{"id":30206,"date":"2021-09-09T14:19:46","date_gmt":"2021-09-09T12:19:46","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=30206"},"modified":"2021-09-09T14:23:20","modified_gmt":"2021-09-09T12:23:20","slug":"serce-w-panierce","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2021\/09\/09\/serce-w-panierce\/","title":{"rendered":"Serce w panierce"},"content":{"rendered":"<p>Nowy album grupy <strong>Low<\/strong> &#8211; zredukowanej dzi\u015b w\u0142a\u015bciwie do duetu Sparkhawk\/Parker i ich producenta BJ Burtona &#8211; uka\u017ce si\u0119 jutro, ale wykorzystam fakt, \u017ce mia\u0142em go ju\u017c okazj\u0119 os\u0142ucha\u0107. Rz\u0119zi i charczy, co jest w tej sytuacji oczywi\u015bcie oznak\u0105 odm\u0142odzenia, a nie odwrotnie. Bo dzia\u0142aj\u0105cym od prawie trzech dekad muzykom Burton na p\u0142yt\u0119 numer 13 stworzy\u0142 brzmienie do\u015b\u0107 wyj\u0105tkowe i \u0142\u0105cz\u0105ce wod\u0119 z ogniem. Cho\u0107 zarazem mo\u017cna je odczyta\u0107 jako kontynuacj\u0119 dotychczasowej wsp\u00f3\u0142pracy z Low i pr\u00f3b\u0119 pokrycia dymem sceny w sytuacji, w kt\u00f3rej grupa nie ma niczego na tyle nowego w ofercie, \u017ceby si\u0119 ekscytowa\u0107. A jednak &#8211; \u015blady ekscytacji tu i \u00f3wdzie wida\u0107.\u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 560px; height: 435px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/VideoEmbed?track=2836609966&#038;bgcol=ffffff&#038;linkcol=0687f5\" mozallowfullscreen=\"1\" webkitallowfullscreen=\"1\" allowfullscreen=\"1\" seamless><\/iframe>\n\n\n<p>Poprzedniej p\u0142ycie Low <em>Double Negative<\/em> <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2018\/09\/14\/koszmary-donalda-t\/\">wystawi\u0142em recenzenck\u0105 laurk\u0119<\/a> i przyzna\u0142em nawet tytu\u0142 p\u0142yty roku w dorocznym rankingu Polityki. Album <em>Hey What<\/em> wydaje si\u0119 na tym tle bardziej pr\u00f3b\u0105 zwr\u00f3cenia uwagi sam\u0105 form\u0105 ni\u017c &#8211; jak tam &#8211; dopisaniem tej formy do emocji, zasadniczo politycznych, kt\u00f3re zesp\u00f3\u0142 chcia\u0142 przekaza\u0107. Tu zaczyna si\u0119 ciosem i &#8211; mimo wszystko &#8211; pewnym zaskoczeniem w metalicznym, minimalistycznym i zarazem ekspresyjnym <em>White Horses<\/em>, ale chwilami zamienia si\u0119 w p\u0142yt\u0119 manieryczn\u0105, \u017ceby nie powiedzie\u0107 &#8211; leciutko nu\u017c\u0105c\u0105, przynajmniej nieco bardziej ni\u017c dwa poprzednie albumy. A to jest przecie\u017c dyskografia wy\u0142o\u017cona \u015bwietnymi p\u0142ytami jak polskie place kostk\u0105 Bauma.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n<p>Nie namawiam do tego, \u017ceby podchodzi\u0107 do nowego Low z jak\u0105kolwiek niech\u0119ci\u0105, tylko \u017ceby nieco sch\u0142odzi\u0107 odbi\u00f3r &#8211; to wci\u0105\u017c bardzo dobra p\u0142yta, ale pod panierk\u0105 przester\u00f3w, obejmuj\u0105cych nierzadko ca\u0142y instrumentalny akompaniament, kryje to samo wokalne frazowanie, te same dwug\u0142osy i bardzo podobne rozwi\u0105zania melodyczne z g\u0142\u0119bokiej tradycji &#8211; cho\u0107by t<span style=\"font-size: inherit;\">e pot\u0119\u017cne interwa\u0142y <em>Don&#8217;t Walk Away<\/em> to przecie\u017c dalekie echo Presleyowskiego szlagieru <em>Can&#8217;t Help Falling In Love<\/em>. Ci\u0105gle jeste\u015bmy w rozci\u0105gni\u0119tej, granej z wi\u0119kszym namaszczeniem wersji prastarej muzyki rozrywkowej. A to, co z tym wszystkim robi Burton, brzmi bardziej jak noise&#8217;owy remiks ni\u017c re\u017cyseria w stylu Teo Macero. Cho\u0107, przyznaj\u0119, elementy tej ostatniej te\u017c s\u0105, g\u0142\u00f3wnie w postaci przej\u015b\u0107\/\u0142\u0105cznik\u00f3w mi\u0119dzy utworami. I ten trik niew\u0105tpliwie pomaga przyswoi\u0107 album jako zwart\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107.\u00a0 \u00a0 \u00a0<\/span><\/p>\n<p>Nie spos\u00f3b te\u017c odm\u00f3wi\u0107 Burtonowi wyobra\u017ani w obr\u0119bie stosowanych ekstremalnych rozwi\u0105za\u0144 &#8211; w <em>Days Like These<\/em>, jednym z trzech kluczowych fragment\u00f3w (obok <em>Hey What<\/em> i fina\u0142owego <em>The Price You Pay<\/em> &#8211; w mojej opinii, rzecz jasna), poruszamy si\u0119 na przyk\u0142ad od delikatnej ingerencji w stylu wokodera, a\u017c po pot\u0119\u017cny przester. Ingerencja obejmuje tu zreszt\u0105 tak\u017ce parti\u0119 wokaln\u0105. Zestawienia z Bon Iverem i jego wyprodukowanym przez Burtona <em>22, A Million<\/em>, maj\u0105 sens, ale te\u017c od razu ostrzegaj\u0105 przed nadmiern\u0105 ekscytacj\u0105, bo tego typu rozwi\u0105zania lubi\u0105 si\u0119 z czasem przejada\u0107. Na szcz\u0119\u015bcie efekt ko\u0144cowy <em>Hey What<\/em> zosta\u0142 skontrolowany (nie ma \u015blad\u00f3w loudness war, przynajmniej w wersji winylowej, kt\u00f3r\u0105 s\u0142ysza\u0142em) czytam jak ingerencj\u0119 niemal staro\u015bwieck\u0105 &#8211; w paru momentach te zabiegi przypominaj\u0105 efekt zastosowania starego fuzza. I zdaj\u0105 si\u0119 nawi\u0105zywa\u0107 do korzeni &#8222;zepsutego&#8221; brzmienia, czyli wypadk\u00f3w sprzed 60 lat, kiedy w ameryka\u0144skim studiu nagraniowym przepala\u0142 si\u0119 kana\u0142 w konsolecie. Mo\u017ce jest to jest to jaki\u015b prosty w swojej wymowie gest wskazuj\u0105cy na to, \u017ce psuje si\u0119 sam \u015bwiat, z Ameryk\u0105 na czele?\u00a0 \u00a0<\/p>\n<p>By\u0107 mo\u017ce, ale zyskuj\u0105c co\u015b atrakcyjnego z wierzchu, odwracamy zarazem uwag\u0119 od znaczenia samych tekst\u00f3w i piosenek kryj\u0105cych si\u0119 za nagraniami. Czy najlepszych w dorobku Low? Na pewno nie. Czy wyj\u0105tkowych w tym &#8211; ju\u017c dzi\u015b bardzo dobrym muzycznie roku &#8211; nie s\u0105dz\u0119. Dobry pomys\u0142 brzmieniowy to co\u015b, co zostaje w g\u0142owie, ale nie zapominajmy te\u017c, \u017ce w wypadku gwa\u0142townego \u0142\u0105czenia wody z ogniem cz\u0119\u015b\u0107 materii wyparowuje.\u00a0<\/p>\n<p><strong>LOW <em>Hey What<\/em><\/strong>, Sub Pop 2021, <strong>7\/10\u00a0<\/strong><\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1429273597\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/lowtheband.bandcamp.com\/album\/hey-what\">HEY WHAT by Low<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Nowy album grupy Low &#8211; zredukowanej dzi\u015b w\u0142a\u015bciwie do duetu Sparkhawk\/Parker i ich producenta BJ Burtona &#8211; uka\u017ce si\u0119 jutro, ale wykorzystam fakt, \u017ce mia\u0142em go ju\u017c okazj\u0119 os\u0142ucha\u0107. Rz\u0119zi i charczy, co jest w tej sytuacji oczywi\u015bcie oznak\u0105 odm\u0142odzenia, a nie odwrotnie. Bo dzia\u0142aj\u0105cym od prawie trzech dekad muzykom Burton na p\u0142yt\u0119 numer 13 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":30213,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,3,312,120,444,7,4543],"tags":[527],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30206"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=30206"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30206\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":30214,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30206\/revisions\/30214"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/30213"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=30206"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=30206"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=30206"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}