{"id":30681,"date":"2021-10-25T17:09:10","date_gmt":"2021-10-25T15:09:10","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=30681"},"modified":"2021-10-25T17:36:52","modified_gmt":"2021-10-25T15:36:52","slug":"kilka-najlepszych-plyt-w-tygodniu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2021\/10\/25\/kilka-najlepszych-plyt-w-tygodniu\/","title":{"rendered":"Kilka najlepszych p\u0142yt w tygodniu"},"content":{"rendered":"

Dobrzy arty\u015bci nie tyle kopiuj\u0105, co kompiluj\u0105. A wielcy mo\u017ce i kradn\u0105, tylko oczywi\u015bcie tak, \u017ce chce si\u0119 ich jeszcze za to nagradza\u0107. Przyjemnie s\u0142ucha\u0142o mi si\u0119 wczoraj (transmitowanego w radiowej Dw\u00f3jce z ci\u0105gle trwaj\u0105cego festiwalu Muzyka Wiary – Muzyka Pokoju<\/a>) Kwartetu na koniec czasu<\/em> Oliviera Messiaena w wykonaniu Adama Eljasi\u0144skiego, Marcina Markowicza, Micha\u0142a Pepola i Bartka W\u0105sika. Ale co rusz s\u0142ysza\u0142em to, co musia\u0142 w tym utworze us\u0142ysze\u0107 kt\u00f3ry\u015b z p\u00f3\u017aniejszych bohater\u00f3w. Nie wiem, czy to kwestia wykonania (\u015bwietnego sk\u0105din\u0105d), ale w cz\u0119\u015bciach czwartej i sz\u00f3stej us\u0142ysza\u0142em zacz\u0105tki stylu francuskiej grupy Magma. W ko\u0144c\u00f3wce cz\u0119\u015bci sz\u00f3stej – nawet zapowied\u017a energii filharmonicznych utwor\u00f3w Zappy. W pi\u0105tej i cz\u0119\u015bciowo \u00f3smej – co wydawa\u0142o mi si\u0119 nawet w jaki\u015b spos\u00f3b podkre\u015blone gr\u0105 W\u0105sika – Radiohead. Messiaena s\u0142uchali zapewne z uwag\u0105 wszyscy wymienieni.\u00a0
Dodatkowo w weekend ogl\u0105da\u0142em – te\u017c uwag\u0105, oczywi\u015bcie – Diun\u0119<\/em> Villeneuve’a. I tutaj te\u017c da\u0142o si\u0119 zauwa\u017cy\u0107 inspiracj\u0119 – w muzyce, o kt\u00f3rej ju\u017c wcze\u015bniej z niepokojem pisa\u0142em<\/a>. Z obrazem gra lepiej, mo\u017ce dlatego, \u017ce – tu zgadzam si\u0119 w pe\u0142ni, \u017ce a\u017c zacytuj\u0119, z Arturem Kurasi\u0144skim: Nie wiem jak to Villeneuve zrobi\u0142, jakich u\u017cy\u0142 argument\u00f3w, \u017ce Zimmer po prostu stworzy\u0142 ho\u0142d dla <\/em>[J\u00f3hanna] J\u00f3hannssona<\/em>. Sam film troch\u0119 mnie wzruszy\u0142, bo o ile z Villeneuve’em miewam r\u00f3\u017cnie i nie przekona\u0142 mnie do ko\u0144ca jego Blade Runner<\/em>, to rzadko si\u0119 dzi\u015b widzi ekranizacje uwielbianych ksi\u0105\u017cek stworzone z takim zrozumieniem odpowiedzialno\u015bci, jaka si\u0119 z tym wi\u0105\u017ce. Wszystko – od wcale niezbyt szybkiego na pocz\u0105tku tempa, przez monumentalne scenografie, brak marvelowskich dowcipas\u00f3w, po nawet t\u0119 nieco zbyt jednostajn\u0105, ale dzia\u0142aj\u0105c\u0105 muzyk\u0119 – s\u0142u\u017cy tu pokazaniu orygina\u0142u Herberta jako specyficznej mieszanki sf i fantasy, przesz\u0142o\u015bci w przysz\u0142o\u015bci, podlanej mistyk\u0105, psychodeli\u0105 i klimatem \u015bredniowiecza w wersji hi-tech (po ciekawe interpretacje odsy\u0142am do tekstu \u0141ukasza W\u00f3jcika na \u0142amach POLITYKI<\/a>). Wyszed\u0142em z kina ubo\u017cszy zn\u00f3w o jedno marzenie – \u017ceby jedn\u0105 z najbardziej filmowych ksi\u0105\u017cek w historii kto\u015b w ko\u0144cu zamieni\u0142 w udany film. No ale z drugiej strony – gdyby udana ekranizacja Diuny<\/em> powsta\u0142a odpowiednio wcze\u015bnie, to czy spotykaliby\u015bmy si\u0119 p\u00f3\u017aniej a\u017c tak masowo na projekcjach Gwiezdnych wojen<\/em>, kt\u00f3rych autorzy w swojej kompilacji motyw\u00f3w i cykl Herberta\u00a0przecie\u017c uwzgl\u0119dnili?\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n\n\n\n\n