
{"id":29761,"date":"2021-07-06T08:36:07","date_gmt":"2021-07-06T06:36:07","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=29761"},"modified":"2021-07-06T08:40:50","modified_gmt":"2021-07-06T06:40:50","slug":"w-swojej-bance-mozesz-byc-kim-chcesz","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2021\/07\/06\/w-swojej-bance-mozesz-byc-kim-chcesz\/","title":{"rendered":"W swojej ba\u0144ce mo\u017cesz by\u0107, kim chcesz"},"content":{"rendered":"<p>Amon Tobin ko\u0144czy\u0142 w\u0142a\u015bnie kolejn\u0105 p\u0142yt\u0119, zapowiedzian\u0105 na wrzesie\u0144 2021, ale w jego wytw\u00f3rni Nomark dzia\u0142o si\u0119 du\u017co. Cujo nagra\u0142 utw\u00f3r z Two Fingers, ci\u0105gle sprzedawa\u0142 si\u0119 folkowy Figueroa, na kt\u00f3rego singlu <em>End of Summer<\/em> pojawi\u0142 si\u0119 ostatniej jesieni zdolny Only Child Tyrant. A teraz nowy album wypu\u015bci\u0142 w\u0142a\u015bnie <strong>Stone Giants<\/strong>, \u015bwie\u017cy zawodnik, chyba nieprzypadkowo debiutuj\u0105cy latem, bo gra muzyk\u0119 troch\u0119 mocniej przesycon\u0105 s\u0142oneczn\u0105 psychodeli\u0105 (cho\u0107 pos\u0119pna te\u017c bywa &#8211; cho\u0107by w <em>Fairweather<\/em>). Nie by\u0142oby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, \u017ce ca\u0142a sz\u00f3stka wymienionych artyst\u00f3w to jedna i ta sama osoba. Najwyra\u017aniej \u017ceby przetrwa\u0107 w tych trudnych czasach nawet znany producent, jakim z pewno\u015bci\u0105 jest Brazylijczyk Amon Tobin, musi pracowa\u0107 na co najmniej sze\u015bciu etatach. W poniedzia\u0142ek nagrywa\u0107 pod w\u0142asnym nazwiskiem, a potem przez pi\u0119\u0107 dni ka\u017cdorazowo jako kto inny. Jest to by\u0107 mo\u017ce pomys\u0142 na przysz\u0142o\u015b\u0107 dla wielu tw\u00f3rc\u00f3w, fantastyczny dla fan\u00f3w, ale obarczony pewnymi niemi\u0142ymi konsekwencjami.\u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/D8gp6JP7zdM\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Przede wszystkim, Amon Tobin stara si\u0119 <a href=\"https:\/\/nomarkrecords.bandcamp.com\">przej\u015b\u0107 na abonament<\/a>. Wiemy wszyscy, \u017ce system subskrypcyjny dzi\u015b wzbudza wielkie nadzieje. I za jedyne 60 dolar\u00f3w &#8211; albo a\u017c 60 dolar\u00f3w (lub wi\u0119cej) &#8211; rocznie mo\u017cna dostawa\u0107 w wersjach cyfrowych wszystko, co zrobi, w tym rzeczy niedost\u0119pne nigdzie indziej, jak ta wsp\u00f3\u0142praca Cujo z Two Fingers, kt\u00f3rej sam nie s\u0142ysza\u0142em, bo przyznaj\u0119, \u017ce abonamentu p\u0142aci\u0107 nie chc\u0119, jestem ju\u017c obstawiony abonamentami jak sp\u00f3\u0142ki skarbu pa\u0144stwa rodzinami polityk\u00f3w partii rz\u0105dz\u0105cej. Nie wiem, czy przyjm\u0119 wi\u0119cej.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p>Dobra strona tego systemu to oczywi\u015bcie \u015bwi\u0119ty spok\u00f3j dla wykonawcy &#8211; dostaje kas\u0119 z g\u00f3ry, planuje sobie rok i pracuje na w miar\u0119 godnych warunkach. Je\u015bli &#8211; a to przypadek Tobina &#8211; ma spor\u0105 grup\u0119 fan\u00f3w, mo\u017ce pewnie przez kilka sezon\u00f3w dzia\u0142a\u0107 na tej zasadzie, kieruj\u0105c ofert\u0119 przede wszystkim do nich &#8211; ofert\u0119 du\u017c\u0105, bez wielkiego przebierania w pomys\u0142ach, z programem pr\u00f3buj\u0105cym zrekompensowa\u0107 tym\u017ce fanom wp\u0142aty. Co mobilizuje do nagrywania, ale te\u017c przekierowuje kreatywno\u015b\u0107 nie na podbijanie nowych s\u0142uchaczy, tylko integracj\u0119 tych ju\u017c nam\u00f3wionych do subskrypcji. Co bywa ju\u017c z\u0142\u0105 stron\u0105 tego systemu.\u00a0<\/p>\n<p>S\u0142ycha\u0107 to troch\u0119 na albumie Stone Giants. Z nazwy to niespodzianka. W stylu &#8211; co\u015b wype\u0142niaj\u0105cego przestrze\u0144 pomi\u0119dzy Amonem Tobinem a jego projektem Figueroa, z du\u017c\u0105 domieszk\u0105 psychodelii, takiej o nieco bardziej rockowej proweniencji, ze szczypt\u0105 uwsp\u00f3\u0142cze\u015bnionych Floyd\u00f3w z okresu <em>Meddle<\/em> (utw\u00f3r <em>A Well Run Road<\/em>), cho\u0107 brzmienia s\u0105 mocniej zniekszta\u0142cone, ciep\u0142e, troch\u0119 senne, nawi\u0105zuj\u0105ce do produkcji Warpa czas\u00f3w Broadcast i Boards Of Canada. Zreszt\u0105 estetyka brzmieniowa jest najwi\u0119ksz\u0105 zalet\u0105 albumu zatytu\u0142owanego <em>West Coast Love Stories<\/em>. Same piosenki &#8211; bo mamy tu do czynienia z piosenkami, a g\u0142\u00f3wny bohater \u015bpiewa &#8211; wydaj\u0105 si\u0119 ju\u017c mniej przekonuj\u0105ce, szczeg\u00f3lnie s\u0142uchane nie po raz pierwszy czy drugi, tylko pi\u0105ty i si\u00f3dmy, gdy czar pierwszego kontaktu pryska. Bardzo podoba mi si\u0119 <em>Metropole<\/em>, robi wra\u017cenie wspomniane <em>Fairweather<\/em>, ale w wi\u0119kszo\u015bci zaczynaj\u0105 si\u0119 wydawa\u0107 podejrzanie drugorz\u0119dne. Owszem, ci\u0105gle na jakim\u015b poziomie by\u0107 mo\u017ce nieosi\u0105galnym dla wi\u0119kszo\u015bci, ale niewnosz\u0105ce wiele do dyskografii utytu\u0142owanego artysty.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n<p>Czy <em>West Coast Love Stories<\/em> to p\u0142yta z\u0142a? Sk\u0105d\u017ce znowu, Amon Tobin granic\u0119 <em>good enough<\/em> rz\u0105dz\u0105c\u0105 dzisiejszym \u015bwiatem kultury (i abonament\u00f3w) zna lepiej ni\u017c politycy opozycji polsk\u0105 konstytucj\u0119, ale nie da si\u0119 ukry\u0107, \u017ce produkcja wydana pod szyldem Stone Giants nawet nie zagra\u017ca najwa\u017cniejszym tytu\u0142om w dorobku Brazylijczyka. Ba, mam przemo\u017cne wra\u017cenie, \u017ce nie mia\u0142a zagrozi\u0107. I to jest co\u015b, czego si\u0119 obawiam w zwi\u0105zku z rozrastaj\u0105cym si\u0119 systemem subskrypcji. W wi\u0119kszo\u015bci wypadk\u00f3w nie b\u0119dzie w nim chodzi\u0142o o uwiedzenie s\u0142uchacza bezczeln\u0105 wielko\u015bci\u0105, tylko o zaspokojenie subskrybenta wi\u0119ksz\u0105 dawk\u0105 tego, w czym rozpoznaje bez trudu tw\u00f3rczo\u015b\u0107 ulubionego artysty. A cz\u0119\u015b\u0107 z takiej muzyki nawet z tej ba\u0144ki fanowskiej nie wyjrzy.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>STONE GIANTS <em>West Coast Love Stories<\/em><\/strong>, Nomark 2021, <strong>6\/10\u00a0<\/strong><\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1331988303\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/stonegiants.net\/album\/west-coast-love-stories\">West Coast Love Stories by Stone Giants<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Amon Tobin ko\u0144czy\u0142 w\u0142a\u015bnie kolejn\u0105 p\u0142yt\u0119, zapowiedzian\u0105 na wrzesie\u0144 2021, ale w jego wytw\u00f3rni Nomark dzia\u0142o si\u0119 du\u017co. Cujo nagra\u0142 utw\u00f3r z Two Fingers, ci\u0105gle sprzedawa\u0142 si\u0119 folkowy Figueroa, na kt\u00f3rego singlu End of Summer pojawi\u0142 si\u0119 ostatniej jesieni zdolny Only Child Tyrant. A teraz nowy album wypu\u015bci\u0142 w\u0142a\u015bnie Stone Giants, \u015bwie\u017cy zawodnik, chyba nieprzypadkowo [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":29765,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,3,312,120,3319,3309,4543],"tags":[593,4758],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29761"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=29761"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29761\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":29773,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29761\/revisions\/29773"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/29765"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=29761"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=29761"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=29761"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}