{"id":28815,"date":"2021-04-12T10:53:15","date_gmt":"2021-04-12T08:53:15","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=28815"},"modified":"2021-04-12T10:57:05","modified_gmt":"2021-04-12T08:57:05","slug":"pouczajacy-poniedzialek","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2021\/04\/12\/pouczajacy-poniedzialek\/","title":{"rendered":"Pouczaj\u0105cy poniedzia\u0142ek"},"content":{"rendered":"<p>Mam wra\u017cenie, \u017ce \u015awietlicki w \u015awietlikach &#8211; z ca\u0142ym szacunkiem dla \u015awietlickiego w \u015awietlikach, bo zdarzaj\u0105 im si\u0119 wsp\u00f3lnie wysokie loty &#8211; jest bardzo mocno ju\u017c zwi\u0105zany t\u0105 konwencj\u0105 wyst\u0119p\u00f3w w zespole. Jak wyj\u0105\u0107 tego \u015awietlickiego z kontekstu sta\u0142ego sk\u0142adu, staje si\u0119 jakby swobodniejszy. Bywa\u0142o ju\u017c tak w historii muzycznych skok\u00f3w w bok lidera \u015awietlik\u00f3w &#8211; The Users albo jeszcze bardziej po\u017cytecznych dla dzisiejszego por\u00f3wnania Czarnych Ciasteczek. <strong>Mor\u015bwin<\/strong> to supergrupa z Paulin\u0105 Owczarek na barytonie i Ma\u0142gorzat\u0105 Tekiel na basie. Co natychmiast naprowadza na klimaty raczej pos\u0119pne, budz\u0105c te\u017c do\u015b\u0107 automatyczne skojarzenia brzmieniowe ze sk\u0142adem Morphine. Ale na tym paleta si\u0119 nie ko\u0144czy. W tw\u00f3rczym obudowywaniu basowego kr\u0119gos\u0142upa w ha\u0142as pomagaj\u0105 pono\u0107 Tomasz Cho\u0142oniewski i Igor Pud\u0142o, cho\u0107 nie mam gotowego wydawnictwa, wi\u0119c trudno mi orzec, co kto tutaj dok\u0142adnie robi\u0142 i gdzie. No, mo\u017ce Antoniego Gralaka daje si\u0119 us\u0142ysze\u0107, a nota na stronie wydawcy m\u00f3wi te\u017c o <em>szeregu innych znanych muzyk\u00f3w polskich<\/em>. W wi\u0119kszo\u015bci nagra\u0144 ten basowy szkielet nie niesie jednak przesadnie du\u017co cia\u0142a &#8211; wydaje si\u0119 nawet, \u017ce pustka i surowo\u015b\u0107 maj\u0105 by\u0107 elementami tej wizji, kt\u00f3r\u0105 nam tu arty\u015bci ewokuj\u0105.&nbsp;<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/oirqx5cCHaE\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Album, kt\u00f3ry mia\u0142 si\u0119 ukaza\u0107 w po\u0142owie marca, a wyszed\u0142 nagle w pierwszej po\u0142owie kwietnia, zapowiada\u0142a <em>Polska 9<\/em>, utw\u00f3r prawie \u017ce szkaluj\u0105cy Polsk\u0119 i Polak\u00f3w (<em>Koehler i Wencel, Pereira, Wildstein<\/em> &#8211; mnie szkaluje ju\u017c sama ta wyliczanka) i wpisuj\u0105cy si\u0119 niejako w politycznie rewolucyjne nastroje. A ko\u0144czy nawi\u0105zanie do Beatlesowskiego eksperymentu <em>Revolution 9<\/em> w utworze tytu\u0142owym. Tyle \u017ce \u015awietlicki, kt\u00f3rego gorzka i ironiczna fraza sprowadza nas na ziemi\u0119 i w tym fina\u0142owym locie (<em>Nie opu\u015bcimy tej kawiarni<\/em>), ustawia ca\u0142o\u015b\u0107 nieco inaczej. To nie jest p\u0142yta o tej rewolucji z ko\u0144ca ubieg\u0142ego roku, to nie jest w og\u00f3le album o rewolucji, ani nawet o jakim\u015b wsp\u00f3lnym celu, bardziej ju\u017c o jego utracie.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n<p>Przede wszystkim punktem wyj\u015bcia s\u0105 teksty \u015awietlickiego z wydanego dwa lata temu tomu poetyckiego <em>Ale o co ci chodzi?<\/em> &#8211; i te wszystkie spacery z psem (<em>Stary sko\u0144czony \u015awietlicki na spacerze z psem<\/em>, a jeszcze lepiej <em>Pies sunie w panice przy \u015bcianie kamienicy<\/em> z utworu <em>Mowa nienawi\u015bci,<\/em> tego z fraz\u0105 <em>Pouczaj\u0105cy poniedzia\u0142ek, zbiera si\u0119 na deszcz<\/em>) te\u017c koresponduj\u0105 z nastrojem chwili, mo\u017ce nawet lepiej. <em>Jest to ksi\u0105\u017cka o momencie, w kt\u00f3rym si\u0119 jest: o oddzieleniu od rzeczywisto\u015bci i pr\u00f3bie kontaktu z ni\u0105. O takim czasie, kiedy trzeba wydobywa\u0107 siebie z martwego punktu, z poczucia, \u017ce si\u0119 zagubi\u0142o umiej\u0119tno\u015b\u0107 ruszania z eufori\u0105 w kolejny dzie\u0144<\/em> &#8211; pisa\u0142a Justyna Sobolewska w <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/ksiazki\/1794884,1,recenzja-ksiazki-marcin-swietlicki-ale-o-co-ci-chodzi.read\">swojej recenzji tego tomu<\/a>. Nie dziwi\u0119 si\u0119, \u017ce w pocz\u0105tkach pandemii, kiedy t\u0119 p\u0142yt\u0119 nagrywano, Mor\u015bwin wzi\u0105\u0142 na warsztat w\u0142a\u015bnie ten literacki materia\u0142.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n<p>Trudno si\u0119 muzycznie zmaga\u0107 ze s\u0142owami \u015awietlickiego spuszczonego ze smyczy sta\u0142ego zespo\u0142u. Udaje si\u0119 to na pewno w kr\u00f3ciutkim <em>Nieuf<\/em>, kt\u00f3re wydaje si\u0119 nawi\u0105zywa\u0107 do stylu Janerki, a potem w <em>RB<\/em> (<em>Ka\u017cdej nocy zak\u0142adamy zespo\u0142y \/ Ostatni mia\u0142 nazywa\u0107 si\u0119 Golem<\/em>), ale mo\u017ce dlatego, \u017ce tu wsp\u00f3lny jest kierunek i punkt odniesienia. Wiersz odnosi si\u0119 do osoby zmar\u0142ego Roberta Brylewskiego, ca\u0142o\u015b\u0107 wydaje si\u0119 wr\u0119cz wywo\u0142ywa\u0107 jego ducha, ekspresyjna linia basu Ma\u0142gorzaty Tekiel zast\u0119puje gitar\u0119 na froncie, brzmienie ca\u0142o\u015bci, z parti\u0105 saksofonu, mo\u017ce si\u0119 te\u017c kojarzy\u0107 ze wspomnianymi The Users. Tekst jest kr\u00f3tki, wi\u0119ksza cz\u0119\u015b\u0107 nagrania instrumentalna, ale w\u0142a\u015bnie to pozwala Mor\u015bwinowi zachowa\u0107 pewn\u0105 r\u00f3wnowag\u0119. I robi najpot\u0119\u017cniejsze wra\u017cenie na ca\u0142ej tej p\u0142ycie. Cho\u0107 i s\u0142owa <em>Jestem sam w zespole<\/em> mo\u017cna w tej chwili zrozumie\u0107 inaczej, ju\u017c nie przez pryzmat osobistych wspomnie\u0144 poety (a rzecz jest bardzo osobista, o czym <a href=\"https:\/\/www.dwutygodnik.com\/artykul\/9415-ocal-sie-sam.html\">przekonuje \u015awietlicki w wywiadzie dla Dwutygodnika<\/a>), tylko do\u015bwiadczenie odosobnienia, martwego punktu, przed\u0142u\u017caj\u0105cego si\u0119 parkingu dla r\u00f3\u017cnych zbiorowych ruch\u00f3w i dzia\u0142a\u0144. W tym sensie to bardzo pouczaj\u0105ca p\u0142yta.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n<p><strong>MOR\u015aWIN <em>Rewolucjaaa<\/em><\/strong>, Karrot Kommando 2021, <strong>7-8\/10<\/strong>&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/1kBpoe4z0EGvR2V2HpiWta\" width=\"500\" height=\"250\" frameborder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Mam wra\u017cenie, \u017ce \u015awietlicki w \u015awietlikach &#8211; z ca\u0142ym szacunkiem dla \u015awietlickiego w \u015awietlikach, bo zdarzaj\u0105 im si\u0119 wsp\u00f3lnie wysokie loty &#8211; jest bardzo mocno ju\u017c zwi\u0105zany t\u0105 konwencj\u0105 wyst\u0119p\u00f3w w zespole. Jak wyj\u0105\u0107 tego \u015awietlickiego z kontekstu sta\u0142ego sk\u0142adu, staje si\u0119 jakby swobodniejszy. Bywa\u0142o ju\u017c tak w historii muzycznych skok\u00f3w w bok lidera \u015awietlik\u00f3w [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":28820,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,3,312,120,3319,107,3309,4543],"tags":[4593,4054,4592,4594],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28815"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=28815"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28815\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":28819,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28815\/revisions\/28819"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/28820"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=28815"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=28815"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=28815"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}