
{"id":29285,"date":"2021-05-20T08:57:20","date_gmt":"2021-05-20T06:57:20","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=29285"},"modified":"2021-05-20T15:17:16","modified_gmt":"2021-05-20T13:17:16","slug":"nie-mowcie-tego-rafalowi-brzozowskiemu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2021\/05\/20\/nie-mowcie-tego-rafalowi-brzozowskiemu\/","title":{"rendered":"Nie m\u00f3wcie tego Rafa\u0142owi Brzozowskiemu"},"content":{"rendered":"<p>Zaczn\u0119 od tego, jak zosta\u0142em ekspertem od Konkursu Piosenki Eurowizji. Jest to banalnie proste: dzwoni\u0105 do was, m\u00f3wicie, \u017ce zasadniczo to nic nie wiecie, nie \u015bledzicie, ale <strong>(A)<\/strong> szanse Polski w normalnych warunkach s\u0105 niewielkie, w tych do\u015b\u0107 szczeg\u00f3lnych (<strong>B<\/strong> &#8211; zaraz rozwin\u0119) &#8211; jeszcze mniejsze, a przy odpowiednio nijakiej piosence (<strong>C<\/strong>) &#8211; r\u00f3wne zeru. I bum &#8211; wasza wypowied\u017a trafia do gor\u0105cych tekst\u00f3w komentuj\u0105cych to wydarzenie, kt\u00f3re raz do roku prawie wszyscy \u015bledz\u0105, by\u0107 mo\u017ce z braku ciekawszych rzeczy. Tutaj rozwin\u0119 my\u015bl &#8211; i zaraz wyt\u0142umacz\u0119 dlaczego w og\u00f3le j\u0105 rozwijam. Ot\u00f3\u017c (<strong>A<\/strong>) szanse Polski s\u0105 zwykle niewielkie, bo mamy (zak\u0142adam na chwil\u0119 mask\u0119 trenera Gmocha i chwytam za mazak) s\u0142ab\u0105 warto\u015b\u0107 Wsp\u00f3\u0142czynnika Lubianego S\u0105siada. Nazw\u0119 t\u0119 zastrzegam niniejszym i definiuj\u0119 jako to co\u015b, co sprawia, \u017ce g\u0142osuj\u0105 na Was w Europie bezpo\u015bredni s\u0105siedzi, czyli prawdopodobnie jedyni, kt\u00f3rych naprawd\u0119 obchodzicie. W tym szczeg\u00f3lnym okresie (<strong>B<\/strong>) te szanse s\u0105 mniejsze, gdy\u017c mamy g\u0119b\u0119 ojczyzny homofob\u00f3w, kt\u00f3r\u0105 zawdzi\u0119czamy organizacjom i partiom politycznym o charakterze religijnej ekstremy rozp\u0119tuj\u0105cym kampani\u0119 nienawi\u015bci przeciwko spo\u0142eczno\u015bci LGBT. A Polak mo\u017ce na tej fali zdoby\u0107 prezydentur\u0119 (w zesz\u0142ym roku si\u0119 to uda\u0142o), ale nie wygra\u0107 Eurowizj\u0119, bo to festiwal kampu i wolno\u015bci pod flag\u0105 t\u0119czow\u0105. Odpowiednio nijak\u0105 piosenk\u0119 (<strong>C<\/strong>) zapewni\u0142 nam w tym roku zakup szwedzkiego produktu eurowizyjnego (bo tak, nasz dumny kraj postawi\u0142 na szwedzki przeb\u00f3j ze szwedzkiego sklepiku z przebojami na Eurowizj\u0119), a odpowiednio nijakie wykonanie (gorsze od szwedzkiego orygina\u0142u &#8211; dla porz\u0105dku sprawdzi\u0142em) gwarantuje Rafa\u0142 Brzozowski, wyst\u0119puj\u0105cy jako Rafa\u0142, szansonista sympatyczny, tylko nieco ju\u017c przebrzmia\u0142y w rodzinnym kraju. Za to zas\u0142u\u017cony dla TVP, w kt\u00f3rej na co dzie\u0144 niestety przyk\u0142ada r\u0119k\u0119 do tego, co opisa\u0142em w punkcie <strong>B<\/strong>. Nie tacy polscy zawodnicy nie wychodzili z p\u00f3\u0142fina\u0142u, kt\u00f3ry zaczyna by\u0107 dla nas r\u00f3wnie trudny do sforsowania co eliminacje do Ligi Mistrz\u00f3w dla polskich klub\u00f3w. <br>A teraz zdradz\u0119 Wam prawdziwe powody powstania tego wpisu.&nbsp; &nbsp;<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=480390085\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/antennanongrata.bandcamp.com\/album\/sambar-pierwotniak-pantofelek\">SAMBAR &quot;PIERWOTNIAK PANTOFELEK&quot; by Antenna Non Grata<\/a><\/iframe>\n\n\n<p>Co roku podczas eurowizyjnego tygodnia media walcz\u0105 o zasi\u0119gi zwi\u0105zane z tym \u015bwi\u0119tem, cho\u0107 &#8211; jak to bywa ze zjawiskiem z kr\u0119gu <em>guilty pleasures<\/em> i wsp\u00f3lnego spotkania wok\u00f3\u0142 jakiego\u015b popularnego wydarzenia &#8211; nast\u0119pnego dnia prawie wszyscy o tym zapomn\u0105 albo b\u0119d\u0105 udawa\u0107, \u017ce zasadniczo to niczym takim si\u0119 nie zajmowali. Mniej wi\u0119cej tak jak kibice, kt\u00f3rzy zawsze dopiero po przegranym bara\u017cu do LM t\u0142umacz\u0105, \u017ce przecie\u017c tak naprawd\u0119 nie wierzyli w awans swojej dru\u017cyny. Media walcz\u0105 do tego stopnia, \u017ce ka\u017cdy chce mie\u0107 jaki\u015b komentarz w sprawie Eurowizji, by nast\u0119pnie wypromowa\u0107 go na g\u0142\u00f3wnej stronie swojego serwisu. Dlatego te\u017c m.in. sam konkurs jest bardziej tematem dla medi\u00f3w elektronicznych ni\u017c papierowych. I dlatego zacz\u0105\u0142em dzi\u015b od Eurowizji, licz\u0105c na to, \u017ce rzecz za\u0142apie si\u0119 jeszcze na ca\u0142y ten szum i kilka os\u00f3b wi\u0119cej przeczyta o <strong>Antenna Non Grata<\/strong>.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p>W przeciwie\u0144stwie do Rafa\u0142a Brzozowskiego jest to historia zwy\u017ckuj\u0105cej jako\u015bci na polu polskiej sceny niezale\u017cnej &#8211; ma\u0142y label publikuj\u0105cy muzyk\u0119 z kr\u0119gu tych niszowych, kt\u00f3rej s\u0142uchanie by\u0142oby pewnie dla Brzozowskiego\u00a0 podobn\u0105 tortur\u0105 jak dla s\u0142uchaczy Antenna Non Grata obcowanie z Brzozowskim. Przy za\u0142o\u017ceniu, \u017ce ANG to jednak materia bardziej finezyjna. No i z takim jeszcze, \u017ce gdyby odbywa\u0142 si\u0119 konkurs Eurowizji dla improwizator\u00f3w, tacy na przyk\u0142ad saksofoni\u015bci duetu <strong>Sambar<\/strong> mieliby szanse na zwyci\u0119stwo (a przypominam, \u017ce powa\u017ckowy Konkurs Eurowizji dla M\u0142odych Muzyk\u00f3w wygrywali\u015bmy trzykrotnie!). Paulina Owczarek i Tomasz Gadecki graj\u0105 na p\u0142ycie <em>Pierwotniak pantofelek<\/em> na saksofonach barytonowych. Ale tymi instrumentami wagi ci\u0119\u017ckiej pisz\u0105 na bie\u017c\u0105co dialogi w rejestrach bardzo zbli\u017conych do pe\u0142nej emocji ludzkiej rozmowy. I o ekspresyjnym charakterze tej\u017ce. Ale te\u017c zarazem prezentuj\u0105ce kapitalnie szerokie spektrum brzmieniowe tego instrumentu.<\/p>\n<p>Oboje muzyk\u00f3w dzia\u0142aj\u0105cego ju\u017c 9 lat Sambara (a w\u0142a\u015bciwie samBar &#8211; bo o baryton chodzi w nazwie) mo\u017cecie zna\u0107 lepiej z innych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107. Owczarek cho\u0107by z dzia\u0142a\u0144 Krakow Improvisers Orchestra, a ostatnio cho\u0107by z <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2021\/04\/12\/pouczajacy-poniedzialek\/\">opisywanej tu supergrupy Mor\u015bwin<\/a>. Gadeckiego &#8211; z grupy Lonker See i <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2019\/12\/10\/woda-powietrze-czyli-ogien\/\">wspania\u0142ego projektu Awatair<\/a>. Rozmowa o tym, dlaczego pisa\u0107 raczej o Brzozowskim ni\u017c o Sambarze, jest wi\u0119c nie tyle rozmow\u0105 o tym, czy zawsze przedk\u0142ada\u0107 artyst\u00f3w z mainstreamu nad tych mniej znanych, ale te\u017c rozmow\u0105 o tym, czy maj\u0105c dw\u00f3jk\u0119 utytu\u0142owanych, \u015bwietnych instrumentalist\u00f3w, w og\u00f3le warto sobie zawraca\u0107 g\u0142ow\u0119 jakim\u015b wokalist\u0105 tylko dlatego, \u017ce jest bardziej znany z rubryk plotkarskich z twarzy i nazwiska.\u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n<p>Oszcz\u0119dny charakter i jasny pomys\u0142 duetu Sambar doskonale rymuje mi si\u0119 z drug\u0105 wa\u017cn\u0105 pozycj\u0105 ANG z ostatnich tygodni, czyli drugim albumem tria <strong>Szpety<\/strong>. Ta ma charakter d\u017awi\u0119kowej medytacji, jak sami pisz\u0105: oniryczny. Ale wyp\u0142ywaj\u0105cy z fascynacji przestrzeni\u0105. Poprzednio Antonina Nowacka i Gosia Zagajewska wype\u0142nia\u0142y d\u017awi\u0119kami swoich g\u0142os\u00f3w &#8211; a Wojtek Kurek brzmieniami perkusji i elektroniki &#8211; podziemia s\u0142ynnego (cz\u0119sto pojawiaj\u0105cego si\u0119 w muzycznych kontekstach dzi\u0119ki otwarto\u015bci miejscowego ksi\u0119dza) pokamedulskiego ko\u015bcio\u0142a na warszawskich Bielanach. Tym razem &#8211; przestrze\u0144 koni\u0144skiej galerii Wie\u017ca Ci\u015bnie\u0144. Teatralno\u015b\u0107 tej muzyki i pierwotny charakter wokaliz brzmi\u0105cych jak \u015bpiewane w jakim\u015b pra-j\u0119zyku mog\u0105 by\u0107 w pierwszym momencie nieco odstraszaj\u0105ce, bo to nie jest muzyka nadaj\u0105ca si\u0119 do skipowania &#8211; ciurkiem albo wcale, tym bardziej \u017ce rozwija si\u0119 to do sytuacji coraz bardziej zaskakuj\u0105cych i wci\u0105gaj\u0105cych. Proponowa\u0142bym wi\u0119c ciurkiem, cho\u0107by na przek\u00f3r utartym przyzwyczajeniom. I przes\u0105dom, bo po pierwsze, muzyka Szpet\u00f3w jest czym\u015b bardziej oryginalnym i z wi\u0119kszym potencja\u0142em eksportowym ni\u017c Brzozowski &#8211; w swojej klasie oczywi\u015bcie &#8211; a po drugie cz\u0142onkowie tej formacji maj\u0105 zapewne wi\u0119cej udanych wyst\u0119p\u00f3w zagranicznych ni\u017c nasz zawodnik w konkursie na E.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p>Sytuacja z zan\u0119caniem Brzozowskim do s\u0142uchania wydawnictw Antenna Non Grata wydawa\u0142a mi si\u0119 czym\u015b podobnym do opodatkowania starej popkultury w PRL-u op\u0142at\u0105 na Centrum Zdrowia Dziecka (za <em>\u017bbiki<\/em> p\u0142acili\u015bcie okre\u015blon\u0105 sum\u0119 plus kilka z\u0142 na zbo\u017cny cel). I tym samym bardzo zabawnym. Ale tylko dop\u00f3ki nie zda\u0142em sobie sprawy z pewnego fenomenu: ot\u00f3\u017c wszyscy, kt\u00f3rzy z Eurowizj\u0105 \u017cyj\u0105 d\u0142u\u017cej ni\u017c tych par\u0119 lat (a ja \u015bledzi\u0142em te transmisje naprawd\u0119 dawno temu &#8211; ale zamiast do\u015bwiadczenia wystarczy troch\u0119 wyobra\u017ani), wiedz\u0105, \u017ce odbieganie od wzorca, drastyczna inno\u015b\u0107 i zaskakiwanie pop\u0142aca. Nie zawsze wygrywa konkurs, ale pozwala si\u0119 wyr\u00f3\u017cni\u0107. Dlatego \u015bmiem twierdzi\u0107, \u017ce zar\u00f3wno Szpety, jak i Sambar &#8211; jakkolwiek szalone by si\u0119 to wydawa\u0142o &#8211; s\u0105 tak inni i niecodzienni, \u017ce po dopisaniu paru linijek tekst\u00f3w w zrozumia\u0142ym j\u0119zyku mieliby w tym roku szanse na znacznie wy\u017csz\u0105 pozycj\u0119 ni\u017c Rafa\u0142 Brzozowski. Serio. Tylko b\u0142agam, nie m\u00f3wcie tego Brzozowskiemu przed wieczornym p\u00f3\u0142fina\u0142em.\u00a0<\/p>\n<p><strong>SZPETY <em>Szpety<\/em><\/strong>, Antenna Non Grata 2021, <strong>7-8\/10<\/strong><br \/><strong>SAMBAR <em>Pierwotniak pantofelek<\/em><\/strong>, Antenna Non Grata 2021, <strong>7\/10\u00a0\u00a0<\/strong><\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2283179156\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/antennanongrata.bandcamp.com\/album\/szpety\">Szpety by Antenna Non Grata<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zaczn\u0119 od tego, jak zosta\u0142em ekspertem od Konkursu Piosenki Eurowizji. Jest to banalnie proste: dzwoni\u0105 do was, m\u00f3wicie, \u017ce zasadniczo to nic nie wiecie, nie \u015bledzicie, ale (A) szanse Polski w normalnych warunkach s\u0105 niewielkie, w tych do\u015b\u0107 szczeg\u00f3lnych (B &#8211; zaraz rozwin\u0119) &#8211; jeszcze mniejsze, a przy odpowiednio nijakiej piosence (C) &#8211; r\u00f3wne zeru. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":29292,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,3,312,120,107,1,4543,4,1139,557],"tags":[2331,4640,4594,4639,4636,3787,4178,3401],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29285"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=29285"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29285\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":29296,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29285\/revisions\/29296"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/29292"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=29285"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=29285"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=29285"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}