{"id":31698,"date":"2022-01-31T15:47:21","date_gmt":"2022-01-31T14:47:21","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=31698"},"modified":"2022-01-31T15:47:23","modified_gmt":"2022-01-31T14:47:23","slug":"10-plyt-stycznia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2022\/01\/31\/10-plyt-stycznia\/","title":{"rendered":"10 p\u0142yt stycznia"},"content":{"rendered":"<p>Na styczniowej li\u015bcie dominuj\u0105 gitary. Nie dlatego, \u017ce d\u017awi\u0119czy mi jeszcze w g\u0142owie muzyka gitarowa, w rytm kt\u00f3rej strzela\u0142y wczoraj fajerwerki fina\u0142u Wielkiej Orkiestry \u015awi\u0105tecznej Pomocy. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, te wystrza\u0142y, a ju\u017c szczeg\u00f3lnie sama muzyka &#8211; zasadniczo chyba najgorsze, co mo\u017cna z gitar\u0105 skojarzy\u0107 &#8211; wydaj\u0105 mi si\u0119 co roku najs\u0142abszym punktem ca\u0142ej tej fajnej i szlachetnej akcji. Po prostu stycze\u0144 to ledwie przygrywka nowego roku, wartych wzmianki wydawnictw by\u0142o nieco mniej ni\u017c zwykle i te gitarowe p\u0142yty &#8211; od Ameryki po Afryk\u0119 &#8211; wysz\u0142y w spos\u00f3b naturalny w czo\u0142\u00f3wce. Poza tym troch\u0119 nagra\u0144 elektronicznych (oczywisty Xenakis), w tym ambientu, kt\u00f3ry te\u017c naturalnie wychodzi na powierzchni\u0119, kiedy oferta wok\u00f3\u0142 jeszcze do\u015b\u0107 mizerna.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=4015966257\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/burial.bandcamp.com\/album\/antidawn-ep\">ANTIDAWN EP by Burial<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>BURIAL <em>Antidawn EP<\/em><\/strong>, Hyperdub 2022<\/p>\n<p>Williama Bevana album tym razem w praktyce ambientowy, ale te\u017c najpe\u0142niejsza jego wypowied\u017a od czas\u00f3w <em>Untrue<\/em>. To okre\u015blenie &#8222;EP&#8221; w opisie \u015bwiadczy chyba tylko o obawie przed wydaniem kolejnej p\u0142yty d\u0142ugograj\u0105cej (kt\u00f3r\u0105 43-minutowe <em>Antidawn<\/em> w istocie jest). Szerzej pisa\u0142em o tym albumie <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/01\/07\/opary-nad-parkietem\/\">tutaj<\/a>.<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3564901925\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/threelobed.bandcamp.com\/album\/lonesome-weary-blues\">Lonesome Weary Blues by Daniel Bachman<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>DANIEL BACHMAN <em>Lonesome Weary Blues<\/em><\/strong>, Three Lobed Records 2022<\/p>\n<p>Wydany 1 stycznia zestaw instrumentalnych nagra\u0144 w sta\u0142ej dla Bachmana stylistyce ameryka\u0144skiego prymitywizmu i szorstkiego bluesa. Je\u015bli kto\u015b czeka\u0142 na now\u0105 muzyk\u0119 w duchu Johna Faheya, nie musia\u0142 w tym roku czeka\u0107 d\u0142ugo.\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3546258801\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/karlrecords.bandcamp.com\/album\/electroacoustic-works\">.Electroacoustic Works by IANNIS XENAKIS<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>IANNIS XENAKIS <em>Electroacoustic Works<\/em><\/strong>, Karlrecords 2022&nbsp;<\/p>\n<p>Boks z utworami elektronicznymi grecko-francuskiego kompozytora z lat 1957-1992 w nowym miksie i masteringu. Obowi\u0105zkowo dla s\u0142uchaczy \u015bledz\u0105cych dorobek studi\u00f3w eksperymentalnych i kompozycj\u0119 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 w og\u00f3le. A tak\u017ce dla s\u0142uchaczy poszukuj\u0105cej elektroniki, o czym mo\u017cna te\u017c poczyta\u0107 w <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/01\/12\/wznowienie-roku-juz-jest\/\">obszerniejszej recenzji<\/a> sprzed dw\u00f3ch tygodni.&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=233603347\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/imarhan.bandcamp.com\/album\/aboogi\">Aboogi by Imarhan<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>IMARHAN <em>Aboogi<\/em><\/strong>, City Slang 2022<\/p>\n<p>Realnie saharyjski blues-rock jest jedynym szerokim i nowym nurtem, jaki na \u015bwiatowych scenach pojawi\u0142 si\u0119 w ci\u0105gu ostatnich 20 lat, je\u015bli wzi\u0105\u0107 pod uwag\u0119 techniki gry na gitarze. W tym wypadku w gr\u0119 wchodzi zgrabne po\u0142\u0105czenie akustycznych i elektrycznych gitar, bluesowy liryzm w nieameryka\u0144skich krajobrazach i r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107. <em>Aboogi<\/em> to perfekcyjnie zagrany, przejrzy\u015bcie wyprodukowany i chyba nawet najlepszy z dotychczasowych album\u00f3w algierskiej grupy.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=4064685329\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/jakexerxesfussell.bandcamp.com\/album\/good-and-green-again\">Good and Green Again by Jake Xerxes Fussell<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>JAKE XERXES FUSSELL <em>Good and Green Again<\/em><\/strong>, Paradise of Bachelors 2022\u00a0<\/p>\n<p>Czwarty album wokalisty i gitarzysty, kt\u00f3rego debiut oklaskiwa\u0142em na Polifonii niewiele ponad sze\u015b\u0107 lat temu. Fussell, kt\u00f3rego ojciec zabiera\u0142 go na sesje nagra\u0144 terenowych dawnych muzyk\u00f3w ludowych, pozostaje blisko ameryka\u0144skiego folku z Appalach\u00f3w, gdzie\u015b mi\u0119dzy Wirgini\u0105 a Karolin\u0105 P\u00f3\u0142nocn\u0105. Na <em>Good and Green Again<\/em> zn\u00f3w przetwarza archaiczne motywy, ale ze \u015bwie\u017co\u015bci\u0105 i imponuj\u0105c\u0105 technik\u0105 &#8211; coraz cz\u0119\u015bciej porzuca swojego telecastera dla gitary akustycznej, ale dalej gra fingerpicking z elementami bluesa, a dodatkowych barw dodaj\u0105 tu instrumenty d\u0119te (Anna Jacobson), skrzypce (Libby Rodenbough) i ch\u00f3rki Bonniego &#8222;Prince&#8217;a&#8221; Billy&#8217;ego. W kategoriach muzyki Fussella to jak superprodukcja, ale efekt jest bardzo subtelny i wywa\u017cony.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=476391915\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/pan-daijing.bandcamp.com\/album\/tissues\">Tissues by Pan Daijing<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>PAN DAIJING <em>Tissues<\/em><\/strong>, PAN 2022<\/p>\n<p>Imponuj\u0105cy rozmachem utw\u00f3r z pogranicza wsp\u00f3\u0142czesnej opery z chi\u0144skim librettem, prezentowany oryginalnie w Tate Modern w roku 2019. Mieszkaj\u0105ca w Berlinie Pan Daijing wpisuje g\u0142osy (Anna Davidson &#8211; sopran; Marie Gailey &#8211; mezzosopran; Steve Katona &#8211; kontratenor plus dodatkowe partie autorki) w kontekst muzyki elektronicznej. A w niemal godzinnym utworze liczy si\u0119 snuta powoli narracja, stopniowe budowanie napi\u0119cia.&nbsp; &nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1132036823\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/uknowme.bandcamp.com\/album\/prykson-ifs-psycho-outs\">Prykson IFS &#8211; Psycho Outs by Prykson IFS<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>PRYKSON IFS <em>Psycho Outs<\/em><\/strong>, U Know Me 2022<\/p>\n<p>Kaseta z materia\u0142em przygotowanym w kooperacji przez rapera Pryksona Fiska i duet producencki IFS (Mateusz Wysocki, Krzysztof Ostrowski). Klepie mocno, ale wi\u0119cej ju\u017c o tym wydawnictwie pisa\u0142em <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/01\/14\/nie-rozumiem-ale-sie-wypowiem\/\">tutaj<\/a>.&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3420874822\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/youmustrememberthis.bandcamp.com\/album\/once-upon-a-time\">Once Upon A Time by Romance<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>ROMANCE <em>Once Upon a Time<\/em><\/strong>, Ecstatic 2022<\/p>\n<p>Brytyjski tw\u00f3rca pisze list mi\u0142osny do Celine Dion &#8211; muzyk\u0105, a w\u0142a\u015bciwie urywkami z jej przeboj\u00f3w, kt\u00f3re zastyg\u0142y w czasie i rezonuj\u0105 pojedyncz\u0105 fraz\u0105, zwolnion\u0105 p\u0119tl\u0105 z przetworzonym g\u0142osem. Skojarzenie jest do\u015b\u0107 oczywiste: Leyland Kirby, czyli The Caretaker. Ale taki z najlepszych czas\u00f3w. <em>Once Upon a Time<\/em> jest przy tym albumem niezwykle pogodnym, pe\u0142nym optymizmu, wiary w pi\u0119kno, kt\u00f3ry by\u0107 mo\u017ce spodoba\u0142by si\u0119 nawet samej bohaterce.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=639967221\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/kanukanu.bandcamp.com\/album\/kanu-004-v-a-dobrostan\">[KANU 004] V\/A &#8211; Dobrostan by Kanu Kanu<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>R\u00d3\u017bNI WYKONAWCY <em>Dobrostan<\/em><\/strong>, Kanu Kanu\/CannabiGold 2022\u00a0<\/p>\n<p>Ambientowa kompilacja oficyny kierowanej przez Piotra Kali\u0144skiego (Hatti Vatti) prezentuj\u0105ca \u015bwietny wyb\u00f3r nagra\u0144 zam\u00f3wionych u polskich artyst\u00f3w pos\u0142uguj\u0105cych si\u0119 elektronicznym instrumentarium. Opisywa\u0142em ca\u0142o\u015b\u0107 <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/01\/27\/samo-dobro\/\">tutaj<\/a>.\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=4029720829\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/ryleywalker.bandcamp.com\/album\/so-certain-ep\">So Certain EP by Ryley Walker<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>RYLEY WALKER <em>So Certain EP<\/em><\/strong>, Husky Pants 2022<\/p>\n<p>Bardzo chicagowska w stylistyce epka (tym razem naprawd\u0119 &#8211; to nawet nie 20 minut materia\u0142u), o kt\u00f3rej szerzej pisa\u0142em <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/01\/17\/31560\/\">tutaj<\/a>. Znowu gitary. Nieuchronnie jak na finale WO\u015aP. Tylko estetycznie zupe\u0142nie gdzie indziej.&nbsp;<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Na styczniowej li\u015bcie dominuj\u0105 gitary. Nie dlatego, \u017ce d\u017awi\u0119czy mi jeszcze w g\u0142owie muzyka gitarowa, w rytm kt\u00f3rej strzela\u0142y wczoraj fajerwerki fina\u0142u Wielkiej Orkiestry \u015awi\u0105tecznej Pomocy. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, te wystrza\u0142y, a ju\u017c szczeg\u00f3lnie sama muzyka &#8211; zasadniczo chyba najgorsze, co mo\u017cna z gitar\u0105 skojarzy\u0107 &#8211; wydaj\u0105 mi si\u0119 co roku najs\u0142abszym punktem ca\u0142ej tej fajnej [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":31716,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[120,4009,556,558,5177],"tags":[1582,2103,2559,2434,1941,5234,2995,5178,5256,1743],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31698"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=31698"}],"version-history":[{"count":18,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31698\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":31717,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31698\/revisions\/31717"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/31716"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=31698"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=31698"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=31698"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}