{"id":28517,"date":"2021-03-14T13:22:37","date_gmt":"2021-03-14T12:22:37","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=28517"},"modified":"2021-03-14T13:22:38","modified_gmt":"2021-03-14T12:22:38","slug":"slowo-na-niedziele-lockdown","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2021\/03\/14\/slowo-na-niedziele-lockdown\/","title":{"rendered":"S\u0142owo na niedziel\u0119: lockdown"},"content":{"rendered":"

Dzi\u015b o angielskim s\u0142owie, kt\u00f3re prawie ka\u017cdy zna. Wszyscy skapitulowali\u015bmy, podda\u0142a si\u0119 te\u017c polszczyzna – bo w j\u0119zyku angielskim lockdown<\/em> do\u015b\u0107 precyzyjnie opisuje ten czas, kiedy nale\u017cy zosta\u0107 w domu i wychodzi\u0107 tylko ze wzgl\u0119du na najwa\u017cniejsze potrzeby: do pracy, po zakupy albo po\u0107wiczy\u0107 na zewn\u0105trz. Termin jest popularny, cho\u0107 wszyscy mamy dosy\u0107 – i sytuacji, i samego s\u0142owa. Nawet Anglosasi, kt\u00f3rzy w Urban Dictionary \u017cartuj\u0105 sobie, \u017ce lockdown<\/em> to ten czas, kiedy rz\u0105d zamyka nas w domach, \u017ceby m\u00f3c dokona\u0107 masowej wymiany baterii w go\u0142\u0119biach<\/em>. Ale zestawienie s\u0142\u00f3w z najpopularniejszych polskich nag\u0142\u00f3wk\u00f3w prasowych (do przejrzenia pod tym linkiem<\/a>), kt\u00f3re staram si\u0119 \u015bledzi\u0107, przypomina, \u017ce nasza przygoda ze s\u0142owem lockdown<\/em> jeszcze si\u0119 nie sko\u0144czy\u0142a.<\/p>\n\n\n\n\n\n

Przypomnia\u0142 mi te\u017c o tym kolejny list do Rady J\u0119zyka Polskiego z interwencj\u0105 w sprawie s\u0142owa lockdown<\/em>. Tu by si\u0119 przyda\u0142a raczej interwencja w Stowarzyszeniu T\u0142umaczy Polskich, bo nie radzimy sobie z przek\u0142adem globalnego terminu. Idealnym odpowiednikiem tego wyrazu wydaj\u0105 si\u0119 w tym kontek\u015bcie dwa s\u0142owa: zakaz wychodzenia<\/em>. Ale w Polsce nie kojarzy si\u0119 to najlepiej – z godzin\u0105 policyjn\u0105. Sam lockdown oznacza\u0107 mo\u017ce i zamkni\u0119cie, i blokad\u0119, i izolacj\u0119. Wygodne. I masowo u\u017cywane przez pras\u0119: jest lockdown na Pomorzu<\/em>, jest lockdown na Warmii i Mazurach<\/em>, widzia\u0142em nag\u0142\u00f3wek o lockdownie w Grodzisku Mazowieckim<\/em>, mamy lockdown lokalny<\/em>, \u015bcis\u0142y lockdown<\/em>, albo – troch\u0119 jak z Brexitem – lockdown twardy<\/em> lub mi\u0119kki<\/em>. Jeszcze w zesz\u0142ym roku wynotowa\u0142em nag\u0142\u00f3wki w rodzaju:\u00a0Rz\u0105d wprowadzi\u0142 3\/4 lockdownu, ale jest wiele niewiadomych <\/em>czy Czesi uciekaj\u0105 do Polski przed lockdownem.<\/em> A w „Dzienniku” ukaza\u0142 si\u0119 tekst o tym, \u017ce Queen i Adam Lambert wydali wsp\u00f3lnie singiel <\/em>You Are The Champions \u2013 lockdownowy hymn dla wszystkich zmagaj\u0105cych si\u0119 z pandemi\u0105 na pierwszej linii frontu<\/em>.<\/p>\n\n

\"\"<\/p>\n\n

To mi przypomnia\u0142o, \u017ce z kolei tekst We Will Rock You<\/em> sta\u0142 si\u0119 (jeszcze w pierwszym lockdownie<\/em>) podstaw\u0105 mema z Freddiem Mercurym w roli g\u0142\u00f3wnej i fragmentem tekstu tej piosenki. Dzi\u015b s\u0105 ju\u017c do nabycia koszulki i maseczki z tym has\u0142em (ta powy\u017csza ze strony Redbubble.com). \u017beby cho\u0107 na moment zerwa\u0107 z angielskim, spr\u00f3buj\u0119 prze\u0142o\u017cy\u0107 widoczny na nich tekst, rytm piosenki ka\u017cdy zna:<\/p>\n

Bez maski na twarzy <\/em>
Ha\u0144ba b\u0119dzie <\/em>
Rozsiewasz wirusy doko\u0142a wsz\u0119dzie <\/em><\/p>\n

Przysz\u0142a mi te\u017c do g\u0142owy (to ta nuda lockdownu) druga wersja:<\/p>\n

Bez maski na twarzy\u00a0 <\/em>
Wstyd i nie\u0142aska <\/em>
Gdziekolwiek si\u0119 znajdziesz, wszystko w zarazkach<\/em><\/p>\n

Optymistyczne w tym wszystkim jest to, \u017ce rz\u0105d na froncie j\u0119zykowym nie podda\u0142 si\u0119 jednak bez walki i pr\u00f3bowa\u0142 przez wiele miesi\u0119cy unika\u0107 has\u0142a lockdown<\/em> w oficjalnych wyst\u0105pieniach. Owszem, jesieni\u0105 premierowi wymkn\u0119\u0142o si\u0119 zdanie o tym, \u017ce je\u015bli nowe obostrzenia nie zadzia\u0142aj\u0105, mo\u017cliwy jest nawet g\u0142\u0119boki lockdown<\/em>, ale globalnemu lockdownowi<\/em> pr\u00f3bowano jednak przeciwstawi\u0107 kwarantann\u0119 narodow\u0105<\/em>. Pokraczna i nietrafiona, by\u0142a jednak jak\u0105\u015b pr\u00f3b\u0105 walki z czym\u015b nie dla wszystkich zrozumia\u0142ym. Dzi\u015b (do\u015b\u0107 dok\u0142adnie przegl\u0105da\u0142em informacje ministerialne) konsekwentnie m\u00f3wi si\u0119 tylko o zaostrzaniu<\/em> albo luzowaniu obostrze\u0144<\/em>.\u00a0<\/p>\n

Do\u015b\u0107 dobrze znamy ju\u017c wszystkie zasady lockdownu<\/em>. I nauczyli\u015bmy si\u0119 zbiorowo reagowa\u0107. Dlatego odpowiedzi\u0105 na widmo lockdownu<\/em> jest u nas t\u0142okdown<\/em>. Nie ma jeszcze takiego s\u0142owa, ale moim zdaniem \u015bwietnie opisywa\u0142oby to, co dzia\u0142o si\u0119 wczoraj w warszawskich galeriach handlowych (mam widok z okna na dojazd do jednej z nich) – d\u0142ugie kolejki tych wszystkich, kt\u00f3rzy chc\u0105 si\u0119 obkupi\u0107 na zapas.\u00a0<\/p>\n

Na razie mamy jednak problem z samym lockdownem<\/em>. Mam wra\u017cenie, \u017ce tak naprawd\u0119 wi\u0119kszo\u015bci z nas w og\u00f3le nie zale\u017cy, \u017ceby znale\u017a\u0107 w\u0142a\u015bciwy polski odpowiednik. To efekt wyparcia. Od wielu miesi\u0119cy udajemy, \u017ce to wszystko, co nas otacza, tylko prowizorka. Na pocz\u0105tku tak si\u0119 nawet wydawa\u0142o, dzi\u015b pewnie po prostu chcemy w to wierzy\u0107.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dzi\u015b o angielskim s\u0142owie, kt\u00f3re prawie ka\u017cdy zna. Wszyscy skapitulowali\u015bmy, podda\u0142a si\u0119 te\u017c polszczyzna – bo w j\u0119zyku angielskim lockdown do\u015b\u0107 precyzyjnie opisuje ten czas, kiedy nale\u017cy zosta\u0107 w domu i wychodzi\u0107 tylko ze wzgl\u0119du na najwa\u017cniejsze potrzeby: do pracy, po zakupy albo po\u0107wiczy\u0107 na zewn\u0105trz. Termin jest popularny, cho\u0107 wszyscy mamy dosy\u0107 – i […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":28518,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3349,4548],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28517"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=28517"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28517\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":28519,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28517\/revisions\/28519"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/28518"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=28517"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=28517"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=28517"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}