{"id":29787,"date":"2021-07-12T08:00:39","date_gmt":"2021-07-12T06:00:39","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=29787"},"modified":"2021-07-07T15:37:12","modified_gmt":"2021-07-07T13:37:12","slug":"uwolnij-gorna-czesc-ciala-a-podazy-za-nia-i-dolna","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2021\/07\/12\/uwolnij-gorna-czesc-ciala-a-podazy-za-nia-i-dolna\/","title":{"rendered":"Uwolnij g\u00f3rn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 cia\u0142a, a pod\u0105\u017cy za ni\u0105 i dolna"},"content":{"rendered":"<p>Po tym jak zesp\u00f3\u0142 George&#8217;a Clintona uwolni\u0142 si\u0119 z garniturk\u00f3w &#8211; bo zaczyna\u0142 graj\u0105c wzgl\u0119dnie grzeczny doo wop jako The Parliaments &#8211; i po nagraniu dw\u00f3ch album\u00f3w, w tym tego o moim ulubionym tytule<em>\u00a0Free Your Mind&#8230; and Your Ass Will Follow<\/em> przysz\u0142a kolej na moj\u0105 ulubion\u0105 p\u0142yt\u0119 <strong>Funkadelic<\/strong>. Czyli <em>Maggot Brain<\/em>, wydane dok\u0142adnie 50 lat temu, 12 lipca 1971 r. &#8211; wi\u0119c mamy okr\u0105g\u0142y jubileusz &#8211; po wyj\u0105tkowo barwnych sesjach owocuj\u0105cych anegdotami, w tym &#8211; w pierwszej kolejno\u015bci &#8211; t\u0105 o Eddiem Hazelu, \u00f3wczesnym gitarzy\u015bcie zespo\u0142u.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/pZc9BAvwKnE\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Chodzi oczywi\u015bcie o opowie\u015b\u0107 o tripie na LSD, podczas kt\u00f3rego nagrany zosta\u0142 utw\u00f3r tytu\u0142owy. Hazel mia\u0142 &#8211; wed\u0142ug s\u0142\u00f3w George&#8217;a Clintona &#8211; zosta\u0107 przez niego poproszony o ty, by wyobrazi\u0142 sobie, \u017ce jego matka umar\u0142a. A potem, \u017ceby\u00a0 zagra\u0142 tak, jak gdyby matka jednak nie umar\u0142a. Mam nieco krytyczny stosunek do wspomnie\u0144 z sesji na kwasie, ale opieram si\u0119 <a href=\"https:\/\/insidethejar.com\/the-acid-trip-behind-maggot-brain\/\">na s\u0142owach Clintona<\/a>. A m\u0142odziutki podczas nagrywania tej p\u0142yty Hazel jest rzeczywi\u015bcie g\u0142\u00f3wnym bohaterem albumu. Ktokolwiek szuka\u0142 pomostu pomi\u0119dzy Hendrixem a jego bardziej wsp\u00f3\u0142czesnymi na\u015bladowcami, znajdzie go tutaj. Kravitz s\u0142ucha\u0142 tej p\u0142yty &#8211; to na pewno. Frusciante jest fanem.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p>W ca\u0142o\u015bci <em>Maggot Brain<\/em> nie jest jednak klasykiem niepodwa\u017calnym &#8211; ju\u017c ten tytu\u0142owy utw\u00f3r mo\u017cna chwali\u0107 za inwencj\u0119, bo to zasadniczo 10-minutowe solo gitarowe, no i szanowa\u0107 za nieprawdopodobne emocje tej nieko\u0144cz\u0105cej si\u0119 sol\u00f3wki, ale stylistycznie to echo bia\u0142ego psychodelicznego rocka lat 60., bez wi\u0119kszego znaczenia dla rozwoju estetyki funkowej. Co zreszt\u0105 potwierdza ambicje Funkadelic do rywalizowania z bia\u0142ymi grupami (Clinton m\u00f3wi\u0142 swego czasu, \u017ce fakt sko\u0144czenia szko\u0142y muzycznej przez Berniego Worrella uwa\u017ca\u0142 za pozytyw, bo dzi\u0119ki temu mogli si\u0119 zmierzy\u0107 z tymi wszystkimi Crimsonami). Inaczej ni\u017c np. <em>Can You Get To That<\/em> (to dobrze si\u0119 rymuje z utworami Franka Zappy, kt\u00f3ry by\u0142 bardzo na bie\u017c\u0105co z muzyk\u0105 afroameryka\u0144sk\u0105), a przede wszystkim <em>Super Stupid<\/em> (z kt\u00f3rego Kravitz ju\u017c wprost czerpa\u0142).<\/p>\n<p>Dla mnie r\u00f3wnie wa\u017cn\u0105 co <em>Maggot Brain<\/em>, a mo\u017ce i wa\u017cniejsz\u0105 kompozycj\u0105 jest fina\u0142owe <em>Wars of Armageddon<\/em>. W ca\u0142o\u015bci r\u00f3wnie psychodeliczne, a przy tym bardziej funkowe, w\u0142a\u015bciwie nawet klasycznie funkowe, no i zaskakuj\u0105ce, id\u0105ce w stron\u0119 szalonej otwartej formy improwizowanej, w kt\u00f3rej mo\u017ce si\u0119 zdarzy\u0107 wszystko. Konkretnie? Mo\u017ce si\u0119 tu zdarzy\u0107 najg\u0142o\u015bniejsze, najpot\u0119\u017cniejsze wydarzenie d\u017awi\u0119kowe ca\u0142ej p\u0142yty, czyli&#8230; b\u0105k. Ale nie owad &#8211; tu chodzi o zwielokrotnione odg\u0142osy pierdni\u0119\u0107 wykorzystane w tej kompozycji. <em>Maggot Brain<\/em> otwiera ten album jako powa\u017cn\u0105 opowie\u015b\u0107 o \u017cyciu i \u015bmierci &#8211; to zreszt\u0105 ten utw\u00f3r ilustruje niejako ok\u0142adka albumu, z trupi\u0105 czaszk\u0105 na odwrocie (w miejscu twarzy kobiety).\u00a0 <em>Wars of Armageddon<\/em> zamyka go niczym histori\u0119 sowizdrzalsk\u0105 i afrofuturystyczn\u0105, owszem, ale w stylu bardziej <em>Ricka &amp; Morty&#8217;ego<\/em>.\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>FUNKADELIC <em>Maggot Brain<\/em><\/strong>, Westbound 1971,<strong> 9\/10<\/strong>\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/5p9GTYAPSgc5C1ck9ZbnMk\" width=\"100%\" height=\"380\" frameBorder=\"0\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Po tym jak zesp\u00f3\u0142 George&#8217;a Clintona uwolni\u0142 si\u0119 z garniturk\u00f3w &#8211; bo zaczyna\u0142 graj\u0105c wzgl\u0119dnie grzeczny doo wop jako The Parliaments &#8211; i po nagraniu dw\u00f3ch album\u00f3w, w tym tego o moim ulubionym tytule\u00a0Free Your Mind&#8230; and Your Ass Will Follow przysz\u0142a kolej na moj\u0105 ulubion\u0105 p\u0142yt\u0119 Funkadelic. Czyli Maggot Brain, wydane dok\u0142adnie 50 lat [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":29793,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,31,3,312,120,3554,633,140],"tags":[4778,4779],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29787"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=29787"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29787\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":29798,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/29787\/revisions\/29798"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/29793"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=29787"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=29787"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=29787"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}