{"id":28908,"date":"2021-04-20T15:56:21","date_gmt":"2021-04-20T13:56:21","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=28908"},"modified":"2021-04-20T16:38:56","modified_gmt":"2021-04-20T14:38:56","slug":"drony-z-masywu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2021\/04\/20\/drony-z-masywu\/","title":{"rendered":"Drony z Masywu"},"content":{"rendered":"<p>Dzi\u015b niejako kontynuacja wczorajszego tematu. Stali czytelnicy Polifonii mog\u0105 pami\u0119ta\u0107 moje cz\u0119ste wycieczki na francusk\u0105 prowincj\u0119 w poszukiwaniu muzyki <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2015\/05\/26\/piosenki-po-koncu-swiata\/\">Natural Snow Buildings<\/a>. I ta prowincja &#8211; gdzie we Francji dzieje si\u0119 wszystko co najciekawsze, od alternatywnego spojrzenia na upraw\u0119 i produkcj\u0119 wina, po alternatywne spojrzenie na lokaln\u0105 tradycj\u0119 &#8211; nie przesta\u0142a by\u0107 intryguj\u0105ca. Przesun\u0119\u0142o si\u0119 tylko w ostatnich latach muzyczne centrum wydarze\u0144 &#8211; w stron\u0119 Masywu Centralnego i stosunkowo ma\u0142o u nas znanej Owernii, krainy wygas\u0142ych wulkan\u00f3w i wodza Wercyngetoryksa. A przy okazji &#8211; obszaru, gdzie m\u00f3wi\u0142o si\u0119 i pisa\u0142o po oksyta\u0144sku, czyli w j\u0119zyku trubadur\u00f3w, w dialekcie owerniackim. Ten jest dzi\u015b zagro\u017cony ca\u0142kowitym wygini\u0119ciem, u\u017cywany prawie tylko w wersji m\u00f3wionej &#8211; i fascynuje takich orygina\u0142\u00f3w jak <strong>Ernest Bergez.<\/strong> To klasyczny we wsp\u00f3\u0142czesnej Francji przypadek cz\u0142owieka z wielkiego miasta (w tym wypadku Lyon), kt\u00f3ry wyje\u017cd\u017ca na prowincj\u0119 odkrywa\u0107 tamtejsz\u0105 tradycj\u0119. Bergez trafi\u0142 wi\u0119c do Owernii, gdzie wcze\u015bniej sp\u0119dza\u0142 wakacje, ju\u017c jako doros\u0142y cz\u0142owiek. Nauk\u0119 gry na skrzypcach podj\u0105\u0142 w wieku lat 24, podobnie ze \u015bpiewem w j\u0119zyku oksyta\u0144skim. Trafi\u0142 na ciekawy grunt sceny, kt\u00f3ra patrzy na miejscow\u0105 tradycj\u0119 przez pryzmat psychodelii, improwizacji i zachwytu dronami, burdonami tworzonymi za pomoc\u0105 liry korbowej i miejscowej odmiany dud zwanej <em>cabrette<\/em>. Powiedzie\u0107, \u017ce to ciekawe \u015brodowisko, to nic nie powiedzie\u0107. Kto w to wpadnie, obudzi si\u0119 p\u00f3\u0142tora tysi\u0105ca kilometr\u00f3w dalej i kilka wiek\u00f3w wcze\u015bniej. Niewykluczone te\u017c, \u017ce z debetem na koncie, je\u015bli zbiera fizyczne wydawnictwa.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/e_WKKsul4Wk\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Prze\u0142omem dla Bergeza by\u0142o spotkanie z Jacques&#8217;a Puecha, Yanna Gourdona i innych muzyk\u00f3w kolektywu La N\u00f2via, z kt\u00f3rym lu\u017ano wsp\u00f3\u0142pracuje od kilku lat, m.in. jako realizator d\u017awi\u0119ku. Ich muzyka brzmi jak gdyby \u015bcis\u0142e grono wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w La Monte Younga z lat 60. przewie\u017a\u0107 do Owernii, nakarmi\u0107 serem Saint-Nectaire, napoi\u0107 winem i pokaza\u0107, \u017ce brzmienie miejscowych instrument\u00f3w w rodzaju <em>cabrette<\/em> mo\u017cna dodatkowo przetwarza\u0107 przez studyjne efekty. Pewnie by ju\u017c stamt\u0105d nie wyjechali i nagraliby tyle p\u0142yt, co La N\u00f2via przez ostatnie lata.\u00a0<\/p>\n<p>Ale wychowany na scenie industrialnej i eksperymentalnej Bergez to historia nawet na tym tle nieco osobna. Tradycj\u0119 traktuje jeszcze swobodniej, a zarazem jest \u017cywotnie zainteresowany ocalaniem brzmienia j\u0119zyka. Jako <strong>Sourdure<\/strong> \u015bpiewa, gra na skrzypcach, wykorzystuje inne charakterystyczne dla Owernii instrumenty plus jeszcze b\u0119bny ramowe o korzeniach pozaeuropejskich, ale tworzy z tego wszystkiego swobodny, wpadaj\u0105cy co rusz w ca\u0142kowite szale\u0144stwo kola\u017c d\u017awi\u0119kowy. Tradycja spotyka tu eksperyment i przepychaj\u0105 si\u0119 wzajemnie, zmieniaj\u0105c proporcje. W surowym \u015bpiewie jest co\u015b prastarego, w produkcji czu\u0107 ducha nowoczesno\u015bci, a je\u015bli tradycj\u0119, to bardziej t\u0119 zwi\u0105zan\u0105 z musique concrete. W fantastycznym <em>Rondaleira<\/em> na pierwszy plan wchodzi w pewnym momencie partia przypominaj\u0105ca nagrania Terry&#8217;ego Rileya, ale nie jest to muzyka a\u017c tak transowa jak albumy La Novii (cho\u0107 cz\u0142onkowie kolektywu pojawiaj\u0105 si\u0119 go\u015bcinnie na p\u0142ycie). Jest za to skoncentrowana raczej na dziwno\u015bci, wyj\u0105tkowo\u015bci, niesamowicie oryginalna. Duchem przypomina analogiczne pomys\u0142y zmaga\u0144 z tradycj\u0105 z ostatniej p\u0142yty Gazelle Twin, ale estetycznie pozostaje odr\u0119bna i endemiczna. Bergez nie uznaje anglosaskiej dominacji w \u015bwiecie muzyki i pokazuje, w jaki spos\u00f3b mo\u017cna z perspektywy ma\u0142ego Thiers t\u0119 dominacj\u0119 ca\u0142kowicie rozmontowa\u0107.\u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3884374181\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/sourdure.bandcamp.com\/album\/de-m-rt-viva-2\">De M\u00f2rt Viva by sourdure<\/a><\/iframe>\n\n\n<p>Bergez, centralna posta\u0107 sceny Masywu Centralnego, przedstawia si\u0119 na swojej bandcampowej stronie jako 1\/2 duetu Kaumwald, 1\/3 formacji Orgue Agn\u00e8s (polecam, wkr\u00f3tce wydaj\u0105 nowy album), a wreszcie 1\/4 Sourdurent, no i 1\/7 sk\u0142adu <strong>Tanz Mein Herz<\/strong>. Ta ostatnia nazwa mo\u017ce si\u0119 wyda\u0107 wielu osobom znajoma &#8211; w styczniu ukaza\u0142 si\u0119 album tej owerniackiej formacji zatytu\u0142owany <em>Quattro<\/em>. Tu jeste\u015bmy ju\u017c i bli\u017cej psychodelii, i nawet stylu Natural Snow Buildings, cho\u0107 w wydaniu Tanz Mein Herz burdony wydaj\u0105 si\u0119 jeszcze pot\u0119\u017cniejsze, a d\u0142ugie kompozycje z dwup\u0142ytowego zestawu (na czele z <em>Tales from the middle of the night<\/em> oraz <em>Magical stones and shiny mud, <\/em>no i szczeg\u00f3lnie polecanym przeze mnie<em> 96<\/em>) wci\u0105gaj\u0105 jeszcze mocniej. W tej instrumentalnej, hipnotyzuj\u0105cej muzyce da si\u0119 z kolei us\u0142ysze\u0107 inspiracje rodem z Afryki P\u00f3\u0142nocnej, a przede wszystkim &#8211; z kr\u0119gu hipisowskiej muzyki kontynentalnej, przede wszystkim krautrocka. Utwory rozwijaj\u0105 si\u0119 powoli i roztapiaj\u0105 w polifonii zgrzytliwych barw dud, gitar i skrzypiec, wspomaganych elektronik\u0105. Mo\u017ce&nbsp; podobny rodzaj psychodelii da si\u0119 wykrzesa\u0107 i w innych rejonach geograficznych, w\u0142\u0105cznie z Polsk\u0105, ale rzecz tylko potwierdza, \u017ce scena z Owernii jest masywna jak sama wy\u017cyna, na kt\u00f3rej dzia\u0142a. A grzyby w okolicznych lasach &#8211; bo te akurat wulkany ton\u0105 w zieleni &#8211; najwyra\u017aniej zachowa\u0142y pami\u0119\u0107 epoki Wercyngetoryksa i bitwy pod Gergowi\u0105.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n<p><strong>SOURDURE <em>De m\u00f2rt viva<\/em><\/strong>, Les Disques du Festival Permanent\/Murailles Music 2021, <strong>8\/10<\/strong><br><strong>TANZ MEIN HERZ <em>Quattro<\/em><\/strong>, Standard In-Fi 2021, <strong>7-8\/10<\/strong>&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2209829113\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/standard-in-fi.bandcamp.com\/album\/quattro\">Quattro by Tanz Mein Herz<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Dzi\u015b niejako kontynuacja wczorajszego tematu. Stali czytelnicy Polifonii mog\u0105 pami\u0119ta\u0107 moje cz\u0119ste wycieczki na francusk\u0105 prowincj\u0119 w poszukiwaniu muzyki Natural Snow Buildings. I ta prowincja &#8211; gdzie we Francji dzieje si\u0119 wszystko co najciekawsze, od alternatywnego spojrzenia na upraw\u0119 i produkcj\u0119 wina, po alternatywne spojrzenie na lokaln\u0105 tradycj\u0119 &#8211; nie przesta\u0142a by\u0107 intryguj\u0105ca. Przesun\u0119\u0142o si\u0119 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":28914,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,2834,2491,3,312,120,4543],"tags":[4604,4605,4603,4602],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28908"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=28908"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28908\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":28916,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28908\/revisions\/28916"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/28914"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=28908"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=28908"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=28908"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}