
{"id":30075,"date":"2021-08-26T12:13:21","date_gmt":"2021-08-26T10:13:21","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=30075"},"modified":"2021-08-26T12:13:22","modified_gmt":"2021-08-26T10:13:22","slug":"o-dwie-strofy-cygana-od-pelnego-zanurzenia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2021\/08\/26\/o-dwie-strofy-cygana-od-pelnego-zanurzenia\/","title":{"rendered":"O dwie strofy Cygana od pe\u0142nego zanurzenia"},"content":{"rendered":"<p>Jeden dzie\u0144 bez wpisu, a tyle si\u0119 zdarzy\u0142o. Zmar\u0142 najelegantszy i chyba najbardziej pouk\u0142adany muzyk The Rolling Stones (<a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/2131541,1,charlie-watts-19412021-byl-za-dobry-na-rocka.read\">\u017cegnam go tutaj<\/a>). Bohater jednej z najbardziej znanych ok\u0142adek w muzycznej historii w do\u015b\u0107 jednak kuriozalnych okoliczno\u015bciach pozwa\u0142 autor\u00f3w p\u0142yty (kole\u017canka z redakcji <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/2131672,1,nirvana-pozwana-za-okladke-spojrzmy-na-te-sprawe-szerzej.read\">omawia problem tutaj).<\/a> Tak sobie my\u015bl\u0119 &#8211; mo\u017ce jakim\u015b wyj\u015bciem by\u0142aby zmiana nomina\u0142u banknotu na ok\u0142adce? Poza tym &#8211; jak nic przyjd\u0105 <a href=\"https:\/\/ultimateclassicrock.com\/led-zeppelin-houses-of-the-holy\/\">analogiczne procesy zbiorowe<\/a>. No i jest jeszcze festiwal <a href=\"https:\/\/www.facebook.com\/ephemerabyunsound\">Ephemera<\/a>, kt\u00f3ry zaczyna si\u0119 dzisiaj i potrwa do ko\u0144ca weekendu. Mam nadziej\u0119, \u017ce pogoda jednak dopisze, podobnie jak kondycja, bo dyrekcja krakowskiego Unsoundu przygotowa\u0142a nie lada maratony. A jak dla kogo\u015b za zimno albo za daleko, to mo\u017ce sobie pos\u0142ucha\u0107 <a href=\"https:\/\/haceha.wordpress.com\/2021\/08\/26\/nocna-strefa-moses-sumney-orkiestra\/\">Mosesa Sumneya z orkiestr\u0105<\/a> w domu. Do tego wszystkiego trzeba jeszcze nadrabia\u0107 propozycje p\u0142ytowe, jedna z op\u00f3\u017anieniem, druga awansem, skoro ju\u017c nie by\u0142o \u015brodowej notki.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/xquyYMMa2vU\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Tr\u00f3jmiejska (ale jako sponsor p\u0142yty melduje si\u0119 S\u0142upsk) formacja <strong>Alfah Femmes<\/strong> idzie za ciosem, i to za ciosem do\u015b\u0107 celnym, zesz\u0142orocznym, do\u015b\u0107 dok\u0142adnie opisywanym na tym blogu, <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2020\/10\/23\/tutaj-wstaw-haslo-z-wczorajszego-transparentu\/\">wi\u0119c si\u0119 nie b\u0119d\u0119 powtarza\u0142<\/a>. Kr\u00f3ciutkie wydawnictwo <strong><em>I Wouldn&#8217;t Bother<\/em><\/strong> (7-8\/10) to utw\u00f3r instrumentalny na koniec, a wcze\u015bniej ledwie cztery piosenki. R\u00f3wniej i bardziej esencjonalnie ni\u017c na albumie No Need To Die, chocia\u017c &#8211; jak to mawia m\u00f3j kolega &#8211; pachnie troch\u0119 malizn\u0105. Czyli pos\u0142ucha\u0142oby si\u0119 jeszcze. Przeboje z gatunku tych, kt\u00f3re nie wchodz\u0105 od pierwszego razu, ale jak ju\u017c wejd\u0105, to nie chc\u0105 wyj\u015b\u0107: mieszanka dobrej jako\u015bci koled\u017cowego indie rocka ze Stan\u00f3w i starego wyrafinowanego popu z Wysp Brytyjskich, wszystko po angielsku, bardzo eksportowe, pozbawione kompleks\u00f3w, z do\u015b\u0107 zara\u017aliwymi, mam wra\u017cenie, frazami &#8211; jak <em>She wants to hurt her daddy<\/em> (<em>Dumb<\/em>) albo <em>Release my hand and restore yourself in fear<\/em>&nbsp;w <em>Grounz<\/em> (tu s\u0142ysz\u0119 <em>Release my anger<\/em>, pewnie przez projekcj\u0119 temperatury zesz\u0142orocznego albumu), zreszt\u0105 moim ulubionym fragmencie, z wej\u015bciem saksofonu Micha\u0142a Jana Ciesielskiego i troch\u0119 jakby przed\u0142u\u017ceniem dawnej estetyki formacji Futro. Ale na festiwalach AF mogliby gra\u0107 gdzie\u015b pomi\u0119dzy Courtney Barnett a Davidem Byrne&#8217;em, mam nadziej\u0119, \u017ce tak\u017ce na tych zagranicznych festiwalach.&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3990347222\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/alfahfemmes.bandcamp.com\/album\/i-wouldnt-bother\">I Wouldn&#39;t Bother by Alfah Femmes<\/a><\/iframe>\n\n\n<p>Propozycja <strong>Rycerzyk\u00f3w<\/strong> &#8211; d\u0142ugo wyczekiwana trzecia p\u0142yta krakowskiej grupy &#8211; to rzecz ju\u017c bardziej pewnie na krajowe imprezy. Pop nie dla ka\u017cdego, ryzykownie balansuj\u0105cy na kraw\u0119dzi naiwno\u015bci, za to perfekcyjnie konserwuj\u0105cy wieczne wakacje, i to te dawne wakacje. Koniec sierpnia to dobry moment na prezentacj\u0119 nowego materia\u0142u, cho\u0107 ten znali\u015bmy ju\u017c nie\u017ale &#8211; i od bardzo pozytywnej strony &#8211; z singli. Stajnia wytw\u00f3rni Thin Man &#8211; poza oczywi\u015bcie macierzyst\u0105 Stajni\u0105 Sobieski, z kt\u00f3rej wywodzi si\u0119 formacja &#8211; wydaje si\u0119 najw\u0142a\u015bciwszym i wymarzonym miejscem dla ukazuj\u0105cego si\u0119 jutro <strong><em>Zniknij na zawsze<\/em><\/strong> (7\/10). P\u0142yty jak zwykle troch\u0119 nier\u00f3wnej, ale rekompensuj\u0105cej s\u0142absze punkty (nie zaczyna\u0142bym jej od utworu <em>Dobre ch\u0119ci<\/em>, cho\u0107 mo\u017ce to odosobniona opinia) fragmentami &#8211; trudno to inaczej nazwa\u0107 &#8211; finezyjnymi i czarownymi. Poza wokalami i tekstami Gosi Zieli\u0144skiej, pe\u0142nymi zachwytu i zdziwienia, no i poza syntezatorami wykorzystywanymi cz\u0119sto na mod\u0142\u0119 nieco prog-rockow\u0105 (ale zarazem mocno zanurzonymi w polskim popie lat 80.), najbardziej chyba rozpoznawalnym elementem muzyki Rycerzyk\u00f3w pozostaj\u0105 partie basu Aleksandra Margasi\u0144skiego &#8211; niespokojne, meandruj\u0105ce, kreuj\u0105ce nierzadko linie melodyczne. Cho\u0107 prywatnie t\u0119skni\u0119 za tak\u0105 p\u0142yt\u0105, na kt\u00f3rej zesp\u00f3\u0142 skupi\u0142by si\u0119 mocniej na budowaniu groove&#8217;u i cz\u0119\u015bciej z tych eterycznych rejon\u00f3w przebija\u0142 si\u0119 na bardziej taneczn\u0105 stron\u0119 grania &#8211; jak w <em>Troch\u0119 ja\u015bniej. <\/em>Albo w <em>\u017barze<\/em>, jednym z bardziej rozbrajaj\u0105cych przyk\u0142ad\u00f3w \u015bwiadomej, misternej krajowej retromanii, kt\u00f3ra od albumu Anny Jurksztowicz jest chyba tylko o dwie strofy Jacka Cygana. Cho\u0107 mo\u017ce w\u0142a\u015bnie to jest, paradoksalnie, co\u015b, co mogliby\u015bmy i powinni\u015bmy sprzedawa\u0107 na zewn\u0105trz?\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/C_utkb6Oq8Q\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jeden dzie\u0144 bez wpisu, a tyle si\u0119 zdarzy\u0142o. Zmar\u0142 najelegantszy i chyba najbardziej pouk\u0142adany muzyk The Rolling Stones (\u017cegnam go tutaj). Bohater jednej z najbardziej znanych ok\u0142adek w muzycznej historii w do\u015b\u0107 jednak kuriozalnych okoliczno\u015bciach pozwa\u0142 autor\u00f3w p\u0142yty (kole\u017canka z redakcji omawia problem tutaj). Tak sobie my\u015bl\u0119 &#8211; mo\u017ce jakim\u015b wyj\u015bciem by\u0142aby zmiana nomina\u0142u banknotu [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":30080,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,12,3,312,120,3319,444,107,3309,633,4543,1139,106],"tags":[4450,2189],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30075"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=30075"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30075\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":30081,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30075\/revisions\/30081"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/30080"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=30075"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=30075"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=30075"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}