
{"id":30295,"date":"2021-09-21T10:35:46","date_gmt":"2021-09-21T08:35:46","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=30295"},"modified":"2021-09-21T22:30:42","modified_gmt":"2021-09-21T20:30:42","slug":"rap-jeszcze-nie-brzmial-tak-w-tym-roku","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2021\/09\/21\/rap-jeszcze-nie-brzmial-tak-w-tym-roku\/","title":{"rendered":"Rap jeszcze nie brzmia\u0142 tak w tym roku"},"content":{"rendered":"<p>Ten tekst mo\u017ce zawiera\u0107 kontrowersyjne tezy. Bo w odbiorze p\u0142yt rapowych czuj\u0119 si\u0119 raczej zgredem. Ale jako r\u00f3wie\u015bnik hip-hopu musz\u0119 zauwa\u017cy\u0107, \u017ce sta\u0142 si\u0119 ostatnio muzyk\u0105 do\u015b\u0107 zachowawcz\u0105. Mo\u017ce dlatego, \u017ce od dw\u00f3ch dekad jest gatunkiem zdecydowanie dominuj\u0105cym na rynku &#8211; a to kawa\u0142 czasu. Po raz pierwszy te\u017c mam wra\u017cenie, \u017ce brzmienie &#8211; ogromnie wa\u017cny czynnik w wypadku tego gatunku &#8211; nie zmieni\u0142o si\u0119 fundamentalnie z dekady na dekad\u0119. I mo\u017cna bez wi\u0119kszego ryzyka top ameryka\u0144skiego rapu puszcza\u0107 w supermarkecie, gdzie nikogo nie obrazi i nie zaszokuje &#8211; polski zasadniczo tez mo\u017cna by by\u0142o gra\u0107 w windzie, gdyby nie to, \u017ce j\u0119zyk niekt\u00f3rych jeszcze odstrasza. To oczywi\u015bcie kwestia tyle\u017c przemiany samej publiczno\u015bci, co jednak pewnej stagnacji muzyki &#8211; nie szarpn\u0105\u0142 jej tym razem do przodu Kanye West, ca\u0142y na czarno, za to troch\u0119 \u015bwie\u017cej energii wni\u00f3s\u0142 <strong>Lil Nas X<\/strong>, ca\u0142y na r\u00f3\u017cowo. Ale to nowe to prawie wy\u0142\u0105cznie ikonografia i tematyka. Muzycznie m\u0142ody raper z Georgii wyczerpa\u0142 temat pierwszym singlem \u0142\u0105cz\u0105cym country z rapem. W warstwie narracyjnej i wizualnej otwarcie gejowsk\u0105 orientacj\u0119 &#8211; w hip-hopie wci\u0105\u017c rzadko eksponowan\u0105 &#8211; \u0142\u0105czy z wyczuciem mem\u00f3w i demonstracyjnie przes\u0142odzon\u0105 pop-artow\u0105 estetyk\u0105. Tworzy muzyk\u0119 przebojowego b\u0142ysku, kt\u00f3ra wydaje si\u0119 skrojona do przestrzeni TikToka i Insta &#8211; w kr\u00f3tkich dawkach robi du\u017ce wra\u017cenie, nawet s\u0142uchana na smartfonie. A mo\u017ce przede wszystkim, bo zmiksowany zosta\u0142 pod ma\u0142e g\u0142o\u015bniki. W ca\u0142o\u015bci jest jednak <em>Montero<\/em> (Columbia, 6-7\/10) do\u015b\u0107 monotonne. Je\u015bli zwykle zak\u0142ada si\u0119 dla uproszczenia, \u017ce sztuka ma wywo\u0142ywa\u0107 jakie\u015b emocje, to Lil Nas X wi\u0119kszych nie wywo\u0142uje. Co pewnie jest zalet\u0105, bo da si\u0119 to zagra\u0107 wsz\u0119dzie, od fryzjera, przez klub, a\u017c po wind\u0119 w siedzibie krajowego klubu homofoba. Najlepiej dzia\u0142a w po\u0142\u0105czeniu z obrazkiem (wyj\u0105wszy mo\u017ce ten klip z rodzeniem albumu &#8211; krind\u017c, jak m\u00f3wi\u0105 moje dzieci), co nie zmienia faktu, \u017ce pewnie za kilka dni przeskoczy na li\u015bcie &#8222;Billboardu&#8221; Westa, a mo\u017ce i Drake&#8217;a. Mimo wielu zastrze\u017ce\u0144 raper udowodni\u0142 przynajmniej, \u017ce nie jest na scenie rapowej pracownikiem sezonowym. Trzeba si\u0119 z nim oswoi\u0107.&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/QDYDRA5JPLE\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Jak chcecie czego\u015b, co chwyta za gard\u0142o, lepiej od razu poszuka\u0107 drugiej p\u0142yty <strong>Injury Reserve<\/strong>. Pierwsza by\u0142a \u015bwietna, zapowiada\u0142em nawet wyst\u0119p tria na Off Festivalu, ale\u00a0 do imprezy w zesz\u0142ym roku nie dosz\u0142o, a teraz ju\u017c trio do nas nie przyjedzie, bo zmar\u0142 jeden z dw\u00f3ch MC, Stepa J. Groggs. Takie uderzenie na rozruchu kariery zdolnej formacji to musia\u0142 by\u0107 wyj\u0105tkowy cios i Groggsa na <em>By the Time I Get to Phoenix<\/em> (8\/10) jeszcze us\u0142yszymy, ale atmosfera tej p\u0142yty jest tak duszna, \u017ce nie spos\u00f3b nie wyczu\u0107 w tym jakiego\u015b dramatu. Ca\u0142o\u015b\u0107 to emocjonalny lej po bombie, album desperacki, momentami kakofoniczny i ci\u0119\u017cki, rzecz bardzo oryginalna, a przy tym mocno osadzona w klimacie abstract hip-hopu sprzed 20 lat.\u00a0<\/p>\n<p>Jakim\u015b sensownym wsp\u00f3\u0142czesnym punktem odniesienia wydaje si\u0119 Clipping., tyle \u017ce podobna brawura rozwi\u0105za\u0144 ocale\u0144c\u00f3w z Injury Reserve (raper Ritchie with a T oraz producent Parker Corey) prowadzi w bardziej realistycznym kierunku, a nie w \u015bwiat sf i horroru. Obowi\u0105zuje tu r\u00f3wnie\u017c dok\u0142adnie odwrotny porz\u0105dek ni\u017c u Lil Nas X-a &#8211; album wydaje si\u0119 coraz lepszy z ka\u017cdym ods\u0142uchem, a przy tym zaskakuje szeroko\u015b\u0107 stylistyczna, bo pod p\u0142aszczem ci\u0119\u017ckiej produkcji znajdziemy i inspiracje soulowe, i nalecia\u0142o\u015bci popularnego dzi\u015b trapu. A je\u015bli kto\u015b szuka tu \u017ar\u00f3de\u0142 rockowych (na poprzedniej p\u0142ycie by\u0142 motyw z utworu <del>Godspeed You! Black Emperor<\/del>\u00a0A Silver Mt. Zion), znajdzie i te &#8211; <em>Bye Storm<\/em> oparte jest na samplu z <em>Here Come the Warm Jets<\/em> Briana Eno. Wsp\u00f3lnie z <em>Knees<\/em> te utwory tworz\u0105 mocny fina\u0142, zapraszaj\u0105cy do wys\u0142uchania albumu od nowa.\u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3972976432\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/injuryreserve.bandcamp.com\/album\/by-the-time-i-get-to-phoenix\">By the Time I Get to Phoenix by Injury Reserve<\/a><\/iframe>\n\n\n<p>P\u0142yta numer w trzy w pewnym stopniu pogodzi s\u0142uchaczy obu poprzednich. <strong>Moor Mother<\/strong>, czyli Camae Ayewa &#8211; kluczowa dzi\u015b posta\u0107 nie tylko rapu, ale sceny muzycznej w og\u00f3le &#8211; popisuje si\u0119 zwi\u0119z\u0142o\u015bci\u0105 formy i ca\u0142kiem przebojowymi rozwi\u0105zaniami. Jej <em>Black Encyclopedia of the Air<\/em> (8-9\/10) to album, na kt\u00f3rym jazz i improwizacja schodz\u0105 zn\u00f3w na dalszy plan, ale nie znikaj\u0105 ca\u0142kiem &#8211; wp\u0142ywy nu-jazzu i jungle towarzysz\u0105 nam ca\u0142y czas w zgrabnie skonstruowanych, pe\u0142nych p\u0142ynno\u015bci podk\u0142adach. A go\u015bcie zderzaj\u0105 si\u0119 w drzwiach: do najlepszych nale\u017c\u0105 wej\u015bcia Elucida i lojii. Imponuj\u0105ca jest BFLY w utworze <em>Vera Hall<\/em>, jednym z moich ulubionych. Panorama technik wokalnych jest zdumiewaj\u0105ca, auto-tune te\u017c gdzie\u015b tu jest (cho\u0107by w <em>Nighthawk of Time<\/em> z udzia\u0142em Black Quantum Futurism), cho\u0107 w roli drugoplanowej, a podobnie jak w materiale Injury Reserve wra\u017cenie robi\u0105 raczej pot\u0119\u017cne zwolnienia i obni\u017cenia tonu. I podobnie jak tam, mamy do czynienia z powolnym kruszeniem barier s\u0142uchacza. S\u0142ucham wszystkich tych trzech album\u00f3w od pi\u0105tku i ten, cho\u0107 najs\u0142abiej wypromowany, wyda\u0142 mi si\u0119 najbardziej atrakcyjny. I zdecydowanie najbardziej przyst\u0119pny spo\u015br\u00f3d licznych, opisywanych tak\u017ce na tym blogu, p\u0142yt Ayewy.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3186411584\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/moormother.bandcamp.com\/album\/black-encyclopedia-of-the-air\">Black Encyclopedia of the Air by Moor Mother<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ten tekst mo\u017ce zawiera\u0107 kontrowersyjne tezy. Bo w odbiorze p\u0142yt rapowych czuj\u0119 si\u0119 raczej zgredem. Ale jako r\u00f3wie\u015bnik hip-hopu musz\u0119 zauwa\u017cy\u0107, \u017ce sta\u0142 si\u0119 ostatnio muzyk\u0105 do\u015b\u0107 zachowawcz\u0105. Mo\u017ce dlatego, \u017ce od dw\u00f3ch dekad jest gatunkiem zdecydowanie dominuj\u0105cym na rynku &#8211; a to kawa\u0142 czasu. Po raz pierwszy te\u017c mam wra\u017cenie, \u017ce brzmienie &#8211; ogromnie [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":30296,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,12,31,3556,3,312,120,3319,3309,4543,1249,106],"tags":[4205,4591,2644],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30295"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=30295"}],"version-history":[{"count":18,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30295\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":30314,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30295\/revisions\/30314"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/30296"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=30295"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=30295"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=30295"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}