{"id":27577,"date":"2020-12-02T08:47:27","date_gmt":"2020-12-02T07:47:27","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=27577"},"modified":"2020-12-02T09:59:48","modified_gmt":"2020-12-02T08:59:48","slug":"czy-mozna-bezczelnie-grac-to-samo-co-inni-juz-grali","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/12\/02\/czy-mozna-bezczelnie-grac-to-samo-co-inni-juz-grali\/","title":{"rendered":"Czy mo\u017cna bezczelnie gra\u0107 to samo, co inni ju\u017c grali?"},"content":{"rendered":"<p>Kr\u00f3tsza i bardziej naiwna odpowied\u017a na tytu\u0142owe pytanie to popularny ju\u017c mem z cytatem z Krzysztofa Bosaka: <em>Mo\u017cna. Gdyby to by\u0142o z\u0142e, B\u00f3g by inaczej \u015bwiat stworzy\u0142.<\/em> Odpowied\u017a d\u0142u\u017csza i bardziej skomplikowana brzmi: Owszem, tylko trzeba si\u0119 bardziej postara\u0107. Trzeba konwencj\u0119 pozna\u0107 na wylot, roz\u0142o\u017cy\u0107 j\u0105 na cz\u0119\u015bci jak \u017co\u0142nierz sw\u00f3j karabin, naoliwi\u0107, czasem mo\u017ce nawet wymieni\u0107 jak\u0105\u015b cz\u0119\u015b\u0107 &#8211; ale nie na ta\u0144szy zamiennik, tylko na odrestaurowany model z epoki. W muzyce <strong>Craven Faults<\/strong> nie ma nic z Bosaka &#8211; poza mo\u017ce pewn\u0105 domieszk\u0105 ostentacyjnego retro &#8211; ale doskonale od\u015bwie\u017ca kilka \u015bcie\u017cek minimalistycznej tw\u00f3rczo\u015bci syntezatorowej i zarazem progresywnej elektroniki. W zgrabnie zmontowanym zestawie spotykaj\u0105 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie niemieccy bohaterowie &#8211; Manuel G\u00f6ttsching, Klaus Schulze i Michael Rother. I brzmi\u0105 jak w latach 70. Cho\u0107 akcja dzieje si\u0119 wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie i w p\u00f3\u0142nocnej Anglii.\u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/KRT-tIn9yeE\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Powy\u017cszy film \u015bwiadczy o tym, \u017ce najlepiej w\u015br\u00f3d muzycznej braci na covidowej sytuacji wyszli samotnicy mieszkaj\u0105cy z szafami synetzator\u00f3w modularnych. Mogli wysy\u0142a\u0107 w \u015bwiat filmiki z kamerki ustawionej w mrugaj\u0105cych diodami kawalerek, w kt\u00f3rych kable ci\u0105gn\u0105 si\u0119 jak makaron, nie ma gdzie pod\u0142\u0105czy\u0107 czajnika z wod\u0105, zreszt\u0105 ci\u0105gi gniazd i pokr\u0119te\u0142 dawno zast\u0105pi\u0142y kuchni\u0119. Ale filmik to tylko przygrywka przed destylatem tych dzia\u0142a\u0144, kt\u00f3ry znajdziemy w 37 minutach trzech utwor\u00f3w zebranych na <em>Enclosures<\/em>.\u00a0<\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">Najbardziej przebojowy w zestawie <em>Doubler Stones<\/em>, kt\u00f3ry w pojedynk\u0119 przekona\u0142 mnie do zakupu ca\u0142o\u015bci, to kwintesencja syntezatorowej elegancji. 10-minutowy utw\u00f3r wykrzesany z kr\u00f3tkiego, banalnego motywu melodycznego, kt\u00f3ry jednak, poddawany klasycznym transformacjom i modulacjom pozwala skonstruowa\u0107 ca\u0142kiem powa\u017cn\u0105 form\u0119. <em>Hard Level Force<\/em> to ju\u017c raczej elektroniczna forma przyczajenia si\u0119 w angielskiej mgle, rzecz pewnie najmocniej oddalaj\u0105ca si\u0119 od historycznych wzorc\u00f3w, ale te\u017c mniej intensywna. A ko\u0144cowy <em>Weets Gate<\/em> to ju\u017c co\u015b jak soundtrack ze <em>Stranger Things<\/em> rozwa\u0142kowany w form\u0119, kt\u00f3ra nie jest tylko filmowym szkicem tematu. Ma mo\u017ce podobny klimat, ale jej dramaturgia pozwala ruszy\u0107 si\u0119 z miejsca. Autor jako serce swojego systemu wykorzystuje szafowy system modularny firmy Moog, maj\u0105c te\u017c s\u0142abo\u015b\u0107 do organ\u00f3w Farfisa i starych maszyn perkusyjnych. Ka\u017cdy element ca\u0142o\u015bci ma idealne brzmienie, a forma ociosana jest ze zb\u0119dnych dodatk\u00f3w. Najkr\u00f3tsza odpowied\u017a na pytanie, czy kupowa\u0107, zabrzmi wi\u0119c jeszcze kr\u00f3cej ni\u017c te dwie pocz\u0105tkowe: jak najbardziej, mo\u017cna.\u00a0 \u00a0<\/span><\/p>\n<p><strong>CRAVEN FAULTS <em>Enclosures<\/em><\/strong>, The Leaf Label 2020, <strong>7\/10<\/strong><\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3495140400\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/cravenfaults.bandcamp.com\/album\/enclosures\">Enclosures by Craven Faults<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Kr\u00f3tsza i bardziej naiwna odpowied\u017a na tytu\u0142owe pytanie to popularny ju\u017c mem z cytatem z Krzysztofa Bosaka: Mo\u017cna. Gdyby to by\u0142o z\u0142e, B\u00f3g by inaczej \u015bwiat stworzy\u0142. Odpowied\u017a d\u0142u\u017csza i bardziej skomplikowana brzmi: Owszem, tylko trzeba si\u0119 bardziej postara\u0107. Trzeba konwencj\u0119 pozna\u0107 na wylot, roz\u0142o\u017cy\u0107 j\u0105 na cz\u0119\u015bci jak \u017co\u0142nierz sw\u00f3j karabin, naoliwi\u0107, czasem mo\u017ce [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":27582,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,308,3,312,120,3309,4197,4,1249,106],"tags":[4480],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27577"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=27577"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27577\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":27585,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27577\/revisions\/27585"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/27582"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=27577"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=27577"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=27577"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}