{"id":29484,"date":"2021-06-07T08:16:37","date_gmt":"2021-06-07T06:16:37","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=29484"},"modified":"2021-06-07T08:18:05","modified_gmt":"2021-06-07T06:18:05","slug":"polish-jazz-upomina-sie-o-wodeckiego","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2021\/06\/07\/polish-jazz-upomina-sie-o-wodeckiego\/","title":{"rendered":"Polish jazz upomina si\u0119 o Wodeckiego"},"content":{"rendered":"<p>Histori\u0119 ostatnich lat <strong>Zbigniewa Wodeckiego<\/strong> z formacj\u0105 Mitch &amp; Mitch pami\u0119tamy nie\u017ale, a sam bohater <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/1545063,1,zbigniew-wodecki-o-dawnych-festiwalach-w-opolu.read\">w rozmowie z POLITYK\u0104<\/a> skomentowa\u0142 j\u0105 kiedy\u015b kr\u00f3tko: <em>ja oszala\u0142em<\/em>. Nie do\u015b\u0107, \u017ce spojrza\u0142 na nowo na sw\u00f3j stary repertuar, to jeszcze potraktowa\u0142 go z wi\u0119kszym ni\u017c dotychczas luzem. Producentka nowej, po\u015bmiertnej p\u0142yty Wodeckiego &#8211; jego c\u00f3rka Katarzyna Wodecka-Stubbs &#8211; te\u017c wspomina o tym, \u017ce album powsta\u0142 <em>niemal na granicy artystycznego szale\u0144stwa<\/em>. Ale efekt jednak uspokaja ten obraz. Album <em>Wodecki jazz &#8217;70 &#8211; dialogi<\/em> przywraca jednak w pierwszej kolejno\u015bci Wodeckiego mainstreamowi jazzowemu. Gwiazdorski zesp\u00f3\u0142 (Henryk Mi\u015bkiewicz, Leszek Mo\u017cd\u017cer, Marek Napi\u00f3rkowski, Micha\u0142 Tokaj, Micha\u0142 Bara\u0144ski, Pawe\u0142 Dobrowolski) pracowa\u0142 nie tylko nad nowymi partiami solowymi, ale i aran\u017cacjami, wi\u0119c powsta\u0142a w ten spos\u00f3b p\u0142yta nie jest z pewno\u015bci\u0105 monolitem. Jest pr\u00f3b\u0105 zmierzenia si\u0119 z utworami z kompozytorskiego archiwum Wodeckiego, a zarazem prze\u015bwietlenia archiw\u00f3w radiowych i wskazania wyj\u0105tkowych nagra\u0144 orkiestrowych bohatera. Tematy wracaj\u0105, zmieniaj\u0105 si\u0119 aran\u017cerzy (nad starymi kompozycjami pracowali poszczeg\u00f3lni instrumentali\u015bci), a kierownictwo muzyczne Micha\u0142a Tokaja i studyjna praca Jacka Gaw\u0142owskiego nadaj\u0105 temu pozornemu bez\u0142adowi form\u0119 p\u0142yty ma tyle sp\u00f3jnej, na ile mog\u0142a ni\u0105 by\u0107.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/NCFet4KYdBY\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Przede wszystkim jednak &#8211; ka\u017cdorazowo s\u0142ycha\u0107 w tych aran\u017cacjach Wodeckiego. Co jest pewnym osi\u0105gni\u0119ciem, ale te\u017c mo\u017ce pewn\u0105 oczywisto\u015bci\u0105. Bo cho\u0107 autorski dorobek autora <em>Zacznijmy od Bacha<\/em> &#8211; na lata zepchni\u0119ty na drugi plan przez repertuar z\u0142o\u017cony z kilku hit\u00f3w &#8211; nie by\u0142 gigantyczny, to spos\u00f3b pisania melodii w pierwszych latach stale i zr\u0119cznie wpisywa\u0142 si\u0119 mi\u0119dzy easy listening a jazz. I tak jest z materia\u0142em zebranym tutaj, promowanym przez kojarz\u0105c\u0105 si\u0119 ze stylem Joe Dassina <em>Fantazj\u0119<\/em>, i prowadz\u0105cym przede wszystkim do kilku utrzymanych w op\u0119ta\u0144czym tempie popis\u00f3w z pogranicza fusion. Przekonuje Leszek Mo\u017cd\u017cer w <em>Dialogach <\/em>(b\u0142yszczy te\u017c w <em>Etiudzie na g\u0142os i skrzypce\u00a0 &#8211; <\/em>wirtuozerskie podej\u015bcie Mo\u017cd\u017cera i Wodeckiego po prostu zaskakuj\u0105co do siebie pasuje), imponuje sam Wodecki w zmiennym tempie w egzotycznych i ba\u0142aganiarskich, troch\u0119 anachronicznych, ale ociekaj\u0105cych rado\u015bci\u0105 grania <em>Wariacjach na temat ta\u0144c\u00f3w rumu\u0144skich<\/em>, a obraz uzupe\u0142nia <em>Etiuda na big band i skrzypce<\/em>, zaaran\u017cowana przez \u015bwietnie rozumiej\u0105cego orkiestrowy jazz Micha\u0142a Tokaja. Propozycje Mi\u015bkiewicza (<em>Ballada o nieznajomych<\/em>) i Napi\u00f3rkowskiego (<em>Dziel\u0119 z tob\u0105 dzie\u0144 na dwoje<\/em>) to przyjemne snuje bez wielkich pretensji, atrakcyjne dla fan\u00f3w samych instrumentalist\u00f3w. G\u0142os Wodeckiego w oryginalnej wokalnej wersji <em>Balladzie o nieznajomych<\/em> pozwala zamkn\u0105\u0107 ten materia\u0142 piosenkow\u0105 klamr\u0105. Czy niezb\u0119dn\u0105? Nie wiem. Ale trudno mi przeorganizowywa\u0107 tracklist\u0119, bo nie znam rozmiar\u00f3w archiwum, kt\u00f3re po sobie zostawi\u0142 &#8211; by\u0107 mo\u017ce tych nagraniowych w\u0105tk\u00f3w jazzowych by\u0142o tylko tyle, \u017ce dla potrzeb albumu trzeba by\u0142o niekt\u00f3re zduplikowa\u0107, a niekt\u00f3rym niejako dopisa\u0107 dalszy ci\u0105g. Wszystkiego dowiemy si\u0119 z dalszych poczyna\u0144 Fundacji im. Zbigniewa Wodeckiego, kt\u00f3re organizuje tak\u017ce festiwal <a href=\"https:\/\/youtu.be\/LjM2ZHdLr-4\">Wodecki Twist<\/a>.\u00a0<\/p>\n<p>Na pewno przydatny jest sam album &#8211; nie tyle w tym, co m\u00f3wi, ile raczej w alternatywnej wersji historii, kt\u00f3r\u0105 podsuwa. W tej alternatywnej wersji Wodecki z Mo\u017cd\u017cerem (albo z Tokajem, cho\u0107 to by\u0142yby dwie r\u00f3\u017cne \u015bcie\u017cki) nagrywaj\u0105 duetow\u0105 p\u0142yt\u0119 dla wskrzeszonej serii Polish Jazz i po latach uzupe\u0142niaj\u0105 kolejn\u0105 luk\u0119 w obszernej dyskografii polskiego jazzu.\u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>R\u00d3\u017bNI WYKONAWCY <em>Wodecki jazz &#8217;70 &#8211; dialogi<\/em><\/strong>, Twist On Productions\/Mystic 2021, <strong>7\/10<\/strong><\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/4IpbW0X6GreP1ZPvex30B0\" width=\"500\" height=\"380\" frameborder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Histori\u0119 ostatnich lat Zbigniewa Wodeckiego z formacj\u0105 Mitch &amp; Mitch pami\u0119tamy nie\u017ale, a sam bohater w rozmowie z POLITYK\u0104 skomentowa\u0142 j\u0105 kiedy\u015b kr\u00f3tko: ja oszala\u0142em. Nie do\u015b\u0107, \u017ce spojrza\u0142 na nowo na sw\u00f3j stary repertuar, to jeszcze potraktowa\u0142 go z wi\u0119kszym ni\u017c dotychczas luzem. Producentka nowej, po\u015bmiertnej p\u0142yty Wodeckiego &#8211; jego c\u00f3rka Katarzyna Wodecka-Stubbs &#8211; [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":29490,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,3,312,120,107,4543,1139],"tags":[3726,1169,4122,4677,152],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29484"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=29484"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29484\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":29494,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29484\/revisions\/29494"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/29490"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=29484"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=29484"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=29484"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}