{"id":31455,"date":"2022-01-07T11:34:20","date_gmt":"2022-01-07T10:34:20","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=31455"},"modified":"2022-01-07T12:28:04","modified_gmt":"2022-01-07T11:28:04","slug":"opary-nad-parkietem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2022\/01\/07\/opary-nad-parkietem\/","title":{"rendered":"Opary nad parkietem"},"content":{"rendered":"<p>Co jaki\u015b czas wraca w komentarzach na Polifonii dyskusja na temat tego, co nam zostanie po konkretnym roku czy dekadzie. I czy aby to wszystko nie jest jakim\u015b bledszym echem przesz\u0142o\u015bci. Nie ma oczywi\u015bcie jednoznacznej odpowiedzi na takie subiektywne w\u0105tpliwo\u015bci, ale co jaki\u015b czas b\u0142y\u015bnie kto\u015b taki, kto otwiera naprawd\u0119 now\u0105 furtk\u0119. Takim kim\u015b by\u0142 kilkana\u015bcie lat temu <strong>Burial<\/strong>, gwiazda dubstepu, ale tak naprawd\u0119 zwiastun nowej post-klubowej estetyki, w ramach kt\u00f3rej elementy muzyki tanecznej wykorzystane zostan\u0105 niejako wbrew jej podstawowym za\u0142o\u017ceniom &#8211; podobnie jak to by\u0142o z post-rockiem w latach 90. Bez dw\u00f3ch album\u00f3w i ca\u0142ej serii kr\u00f3tszych form Buriala nie by\u0142oby z pewno\u015bci\u0105 wielu dzisiejszych zjawisk muzycznych a kr\u0119gu dekonstrukcji muzyki klubowej czy R&amp;B, ale te\u017c sam William Emmanuel Bevan, kt\u00f3rego personalia w ko\u0144cu poznali\u015bmy (pocz\u0105tkowo wydawa\u0142 si\u0119 tajemniczy jak Banksy), pozosta\u0142 artyst\u0105 o indywidualnym, zawsze rozpoznawalnym j\u0119zyku. 43-minutowe <em>Antidawn<\/em> &#8211; prezentowane jako epka &#8211; to jego najd\u0142u\u017csza muzyczna wypowied\u017a od czasu wybitnego albumu <em>Untrue<\/em> z roku 2007. I pokazuje, \u017ce cho\u0107 autor wydaje si\u0119 nieco zagubiony w rzeczywisto\u015bci, a now\u0105 muzyk\u0119 tworzy w tempie odpowiadaj\u0105cym tempu swoich utwor\u00f3w, mo\u017ce imponowa\u0107 konsekwencj\u0105.\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/37r7o9qOeB4\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe>\n\n\n<p>O <em>Untrue<\/em> pisa\u0142em swego czasu, \u017ce jest jak taneczny styl garage grany pod wod\u0105, w basenie. Przy czym sam basen znajduje si\u0119 w ko\u015bciele (coraz \u0142atwiej to sobie wyobrazi\u0107), a dodatkowo w ko\u015bciele tym prowadzone s\u0105 prace remontowe. Barwy s\u0105 wi\u0119c odrealnione, pog\u0142osy snuj\u0105 si\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107, a towarzysz\u0105 nam zaburzaj\u0105ce ten senny klimat odg\u0142osy otoczenia. <em>Antidawn<\/em> dalej buduje soniczne otoczenie &#8211; bo muzyka Buriala to co\u015b na kszta\u0142t otaczaj\u0105cej nas instalacji d\u017awi\u0119kowej &#8211; z tych samych element\u00f3w: s\u0105 nagrania terenowe, trzaski i szumy starych no\u015bnik\u00f3w d\u017awi\u0119ku, strz\u0119pki soulowych lub nawet gospelowych linii wokalnych i hurtowe ilo\u015bci pog\u0142osu. Brakuje jednego: perkusji. Nie ma odniesie\u0144 do muzyki klubowej. To nie jest ju\u017c nawiedzony &#8211; jak pisano kilkana\u015bcie lat temu &#8211; parkiet taneczny. To parkiet pusty, nadgryziony z\u0119bem czasu, mo\u017ce nawet zaro\u015bni\u0119ty traw\u0105, echo dawnej zabawy to ju\u017c tak naprawd\u0119 jakie\u015b melancholijne opary d\u017awi\u0119kowe. Ale dla pe\u0142nego obrazu s\u0142ucha\u0107 trzeba tego ci\u0105gle g\u0142o\u015bno.<\/p>\n<p>Ci\u0105gle da si\u0119 na podstawie szcz\u0105tk\u00f3w i ech wyobrazi\u0107 sobie t\u0119 muzyk\u0119 w pe\u0142nej aran\u017cacji &#8211; bo u Buriala nawet w odartej do ko\u015bci formie da si\u0119 us\u0142ysze\u0107 zarys pe\u0142nej koncepcji tak samo jak w ruinach budowli wida\u0107 zwykle ich pe\u0142en kszta\u0142t, a przynajmniej rozmach i styl. Niezmiennie te\u017c znajdziemy w muzyce Anglika odniesienia do ambientu, coraz wa\u017cniejsze z up\u0142ywem czasu. Ale mam wra\u017cenie, \u017ce z biegiem lat Bevan zacz\u0105\u0142 ni\u0105 opowiada\u0107 coraz bardziej osobiste do\u015bwiadczenia. Kiedy pod koniec drugiej minuty utworu tytu\u0142owego s\u0142yszymy <em>I&#8217;m in a bad place<\/em>, nie spos\u00f3b nie odnosi\u0107 tego do kondycji samego autora, albo mo\u017ce kondycji nas wszystkich w tych czasach (wcze\u015bniej s\u0142ycha\u0107 z\u0142owr\u00f3\u017cbne <em>Nowhere to go<\/em>). Strz\u0119pki s\u0142\u00f3w m\u00f3wi\u0105 tu niejednokrotnie o potrzebie uwolnienia si\u0119, sta\u0142ym przerywnikiem staje si\u0119 odg\u0142os zapalniczki i wci\u0105ganie powietrza, nagrania otoczenia Burial wykorzystuje coraz bardziej &#8211; i to pewnie jedyna jasna inspiracja tym, co p\u00f3\u017aniej ni\u017c jego muzyka pojawi\u0142o si\u0119 w\u015br\u00f3d nowych tendencji &#8211; niczym tw\u00f3rcy ASMR. W r\u00f3\u017cnych fragmentach tych suitowo skonstruowanych (tematy wielokrotnie przechodz\u0105 jeden w drugi w obr\u0119bie poszczeg\u00f3lnych utwor\u00f3w) form Bevan bywa blisko Felicii Atkinson czy Claire Rousay. Ale kaptura w\u0142asnej estetyki nie zrzuca, prowadz\u0105c w swojej opowie\u015bci o samotno\u015bci do poruszaj\u0105cego fina\u0142u w najlepszym na p\u0142ycie &#8211; i zarazem najkr\u00f3tszym &#8211; <em>Upstairs Flat<\/em>. Mnie ten bardzo powolny zwrot w kilkunastoletniej karierze producenta (dzi\u015b to ju\u017c \u015brednie pokolenie, po czterdziestce) cieszy, a nowa muzyka przekonuje najbardziej od \u0142adnych paru lat.\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n<p><strong>BURIAL <em>Antidawn EP<\/em><\/strong>, Hyperdub 2022\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=4015966257\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/burial.bandcamp.com\/album\/antidawn-ep\">ANTIDAWN EP by Burial<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>PREMIERY P\u0141YTOWE TYGODNIA<\/strong><\/p>\n<p>1.01 <strong>Czarface<\/strong> Good Guys Bad Guys EP Including Tracks From Venom: Let There Be Carnage EP<br \/>1.01 <strong>Dangaus \u010ciabuvis<\/strong> Aerodronas <br \/>1.01 <strong>Daniel Bachman<\/strong> Lonesome Weary Blues EP<br \/>1.01 <strong>Daniel Son &amp; Futurewave<\/strong> Son Tzu &amp; the Wav.God <br \/>1.01 <strong>El\u00edas Merino &amp; Daniel del R\u00edo<\/strong> Structures for Wave Field Synthesis, Superpang <br \/>1.01 <strong>kakofoNIKT<\/strong> Dance Epidemic &#8211; Greatest Hits A.D. 1518, Antenna Non Grata CD, DL<br \/>1.01 <strong>King Gizzard &amp; The Lizard Wizard<\/strong> Live in London, Romanus <br \/>1.01 <strong>Mydreamfever<\/strong> Rough and Beautiful Place <br \/>1.01 <strong>Phish<\/strong> LivePhish 12.31.21 &#8211; Live from the Ninth Cube <br \/>1.01<strong> Teenage Halloween<\/strong> The Homeless Gospel Choir, Don Giovanni <br \/>1.01 <strong>Trainwreck<\/strong> A Night at the Drive-In <br \/>4.01 <strong>Elvis Costello &amp; The Imposters<\/strong> The Boy Named If, EMI <br \/>4.01 <strong>Imitation Zone<\/strong> Late <br \/>4.01 <strong>\u015apiewaczki z Nowej Rudy<\/strong> Zabzili tu wzieprzka, a my o tem wziemy, In Crudo <br \/>5.01 <strong>Alan Hohvaness<\/strong> Opening a Window to Cosmic Love: Private Acetate Discs ca. 1946\u200b-\u200b55, Canary <br \/>6.01 <strong>Asa Tone<\/strong> Live at New Forms, Leaving MC, DL<br \/>6.01 <strong>Burial<\/strong> Antidawn EP, Hyperdub<br \/>6.01 <strong>Infernal Mosquitoes<\/strong> Antigua, Superpang<br \/>6.01 <strong>MonoLogue<\/strong> Alice, Wabi-Sabi Tapes <br \/>6.01 <strong>M\u0142ody L3m<\/strong> Zatracenie punktu odniesienia, Plexus of Infinity <br \/>6.01 <strong>Sentino<\/strong> Aporofobia <br \/>7.01 <strong>Alkaline Pink<\/strong> Sableye V (Where Are We Now), Insomnia Cafe EP<br \/>7.01 <strong>David Bowie<\/strong> Toy:Box, ISO<br \/>7.01 <strong>Eiko Ishibashi<\/strong> Drive My Car Original Soundtrack (with bonus tracks), Newhere Music <br \/>7.01 <strong>Ellen Allien<\/strong> Rosen, UFO EP<br \/>7.01 <strong>Grzegorz Bojanek<\/strong> Damaged, EP <br \/>7.01 <strong>Gunna<\/strong> DS4Ever, Young Stoner Life <br \/>7.01 <strong>Lordi<\/strong> Lordiversity &#8211; Humanimals, AFM <br \/>7.01 <strong>Michael Giacchino<\/strong> Spider-Man: No Way Home, Sony <br \/>7.01 <strong>Og Keemo<\/strong> Mann beisst Hund <br \/>7.01 <strong>Pelkk\u00e4 Poutanen<\/strong> Pyh\u00e4 veri vuotaa, Eclipse <br \/>7.01 <strong>RuPaul<\/strong> Mama Ru <br \/>7.01 <strong>Soichi Terada<\/strong> Asakusa Light, Rush Hour <br \/>7.01 <strong>Spector<\/strong> Now or Whenever, Moth Noise <br \/>7.01 <strong>Stephanie Lamprea<\/strong> Quaking Aspen, New Focus<br \/>7.01 <strong>Taru Alexander<\/strong> Echoes of the Masters, Sunnyside <br \/>7.01 <strong>The Weeknd<\/strong> Dawn FM <br \/>7.01 <strong>Wadada Leo Smith, Henry Kaiser, Alex Varty<\/strong> Pacifica Coral Relief, 577 Records <br \/>7.01 <strong>Wh0<\/strong> Feels, EP<\/p>\n<p><br \/><br \/><br \/><br \/><br \/><\/p>\n<p>\u00a0<\/p>\n\n\n<p><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Co jaki\u015b czas wraca w komentarzach na Polifonii dyskusja na temat tego, co nam zostanie po konkretnym roku czy dekadzie. I czy aby to wszystko nie jest jakim\u015b bledszym echem przesz\u0142o\u015bci. Nie ma oczywi\u015bcie jednoznacznej odpowiedzi na takie subiektywne w\u0105tpliwo\u015bci, ale co jaki\u015b czas b\u0142y\u015bnie kto\u015b taki, kto otwiera naprawd\u0119 now\u0105 furtk\u0119. Takim kim\u015b by\u0142 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":31458,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[582,3,312,120,3319,3309,4009,3666,4543],"tags":[1582],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31455"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=31455"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31455\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":31464,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31455\/revisions\/31464"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/31458"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=31455"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=31455"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=31455"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}