{"id":30543,"date":"2021-10-13T11:01:41","date_gmt":"2021-10-13T09:01:41","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=30543"},"modified":"2021-10-13T13:37:55","modified_gmt":"2021-10-13T11:37:55","slug":"zelazna-tradycja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2021\/10\/13\/zelazna-tradycja\/","title":{"rendered":"\u017belazna tradycja"},"content":{"rendered":"<p>Lista osi\u0105gni\u0119\u0107 z ostatnich lat rozpoczynaj\u0105cego si\u0119 dzi\u015b krakowskiego <a href=\"https:\/\/www.unsound.pl\/pl\/dp-authentic\/schedule\"><strong>Unsoundu<\/strong><\/a> jest d\u0142uga. Odkrywali dla polskiej publiczno\u015bci dubstep, muzyk\u0119 z kr\u0119gu <em>deconstructed club<\/em>, taneczn\u0105 scen\u0119 afryka\u0144sk\u0105 i wiele innych. Mo\u017cna by do tego dorzuci\u0107 konsolidacj\u0119 polskiego pogranicza sceny klubowej, no i jeszcze \u015bmia\u0142e fuzje muzyczne mi\u0119dzy Wschodem a Zachodem. W ten ostatni nurt wpisze si\u0119 zapewne wsp\u00f3lne przedsi\u0119wzi\u0119cie Bastardy i Jrpjej, formacji odwo\u0142uj\u0105cej si\u0119 do tradycji Czerkies\u00f3w. Ale ten pomys\u0142, rodem troch\u0119 z edycji Unsound Dislocation, przypomnia\u0142 mi, \u017ce w\u015br\u00f3d licznych nowych wydawnictw, kt\u00f3re warto sobie od\u015bwie\u017cy\u0107 przed festiwalem (a s\u0105 tu m.in. tegoroczne albumy <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2021\/08\/27\/sax-sax-sax\/\">Bendika Giske<\/a>, muzyka do <em>Candymana<\/em> autorstwa Roberta Aiki Aubrey Lowe&#8217;a, epka Avtomata itd.), jest najnowsza p\u0142yta tria <strong>Bastarda<\/strong> i <strong>Ch\u00f3ru Uniwersytetu SWPS<\/strong> zatytu\u0142owana <em>Ko\u0142owr\u00f3t<\/em>. Ci, kt\u00f3rzy Polifoni\u0119 \u015bledz\u0105 na Facebooku, ju\u017c pewnie zauwa\u017cyli, \u017ce mi si\u0119 podoba\u0142a, ale nie wyja\u015bnia\u0142em dlaczego.\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/xgG1bQB6G-0\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe>\n\n\n<p>Pawe\u0142 Szamburski, lider Bastardy (kt\u00f3r\u0105 wsp\u00f3\u0142tworz\u0105 Micha\u0142 G\u00f3rczy\u0144ski i Tomasz Pokrzywi\u0144ski, muzycy z nieco innym backgroundem), nigdy nie ukrywa\u0142 metalowych fascynacji. A jak \u015bwiadcz\u0105 liczne przyk\u0142ady, cz\u0142owiek z metalu wyj\u015b\u0107 mo\u017ce, ale metal z cz\u0142owieka nigdy. Warszawski klarnecista w wielu najlepszych momentach swojej pracy scenicznej &#8211; a Bastarda by\u0107 mo\u017ce jest najwybitniejszym &#8211; wykorzystuje to, co w heavy metalu broni si\u0119 najlepiej i nie zamienia z czasem w autoparodi\u0119. Czyli klimat: mrok, pos\u0119pno\u015b\u0107 i ci\u0119\u017car. Bastarda ma te\u017c oczywi\u015bcie dobrze udokumentowan\u0105 fiksacj\u0119 na punkcie \u015bmierci i odpowiedni\u0105 nazw\u0119, nawi\u0105zuj\u0105c\u0105 w przewrotny spos\u00f3b do ulubionej epoki metalowc\u00f3w. A samo wyj\u015bcie od tradycji \u015bredniowiecza i renesansu, my\u015blenie riffem zauwa\u017calne szczeg\u00f3lnie mocno w grze Pokrzywi\u0144skiego i G\u00f3rczy\u0144skiego, te\u017c nie przeszkadzaj\u0105 w klasyfikacji tej formacji jako czego\u015b innego ni\u017c si\u0119 wydaje. Przy tym wszystkim ca\u0142e to rozdwojenie ja\u017ani &#8211; \u0142\u0105czenie bardzo starannie opracowywanej muzyki dawnej z bardzo wsp\u00f3\u0142czesnym sposobem my\u015blenia o ostatecznym brzmieniu &#8211; sprawia, \u017ce rozw\u00f3j Bastardy ma odwr\u00f3con\u0105 w stosunku do rozrywkowych zespo\u0142\u00f3w dynamik\u0119. Wiadomo: nie starzeje si\u0119 tylko ten, kto nigdy nie by\u0142 m\u0142ody. W przeciwie\u0144stwie do metalowc\u00f3w, kt\u00f3rzy w wi\u0119kszo\u015bci brzmi\u0105 z czasem coraz gorzej, a wygl\u0105daj\u0105 coraz bardziej kuriozalnie &#8211; metal starzeje si\u0119 \u017ale &#8211; Szamburski ma z tymi swoimi przedsi\u0119wzi\u0119ciami szanse m\u0142odnie\u0107.\u00a0<\/p>\n<p>Ten paradoks w jaki\u015b spos\u00f3b pozwala mi si\u0119 odnie\u015b\u0107 do tematu p\u0142yty <em>Ko\u0142owr\u00f3t<\/em>, nagranej z bardzo ciekawym i \u015bwietnie pracuj\u0105cym kolektywem, jakim jest Ch\u00f3r Uniwersytetu SWPS prowadzony przez Ew\u0119 Mackiewicz. Co\u015b jak wsp\u00f3\u0142praca z orkiestr\u0105 dla zespo\u0142\u00f3w rockowych &#8211; jakkolwiek kuriozalne bywaj\u0105 tego efekty. W tym wypadku &#8211; konsekwentne poszerzanie sk\u0142adu po linii \u015bredniowiecznej, kiedy orkiestr symfonicznych nie by\u0142o, wi\u0119c poszerza\u0107 sk\u0142ad mo\u017cna by\u0142o o ludzkie g\u0142osy. Temat to kr\u0105g \u017cycia &#8211; jedno ko\u0142o mieli\u015bmy na solowej p\u0142ycie Szamburskiego <em>Uroboros<\/em> (tam te\u017c pisa\u0142em o dobrym starzeniu, ale w nieco innym kontek\u015bcie), drugie, zwi\u0105zane z cykliczno\u015bci\u0105 natury i otaczaj\u0105cego nas \u015bwiata, odnajdujemy na p\u0142ycie Bastardy, fa\u0142szywej epce (tak klasyfikuje &#8211; po swojemu &#8211; ten materia\u0142 Spotify), bo przecie\u017c ka\u017cdy z czterech utwor\u00f3w (<em>Wiosna<\/em>, <em>Lato<\/em>, <em>Jesie\u0144<\/em>, <em>Zima<\/em>) m\u00f3g\u0142by wype\u0142ni\u0107 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 epk\u0119 z osobna. Rzecz wymy\u015blona jest z du\u017cym oddechem, pozwalaj\u0105cym na zaprezentowanie si\u0119 ka\u017cdemu z muzyk\u00f3w Bastardy (chyba najwi\u0119ksze jak dot\u0105d szanse stwarza w tej materii Pokrzywi\u0144skiemu, wsp\u00f3\u0142odpowiedzialnemu tak\u017ce za nagranie i miks), a do tego dobrze zespolona z dw\u00f3ch warstw &#8211; instrumentalnej i wokalnej, kt\u00f3ra czasem operuje po prostu mocnym krzykiem albo formami na\u015bladuj\u0105cymi natur\u0119, a gdy si\u0119ga po tekst, wykorzystuje pie\u015bni \u017ar\u00f3d\u0142owe, znalezione dzi\u0119ki pomocy RCKL. Ale i te, jak si\u0119 przekonamy, epatuj\u0105 metalow\u0105 wr\u0119cz si\u0142\u0105. <em>Do\u017cynaj, do\u017cynaj, przodowniku \u0142ysy!<\/em> &#8211; s\u0142yszymy w pie\u015bni \u017cniwnej zaszytej w <em>Lecie<\/em>. <em>Krzyknijmy wszyscy<\/em> &#8211; powtarza ch\u00f3r w <em>Zimie<\/em>, buduj\u0105c nakr\u0119caj\u0105c ko\u0142owr\u00f3t napi\u0119cia do poziomu, dla kt\u00f3rego w metalowym wydaniu mo\u017cliwym rozwi\u0105zaniem by\u0142aby tylko fina\u0142owa minuta jazgotu. Tutaj puenta b\u0119dzie bardziej zaskakuj\u0105ca.\u00a0<\/p>\n<p>Has\u0142o tegorocznego Unsoundu brzmi Deep Authentic. I Bastarda to grupa g\u0142\u0119boko autentyczna. W starannie od strony muzykologicznej spreparowanej formule przemyca to, co im samym gra w duszy, albo co zosta\u0142o w g\u0142\u0119bokiej pami\u0119ci. Nie spos\u00f3b tego nie lubi\u0107.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>BASTARDA &amp; CH\u00d3R UNIWERSYTETU SWPS <em>Ko\u0142owr\u00f3t<\/em><\/strong>, Audio Cave 2021\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3657460312\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/audiocave.bandcamp.com\/album\/bastarda-ch-r-uniwersytetu-swps-2\">Bastarda &amp; Ch\u00f3r Uniwersytetu SWPS by Bastarda<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Lista osi\u0105gni\u0119\u0107 z ostatnich lat rozpoczynaj\u0105cego si\u0119 dzi\u015b krakowskiego Unsoundu jest d\u0142uga. Odkrywali dla polskiej publiczno\u015bci dubstep, muzyk\u0119 z kr\u0119gu deconstructed club, taneczn\u0105 scen\u0119 afryka\u0144sk\u0105 i wiele innych. Mo\u017cna by do tego dorzuci\u0107 konsolidacj\u0119 polskiego pogranicza sceny klubowej, no i jeszcze \u015bmia\u0142e fuzje muzyczne mi\u0119dzy Wschodem a Zachodem. W ten ostatni nurt wpisze si\u0119 zapewne [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":30550,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,107,4009,4993,7],"tags":[3058,5012],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30543"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=30543"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30543\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":30554,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/30543\/revisions\/30554"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/30550"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=30543"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=30543"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=30543"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}