{"id":28485,"date":"2021-03-10T12:04:20","date_gmt":"2021-03-10T11:04:20","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=28485"},"modified":"2021-03-10T12:34:18","modified_gmt":"2021-03-10T11:34:18","slug":"gustafsson-ty-szelmo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2021\/03\/10\/gustafsson-ty-szelmo\/","title":{"rendered":"Gustafsson, ty szelmo"},"content":{"rendered":"<p>Wszystkie dzisiejsze strategie kupowania muzyki, psuje swoim tradycjonalizmem norweska Rune Grammofon. Wydaj\u0105 p\u0142yt\u0119 na p\u0142ycie 12 lutego, wersja cyfrowa pojawia si\u0119 tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej. W ten spos\u00f3b b\u0119d\u0119 si\u0119 t\u0142umaczy\u0142 z wyj\u0105tkowo mocno sp\u00f3\u017anionej recenzji tria <strong>Fire!<\/strong>. Dwie nowe pozycje z katalogu Rune sz\u0142y sobie poczt\u0105, a ja obmy\u015bla\u0142em z\u0142o\u015bliwy plan poddania wreszcie pracowitego Matsa Gustafssona jakiej\u015b porz\u0105dnej krytyce. Bo jak to jest tak, \u017ce wszystko wychodzi? A potem p\u0142yta ju\u017c przysz\u0142a, nadrobi\u0142em i uzna\u0142em, \u017ce ta ch\u0119\u0107 utarcia nosa liderowi Fire! (we wszystkich odmianach, jest jeszcze zaskakuj\u0105co r\u00f3wna w ofercie Fire! Orchestra) to by\u0142a tylko g\u0142upia sugestia. Wynik\u0142a najprawdopodobniej z tego, \u017ce album <em>Defeat<\/em> mia\u0142 pora\u017ck\u0119 w tytule. Zawarto\u015b\u0107 tego tytu\u0142u w \u017caden spos\u00f3b nie uzasadnia &#8211; i to jedyne, do czego mog\u0119 si\u0119 przyczepi\u0107.&nbsp; &nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/M3w0g76v_pM\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Przede wszystkim Gustafsson, cho\u0107 w stylu rozpoznawalny &#8211; jako saksofonista raczej wielkokalibrowy &#8211; za ka\u017cdym razem ma pomys\u0142 na nowy program. Tym razem nieco cz\u0119\u015bciej si\u0119ga po flet &#8211; troch\u0119 jak w sk\u0142adzie The Underflow z Mazurkiem i Grubbsem (ich <a href=\"https:\/\/theunderflow.bandcamp.com\/album\/instant-opaque-evening\">styczniow\u0105 premier\u0119<\/a> te\u017c dot\u0105d ignorowa\u0142em). Ale oczywi\u015bcie nie by\u0142by sob\u0105, gdyby nie napisa\u0142 paru dobrych temat\u00f3w, ju\u017c saksofonowych. Wi\u0119cej nawet: w strategicznych momentach, takich jak cz\u0119\u015b\u0107 druga <em>Each Millimeter of the Toad<\/em>, poszerza sekcj\u0119 d\u0119t\u0105 za spraw\u0105 dw\u00f3ch zaproszonych go\u015bci: tr\u0119bacza Goran Kajfe\u0161a i puzonisty\/tubisty Mats \u00c4leklint, kt\u00f3ry zreszt\u0105 pomaga\u0142 te partie tria rozszerzonego do pi\u0119ciu os\u00f3b aran\u017cowa\u0107. Jak zwykle us\u0142yszymy z ty\u0142u spontaniczne krzyki, jak zwykle dostaniemy w ka\u017cdym utworze atrakcyjny groove. S\u0142uchaj\u0105c bardzo przyst\u0119pnego i mocno otwartego na publiczno\u015b\u0107 <em>Defeat<\/em> pomy\u015bla\u0142em nawet o za\u0142odze The Budos Band, dla kt\u00f3rej skandynawskie trio mo\u017ce by\u0107 konkurencj\u0105. Gdyby kiedy\u015b zdecydowali si\u0119 jeszcze na jaki\u015b zestaw rockowych cover\u00f3w, pewnie nawet rozbiliby bank i odbiliby sobie brak dochod\u00f3w z koncert\u00f3w (a Gustafsson ma zwykle mocno wype\u0142niony kalendarz) w pandemii.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p>Gustafsson jest wi\u0119c szelm\u0105, ale to nie do ko\u0144ca o nim p\u0142yta. <em>Defeat<\/em> jest kapitalne w hipnotyzuj\u0105cej grze sekcji, kt\u00f3rej charakter nawet nie ociera si\u0119 tu o jazz. Tytu\u0142owy <em>Defeat<\/em> &#8211; cho\u0107 w partiach instrument\u00f3w d\u0119tych najmniej przekonuj\u0105cy &#8211; ma inspirowan\u0105 etnicznie rytmik\u0119 King Crimson z okresu <em>Discipline<\/em>. Pierwszy na p\u0142ycie <em>A Random Belt. Rats You Out<\/em> to afrobeat. <em>Alien (To My Feet)<\/em> to prawdziwy popis w dziedzinie budowania wci\u0105gaj\u0105cego groove&#8217;u. Sekcja Johan Berthling\/Andreas Werliin &#8211; ze wskazaniem na tego drugiego, bo perkusista Fire! zalicza tu znakomity wyst\u0119p &#8211; poci\u0105gn\u0119\u0142aby do przodu nawet mniej zdolnego muzyka ni\u017c Gustafsson.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p>A ta wspomniana wcze\u015bniej druga pozycja z katalogu Rune? To nowy album Elephant9. Te\u017c warto si\u0119 nim zainteresowa\u0107 i &#8211; co ciekawe &#8211; sytuacja z triem St\u00e5le Storl\u00f8kkena jest bli\u017aniaczo podobna, bo to gra sekcji &#8211; a szczeg\u00f3lnie perkusisty Torsteina Lofthusa &#8211; od pierwszych minut ci\u0105gnie do przodu ca\u0142o\u015b\u0107 (produkcja znanego z nagra\u0144 Dungen Mattias Glavy te\u017c na pewno nie przeszkadza). W tym wypadku jeszcze mniej pospiesznie, troch\u0119 jak przesy\u0142ka zwyk\u0142\u0105 poczt\u0105 z Oslo.\u00a0 \u00a0<\/p>\n<p><strong>FIRE! <em>Defeat<\/em><\/strong>, Rune Grammofon 2021, <strong>8\/10<\/strong><\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/7JTpuMkCyX909aKeQQ7Rrs\" width=\"500\" height=\"200\" frameborder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Wszystkie dzisiejsze strategie kupowania muzyki, psuje swoim tradycjonalizmem norweska Rune Grammofon. Wydaj\u0105 p\u0142yt\u0119 na p\u0142ycie 12 lutego, wersja cyfrowa pojawia si\u0119 tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej. W ten spos\u00f3b b\u0119d\u0119 si\u0119 t\u0142umaczy\u0142 z wyj\u0105tkowo mocno sp\u00f3\u017anionej recenzji tria Fire!. Dwie nowe pozycje z katalogu Rune sz\u0142y sobie poczt\u0105, a ja obmy\u015bla\u0142em z\u0142o\u015bliwy plan poddania wreszcie pracowitego Matsa Gustafssona [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":28489,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,3,312,120,1,4543],"tags":[674,673],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28485"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=28485"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28485\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":28491,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28485\/revisions\/28491"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/28489"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=28485"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=28485"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=28485"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}