{"id":27784,"date":"2020-12-30T12:09:48","date_gmt":"2020-12-30T11:09:48","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=27784"},"modified":"2021-01-12T23:25:40","modified_gmt":"2021-01-12T22:25:40","slug":"rok-2020-w-muzyce-10-uwag-koncowych","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2020\/12\/30\/rok-2020-w-muzyce-10-uwag-koncowych\/","title":{"rendered":"Rok 2020 w muzyce: 10 uwag ko\u0144cowych"},"content":{"rendered":"<p><strong><span style=\"color: #ff0000;\">More, more, Moor<\/span> <\/strong>Chyba od lat 60. arty\u015bci tak mocno nie koncentrowali si\u0119 na pracy nad nowym materia\u0142em. Powody s\u0105 oczywiste: mniej czasu w trasie, wi\u0119cej w domu. W tym roku wydawa\u0142o si\u0119 wi\u0119c dwie p\u0142yty, a nie jedn\u0105. Jak <strong>Taylor Swift<\/strong>&nbsp;czy <strong>Sault<\/strong>. Albo i trzy, jak <strong>Nicol\u00e1s Jaar<\/strong>. Mo\u017cna te\u017c cztery, jak <strong>Wac\u0142aw Zimpel<\/strong>, pi\u0119\u0107 niczym <strong>Sarah Davachi<\/strong>. Albo jeszcze wi\u0119cej, jak <strong>Moor Mother<\/strong>. Najpierw nowa p\u0142yta grupy <strong>Irreversible Entanglements<\/strong>, potem seria archiwali\u00f3w, wsp\u00f3\u0142praca z <strong>Yatt\u0105<\/strong>, p\u0142yta koncertowa z <strong>Nicole Mitchell<\/strong>, znakomity solowy album <em>Circuit City<\/em>, najlepszy do tej pory, a wreszcie duet z raperem <strong>Billym Woodsem<\/strong> na koniec roku. Na korzy\u015b\u0107 Camae Ayewy dzia\u0142a\u0142o wiele czynnik\u00f3w, w tym fala bardzo emocjonalnie odbieranych protest\u00f3w w obronie praw czarnej mniejszo\u015bci w USA, co\u015b bliskiego meritum jej dzia\u0142a\u0144. Trzy lata temu o tej porze p\u00f3\u0142\u017cartem uk\u0142ada\u0142em <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2017\/12\/31\/piec-najlepszych-plyt-roku-king-gizzard-the-lizard-wizard\/\">ranking najlepszych p\u0142yt roku<\/a> wydanych przez <strong>King Gizzard &amp; The Lizard Wizard<\/strong>, najpracowitsz\u0105 grup\u0119 ostatnich lat. Tym razem bohaterka roku wydaje mi si\u0119 jeszcze bardziej oczywista.&nbsp;<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/eWazsCKdlhg\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>Nowa era disco <\/strong><\/span><span style=\"font-weight: 400;\">Cytuj\u0105c klasyka: <em>jak do tego dosz\u0142o, nie wiem<\/em>. Ale rok 2020 przejdzie do anna\u0142\u00f3w jako wielki revival nurtu disco, nie zawsze nawet szczeg\u00f3lnie uwsp\u00f3\u0142cze\u015bnianego. Bo tu chodzi przede wszystkim o pr\u0105dy w mainstreamie: <strong><a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2020\/06\/26\/prawdopodobnie-najbardziej-przebojowy-piatek-roku\/\">Jessie Ware<\/a><\/strong>, <strong><a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2020\/03\/31\/plyty-ktore-ludzie-kupuja-dua-lipa\/\">Dua Lipa<\/a><\/strong>, <strong><a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2020\/11\/18\/czy-wyplacilibyscie-zasilek-kylie\/\">Kylie Minogue<\/a><\/strong>, <strong><a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2020\/10\/05\/zawsze-pewna\/\">Roisin Murphy<\/a><\/strong>. W du\u017cej mierze tak\u017ce trzeci album <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2020\/12\/14\/lawiny-milosci\/\"><strong>The Avalanches<\/strong><\/a>. Ale te\u017c o kszta\u0142tuj\u0105ce trendy nowe wydawnictwo Jaara jako <strong>Against All Logic<\/strong>, cho\u0107 to dyskoteka w mniejszym stopniu ni\u017c poprzedni album A.A.L. A wreszcie &#8211; w stopniu nieco wi\u0119kszym, cho\u0107 to mo\u017ce bardziej house ni\u017c disco &#8211; opublikowan\u0105 kilka tygodni temu p\u0142yt\u0119 <strong>DJ Sabrina The Teenage DJ<\/strong> <em>Charmed<\/em>, kt\u00f3r\u0105 warto mie\u0107 pod r\u0119k\u0105 w Sylwestra. Jednoznacznie taneczny charakter bliski disco mia\u0142y utwory z <em>Untitled (Rise)<\/em> projektu <strong>Sault<\/strong>, jednego z najlepszych wydawnictw roku. <\/span><span style=\"font-weight: 400;\">W Polsce w t\u0119 tendencj\u0119 wpisa\u0142a si\u0119 \u015bwietnie archiwalna p\u0142yta <strong>Henryka Debicha z Orkiestr\u0105 Polskiego Radia i TV w \u0141odzi <\/strong><\/span><i><span style=\"font-weight: 400;\">City<\/span><\/i><span style=\"font-weight: 400;\">, \u0142\u0105cz\u0105ca znany z du\u017cego ekranu funk i dyskotekowe utwory rejestrowane w roku 1978.&nbsp;<\/span><\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/TDAfXkvjUfQ\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>Dom\u00f3wki online<\/strong><\/span> Zmiot\u0142o w tym roku z planszy du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 bran\u017cy koncertowej. I nie ma w tym oczywi\u015bcie nic zabawnego. W odpowiedzi pojawi\u0142 si\u0119 b\u0142yskawicznie trend na wyst\u0119py online, pocz\u0105tkowo &#8211; zanim pojawi\u0142y si\u0119 pomys\u0142y i infrastruktura do realizacji takich przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 jak solowy wyst\u0119p <strong>Nicka Cave&#8217;a<\/strong> w Alexandra Palace, transmitowany wyst\u0119p <strong>Billie Eilish<\/strong> czy seria trzech koncert\u00f3w <strong>Gorillaz<\/strong> w r\u00f3\u017cnych strefach czasowych &#8211; nadawanych z w\u0142asnych dom\u00f3w. 18 kwietnia odby\u0142a si\u0119 nawet wielka, \u015bwiatowa akcja koncertowa pod patronatem WHO i z <strong>Lady Gag\u0105<\/strong> jako g\u0142\u00f3wn\u0105 gwiazd\u0105: r\u00f3\u017cni s\u0142awni arty\u015bci wype\u0142nili nam wiecz\u00f3r, \u0142\u0105cz\u0105c si\u0119 ze swoich salon\u00f3w i sypialni pod has\u0142em Together at Home. Rzecz wprawdzie do\u015b\u0107 \u0142atwo by\u0142o zapomnie\u0107, ale dom\u00f3wki zosta\u0142y &#8211; w najlepszej postaci jako bardzo nieformalne spotkania z wykonawcami w ich domach, co w Polsce najlepiej chyba wykorzysta\u0142 promuj\u0105cy w ten spos\u00f3b utwory ulubionych kompozytor\u00f3w <strong>Marcin Masecki<\/strong>. \u015aledzenie bran\u017cy koncertowej sprowadzonej do tej postaci by\u0142o smutne, wykrwawia\u0142o si\u0119 ca\u0142e zaplecze sceniczne, mn\u00f3stwo pracy mieli tylko realizatorzy transmisji online. Ale mo\u017cna by\u0142o zajrze\u0107 do klubu, w kt\u00f3rym si\u0119 rzadko bywa, obejrze\u0107 w ramach <em>Dom\u00f3wek z Dw\u00f3jk\u0105<\/em> <strong>Jakuba J\u00f3zefa Orli\u0144skiego<\/strong> \u015bpiewaj\u0105cego w skarpetkach w salonie. Nie by\u0142o Open&#8217;era i innych letnich festiwali, sam po raz pierwszy od 21 lat nie pojecha\u0142em na \u017caden festiwal w wakacje. By\u0142y za to imprezy telewizyjnej Dw\u00f3jki z publiczno\u015bci\u0105 oklaskuj\u0105c\u0105 wykonawc\u00f3w z samochod\u00f3w (Niemcy organizowali w ten spos\u00f3b imprezy techno), no i b\u0119dzie &#8222;Sylwester marze\u0144&#8221; z udzia\u0142em Zenka. <strong>Laura Marling<\/strong>, kt\u00f3ra onlajnowo promowa\u0142a \u015bwietny tegoroczny album, twierdzi, \u017ce ta forma koncert\u00f3w ju\u017c z nami zostanie. I ja tak my\u015bl\u0119. Imprezy masowe b\u0119d\u0105 prawdopodobnie poddane przez jaki\u015b czas ograniczeniom (testy, szczepionki), ca\u0142a ta cz\u0119\u015b\u0107 rynku podnosi\u0107 si\u0119 b\u0119dzie wolno, a w ci\u0105gu najbli\u017cszych miesi\u0119cy ca\u0142y sektor koncert\u00f3w online zdo\u0142a si\u0119 mocno sprofesjonalizowa\u0107.&nbsp; &nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/FKMOdRvmfhA\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>Nowa stara platforma <\/strong><\/span><span style=\"font-weight: 400;\">Gdyby 12 lat temu kto\u015b mi powiedzia\u0142, \u017ce to <strong>Bandcamp<\/strong> b\u0119dzie finansow\u0105 baz\u0105 dla profesjonalnych artyst\u00f3w, pewnie bym si\u0119 tylko u\u015bmiechn\u0105\u0142 z politowaniem. Ale ur\u00f3s\u0142 ogromnie jako alternatywa dla streamingu i wobec coraz s\u0142abszej sieci sprzeda\u017cy plik\u00f3w. A w pandemii sta\u0142 si\u0119 dodatkowo platform\u0105 pozwalaj\u0105c\u0105 wyda\u0107 nowy materia\u0142 szybko i z relatywnie du\u017cym przytupem. Co wi\u0119cej, serwis wykona\u0142 w pandemii drobny gest w postaci inicjatywy Bandcamp Friday, rezygnuj\u0105c raz na pewien czas ze swojej prowizji i pozwalaj\u0105c artystom zarobi\u0107 wi\u0119cej. Rzecz okaza\u0142a si\u0119 na tyle atrakcyjna, \u017ce pod koniec roku dochodzi\u0142o w <em>bandcampowe pi\u0105tki<\/em> do kumulacji premier. Bandcamp pozwala\u0142 te\u017c &#8211; co nie bez znaczenia &#8211; zamanifestowa\u0107 poparcie lub urz\u0105dzi\u0107 ad hoc zbi\u00f3rk\u0119 na jaki\u015b po\u017cyteczny cel. Na \u015bwiecie liczne specjalne wydawnictwa zbiera\u0142y wi\u0119c fundusze na ruch Black Lives Matter. W Polsce &#8211; po raz kolejny ju\u017c na organizacje broni\u0105ce praw mniejszo\u015bci LGBT+ oraz na Strajk Kobiet (ostatnio cho\u0107by <a href=\"https:\/\/suchefakty.bandcamp.com\/album\/polish-women-on-strike\">field recordingi strajkowe <strong>\u0141ukasza Suchego<\/strong><\/a>). Opisywa\u0142em tego typu wydawnictwa przez ca\u0142y rok. Ten sam serwis pod koniec roku zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 tak\u017ce w sprzeda\u017c bilet\u00f3w na wydarzenia live. <\/span><span style=\"font-weight: 400;\">G\u0142upio by\u0142oby jednak przy tym zapomnie\u0107, \u017ce BC jest cz\u0119\u015bci\u0105 tego samego \u015bwiata kapitalizmu 2.0, kt\u00f3ry wcze\u015bniej wypompowa\u0142 pieni\u0105dze z rynku p\u0142ytowego. Nie ma te\u017c szczeg\u00f3lnych w\u0105tpliwo\u015bci co do tego, \u017ce dzisiejszy wybawca i partner drobnego przemys\u0142u p\u0142ytowego, odpowiednio wykarmiony i atrakcyjny dla du\u017cych inwestor\u00f3w, mo\u017ce si\u0119 sta\u0107 jutrzejszym opresorem.<\/span><\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/FJVV8o6vgso\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>Seriale z piosenek <\/strong><\/span><span style=\"font-weight: 400;\">O piosenkowych seriach <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2020\/12\/21\/najlepsza-plyta-ktora-sie-nie-ukazala-w-tym-roku\/\">wspomina\u0142em ju\u017c przed tygodniem<\/a>, omawiaj\u0105c szerzej przedsi\u0119wzi\u0119cie <strong>Billa Callahana<\/strong> i <strong>Bonniego &#8222;Prince&#8217;a&#8221; Billy&#8217;ego<\/strong>, w kt\u00f3rym w mi\u0119dzyczasie przyby\u0142 <a href=\"https:\/\/billcallahanbonnieprincebilly.bandcamp.com\/album\/ive-been-the-one-feat-meg-baird\">jeszcze jeden utw\u00f3r<\/a>. Wspomina\u0142em te\u017c o oficjalnym wr\u0119cz serialu <strong>Gorillaz<\/strong>, kt\u00f3ry wprowadzi\u0142 jedn\u0105 z najlepszych jak dot\u0105d ich p\u0142yt. o singlowej serii <strong>The Avalanches<\/strong> czy <strong>Fiszu i Emade<\/strong>, kt\u00f3rzy podobn\u0105 taktyk\u0119 prezentacji singli przyj\u0119li w Polsce i podsumowali epk\u0105. Nie jest to najbardziej ekonomiczna formu\u0142a dzia\u0142ania &#8211; poch\u0142ania mn\u00f3stwo czasu, ale tego w roku 2020 wszyscy &#8211; poza mo\u017ce kurierami, lekarzami i pracownikami dom\u00f3w pogrzebowych &#8211; mieli wyj\u0105tkowo odrobin\u0119 wi\u0119cej.&nbsp; &nbsp;&nbsp;<\/span><\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/IO_eR06Bw7g\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>Piosenki, pierwsze po memach <\/strong><\/span>Ma\u0142e formy muzyczne to w og\u00f3le &#8211; jak pokaza\u0142 ten rok, wprawdzie lockdownowy, ale zarazem bardzo burzliwy w sferze medi\u00f3w spo\u0142eczno\u015bciowych i manifestacji ulicznych &#8211; medium niezwykle atrakcyjne, gdy trzeba skomentowa\u0107 to, co si\u0119 dzieje. Przyk\u0142adami by\u0142y utwory <strong>Fisza Emade<\/strong>, ale te\u017c <em>Polskie tango<\/em> <strong>Taco Hemingwaya<\/strong>, oczywi\u015bcie g\u0142o\u015bny cmentarny przeb\u00f3j <strong>Kazika,<\/strong> <em>Rewolucja romantyczna<\/em> <strong>Bedoesa i Lanka<\/strong>, <em>Osiem gwiazd<\/em> <strong>Karola Krupiaka,<\/strong> <em>ADHDLGBTHWDP<\/em> <strong>Zdech\u0142ego Osy<\/strong>, a nawet, c\u00f3\u017c, przer\u00f3bka nagrania Erica Prydza autorstwa <strong>Cypisa<\/strong>, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 nieformalnym hymnem pa\u017adziernikowych manifestacji po orzeczeniu Trybuna\u0142u Konstytucji kierowanego przez Juli\u0119 Przy\u0142\u0119bsk\u0105 &#8211; ju\u017c pod has\u0142em <em>Jeba\u0107 PiS<\/em>. W tym ostatnim by\u0142o chyba najwi\u0119cej paradoks\u00f3w &#8211; oryginalnie utw\u00f3r mia\u0142 bardzo seksistowski wideoklip, a sam Cypis b\u0142ysn\u0105\u0142 tu zdecydowanie jako oportunista. I takie te\u017c by\u0142y pie\u015bni protestu roku 2020 &#8211; mia\u0142y po cz\u0119\u015bci sezonowo\u015b\u0107 mem\u00f3w, artystycznie bywa\u0142y niezno\u015bne, w wi\u0119kszo\u015bci nie przetrwa\u0142y do kolejnego roku. Atmosfer\u0119 Strajku Kobiet &#8211; najwi\u0119kszych i najpowa\u017cniejszych protest\u00f3w spo\u0142ecznych od lat &#8211; tak naprawd\u0119 artystycznie zapowiada\u0142y nagrania <strong>Siksy<\/strong> z wydanej we wrze\u015bniu p\u0142yty <em>Zemsta na wroga<\/em>. Wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142y j\u0105 kolektywy did\u017cejskie i kluby zaanga\u017cowane w opraw\u0119 manifestacji. A naprawd\u0119 komentowa\u0142a nastroje 2020 roku epka <strong>Avtomata<\/strong>, producenta zatrzymanego przez policj\u0119 podczas zamieszek w obronie Margot.&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/DjDSUqTcrv4\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>Nowa era amatora <\/strong><\/span>Akcja <strong>#hot16challenge2<\/strong> mia\u0142a dowie\u015b\u0107, \u017ce polski hip hop potrafi si\u0119 anga\u017cowa\u0107 i lubi pomaga\u0107 innym. Udowodni\u0142a za to, \u017ce prawie ka\u017cdy chcia\u0142by by\u0107 gwiazd\u0105 rapu. Ba, prawie ka\u017cdy mo\u017ce by\u0107 gwiazd\u0105 rapu. Wyst\u0119py prezydenta <strong>Dudy<\/strong>, profesora &#8222;Taty Maty&#8221; <strong>Matczaka<\/strong> czy <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/1959544,1,bunt-z-prawej-nogi-o-czym-rapuje-mlody-gowin.read\">kolejnych memogennych lider\u00f3w Konfederacji<\/a> (w mniejszym stopniu <a href=\"https:\/\/youtu.be\/BFdfNjoeh20\">autora Polifonii<\/a>) cieszy\u0142y si\u0119 wi\u0119kszym zainteresowaniem ni\u017c wi\u0119kszo\u015bci profesjonalnych artyst\u00f3w z tych kilkuset, kt\u00f3rzy podj\u0119li si\u0119 zadania. \u015awietna ksi\u0105\u017cka <strong>Williama Deresiewicza<\/strong> <em>Death of the Artist<\/em>, jedna z ciekawszych lektur, na jakie w tym roku trafi\u0142em, wr\u00f3\u017cy rych\u0142y koniec artystycznej profesji. Ca\u0142oroczny przegl\u0105d YouTube&#8217;a pokazuje, \u017ce do zmonetyzowania s\u0105 dzi\u015b g\u0142\u00f3wnie pok\u0142ady beki. Na ko\u0144cu tego korytarza jest <strong>Janusz Korwin-Mikke<\/strong> strzelaj\u0105cy z pistoletu, wymachuj\u0105cy broni\u0105 bia\u0142\u0105 i rymuj\u0105cy, \u017ce jest <em>Bogiem rapu.<\/em> Ale z drugiej strony &#8211; to rozegranie zapewni\u0142o ciekaw\u0105 akcj\u0119 spo\u0142eczno\u015bciow\u0105 lecz\u0105c\u0105 trudy lockdownu i zapewni\u0142o, \u017ceby tak dobi\u0107 spraw\u0119 kolejnym makaronizmem, zaskakuj\u0105cy <em>plot twist<\/em>. Bo przecie\u017c spodziewali\u015bmy si\u0119, \u017ce gwiazd\u0105 roku ma by\u0107 raper <strong>Mata<\/strong>, a nie Tata Maty.&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/o9LzNtpjhV0\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>Tr\u00f3jka poni\u017cej 3 proc. <\/strong><\/span>Przykre by\u0142o to, w jaki spos\u00f3b dobijanie radiowej Tr\u00f3jki zamieni\u0142o si\u0119 w tym roku w spektakl zupe\u0142nie absurdalny. S\u0142aba do\u015b\u0107, cho\u0107 mocno prowokacyjna piosenka Kazika wywo\u0142a\u0142a reakcj\u0119 \u0142a\u0144cuchow\u0105 doprowadzaj\u0105c\u0105 do zwolnie\u0144 i masowych odej\u015b\u0107. A wszystko to razem &#8211; do bodaj najszybszego w historii spadku s\u0142uchalno\u015bci tej stacji. W 2015 r. Tr\u00f3jka mia\u0142a s\u0142uchalno\u015b\u0107 na poziomie 7,8 proc., na pocz\u0105tku roku 2020 \u2013 jeszcze 5,10 proc. Na koniec roku 2020 by\u0142o ju\u017c 2,9 proc. Zesp\u00f3\u0142 radia, kt\u00f3re pe\u0142ni\u0142o krytykowan\u0105, ale wa\u017cn\u0105 rol\u0119 kulturotw\u00f3rcz\u0105 i odpowiada w du\u017cej mierze za gust setek tysi\u0119cy Polak\u00f3w, przeobrazi\u0142 si\u0119 w dwa zespo\u0142y stacji internetowych. Radia Nowy \u015awiat (tu m.in. Wojciech Mann, Magda Jethon i Jan Chojnacki) na koniec roku chwali\u0142o si\u0119 1,7 mln s\u0142uchaczy miesi\u0119cznie, utrzymuje stacj\u0119 31 tys. patron\u00f3w wp\u0142acaj\u0105cych co miesi\u0105c 690 tys. z\u0142. Radio 357 (Marek Nied\u017awiecki, Kuba Strzyczkowski i inni) zacz\u0119\u0142o nadawa\u0107 pod koniec roku, ale ju\u017c programu testowego 23.12 s\u0142ucha\u0142o 93 tys. os\u00f3b. Ci maj\u0105 z kolei ponad 16 tys. patron\u00f3w wp\u0142acaj\u0105cych 390 tys. z\u0142 miesi\u0119cznie. A poniewa\u017c p\u0119kni\u0119\u0107 w zespole ju\u017c wcze\u015bniej by\u0142o sporo, nie wydaje si\u0119, \u017ceby nawet w przysz\u0142o\u015bci da\u0142o si\u0119 to poklei\u0107. Jako jeden z wielu Polak\u00f3w, kt\u00f3rzy powa\u017cniejsze zetkni\u0119cie z muzyk\u0105 w radiu zaczynali od <em>Listy Przeboj\u00f3w Programu Trzeciego<\/em> fakt, \u017ce zatrzyma\u0142a si\u0119 po prawie trzech dekadach na 1998. notowaniu uwa\u017cam za prawdopodobnie do\u015b\u0107 smutny, a ju\u017c na pewno bardzo znacz\u0105cy.&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/eUnEPr2qzIw\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>Belgia to jest ekstra kraj <\/strong><\/span>Tak \u015bpiewali bohaterowie dzieci\u0119cego serialu <em>Marta m\u00f3wi<\/em>. A Belgia, powszechnie uznawana za jeden z najnudniejszych kraj\u00f3w \u015bwiata, wr\u00f3ci\u0142a w centrum zainteresowania, przynajmniej je\u015bli chodzi o moje ods\u0142uchy w tym roku. <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2020\/05\/22\/zespol-ktory-nie-przestal-sluchac-muzyki\/\">Znakomita p\u0142yta<\/a> <strong>Aksak Maboul<\/strong> to roczna czo\u0142\u00f3wka i powr\u00f3t do formy naprawd\u0119 trudny do przewidzenia. <strong>Rom\u00e9o<\/strong> <strong>Poirier<\/strong> i jego album <em>Hotel Nota<\/em> to dla mnie<a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2020\/08\/19\/cut-nad-morzem\/\"> jedno z najwi\u0119kszych w tym roku odkry\u0107<\/a>. Album <strong>Neptunian Maximalism<\/strong> to &#8211; <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2020\/07\/20\/na-papierze-najlepsza-grupa-swiata\/\">mimo wszelkich zastrze\u017ce\u0144, kt\u00f3re mia\u0142em<\/a> &#8211; rzecz niezwykle przyci\u0105gaj\u0105ca i pokazuj\u0105ca, \u017ce europejska awangarda rocka z lat 70. ci\u0105gle inspiruje. A Belgia to przecie\u017c tak\u017ce &#8211; jak zwykle &#8211; mn\u00f3stwo \u015bwietnej muzyki zanurzonej w wielokulturowo\u015bci: znakomici <strong>Chouk Bwa &amp; The \u00c5ngstr\u00f6mers,<\/strong> tunezyjski z pochodzenia producent <strong>Ammar 808<\/strong> czy inspiruj\u0105cy si\u0119 muzyk\u0105 Dalekiego Wschodu <strong>Dijf Sanders<\/strong>.&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/3NbQkyvbw18\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>Dziady daj\u0105 rad\u0119 <\/strong><\/span>I nie chodzi o <em>Dziady<\/em> wystawione przy ul. Mickiewicza, pod domem Jaros\u0142awa Kaczy\u0144skiego. Nie dalej jak przed rokiem <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2020\/01\/02\/rok-2019-w-muzyce-10-uwag-koncowych\/\">w analogicznym podsumowaniu<\/a> pisa\u0142em, jak olbrzymie s\u0105 zmiany na muzycznym topie. Jak du\u017co nowych nazwisk. Ten rok udowodni\u0142 raczej, \u017ce wielcy i starzy, o ile przetrwali pandemi\u0119 &#8211; a sezon raczej ich udzia\u0142 w \u017cyciu publicznym ogranicza\u0142, zmar\u0142o rzecz jasna wi\u0119cej ni\u017c zwykle wa\u017cnych postaci sceny muzycznej &#8211; trzymaj\u0105 si\u0119 nie\u017ale. W sezonie <em>dziaders\u00f3w<\/em> warto doceni\u0107 starych mistrz\u00f3w. A gestem mistrzowskim by\u0142 niew\u0105tpliwie singlowy <em>Murder Most Foul<\/em> <strong>Boba Dylana<\/strong> (z ma\u0142o nag\u0142o\u015bnionym udzia\u0142em Fiony Apple, kolejnej bohaterki roku!), a p\u00f3\u017aniej jego najlepsza od kilku dekad p\u0142yta <em>Rough and Rowdy Ways<\/em>. Niez\u0142y album tu\u017c przed Gwiazdk\u0105 wyda\u0142 <strong>Paul McCartney<\/strong>. <strong>Iggy Pop<\/strong> rzutem na ta\u015bm\u0119 przed ko\u0144cem roku <a href=\"https:\/\/youtu.be\/J_2zS_XPxT0\">opublikowa\u0142 pandemiczny song<\/a> <em>Dirty Little Virus<\/em>. By\u0142y \u015bwietne albumy <strong>Shirley Collins<\/strong> i <strong>Billy&#8217;ego Faya<\/strong>. Kolejne rewelacyjne archiwalia opublikowali kanadyjscy bogowie piosenki <strong>Neil Young<\/strong> i <strong>Joni Mitchell<\/strong>. A reedycja <em>Sign O\u2019 The Times<\/em> <strong>Prince&#8217;a<\/strong> przypomina\u0142a &#8211; ju\u017c d\u0142ugo po \u015bmierci tego artysty &#8211; \u017ce jego patenty producenckie pozostaj\u0105 nie\u015bmiertelne. Ale o tym jeszcze b\u0119dzie co nieco w kolejnych cz\u0119\u015bciach podsumowania, ju\u017c w najbli\u017cszych dniach.\u00a0\u00a0<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>More, more, Moor Chyba od lat 60. arty\u015bci tak mocno nie koncentrowali si\u0119 na pracy nad nowym materia\u0142em. Powody s\u0105 oczywiste: mniej czasu w trasie, wi\u0119cej w domu. W tym roku wydawa\u0142o si\u0119 wi\u0119c dwie p\u0142yty, a nie jedn\u0105. Jak Taylor Swift&nbsp;czy Sault. Albo i trzy, jak Nicol\u00e1s Jaar. Mo\u017cna te\u017c cztery, jak Wac\u0142aw Zimpel, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":27807,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,120,4499,556,558,4197,557],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27784"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=27784"}],"version-history":[{"count":16,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27784\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":27899,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27784\/revisions\/27899"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/27807"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=27784"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=27784"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=27784"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}