{"id":31753,"date":"2022-02-04T10:38:09","date_gmt":"2022-02-04T09:38:09","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=31753"},"modified":"2022-02-04T10:55:20","modified_gmt":"2022-02-04T09:55:20","slug":"a-czas-nas-omija","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2022\/02\/04\/a-czas-nas-omija\/","title":{"rendered":"A czas nas omija"},"content":{"rendered":"<p>Jednym z nieprzyjemnych zjawisk pandemii w sferze muzycznej jest to, \u017ce niepewna przestrze\u0144, jak\u0105 wyr\u0105ba\u0142a w zwyczajnym rytmie wydarze\u0144, odbiera nam nie tylko pojedyncze wydarzenia. Odbiera ca\u0142e etapy w rozwoju artyst\u00f3w. Tak sobie my\u015bla\u0142em, \u015bledz\u0105c niekt\u00f3re odwo\u0142ywane koncerty, trasy i festiwale, szczeg\u00f3lnie wykonawc\u00f3w ze \u015bwiata. No i szczeg\u00f3lnie tych m\u0142odych, kt\u00f3rzy debiutowali kr\u00f3tko przed 2020 rokiem, nie zd\u0105\u017cyli gra\u0107 w Polsce, doczekali si\u0119 \u015bwietnej opinii w wyst\u0119pach na \u017cywo, wydali album, odwo\u0142ywali kolejne daty wyst\u0119p\u00f3w w naszym kraju, a na koniec okaza\u0142o si\u0119, \u017ce zasadniczo nie s\u0105 ju\u017c nawet tym samym zespo\u0142em. Bo na to wysz\u0142o przy okazji drugiego albumu <strong>Black Country, New Road<\/strong> <em>Ants From Up There<\/em>. Po <a href=\"https:\/\/twitter.com\/BCNRband\/status\/1488120061332279298?s=20&amp;t=m6_cn-GmAPYzADCUuCUlWQ\">do\u015b\u0107 dramatycznym o\u015bwiadczeniu<\/a> argumentuj\u0105cym odej\u015bcie stanem w\u0142asnych emocji opu\u015bci\u0142 zesp\u00f3\u0142 Isaac Wood, jego wokalista i gitarzysta. Omin\u0105\u0142 nas zatem nie tylko tour promocyjny debiutanckiego albumu, ale te\u017c w og\u00f3le ca\u0142y etap w dzia\u0142aniach jednej z wi\u0119kszych nadziei brytyjskiego rocka. Pewnym pocieszeniem by\u0142by fakt, \u017ce Wood wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w sesjach drugiej p\u0142yty (kt\u00f3ra dzi\u015b ma premier\u0119), z drugiej strony &#8211; to, \u017ce p\u0142yta jest nie gorsza, a mo\u017ce i lepsza od pierwszej, \u017ce jest pierwszym naprawd\u0119 du\u017cego formatu wydawnictwem bie\u017c\u0105cego roku, u\u015bwiadamia, \u017ce min\u0119\u0142o nas jeszcze wi\u0119cej.\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/yjC4qXiBRu4\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Podpowiedzi\u0105 w dziedzinie stylu i potencja\u0142u od pierwszych minut s\u0142u\u017cy <em>Chaos Space Marine<\/em>. Bo cho\u0107 por\u00f3wnania ju\u017c si\u0119 pojawia\u0142y, a sami cz\u0142onkowie BCNR wskazywali <em>Funeral<\/em> jako inspiracj\u0119, nigdy dot\u0105d nie byli a\u017c tak blisko estetyki Arcade Fire (a przy tym Davida Bowiego z wczesnych lat 70.) &#8211; modelowej grupy, kt\u00f3ra w ostatnich dekadach zbudowa\u0142a wielki sukces na pe\u0142nej rozmachu muzyce rockowej w poszerzonym sk\u0142adzie instrumentalnym. I ch\u00f3rkach zamieniaj\u0105cych si\u0119 w krzyk. O siedmioosobowym (podczas sesji nawet poszerzonym o go\u015bci) sk\u0142adzie Black Country, New Road te\u017c trudno zapomnie\u0107. Co rusz przypominaj\u0105 si\u0119 swoimi wej\u015bciami Georgia Ellery (skrzypce), May Kershaw (instrumenty klawiszowe, ale te\u017c glockenspiel i marimba) czy Lewis Evans (saksofon, flet). To ci\u0105gle zesp\u00f3\u0142, kt\u00f3remu udaje si\u0119 specyficznie rozumian\u0105 kameralistyk\u0105 &#8211; z niewieloma &#8222;powa\u017ckowymi&#8221; odwo\u0142aniami &#8211; rozrusza\u0107 muzyk\u0119 rockow\u0105, nie wpadaj\u0105c w pretensjonalno\u015b\u0107. A przy okazji s\u0142u\u017cy\u0107 jako pas transmisyjny mi\u0119dzy r\u00f3\u017cnymi rejonami i stylami &#8211; bo przecie\u017c fina\u0142 albumu, najbardziej rozbudowane <em>Basketball Shoes<\/em>, to ju\u017c bardziej Godspeed You! Black Emperor ni\u017c AF. A przy tym ci\u0105gle mo\u017ce sobie zjedna\u0107 fan\u00f3w tzw. classic rocka.\u00a0\u00a0<\/p>\n<p>BCNR sprzedaje ca\u0142\u0105 t\u0119 nieco artystowsk\u0105, wyj\u0105tkow\u0105 wizj\u0119 z wdzi\u0119kiem grupy normals\u00f3w. Dodatkowo jeszcze w dobrze osadzonej w naszych czasach formule mieszanej, damsko-m\u0119skiej, na sw\u00f3j spos\u00f3b te\u017c z mieszanin\u0105 porz\u0105dku i chaosu, wizji i niepewno\u015bci. No i z fantastycznym amalgamatem b\u0142yskotliwo\u015bci i niedopowiedzenia w tekstach, kt\u00f3re przeno\u015bni\u0119 zwi\u0105zk\u00f3w Wielkiej Brytanii z Europ\u0105 i wyspiarskiego nacjonalizmu rzucaj\u0105 na t\u0142o osobistych rozterek Wooda. Wraca w r\u00f3\u017cnych kontekstach motyw Concorde&#8217;a &#8211; ten model z ok\u0142adki to wprawdzie inny samolot, ale te\u017c nawi\u0105zanie. Nic tu nie jest w wersji instant &#8211; w pojedynczym ods\u0142uchu to by\u0107 mo\u017ce muzyka, kt\u00f3ra mo\u017ce si\u0119 wyda\u0107 napuszona i niedost\u0119pna. W rzeczywisto\u015bci &#8211; najpewniejsza na razie i najmocniejsza pozycja w mizernym jeszcze rocznym urobku muzyki rozrywkowej. Czasy nie sprzyjaj\u0105 koncentracji, ale po pierwszych kontaktach z ca\u0142o\u015bci\u0105 (du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 materia\u0142u znali\u015bmy wcze\u015bniej) mam wra\u017cenie, \u017ce warto. <em>The Place Where He Inserted the Blade<\/em>, jeden z tych niesinglowych utwor\u00f3w, inspirowany <em>I\u2019ve Made Up My Mind to Give Myself to You<\/em> Dylana, to rzecz, kt\u00f3ra powinna przekona\u0107 opornych od razu.\u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n<p>Ze wszystkich trzech zespo\u0142\u00f3w, kt\u00f3re tworz\u0105 najbardziej obiecuj\u0105c\u0105 od dawna brytyjsk\u0105 scen\u0119 gitarow\u0105 (pozosta\u0142e to Black MIDI i Squid) BCNR jest &#8211; paradoksalnie &#8211; tym, kt\u00f3ry tworzy najbardziej rozbudowane formy, ale zarazem gra muzyk\u0119 najprostsz\u0105, nastawion\u0105 najmniej na technik\u0119, a najbardziej na emocje. I te emocje uk\u0142adaj\u0105 si\u0119 tu w rollercoaster pot\u0119\u017cniejszy ni\u017c zmiany tempa czy akord\u00f3w. Trudno si\u0119 tego s\u0142ucha w tle, ta muzyka raczej wychodzi na pierwszy plan. Trudno te\u017c b\u0119dzie jej ducha utrzyma\u0107 bez nieco teatralnej ekspresji Wooda. Z drugiej strony podejrzewam, \u017ce nagle publiczno\u015b\u0107 grupy b\u0119dzie si\u0119 mog\u0142a nie tylko nie zaw\u0119zi\u0107, ale nawet poszerzy\u0107. Mojej \u017conie ta grupa podoba\u0142a si\u0119 dot\u0105d <em>z zastrze\u017ceniami do wokalisty<\/em>. Mo\u017ce wi\u0119c BCNR zalicz\u0105 za chwil\u0119 tak\u017ce komercyjny sukces &#8211; tak\u017ce na miar\u0119 Arcade Fire? Tego im \u017cycz\u0119, cho\u0107 serdecznie \u017ca\u0142uj\u0119 utraty pewnego epizodu. Widzia\u0142em w \u017cyciu dwa koncerty AF &#8211; jeden z trasy <em>Funeral<\/em>, m\u0142odzie\u0144czy, bardziej szalony i dopiero przecieraj\u0105cy drog\u0119 do wielkiego sukcesu, drugi promuj\u0105cy <em>The Suburbs<\/em>, wi\u0119kszy, oszlifowany, przebojowy. Oba fantastyczne, ale tak, s\u0142usznie podejrzewacie, \u017ce gdybym mia\u0142 tak\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107, ch\u0119tniej wr\u00f3ci\u0142bym na ten pierwszy.\u00a0 \u00a0<\/p>\n<p><strong>BLACK COUNTRY, NEW ROAD <em>Ants From Up There<\/em><\/strong>, Ninja Tune 2022<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3296358317\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/blackcountrynewroad.bandcamp.com\/album\/ants-from-up-there\">Ants From Up There by Black Country, New Road<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>PREMIERY P\u0141YTOWE TYGODNIA<\/strong><\/p>\n<p>29.01 <strong>Dominowe<\/strong> UMTHAKATHI, Gqom Oh! <br \/>30.01 <strong>Botanica<\/strong> Atman <br \/>30.01 <strong>Jacek Sienkiewicz<\/strong> Instykt, Bocian <br \/>30.01 <strong>ORD<\/strong> Withered Bones, Zoharum <br \/>30.01 <strong>Roy Of The Ravers<\/strong> Emotinium &#8217;22, Emotional Response EP<br \/>30.01 <strong>Tatvamasi<\/strong> Etad Vai Tad, Requiem <br \/>30.01 <strong>VA<\/strong> WC ei8ght: ZONA ELECTRONICA, CKiS Wie\u017ca Ci\u015bnie\u0144\/Zoharum <br \/>30.01 <strong>VA<\/strong> Zona Electronica, Zoharum <br \/>30.01 <strong>\u0398 (Theta)<\/strong> Vision of One, Zoharum <br \/>31.01 <strong>Ba\u017cant<\/strong> Serce, Wynik Wsp\u00f3\u0142pracy <br \/>31.01 <strong>Piotr Kurek<\/strong> World Speaks, Edicoes CN <br \/>31.01 <strong>Rob Magill<\/strong> The Beast of Our Nation \/ Tired Times, Atlantic Rhythms <br \/>31.01 <strong>Stri\u00eb &amp; Scanner<\/strong> Struktura Revisited, A Strangely Isolated Place <br \/>31.01 <strong>Uivo Zebra &amp; Horns<\/strong> Sombras, Bocian<br \/>1.02 <strong>Andrzej Korzy\u0144ski<\/strong> Niez\u0142e Numery (Remixy i Bajery) EP, The Very Polish Cut Outs <br \/>1.02 <strong>Kid Floral<\/strong> Nutmeg, Flex <br \/>1.02 <strong>Legendary Pink Dots<\/strong> Live In Kontich 1986 (Divine Providence Flamande) <br \/>1.02 <strong>Lord Kayso<\/strong> Moor Chores, PTP <br \/>1.02 <strong>Willow Kayne<\/strong> Playground Antics, Columbia EP<br \/>2.02 <strong>CHAI<\/strong> Wink Together, Sub Pop <br \/>2.02 <strong>VA<\/strong> Mensajes del agua: Nuevos sonidos desde Per\u00fa Vol 1, Buh <br \/>3.02<strong> Gabriel Paiuk<\/strong> Adjacent Sound, Another Timbre <br \/>3.02 <strong>KakofoNIKT<\/strong> Dance Epidemic &#8211; Greatest Hits A\u200b\u200b.\u200b\u200bD. 1518 <br \/>3.02<strong> Rob Collier<\/strong> Driftwood and Other Found Objects, Noumenal Loom <br \/>4.02 <strong>A Place To Bury Strangers<\/strong> See Through You, Dedstrange <br \/>4.02 <strong>Abiodun Oyewole<\/strong> Gratitude Afar <br \/>4.02 <strong>Ale Hop<\/strong> Why Is It They Say A City Like Any City?, Karlrecords <br \/>4.02 <strong>Animal Collective<\/strong> Time Skiffs, Domino <br \/>4.02 <strong>Bastille<\/strong> Give Me the Future, Universal <br \/>4.02 <strong>Black Country, New Road<\/strong> Ants From Up There, Ninja Tune <br \/>4.02 <strong>Boo His<\/strong> Sike Jaz, Deathbomb Arc <br \/>4.02 <strong>Cate Brooks<\/strong> Chalk Sketches, Cafe Kaput <br \/>4.02 <strong>Cate Le Bon<\/strong> Pompeii, Mexican Summer <br \/>4.02 <strong>Cooper Moore &amp; Stephen Gauci<\/strong> Coversations vol. 2, 577 Records <br \/>4.02 <strong>Eric Krasno<\/strong> Always, Provogue <br \/>4.02 <strong>France Jobin<\/strong> 2022_02_02sub0, EP<br \/>4.02 <strong>Heavenly<\/strong> Tragic Tiger&#8217;s Sad Meltdown, Death Is Not The End <br \/>4.02 <strong>Henryk Debich<\/strong> Dyskusja \/ Busz, Astigmatic 7&#8243;<br \/>4.02 <strong>Hermeto Pascoal<\/strong> Planet\u00e1rio da G\u00e1vea, Far Out <br \/>4.02 <strong>Ingebrigt H\u00e5ker Flaten<\/strong> (Exit) Knarr, Catalytic-Sound <br \/>4.02 <strong>Kahil El&#8217;Zabar Quartet<\/strong> A Time For Healing, Spiritmuse <br \/>4.02 <strong>Korn<\/strong> Requiem, Loma Vista <br \/>4.02 <strong>Los Bitchos<\/strong> Let The Festivities Begin!, City Slang <br \/>4.02 <strong>Lupe<\/strong> Only Sinners Survive, Pets EP<br \/>4.02 <strong>M. Geddes Gengras<\/strong> It Fades: 2005\u200b-\u200b2008 <br \/>4.02 <strong>Marissa Nadler<\/strong> The Wrath of the Clouds, Sacred Bones EP<br \/>4.02 <strong>Mitski<\/strong> Laurel Hell <br \/>4.02 <strong>Mo\u2019 Horizons<\/strong> Wagabunda Dancar, Agogo EP<br \/>4.02 <strong>Mythless<\/strong> We EP, Joyful Noise <br \/>4.02 <strong>Pancho Piedra<\/strong> Simplemental, Basy Tropikalne EP<br \/>4.02 <strong>Perel<\/strong> Real, Kompakt <br \/>4.02 <strong>Rolo Tomassi<\/strong> Where Myth Becomes Memory, MNRK <br \/>4.02 <strong>Ross Gentry<\/strong> Apparitional, American Dreams <br \/>4.02 <strong>R\u00f3\u017ca<\/strong> Bu!, R\u00f3\u017ca\/Asfalt Distro <br \/>4.02 <strong>RSS B0Y 1<\/strong> MNTL HLTH PT1, Mik.Musik <br \/>4.02 <strong>Saba<\/strong> Few Good Things <br \/>4.02 <strong>Saint Abdullah<\/strong> Inshallahlaland, Room40 <br \/>4.02 <strong>Saxon<\/strong> Carpie diem, Silver Lining <br \/>4.02<strong> Scott Hardware<\/strong> Ballad Of A Tryhard, Telephone Explosion <br \/>4.02 <strong>Szymi Szyms<\/strong> Brzydkie, QueQuality <br \/>4.02 <strong>Teno Afrika<\/strong> Where You Are, Awesome Tapes From Africa <br \/>4.02 <strong>The Slow Show<\/strong> Still Life, PIAS <br \/>4.02 <strong>Vare Vartiainen<\/strong> Almost Standardds, Eclipse <br \/>4.02 <strong>Wojciech Rusin<\/strong> Syphon, AD93 <br \/>4.02 <strong>Wovenhand<\/strong> Silver Sash, Glitterhouse <br \/>4.02 <strong>Yeule<\/strong> Glitch Princess, Bayonet<\/p>\n\n\n<p><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jednym z nieprzyjemnych zjawisk pandemii w sferze muzycznej jest to, \u017ce niepewna przestrze\u0144, jak\u0105 wyr\u0105ba\u0142a w zwyczajnym rytmie wydarze\u0144, odbiera nam nie tylko pojedyncze wydarzenia. Odbiera ca\u0142e etapy w rozwoju artyst\u00f3w. Tak sobie my\u015bla\u0142em, \u015bledz\u0105c niekt\u00f3re odwo\u0142ywane koncerty, trasy i festiwale, szczeg\u00f3lnie wykonawc\u00f3w ze \u015bwiata. No i szczeg\u00f3lnie tych m\u0142odych, kt\u00f3rzy debiutowali kr\u00f3tko przed 2020 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":31762,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[582,3,312,120,3319,3309,4009,4993,3666,5177],"tags":[4550],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31753"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=31753"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31753\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":31766,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/31753\/revisions\/31766"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/31762"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=31753"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=31753"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=31753"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}