{"id":3110,"date":"2012-07-04T19:33:10","date_gmt":"2012-07-04T17:33:10","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=3110"},"modified":"2012-07-05T00:31:13","modified_gmt":"2012-07-04T22:31:13","slug":"ukazaly-sie-tez-55-kamieni-milowych-elektroniki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2012\/07\/04\/ukazaly-sie-tez-55-kamieni-milowych-elektroniki\/","title":{"rendered":"Ukaza\u0142y si\u0119 te\u017c: 55 kamieni milowych elektroniki"},"content":{"rendered":"<p>Tyle zebra\u0142 serwis Bleep.com na swojej <a href=\"https:\/\/bleep.com\/stream\/A%20Guide%20To%20Electronic%20Music\">elektronicznej kompilacji<\/a> prezentuj\u0105cej d\u0142ug\u0105 histori\u0119 gatunku, rozpoczynaj\u0105c od Oliviera Messiaena i Pierre&#8217;a Schaeffera, a ko\u0144cz\u0105c na Actress i Jamesie Blake&#8217;u. To ciekawy nowy trend &#8211; Boomkat od jakiego\u015b czasu prezentuje takie zestawy plik\u00f3w mp3, kt\u00f3re s\u0105 przy okazji niez\u0142ym krytycznomuzycznym przelotem przez jak\u0105\u015b dziedzin\u0119, ale Bleep poszed\u0142 dalej. Tworz\u0105c playlist\u0119 do sprzedania, w sumie nie idzie na a\u017c tak znowu du\u017co kompromis\u00f3w sprzeda\u017cowych i licencyjnych. Jest Aphex Twin, jest Brian Eno (wprawdzie w ma\u0142o wa\u017cnym momencie kariery, ale jest), pojawia si\u0119 Drexciya, ale i Jean Michel Jarre. Owszem, wystarczy rzuci\u0107 okiem, \u017ceby zauwa\u017cy\u0107 brak Kraftwerk, ale zmy\u015blni kompilatorzy wrzucili utw\u00f3r Afrika Bambaataa z samplami od grupy z Dusseldorfu, a do tego jeszcze motywami z Yellow Magic Orchestra. Jest LFO, Basic Channel, Gas, Fennesz i Burial, trudno te\u017c dyskutowa\u0107 z wyborem Daphne Oram czy Mortona Subotnicka. Jest fragment \u015bwietnego soundtracku z &#8222;Zakazanej planety&#8221;, jest te\u017c zabawowy, ale brzmieniowo wa\u017cny Bruce Haack. Wszystko za 20 dolar\u00f3w w plikach mp3 &#8211; to ju\u017c blisko z\u0142ot\u00f3wki za plik.<!--more--><\/p>\n<p>To wszystko pokazuje, jak \u0142atwo dost\u0119pna staje si\u0119 mityczna stara elektronika. Jak szeroko wznawiane s\u0105 dzi\u015b unikatowe pozycje z katalogu techno (przez lata w og\u00f3le niedost\u0119pne w orygina\u0142ach), jak du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 archiw\u00f3w poznali\u015bmy. Dla mnie to dobra okazja na kolejny miniprzegl\u0105d nowo\u015bci i reedycji z tego kr\u0119gu &#8211; tym bardziej, \u017ce cz\u0119\u015b\u0107 z nich nawi\u0105zuje, albo wr\u0119cz trafi\u0142a, gdzie\u015b do zbioru przygotowanego przez Bleep. Przy okazji b\u0119dzie to kolejne z serii wakacyjnych podsumowa\u0144. Ale nie ostatnia atrakcja specjalna w te wakacje.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/ktl_v.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/ktl_v-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"ktl_v\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-3122\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/ktl_v-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/ktl_v-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/ktl_v.jpg 1000w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a><strong>KTL &#8222;V&#8221;<\/strong><br \/>\nEditions Mego 2012<br \/>\n<strong>7\/10<br \/>\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> &#8222;Study A&#8221;, &#8222;Phill 2&#8221;.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"166\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"http:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud.com%2Ftracks%2F45088185&#038;show_artwork=true\"><\/iframe><\/p>\n<p>Du\u017ca niespodzianka. Po duecie Petera Rehberga ze Stephenem O&#8217;Malleyem spodziewa\u0142em si\u0119 projektu efemerycznego, wi\u0119c ju\u017c wydanie pi\u0105tej p\u0142yty jest zaskoczeniem. Poza tym ich muzyka zmienia si\u0119 i po odej\u015bciu od noise&#8217;u zmierzaj\u0105 w rejony dark ambient, a nawet &#8211; na najnowszej p\u0142ycie &#8211; do\u015b\u0107 klasycznie brzmi\u0105cej eksperymentatorskiej elektroniki. &#8222;V&#8221; jest w\u0142a\u015bciwie rodzajem pielgrzymki do miejsc szczeg\u00f3lnych dla elektroniki. Mamy tutaj ca\u0142\u0105 gam\u0119 studi\u00f3w nagraniowych, a w\u015br\u00f3d nich dwie plac\u00f3wki legendarne &#8211; paryskie studio Ina GRM, w kt\u00f3rym panowie nagrali komputerow\u0105 kompozycj\u0119 &#8222;Study A&#8221;, do\u015b\u0107 delikatn\u0105, ale bardzo konsekwentnie rozwijaj\u0105c\u0105 si\u0119 im bli\u017cej fina\u0142u, oraz EMS w Sztokholmie z dwucz\u0119\u015bciow\u0105 kompozycj\u0105 na syntezatory modularne. Cz\u0119\u015b\u0107 druga, &#8222;Phill 2&#8221;, robi dodatkowe wra\u017cenie udzia\u0142em praskiej orkiestry symfonicznej (aran\u017cacja partii orkiestrowych: J\u00f3hann J\u00f3hannsson), co robi z ca\u0142o\u015bci jeszcze bardziej czyteln\u0105 podr\u00f3\u017c w przesz\u0142o\u015b\u0107 muzyki elektronicznej. W pewnym sensie w swoim zapatrzeniu w przesz\u0142o\u015b\u0107 obaj muzycy staj\u0105 si\u0119 na tej p\u0142ycie w pewnym sensie zaskakuj\u0105co (kolejna niespodzianka) zachowawczy. Dronowe t\u0142a robi\u0105 wra\u017cenie, partie orkiestrowe s\u0105 po prostu \u0142adne. Duch ha\u0142asu ust\u0105pi\u0142 miejsca duchowi skupienia. I musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce w ca\u0142ej dotychczasowej tw\u00f3rczo\u015bci KTL ten moment podoba mi si\u0119 najbardziej.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/geoff_barrow_drokk.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/geoff_barrow_drokk-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"geoff_barrow_drokk\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-3121\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/geoff_barrow_drokk-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/geoff_barrow_drokk-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/geoff_barrow_drokk.jpg 350w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a><strong>GEOFF BARROW \/ BEN SALISBURY &#8222;Drokk. Music Inspired by Mega-City One&#8221;<\/strong><br \/>\nInvada 2012<br \/>\n<strong>6\/10<br \/>\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> &#8222;Exhale&#8221;, &#8222;Helmet Theme&#8221;, &#8222;Scope the Block&#8221;.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"166\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"http:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud.com%2Ftracks%2F45266283&#038;show_artwork=true\"><\/iframe><\/p>\n<p>Nieco mniejsze wra\u017cenie robi eksperyment lidera Portishead Geoffa Barrowa i brytyjskiego tw\u00f3rcy muzyki do film\u00f3w przyrodniczych Bena Salisbury&#8217;ego. Owszem, ich wyimaginowana \u015bcie\u017cka d\u017awi\u0119kowa do Mega-City One, czyli komiksowej ojczyzny S\u0119dziego Dredda, jest niezwykle stylowa. W wielu momentach b\u0119dzie si\u0119 w spos\u00f3b oczywisty kojarzy\u0107 z klasyczn\u0105 muzyk\u0105 Vangelisa do filmu &#8222;Blade Runner&#8221;. Ale ta gra z konwencj\u0105 dobrze znanego filmu robi wra\u017cenie przez kilka minut. Dobrze wi\u0119c si\u0119 tego s\u0142ucha wybi\u00f3rczo (na pewno lepiej brzmia\u0142oby w filmie), ale w ca\u0142o\u015bci raczej nu\u017cy, sam za ka\u017cdym razem odbieram kolejne kompozycje jako szkice, nu\u017cy te\u017c monotonia zastosowanych na tej p\u0142ycie pot\u0119\u017cnych, przyt\u0142aczaj\u0105cych barw. Do kanonu raczej nie wejdzie i urzeknie pewnie podobnie zakr\u0119conych na punkcie S\u0119dziego Dredda i &#8222;AD 2000&#8221;, serii, kt\u00f3r\u0105 dot\u0105d kojarzy\u0142em raczej z heavy metalem, kt\u00f3ry na pewno pojawia\u0142 si\u0119 w otoczeniu brytyjskiego komiksu w latach 90.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/atomtm_winterreise.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/atomtm_winterreise-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"atomtm_winterreise\" width=\"150\" height=\"250\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-3120\" \/><\/a><strong>ATOM TM &#8222;Winterreise&#8221;<\/strong><br \/>\nRaster-Noton 2012<br \/>\n<strong>6\/10<br \/>\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> &#8222;Drei Schneewalzer&#8221;, &#8222;Winterreise&#8221;.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"166\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"http:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud.com%2Ftracks%2F43313457&#038;show_artwork=true\"><\/iframe><\/p>\n<p>Nie mog\u0119 si\u0119 te\u017c do ko\u0144ca przekona\u0107 do nowej serii Uwe Schmidta (vel Atom Hearta, vel Senora Coconuta itd.). Zamieszka\u0142y w Chile Niemiec bywa\u0142 jeszcze w poprzedniej dekadzie wulkanem przer\u00f3\u017cnych pomys\u0142\u00f3w, prekursorem elektronicznych mistyfikacji (Lisa Carbon), autorem genialnych latynoskich aran\u017cacji Kraftwerk (Coconut), pionierem nurtu glitch (Atom) i mistrzem rytmicznych \u0142ama\u0144c\u00f3w (duet Flanger), a teraz, z inspiracji romantyczn\u0105 muzyk\u0105 niemieck\u0105 (Schubert, Schumann), nagra\u0142 ju\u017c drugi album z okolic klasycznego ambientu (Brian Eno wyskakuje tu jako wz\u00f3r co kilka chwil, Schuberta i Schumanna trudno us\u0142ysze\u0107). O ile jednak &#8222;Liedgut&#8221; (2009) pozostawi\u0142a mnie ca\u0142kowicie oboj\u0119tnym, &#8222;Winterreise&#8221; przynajmniej czasami staje si\u0119 cho\u0107 w miar\u0119 czytelne w odniesieniach do romantyzmu i nieco bardziej mnie wci\u0105ga atmosfera tego albumu, z czterema d\u017awi\u0119kami refrenu wracaj\u0105cymi co rusz w kolejnych wersjach, z rozpadaj\u0105cymi si\u0119 szcz\u0105tkowymi rytmami, ze statycznym t\u0142em malowanym jedn\u0105 plam\u0105 syntezatora. Tylko o co chodzi\u0142o dumnie pozuj\u0105cemu do zdj\u0119\u0107 w romantycznych pozach Schmidtowi? Jest tajemnica, ale nie czuj\u0119, \u017ceby odpowied\u017a by\u0142a cho\u0107by na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki, a to frustruj\u0105ce. <\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/don_preston.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/don_preston-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"don_preston\" width=\"150\" height=\"150\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-3119\" srcset=\"\/polifonia\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/don_preston-150x150.jpg 150w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/don_preston-300x300.jpg 300w, \/polifonia\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/don_preston.jpg 330w\" sizes=\"(max-width: 150px) 100vw, 150px\" \/><\/a><strong>DON PRESTON &#8222;Filters, Oscillators &#038; Envelopes 1967-82&#8221;<\/strong><br \/>\nSub Rosa 2012<br \/>\n<strong>8\/10<br \/>\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> &#8222;Electronic Music&#8221; (1967)<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"166\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"http:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud.com%2Ftracks%2F44524178&#038;show_artwork=true\"><\/iframe><\/p>\n<p>To ju\u017c znowu prawdziwe zaskoczenie. Nie zna\u0142em tych nagra\u0144 i nie wiedzia\u0142em, \u017ce jest facet, kt\u00f3ry \u0142\u0105czy p\u0142yty &#8222;Uncle Meat&#8221; Zappy, &#8222;Trout Mask Replica&#8221; Beefhearta (cho\u0107 tu gra\u0142 tylko na fortepianie) i &#8222;Eskimo&#8221; The Residents. I jeszcze sporo innych. W og\u00f3le by\u0142em &#8211; jak si\u0119 okazuje &#8211; s\u0142aby z Dona Prestona i nie mia\u0142em \u017c\u0105dnej wiedzy na temat jego nagra\u0144 solowych, mimo \u017ce facet pojawia\u0142 si\u0119 regularnie na moich ulubionych albumach Zappy, a jak si\u0119 teraz okazuje &#8211; przyja\u017ani\u0142 si\u0119 z Louisem i Bebe Barronami, a poza tym jako jedna z pierwszych os\u00f3b (wed\u0142ug legendy), kt\u00f3re pos\u0142ugiwa\u0142y si\u0119 systemem modularnym Mooga. Fakt, \u017ce z Bobem Moogiem si\u0119 zaprzyja\u017ani\u0142, a potem us\u0142ysza\u0142 od konstruktora s\u0142ynne s\u0142owa &#8222;To niemo\u017cliwe, tego nie mo\u017cna zrobi\u0107 na Moogu!&#8221; po sol\u00f3wce w &#8222;Waka Jawaka&#8221;.<br \/>\nZestaw niewydawanych dot\u0105d kompozycji elektronicznych Prestona to znak, \u017ce Bleep do swojego zestawienia powinien czym pr\u0119dzej wci\u0105gn\u0105\u0107 nowo\u015b\u0107 z Sub Rosy. Nie potwierdza on wprawdzie legendy, bo pierwsze nagranie elektroniczne Amerykanina &#8211; piekielnie oryginalnie zatytu\u0142owane &#8222;Electronic Music&#8221; &#8211; zosta\u0142o zrealizowane przy u\u017cyciu syntezatora domowej roboty, Fendera Rhodesa, gong\u00f3w, efektu Echoplex i tereminu. Dopiero te p\u00f3\u017aniejsze &#8211; datowane na 1975 i 1982 (momenty, gdy Preston wraca\u0142 z r\u00f3\u017cnych przyczyn, a najwyra\u017aniej po prostu dlatego, \u017ce mia\u0142 na to ochot\u0119, do muzyki elektronicznej) &#8211; nagrane zosta\u0142y na du\u017cych systemach. Owszem, s\u0105 w nich fajne momenty, ale tutaj, jak w ca\u0142ej tej bran\u017cy, rzecz idzie o uchwycenie raczej momentu zero ni\u017c czas\u00f3w, gdy syntezator sta\u0142 ju\u017c w ka\u017cdym domu zamiast pianina.<br \/>\nPrzy okazji &#8211; rodzina Zappy podobno podpisa\u0142a kontrakt dystrybucyjny z Universalem i wznowienia archiwum FZ jeszcze w tym roku, wi\u0119c pewnie i &#8222;Uncle Meat&#8221; si\u0119 pojawi.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/daphne_oram.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/daphne_oram-150x150.jpg\" alt=\"\" title=\"daphne_oram\" width=\"150\" height=\"250\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-3118\" \/><\/a><strong>DAPHNE ORAM &#8222;The Oram Tapes Volume One&#8221;<\/strong><br \/>\nYoung Americans 2011\/2012<br \/>\n<strong>8\/10<br \/>\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> &#8222;Oxford&#8221;, &#8222;Oramics Demonstration&#8221;, &#8222;2001 Effects&#8221; (2 cz\u0119\u015bci), &#8222;Hamlet &#8211; Youth Theatre&#8221;. <\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"100%\" height=\"166\" scrolling=\"no\" frameborder=\"no\" src=\"http:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud.com%2Ftracks%2F40726432&#038;show_artwork=true\"><\/iframe><\/p>\n<p>Ten zestaw nagra\u0144 wielkiej postaci brytyjskiej elektroniki, wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielki s\u0142ynnego BBC Radiophonic Workshop, ukaza\u0142 si\u0119 ju\u017c w ubieg\u0142ym roku, ale tylko jako bardzo drogi box winylowy. Teraz pojawi\u0142 si\u0119 na dw\u00f3ch kompaktach i w znacznie bardziej przyst\u0119pnej cenie, wi\u0119c warto na niego zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119. Sama Oram to damski i brytyjski odpowiednik Eugeniusza Rudnika, czyli osoba kszta\u0142tuj\u0105ca brytyjsk\u0105 elektronik\u0119 od strony zar\u00f3wno kompozytorskiej, jak i technologicznej, wynalazczyni systemu oramics przek\u0142adaj\u0105cego na muzyk\u0119 rysunki nanoszone na 35-milimetrow\u0105 ta\u015bm\u0119 filmow\u0105. Czyli graficzny j\u0119zyk programowania muzyki.<br \/>\nJako kompozytorka Daphne Oram ma na koncie mn\u00f3stwo muzyki u\u017cytkowej (taki charakter mia\u0142a bardzo du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 brytyjskiej elektroniki w\u0142a\u015bnie ze wzgl\u0119du na charakter samego studia), wiele tu projekt\u00f3w porzuconych, przerwanych, szkic\u00f3w, ale te\u017c mn\u00f3stwo bardzo \u0142adnych i delikatnych (kobieco\u015b\u0107 w tym podej\u015bciu te\u017c s\u0142ycha\u0107), wyrafinowanych pomys\u0142\u00f3w. Czasem autorka sama t\u0142umaczy proces tw\u00f3rczy, poszczeg\u00f3lne zabiegi dokonywane w magicznym studiu nagraniowym &#8211; troch\u0119 tak na \u015bwietnym albumie FC Judda &#8222;Electronics Without Tears&#8221; wydanej niedawno nak\u0142adem Public Information. Mamy wi\u0119c kolejn\u0105 cech\u0119 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 Brytyjczyk\u00f3w. Nie wiem, czy autorzy tej kompilacji dokonali dobrego wyboru z kilometr\u00f3w ta\u015bm pozostawionych przez zmar\u0142\u0105 w 2003 roku Oram, ale z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 \u017cadna powa\u017cna kolekcja elektronicznych archiwali\u00f3w nie ma wi\u0119kszego sensu bez tych nagra\u0144. Na Bleepie w ka\u017cdy razie j\u0105 maj\u0105. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tyle zebra\u0142 serwis Bleep.com na swojej elektronicznej kompilacji prezentuj\u0105cej d\u0142ug\u0105 histori\u0119 gatunku, rozpoczynaj\u0105c od Oliviera Messiaena i Pierre&#8217;a Schaeffera, a ko\u0144cz\u0105c na Actress i Jamesie Blake&#8217;u. To ciekawy nowy trend &#8211; Boomkat od jakiego\u015b czasu prezentuje takie zestawy plik\u00f3w mp3, kt\u00f3re s\u0105 przy okazji niez\u0142ym krytycznomuzycznym przelotem przez jak\u0105\u015b dziedzin\u0119, ale Bleep poszed\u0142 dalej. Tworz\u0105c [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3118,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[312,120,558,7,910,557],"tags":[1029,1028,1032,1031,1027,1026,1030],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3110"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3110"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3110\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3129,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3110\/revisions\/3129"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3118"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3110"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3110"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3110"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}