{"id":3037,"date":"2012-06-06T15:20:57","date_gmt":"2012-06-06T13:20:57","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=3037"},"modified":"2012-06-06T15:20:57","modified_gmt":"2012-06-06T13:20:57","slug":"latajacy-spodek-nad-inowroclawiem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2012\/06\/06\/latajacy-spodek-nad-inowroclawiem\/","title":{"rendered":"Lataj\u0105cy spodek nad Inowroc\u0142awiem"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

Wiem, \u017ce wyjdzie na jak\u0105\u015b obsesj\u0119, ale musz\u0119 si\u0119 przyzna\u0107 do tego, \u017ce kiedy w dw\u00f3ch konkurencyjnych tygodnikach ukaza\u0142y si\u0119 niedawno teksty na temat nowych narkotyk\u00f3w (d\u017awi\u0119kowe e-narkotyki w „Newsweeku” i narkotyki rodem z SF we „Wpro\u015bcie”), przysz\u0142a do mnie kole\u017canka z redakcji i zapyta\u0142a, co ja na ten temat s\u0105dz\u0119, bo chyba musz\u0119 co\u015b wiedzie\u0107. No i czy jest rzeczywi\u015bcie jaka\u015b fala zagro\u017cenia. Odpowiedzia\u0142em, \u017ce specjalnego zagro\u017cenia nie widz\u0119. A najlepsze doda\u0142 starszy kolega z ty\u0142u: „Od lat 60. ludzie u\u017cywaj\u0105 do tego muzyki, wielkie mi odkrycie”. Nie spos\u00f3b si\u0119 z nim nie zgodzi\u0107.<\/p>\n

Tekst w „Newsweeku” jest na tyle dziwaczny, \u017ce pod\u015bmiewaj\u0105 si\u0119 z niego u\u017cytkownicy rzekomych e-narkotyk\u00f3w – cho\u0107 fakt zaufania w halucynogenn\u0105 moc d\u017awi\u0119ku o odpowiednich cz\u0119stotliwo\u015bciach nakazywa\u0142aby im na zjawisko patrze\u0107 bardzo powa\u017cnie. Mo\u017ce gdy b\u0119d\u0119 mia\u0142 zupe\u0142nie wolny weekend (co si\u0119 nie zdarzy\u0142o od pewnego czasu), sprawdz\u0119, czy tymi internetowymi wynalazkami mo\u017cna si\u0119 zahipnotyzowa\u0107. Ale jako\u015b \u0142atwiej mi ju\u017c uwierzy\u0107, \u017ce lekarze zaczn\u0105 przepisywa\u0107 odpowiednio niskie cz\u0119stotliwo\u015bci (te, przy kt\u00f3rych rzekomo puszczaj\u0105 niekt\u00f3re mi\u0119\u015bnie) jako lekarstwo na zatwardzenie, ni\u017c na uspokojenie lub dla u\u0142atwienia koncentracji. Bo te ostatnie zastosowania muzyka ma przecie\u017c od setek, tysi\u0119cy lat. A ju\u017c na pewno – w swojej nowo\u017cytnej historii – od Bacha po Hawkwind<\/strong>. <\/p>\n

Bach ju\u017c do nas nie przyjedzie na jakie\u015b psychodeliczne organowe tournee po ko\u015bcio\u0142ach, ale za to Hawkwind – i owszem. Po raz pierwszy zagraj\u0105 w Polsce<\/a> we wrze\u015bniu, na festiwalu InoRock. Spe\u0142ni\u0105 si\u0119 wi\u0119c moje marzenia, wyartyku\u0142owane trzy lata temu na drugim blogu<\/a>. <\/p>\n

Hawkwind w pi\u0119kny spos\u00f3b \u0142\u0105czy tematyk\u0119 obu tekst\u00f3w w wy\u017cej wymienionych tygodnikach (ten we „Wpro\u015bcie”, ciekawy i dobrze napisany, mog\u0119 zreszt\u0105 z czystym sumieniem poleci\u0107). Od ponad czterdziestu lat pr\u00f3buj\u0105 wprawi\u0107 s\u0142uchaczy w trans, albo zaatakowa\u0107 d\u017awi\u0119kiem, roztaczaj\u0105c przy tym wizje rodem z SF. Mam do nich sentyment, a p\u0142yta widoczna na zdj\u0119ciu otwieraj\u0105cym niniejszy wpis, jest jednym z pierwszych CD, jakie kupi\u0142em. Wyboru nie by\u0142o. Tytu\u0142y („Sonic Attack”, „Orgone Accumulator” itd.) wydawa\u0142y si\u0119 znajome i kompletnie nie wiedzia\u0142em, \u017ce mam piracki album, kt\u00f3ry by\u0142 jedn\u0105 z wielu wersji p\u0142yty „Space Ritual 2” – koncert zgrany w nieco gorszej jako\u015bci ni\u017c oryginalny „Space Ritual” (o kt\u00f3rym pisa\u0142em pod linkiem wy\u017cej), aczkolwiek pozbawiony ingerencji i nak\u0142adek studyjnych, kt\u00f3re – jak twierdz\u0105 fani – na „SR” by\u0142y. <\/p>\n

Fenomenem muzyki Hawkwind jest jej kompletna pozaczasowo\u015b\u0107 i ponadmodowo\u015b\u0107. Te z okresu „SR” doskonale wypada\u0142y w okresie posthipisowskiej fascynacji psychodeli\u0105, ale nie\u017ale (dzi\u0119ki swojej bezczelnej prostocie i pewnej surowo\u015bci) tak\u017ce w czasach punka, w latach 80. by\u0142y naturalnym \u017ar\u00f3d\u0142em inspiracji dla nadu\u017cywaj\u0105cej efekt\u00f3w gitarowych m\u0142odzie\u017cy z undergroundu w typie Spacemen 3, a w 90. – nie gryz\u0142y si\u0119 z wychodz\u0105cym z grunge’u ci\u0119\u017ckim rockiem (tym bardziej, \u017ce Hawkwind przez pewien czas ewoluowa\u0142 w stron\u0119 wr\u0119cz metalowego grania). W XXI wieku zn\u00f3w s\u0105 mocnym wzorem – dla dzisiejszej ameryka\u0144skiej psychodelii spod znaku White Hills czy Moon Duo, ale i dla tw\u00f3rc\u00f3w psychodelicznego folku – zawsze by\u0142 bowiem u Hawkwind ten w\u0105tek ballad folkowych w klimacie SF. Poza tym grupa Davida Brocka to giganci letnich festiwali – po trosze brytyjski odpowiednik Grateful Dead ze statusem zespo\u0142u, kt\u00f3ry na koncercie trzeba zobaczy\u0107 zawsze wtedy, gdy gra, a bootlegi zdoby\u0107 i skatalogowa\u0107 (znam nawet Amerykanina mieszkaj\u0105cego w Warszawie, dla kt\u00f3rego muzyka rockowa ogranicza si\u0119 w praktyce w\u0142a\u015bnie do Grateful Dead i Hawkwindu), a po trosze po prostu budowniczy sceny festiwalowej w Europie, g\u0142\u00f3wne gwiazdy pierwszych edycji Stonehenge Free Festival – jednej z pierwszych tego typu imprez na Wyspach Brytyjskich.<\/p>\n

Dlatego dzi\u015b w sp\u00f3\u017anionym „retrowtorku” nie jedna, tylko trzy najwa\u017cniejsze moim zdaniem p\u0142yty sk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 na przyspieszony kursu pozwalaj\u0105cego pozna\u0107 Hawkwind przed wrze\u015bniow\u0105 imprez\u0105:<\/p>\n

1. Jeden z najlepszych koncertowych album\u00f3w wszech czas\u00f3w.<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>HAWKWIND „Silver Machine”<\/strong>
\nUnited Artists 1973
\n9\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Born To Go”, „Brainstorm”, „Orgone Accumulator”, „Sonic Attack”.<\/p>\n