u0142y domowe dyskoteki <strong>R\u00f3is\u00edn Murphy<\/strong>. Ostatnio Facebooka zala\u0142a fala nostalgicznych powt\u00f3rek z <em>Kid A<\/em> Radiohead. Nudnych do\u015b\u0107 (niestety) dyskusji prowadzonych z okopanych pozycji przez ludzi, kt\u00f3rym ta p\u0142yta zmieni\u0142a \u017cycie na lepsza albo&#8230; zepsu\u0142a rocka na zawsze (i takie opinie s\u0142ysza\u0142em). 20 lat temu mo\u017ce i rz\u0105dzi\u0142o Radiohead &#8211; ale w\u0142a\u015bnie w ods\u0142uchu domowym. Za to sfer\u0119 publiczn\u0105 i kultur\u0119 klubow\u0105 zdominowa\u0142y wtedy na pewien czas taneczne przeboje Moloko w przer\u00f3\u017cnych wersjach. Na koncertach &#8211; p\u00f3\u017aniej tak\u017ce tych solo &#8211; R\u00f3is\u00edn, ze swoimi frymu\u015bnymi nakryciami g\u0142owy i pelerynami, by\u0142a gwiazd\u0105 nie do pobicia i nawet przy swoim bardzo pewnym repertuarze sama pozostawa\u0142a i tak tym najpewniejszym ogniwem na scenie.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/hscm2WKBklA\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe>\n\n\n<p>Nowy album jest mi\u0142ym echem tego statusu, p\u0142yt\u0105 zawieraj\u0105c\u0105 ca\u0142\u0105 seri\u0119 dyskotekowych piosenek zszytych ze znakomitych prefabrykat\u00f3w, ale nieoddaj\u0105cym moim zdaniem pe\u0142ni talentu Irlandki. Za stron\u0119 muzyczn\u0105 odpowiedzialny jest weteran z Sheffield i pionier wytw\u00f3rni Warp &#8211; Richard Barratt, lepiej znany z duetu Sweet Exorcist albo pod solowym szyldem DJ Parrot, no i oczywi\u015bcie jako Crooked Man. Czerpie tu gar\u015bciami z dramaturgii charakterystycznej ju\u017c dla techno (i do tradycyjnych element\u00f3w dorzuca np. mocno podkr\u0119cone barwy perkusyjnych talerzy, jak w <em>Simulation<\/em>), w takich momentach jak <em>Kingdom of Ends<\/em> wyzwalaj\u0105c du\u017c\u0105 energi\u0119, ale konsekwentnie te\u017c zaniedbuje melodie na rzecz brzmienia. A przy tym troch\u0119 gubi szczeg\u00f3\u0142y w ma\u0142o klarownym, a nawet lekko zamulonym miksie &#8211; lepiej brzmi\u0105, co ciekawe, wersje <em>extended<\/em>. I to te wybra\u0142bym ostatecznie na prywatk\u0119. Cho\u0107 rozmiarami rozrastaj\u0105 si\u0119 ponad wszelkie granice.<\/p>\n<p>Ca\u0142o\u015b\u0107 w przedbiegach bije <em>Take Her Up To Monto!<\/em>, ale nie osi\u0105ga poziomu <em>Overpowered<\/em> czy nawet <em>Hairless Toys<\/em>, a wreszcie debiutanckiej p\u0142yty nagranej z Matthew Herbertem. Wi\u0119cej tu uniwersalnej diwy disco, mniej samej Murphy, kt\u00f3ra przecie\u017c powtarza gdzie\u015b po drodze, \u017ce <em>jej historia nie zosta\u0142a jeszcze opowiedziana, ale zadba o w\u0142asny happy end<\/em>. Z jednej strony jest w samej tej deklaracji jaka\u015b pot\u0119\u017cna moc, dawna pewno\u015b\u0107 wci\u0105\u017c tu jest. Z drugiej &#8211; to opowiadanie odbywa si\u0119 tylko i wy\u0142\u0105cznie na poziomie muzyki i &#8211; mnie przynajmniej &#8211; pozostawi\u0142o pewien niedosyt. Co nie znaczy, \u017ce nie warto pos\u0142ucha\u0107 &#8211; a widz\u0119 w\u015br\u00f3d odbiorc\u00f3w tego albumu du\u017co \u015bwie\u017cego entuzjazmu.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>ROISIN MURPHY R\u00f3is\u00edn Machine<\/strong>, Mickey Murphy&#8217;s Daughter 2020, <strong>6-7\/10<\/strong>\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/5WpDQt6EbpzXbqo9g9P0L6\" width=\"500\" height=\"250\" frameborder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jedn\u0105 z rzeczy, kt\u00f3rych si\u0119 nie spodziewa\u0142em, a kt\u00f3re poprawia\u0142y nastr\u00f3j w tym roku, by\u0142y domowe dyskoteki R\u00f3is\u00edn Murphy. Ostatnio Facebooka zala\u0142a fala nostalgicznych powt\u00f3rek z Kid A Radiohead. Nudnych do\u015b\u0107 (niestety) dyskusji prowadzonych z okopanych pozycji przez ludzi, kt\u00f3rym ta p\u0142yta zmieni\u0142a \u017cycie na lepsza albo&#8230; zepsu\u0142a rocka na zawsze (i takie opinie s\u0142ysza\u0142em). [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":27051,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,18,3,120,3319,7,4197,106],"tags":[4432],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27044"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=27044"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27044\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":27054,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27044\/revisions\/27054"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/27051"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=27044"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=27044"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=27044"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}