{"id":28209,"date":"2021-02-22T10:13:42","date_gmt":"2021-02-22T09:13:42","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=28209"},"modified":"2021-02-22T11:09:11","modified_gmt":"2021-02-22T10:09:11","slug":"droga-do-vitkac-core","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2021\/02\/22\/droga-do-vitkac-core\/","title":{"rendered":"Droga do Vitkac-core"},"content":{"rendered":"<p>Nie zagl\u0105da\u0142em nigdy do domu handlowego Vitkac, nie bardzo te\u017c wiem, co mia\u0142bym tam robi\u0107. Ale wyobra\u017ca\u0142em sobie, \u017ce klientela wygl\u0105da troch\u0119 jak ta w znakomitym sk\u0105din\u0105d filmie <em>Nieoszlifowane diamenty<\/em>: m\u0142oda klasa gwiazdorska, w tym hip-hop, kt\u00f3ry zagl\u0105da tam po bling. A od czasu premiery nowego klipu Mariny, czy raczej MaRiny &#8211; w kt\u00f3rym ten znany z rubryk towarzyskich dom handlowy odegra\u0142 na tyle istotn\u0105 rol\u0119, \u017ce zas\u0142u\u017cy\u0142 na osobne podzi\u0119kowania &#8211; mam ju\u017c jakie\u015b bardziej precyzyjne poj\u0119cie na temat tego, jak ten czarny budynek, kt\u00f3ry zgwa\u0142ci\u0142 krajobraz warszawskiego \u015ar\u00f3dmie\u015bcia, stylizuj\u0105c si\u0119 przy tym na artyst\u0119 ju\u017c z nazwy, mo\u017ce wygl\u0105da\u0107 w \u015brodku. Widz\u0119 to dzi\u015b mianowicie jako taki sklepik z buntem z piosenki Czerwonych \u015awi\u0144, w kt\u00f3rej by\u0142o o tym, \u017ce <em>nawet dziary macie z Zary. <\/em>Tylko o odpowiednio wy\u017cszym statusie ni\u017c Zara.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/xOPFGHWEbRI\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Dziary z Zary, a zniewagi od Balenciagi. Bluzg to tak wa\u017cny element sezonu, \u017ce g\u0142upio by\u0142oby nie skorzysta\u0107 z og\u00f3lnej atmosfery przyzwolenia i nie wykona\u0107 gestu Lany Del Rey. Przeklina wi\u0119c Marina, a tak\u017ce <strong>Margaret<\/strong> na nowej p\u0142ycie <em>Maggie Vision<\/em>, kt\u00f3ra ma by\u0107, je\u015bli wierzy\u0107 otoczce promocyjnej, kompletnym od\u015bwie\u017ceniem wizerunku. Tutaj ten pierwszy bluzg &#8211; <em>kurwa<\/em> w utworze <em>Przebi\u015bniegi<\/em> &#8211; wprowadzony jest z odpowiednio celebrowan\u0105 scenk\u0105 ze studia celebr\u0105: <em>Pierwszy raz, nie. A to jest live?! <\/em>Szanuj\u0119 pr\u00f3b\u0119 autoironii, ale nieudolno\u015b\u0107 ogrywania tej autoironii &#8211; ju\u017c mniej. Je\u015bli to jednak nie by\u0142a autoironia, to szkoda gada\u0107.\u00a0<\/p>\n<p>Ma\u0142gorzata Jamro\u017cy jeszcze \u015bmielej posz\u0142a w t\u0119 stron\u0119, kt\u00f3r\u0105 sygnalizowa\u0142y ju\u017c poprzednie nagrania (od okolic konwencji rapowej &#8211; przypomnijmy &#8211; <a href=\"https:\/\/open.spotify.com\/track\/2NQg2G40HJ53rlWqK5xcAl?si=9bnxL5LSRuKntcKfuXm3Zg\">zaczyna\u0142a, zreszt\u0105 w doborowym towarzystwie<\/a>). Ale w tekstach akcentuje pe\u0142n\u0105 przemian\u0119 i odci\u0119cie od starego wizerunku, mo\u017ce dlatego, \u017ce ta poprzednia p\u0142yta sukcesem nie by\u0142a. Na Maggie Vision opowiada o tym, \u017ce egzorcyzmuje i leczy star\u0105 siebie. Niczym rockman na emeryturze wyznaje, \u017ce nie by\u0142a \u015bwi\u0119ta (<em>Wci\u0105ga\u0142am te kreski, ubrana w najdro\u017csze kiecki \/ W Opolu, Sopocie, wierz mi, \u017ce by\u0142am jedn\u0105 z nich<\/em>), odcinaj\u0105c si\u0119 od starego wizerunku, rymuje Sanah z Xanax, krytykuje disco polo (<em>S\u0142oma leci z but\u00f3w i spod k\u00f3\u0142<\/em>), z pewn\u0105 nie\u015bmia\u0142o\u015bci\u0105 melduje si\u0119 w sekcji feministycznej, apeluj\u0105c o kobiec\u0105 solidarno\u015b\u0107 (<em>Nowe plemi\u0119<\/em>), pozwala sobie nawet na ostro\u017cne nawi\u0105zania do sytuacji spo\u0142ecznej (<em>Moja Polska jest zm\u0119czona rozk\u0142adaniem n\u00f3g<\/em>), a odbycie studi\u00f3w nad tekstami Marii Peszek potwierdza wr\u0119cz odwo\u0142aniem do nazwiska. Afiszuje si\u0119 <em>antypopem<\/em>, punkowym <em>no future i <\/em>g\u0142o\u015bno w\u0105tpi we w\u0142asny potencja\u0142 komercyjny u dotychczasowej publiczno\u015bci <em>(n<\/em><em>ie wiem, czy jest target ready). <\/em>Gdyby jeszcze tych wszystkich zabieg\u00f3w nie by\u0142o tak du\u017co, da\u0142oby si\u0119 mo\u017ce uwierzy\u0107 w to, \u017ce przemiana ma charakter wy\u0142\u0105cznie spontaniczny, a nie rynkowy. Uwierzy\u0142bym te\u017c w to \u0142atwiej, gdyby nie to, \u017ce konkurentka Marina nie wystartowa\u0142a z podobnym pomys\u0142em, a ja jestem coraz starszy i nastawiony mniej idealistycznie.\u00a0 \u00a0<\/p>\n<p><em>Maggie Vision<\/em> to bodaj najciekawsza z p\u0142yt Margaret, kt\u00f3re dot\u0105d s\u0142ysza\u0142em (a przynajmniej z tych, kt\u00f3re pami\u0119tam), ale nie dlatego, \u017ce Margaret na dobre zosta\u0142a raperk\u0105, tylko dlatego, \u017ce znajdziemy tu kilka atrakcyjnych utwor\u00f3w i kilka patent\u00f3w troch\u0119 zgranych w hip-hopie, ci\u0105gle jednak robi\u0105cych wra\u017cenie w muzyce \u015brodka. Ale nie mam najmniejszych w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce g\u0142\u00f3wn\u0105 inspiracj\u0105 dla kierunku, w kt\u00f3rym pod\u0105\u017ca, jest prawo popytu i poda\u017cy. A <a href=\"https:\/\/www.nck.pl\/badania\/aktualnosci\/muzyczne-wybory-polskiej-mlodziezy\">najnowsze badania preferencji muzycznych m\u0142odzie\u017cy przeprowadzone na zlecenie NCK<\/a>, je\u015bli co\u015b w og\u00f3le sugeruj\u0105, to chyba w\u0142a\u015bnie ostateczne rozmycie si\u0119 granicy mi\u0119dzy popem i rapem &#8211; bo temu drugiemu nie spada sprzeda\u017c, za to troch\u0119 przygasa w gatunkowych deklaracjach. Ciekawe, \u017ce chyba najlepszy fragmenty p\u0142yty (przy okazji te\u017c najlepiej wykorzystuj\u0105cy przyzwoit\u0105 technik\u0119 wokalistki), czyli <em>Piniata<\/em>, zasadniczo m\u00f3wi co\u015b wr\u0119cz przeciwnego ni\u017c reszta albumu. Znika ten troch\u0119 sztuczny balon przemiany. \u017badnych skrupu\u0142\u00f3w, sukces, kasa i do przodu. Rap przetestowa\u0142 t\u0119 narracj\u0119, to dzia\u0142a, nie trzeba sobie niczego odmawia\u0107 ani si\u0119 umartwia\u0107. I nie wolno te\u017c, Bo\u017ce bro\u0144, ogranicza\u0107 ambicji. Jak to uj\u0105\u0142 Bia\u0142as (u Bedoesa): <em>Zacz\u0119\u0142y gapi\u0107 si\u0119, mordo, jak zmieni\u0142em Zar\u0119 na Vitkac<\/em>. A wi\u0119c jednak Vitkac-core. Jako symbol ambicji na miar\u0119 rynku tak\u017ce album Margaret wypada nie\u017ale.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>MARGARET <em>Maggie Vision<\/em><\/strong>, Gaja Hornby\/Sony 2021, <strong>5\/10<\/strong>\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/65hcl5CEfiiMX0nl7j9uSt\" width=\"500\" height=\"250\" frameborder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Nie zagl\u0105da\u0142em nigdy do domu handlowego Vitkac, nie bardzo te\u017c wiem, co mia\u0142bym tam robi\u0107. Ale wyobra\u017ca\u0142em sobie, \u017ce klientela wygl\u0105da troch\u0119 jak ta w znakomitym sk\u0105din\u0105d filmie Nieoszlifowane diamenty: m\u0142oda klasa gwiazdorska, w tym hip-hop, kt\u00f3ry zagl\u0105da tam po bling. A od czasu premiery nowego klipu Mariny, czy raczej MaRiny &#8211; w kt\u00f3rym ten [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":28280,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[2304],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28209"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=28209"}],"version-history":[{"count":23,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28209\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":28290,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28209\/revisions\/28290"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/28280"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=28209"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=28209"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=28209"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}