{"id":313,"date":"2010-11-24T17:59:54","date_gmt":"2010-11-24T15:59:54","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=313"},"modified":"2010-11-25T19:55:40","modified_gmt":"2010-11-25T17:55:40","slug":"plyta-ktora-ryje-banie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2010\/11\/24\/plyta-ktora-ryje-banie\/","title":{"rendered":"P\u0142yta, kt\u00f3ra ryje bani\u0119"},"content":{"rendered":"

Stolica wystartowa\u0142a z now\u0105 kampani\u0105 spo\u0142eczn\u0105<\/a> przeciwko dopalaczom. Has\u0142o wymy\u015bli\u0142a podobno m\u0142odzie\u017c, czyli – a\u017c chcia\u0142oby si\u0119 doda\u0107 – najmocniej zainteresowani. Stwierdzam fakt – jak te\u017c w wieku m\u0142odzie\u017cowym by\u0142em najbardziej zainteresowany tematem. I mam przemo\u017cne wra\u017cenie, \u017ce gra ono na nosie wszystkim, a w szczeg\u00f3lno\u015bci tym, kt\u00f3rzy wydali na t\u0119 kampanie pieni\u0105dze. Brzmi tak:<\/p>\n

Dopalacze ryj\u0105 bani\u0119.<\/p><\/blockquote>\n

Nowe wyrazy i wyra\u017cenia maja to do siebie, \u017ce s\u0105 bardzo wieloznaczne. Nie inaczej jest, o ile mi wiadomo, z „ryciem ba\u0144ki”. Mo\u017ce si\u0119 odnosi\u0107 do omotania kogo\u015b, zrobienia mu wody z m\u00f3zgu, ale i do „namieszania”, zakr\u0119cenia w g\u0142owie, a nawet wywo\u0142ania zdziwienia czy zaskoczenia. Albo do mocnego stanu odurzenia (nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o tym, \u017ce podobne „rycie beretu” oznacza \u015bmiech, co\u015b zabawnego). Wi\u0119c r\u00f3wnie dobrze has\u0142o kampanii antyalkoholowej mog\u0142oby brzmie\u0107 „Od alkoholu zaszumi ci w g\u0142owie”. Odrzuca\u0142oby tylko tych, kt\u00f3rzy nie chc\u0105 si\u0119 napi\u0107, a dla wszystkich pozosta\u0142ych by\u0142oby \u015bwietna reklam\u0105. Bo czego innego oczekuje wi\u0119kszo\u015b\u0107 odbiorc\u00f3w dopalaczy, ni\u017c tego, \u017ce im „zryj\u0105 ba\u0144k\u0119”, no przepraszam? A je\u015bli kto\u015b dalej nie wierzy, \u017ce „porycie ba\u0144ki” mo\u017ce by\u0107 pozytywne, niech zajrzy na jeden z ostatnich wpis\u00f3w u Jarka Szubrychta<\/a>.<\/p>\n

Z listy p\u0142yt w stosie na biurku wybra\u0142em tak\u0105, kt\u00f3ra najmocniej ryje bani\u0119. Czyli – w tym wypadku – wprowadza w stan lekkiej, kontrolowanej psychozy. Piekielnie sp\u00f3\u017aniony na tym blogu album ANBB, czyli duetu Alva Noto i Blixy Bargelda „Mimikry”<\/strong>. Je\u015bli kto\u015b jeszcze nie s\u0142ysza\u0142, z g\u00f3ry ostrzegam: to nie s\u0105 piosenki. Rzadko bywaj\u0105 \u015bpiewane, cho\u0107by nawet w spos\u00f3b wyciszony, wyszeptywany przez BB niczym na p\u0142ytach Einstuerzende Neubauten. W tych utworach (bardzo r\u00f3\u017cnego formatu, od 3 do 10 minut) Bargeld najcz\u0119\u015bciej m\u00f3wi, albo raczej czyta. Opowiada. Carsten Nicolai wypuszcza te swoje elektroniczne \u015bwierszcze, mechaniczne dzwonki, proste, ale intensywne pojedyncze tony, albo zimne perkusyjne d\u017awi\u0119ki maszyn. Wychodzi z tego s\u0142uchowisko – mistrzowskie pod wzgl\u0119dem brzmieniowym, ale mimo wszystko troszk\u0119 monotonne. Dlatego z entuzjazmem przyjmuje za ka\u017cdym razem umieszczon\u0105 w centralnej cz\u0119\u015bci p\u0142yty „I Wish I Was a Mole in the Ground” – tradycyjn\u0105 folkow\u0105 pie\u015b\u0144, kapitaln\u0105 w tej wersji na pojedynczy perkusyjny d\u017awi\u0119k syntezatora i syntetyczny pseudobas. W sumie wychodzi na to, \u017ce AN+BB to troszk\u0119 mniej ni\u017c suma dw\u00f3ch wybitnych moim zdaniem i do\u015b\u0107 pewnych (je\u015bli chodzi o poziom ostatnio nagrywanych p\u0142yt) artyst\u00f3w. <\/p>\n

Ten pi\u0119kny czarny (w ca\u0142o\u015bci, i to w wersji CD) kr\u0105\u017cek nie jest pewnie p\u0142yt\u0105 roku, ale niczego podobnego wcze\u015bniej nie s\u0142ysza\u0142em (da si\u0119 to por\u00f3wnywa\u0107 z Suicide, ale produkcyjnie – inna epoka), rzecz by\u0107 mo\u017ce wpu\u015bci troch\u0119 \u015bwie\u017cego powietrza do niszy klikowej elektroniki. Poza tym dzia\u0142a tak, \u017ce lepiej nie s\u0142ucha\u0107 tego w zat\u0142oczonym tramwaju lub poci\u0105gu w godzinach porannych w otoczeniu t\u0142umu ludzi. Mo\u017ce doj\u015b\u0107 do dziwnych sytuacji. Naprawd\u0119 nie\u017ale ryje bani\u0119. <\/p>\n

\"\"<\/a>ANBB „Mimikry”<\/strong>
\nRaster-Noton 2010
\n7\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „I Wish I Was a Mole in the Ground”, „Berghain”. Poni\u017cej chyba najbardziej piosenkowy „One”. Nie, nie cover U2. \ud83d\ude42<\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object> 02. anbb – one<\/a> by post-hebe-phrenique<\/a><\/span> <\/p>\n

PS Przy okazji: w nocnej audycji HCH<\/a> za par\u0119 godzin b\u0119dziemy wspomina\u0107 Alberta Aylera w 40-lecie \u015bmierci, kt\u00f3re przypada jutro. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Stolica wystartowa\u0142a z now\u0105 kampani\u0105 spo\u0142eczn\u0105 przeciwko dopalaczom. Has\u0142o wymy\u015bli\u0142a podobno m\u0142odzie\u017c, czyli – a\u017c chcia\u0142oby si\u0119 doda\u0107 – najmocniej zainteresowani. Stwierdzam fakt – jak te\u017c w wieku m\u0142odzie\u017cowym by\u0142em najbardziej zainteresowany tematem. I mam przemo\u017cne wra\u017cenie, \u017ce gra ono na nosie wszystkim, a w szczeg\u00f3lno\u015bci tym, kt\u00f3rzy wydali na t\u0119 kampanie pieni\u0105dze. Brzmi tak: […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,3,120,7,9,4],"tags":[341,339,340],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/313"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=313"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/313\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=313"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=313"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=313"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}