{"id":27979,"date":"2021-01-25T11:02:03","date_gmt":"2021-01-25T10:02:03","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=27979"},"modified":"2021-01-25T11:03:31","modified_gmt":"2021-01-25T10:03:31","slug":"dy5t4n5-5p0l3c2ny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2021\/01\/25\/dy5t4n5-5p0l3c2ny\/","title":{"rendered":"DY5T4N5 5P0\u01413C2NY"},"content":{"rendered":"

Jak dobrze wiemy, a raczej w smutnych okoliczno\u015bciach sobie ostatnio przypomnieli\u015bmy: Papcio w Tytusie<\/em> opisa\u0142 wszystko, co najwa\u017cniejsze. We\u017amy has\u0142o „projekty jednoosobowe”. Oczywi\u015bcie by\u0142o: w fundamentalnej dla mnie ksi\u0119dze XVI (Tytus dziennikarzem – to m.in. dlatego pisz\u0119 do was te s\u0142owa) oraz, przez pryzmat wielozadaniowo\u015bci, w ksi\u0119dze XVII, tej o muzyce. I to od razu w kadrze otwieraj\u0105cym ca\u0142o\u015b\u0107, gdy Tytus oznajmia, prorokuj\u0105c dopiero rozw\u00f3j ludzko\u015bci, \u017ce jest pi\u0119ciodzielny. Poza tym oczywi\u015bcie w XVII ksi\u0119dze (te\u017c bardzo dla mnie istotnej, bo to ten fragment historii sagi, kt\u00f3ry \u015bledzi\u0142em na bie\u017c\u0105co) Tytus staje si\u0119 autorem nagra\u0144 terenowych i awangardowym artyst\u0105 d\u017awi\u0119kowym. A dzi\u015b b\u0119dzie tu o mno\u017c\u0105cych si\u0119 ostatnio – z oczywistych wzgl\u0119d\u00f3w – albumach jednoosobowych projekt\u00f3w. Mam przekonywa\u0107, \u017ce ten rodzaj dzia\u0142alno\u015bci pozwala zachowa\u0107 dystans?\u00a0<\/p>\n\n\n\n\n\n

\"\"<\/p>\n

(kadry z „Tytusa, Romka i A’Tomka” H.J.Chmielewskiego – Pr\u00f3szy\u0144ski i S-ka)<\/em><\/p>\n

Epka I Make Limbo<\/strong> – solowego projektu Macieja Zakrzewskiego, znanego z formacji Digit All Love i Bipolar Bears – spodoba\u0142a mi si\u0119 tak bardzo, \u017ce cofn\u0119 si\u0119 po ni\u0105 do zesz\u0142ego roku (wysz\u0142a si\u0119 trzy dni przed jego ko\u0144cem). Mo\u017ce dlatego, \u017ce pierwszym utworem 50C14LFUCK1NGD15T4NC1NG<\/em> – zerwanym na ko\u0144cu, g\u0119stym syntezatorowym ambientem rosn\u0105cym do poziomu krzyku – zdaje si\u0119 trafia\u0107 od razu w samo sedno nastroj\u00f3w spo\u0142ecznych, w kt\u00f3rych bunt wyzwala\u0142y niemoc i marazm zastyg\u0142ego \u015bwiata. Kontrastuj\u0105ce z nim Mountain Trip<\/em> to te\u017c niemal postrockowa, ale znacznie subtelniej zbudowana dramaturgia na tle pro\u015bciutkiego syntezatorowego motywu, powtarzanego do momentu, gdy co\u015b si\u0119 powinno wydarzy\u0107 – i wydarza si\u0119. Ca\u0142a EP01 \u015bwietnie utrzymuje napi\u0119cie, bardzo prostymi \u015brodkami. W syntezatorowej muzyce I Make Limbo nie ma nic wi\u0119cej ni\u017c powinno i nie ma mniej ni\u017c potrzeba, \u017ceby poruszy\u0107. Morning on Neptune<\/em> zn\u00f3w wprowadza bardziej g\u0119ste, nieco industrialne faktury, cho\u0107 to najmniej imponuj\u0105cy fragment tej kr\u00f3tkiej p\u0142yty. Za to w P.A.M.<\/em> lekkie rozstrojenia generator\u00f3w wyprowadzaj\u0105 nas w \u015bwiat wyj\u0105cych alarm\u00f3w, tak samo niepokoj\u0105cy jak ten z pierwszego utworu. Ca\u0142o\u015b\u0107 w punkt i z \u0142atwo\u015bci\u0105 przeskakuje wszelkie oczekiwania. Nawet nie b\u0119d\u0119 pr\u00f3bowa\u0142 si\u0119 domy\u015bla\u0107, co b\u0119dzie na EP02<\/em>. To troch\u0119 tak jak ze \u015bwietn\u0105 gr\u0105 wideo Limbo<\/em> – trudno si\u0119 domy\u015bli\u0107.  <\/span><\/p>\n

I MAKE LIMBO EP01<\/em><\/strong>, World of Pane 2020, <\/span>7-8\/10 <\/strong> <\/span><\/p>\n\n\n