{"id":29708,"date":"2021-06-30T09:35:23","date_gmt":"2021-06-30T07:35:23","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=29708"},"modified":"2021-06-30T09:52:26","modified_gmt":"2021-06-30T07:52:26","slug":"oklady-z-codziennosci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2021\/06\/30\/oklady-z-codziennosci\/","title":{"rendered":"Ok\u0142ady z codzienno\u015bci"},"content":{"rendered":"<p><em>Nie napisz\u0119 ju\u017c dzi\u015b bloga \/ Pomy\u015bla\u0142em sobie, \u017ce \/ Jest przede mn\u0105 nowa droga \/ B\u0119d\u0119 s\u0142ucha\u0107, czego chc\u0119<\/em>. Tak tylko pr\u00f3buj\u0119 si\u0119 zainspirowa\u0107 tekstem piosenki otwieraj\u0105cej nowy album <strong>Muzyki Ko\u0144ca Lata<\/strong>. A w\u0142a\u015bciwie to ju\u017c si\u0119 zainspirowa\u0142em, bo <em>Nie napisz\u0119 ju\u017c piosenki<\/em> to utw\u00f3r, kt\u00f3ry z miejsca sta\u0142 si\u0119 dla mnie wa\u017cny. Kapitalny gest na pocz\u0105tek p\u0142yty: Bartosz Chmielewski z MKL snuje resetuj\u0105c\u0105 wszelkie zobowi\u0105zania wizj\u0119 uwolnienia od presji pisania czegokolwiek (w oryginale jest: <em>Nie napisz\u0119 ju\u017c piosenki \/ Pomy\u015bla\u0142em tu\u017c przed snem \/ Tyle jest muzyki \/ Nie ma komu s\u0142ucha\u0107 jej<\/em>). Bo po co dok\u0142ada\u0107 si\u0119 do tego wszystkiego, co ju\u017c napisano. No i oczywi\u015bcie&#8230; pisze o tym piosenk\u0119, no bo to jednak najbardziej naturalna forma wypowiedzi dla kogo\u015b, kto piosenki pisuje. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, album <em>Prywatny Ciechocinek<\/em> przekona\u0142 r\u00f3wnie b\u0142yskawicznie: prostot\u0105, klarowno\u015bci\u0105 my\u015bli i paroma pi\u0119knymi wizjami takimi jak ta z pierwszych linijek pierwszego tekstu. I okaza\u0142 si\u0119 zgrabn\u0105 demonstracj\u0105, jak mo\u017cna zrobi\u0107 du\u017c\u0105 rzecz, mierz\u0105c ca\u0142kiem skromnie.\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/Lm3qvVEqmSE\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe>\n\n\n<p>Nowy album Muzyki jest przede wszystkim bardzo sp\u00f3jnym zestawem bezpretensjonalnych piosenek o smudze cienia, niepewno\u015bci, czasie przewarto\u015bciowa\u0144 i potrzebie \u017cyciowych przemeblowa\u0144. W\u0142\u0105cznie z tymi najbardziej przyziemnymi: trudn\u0105, a tak przydatn\u0105 ostatnio nauk\u0105 przebywania z samym sob\u0105 (singlowe <em>Naucz si\u0119 by\u0107 sam<\/em>), sztuk\u0105 doceniania drobnych wra\u017ce\u0144, z piosenk\u0105 tytu\u0142ow\u0105 s\u0142awi\u0105c\u0105 uroki siorbania, a w\u0142a\u015bciwie <em>ch\u0142eptania<\/em> dobrego barszczu ukrai\u0144skiego (a przy okazji uroki diety warzywnej w og\u00f3le): <em>Czas zluzowa\u0107 uk\u0142ad nerwowy<\/em>. O tym samym, cho\u0107 w inny spos\u00f3b, m\u00f3wi fina\u0142owy <em>Tani szampan<\/em>. Bo w najwi\u0119kszym skr\u00f3cie jest to p\u0142yta o nauce doceniania \u017cycia jako takiego. <em>\u017byjmy<\/em>, kt\u00f3re brzmi jak postjaroci\u0144ska piosenka prze\u0142omu lat 80. i 90. doprawiona szczypt\u0105 anglosaskiego power popu, okazuje si\u0119 zr\u0119cznym tekstem dokonuj\u0105cym ekstrakcji m\u0105dro\u015bci z bana\u0142u: <em>\u017byjmy, p\u00f3ki da si\u0119 \u017cy\u0107, opr\u00f3cz tego nie ma nic<\/em>.\u00a0<\/p>\n<p>Na takiej kontrolowanej granicy schematu, ci\u0105gle w klimacie prowincjonalnej piosenki, z kt\u00f3rego to okre\u015blenia muzycy MKL uczynili zasadniczo komplement, pozostajemy tu przed ponad 40 minut. A zarazem te refrenowe ch\u00f3rki Oli Bili\u0144skiej albo d\u0142u\u017csze instrumentalne partie (<em>Pie\u015b\u0144 prawiczka<\/em>) unosz\u0105 te piosenki wysoko ponad to, co mo\u017cna by\u0142o wzi\u0105\u0107 za jaki\u015b szklany sufit konwencji. I dalej, w stron\u0119 tych marze\u0144, od kt\u00f3rych si\u0119 tu zaczyna. <em>Prywatny Ciechocinek<\/em> kre\u015bli jak\u0105\u015b przestrze\u0144 zwyczajno\u015bci i codzienno\u015bci, do kt\u00f3rej, a nie od kt\u00f3rej uciekamy, ale zarazem pokazuje, w jaki spos\u00f3b mo\u017cna t\u0119 zwyczajno\u015b\u0107 zakrzywi\u0107 moc\u0105 prostego gestu: sk\u0142adania s\u0142\u00f3w i akord\u00f3w, uk\u0142adania melodii. Wysz\u0142a z tego rzecz bardzo koj\u0105ca, a przy tym nie\u017ale i bez napinania si\u0119 zamykaj\u0105ca powa\u017cne problemy ostatnich miesi\u0119cy (podczas kt\u00f3rych ucieczka poza blokowisko i poza dotychczasowy styl \u017cycia sta\u0142y si\u0119 do\u015bwiadczeniem wielu os\u00f3b). Najlepszy jak dot\u0105d album Muzyki Ko\u0144ca Lata. No i chyba najciekawsza jak dot\u0105d polska piosenkowa p\u0142yta w tym roku, gdzie\u015b obok id\u0105cego bardziej \u015bwiatow\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 Oxford Drama. Troch\u0119 paradoksalnie, a z drugiej strony &#8211; wyobra\u017cam sobie te dwa zespo\u0142y graj\u0105ce obok siebie na jednej scenie.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>MUZYKA KO\u0143CA LATA <em>Prywatny Ciechocinek<\/em><\/strong>, Thin Man 2021, <strong>8\/10<\/strong><\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/6cvi0syvKPAeR70Auw8F9n\" width=\"100%\" height=\"380\" frameBorder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Nie napisz\u0119 ju\u017c dzi\u015b bloga \/ Pomy\u015bla\u0142em sobie, \u017ce \/ Jest przede mn\u0105 nowa droga \/ B\u0119d\u0119 s\u0142ucha\u0107, czego chc\u0119. Tak tylko pr\u00f3buj\u0119 si\u0119 zainspirowa\u0107 tekstem piosenki otwieraj\u0105cej nowy album Muzyki Ko\u0144ca Lata. A w\u0142a\u015bciwie to ju\u017c si\u0119 zainspirowa\u0142em, bo Nie napisz\u0119 ju\u017c piosenki to utw\u00f3r, kt\u00f3ry z miejsca sta\u0142 si\u0119 dla mnie wa\u017cny. Kapitalny [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":29710,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,31,3,312,120,3319,107,4156,4543,1139,106],"tags":[4745],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29708"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=29708"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29708\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":29713,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29708\/revisions\/29713"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/29710"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=29708"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=29708"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=29708"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}