{"id":31865,"date":"2022-02-15T11:24:51","date_gmt":"2022-02-15T10:24:51","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=31865"},"modified":"2022-02-15T15:37:03","modified_gmt":"2022-02-15T14:37:03","slug":"poziom-sredni-stanow-nieosiagalnych","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2022\/02\/15\/poziom-sredni-stanow-nieosiagalnych\/","title":{"rendered":"Poziom \u015bredni stan\u00f3w nieosi\u0105galnych"},"content":{"rendered":"

Zmar\u0142 redaktor Daniel Passent. Znali\u015bmy si\u0119 jakie\u015b 12 lat, moi redakcyjni koledzy w porywach do p\u00f3\u0142 wieku d\u0142u\u017cej, wi\u0119c nie wychodzi\u0142em przed szereg i nie wypowiada\u0142em si\u0119 w radiu (polecam za to wspomnienie Mariana Turskiego<\/a> na antenie Dw\u00f3jki, o po\u017cegnaniach innych anten PR przez grzeczno\u015b\u0107 nie wspomn\u0119). Spojrzenie na kultur\u0119 mieli\u015bmy inne – pan Daniel (by\u0142 jedn\u0105 z tych os\u00f3b w „Polityce”, z kt\u00f3rymi nigdy nie przeszed\u0142em na ty) zawsze starannie oddziela\u0142 wysok\u0105 od niskiej, na kolegiach nie zawsze by\u0142o \u0142atwo, nale\u017ca\u0142 bowiem do os\u00f3b, kt\u00f3re potrafi\u0105 swoje w\u0105tpliwo\u015bci wyrazi\u0107 wprost w formie grzecznej, lecz otwartej i stanowczej. Przypomina\u0142em sobie w takich chwilach jego ostre, z\u0142o\u015bliwe felietonowe komentarze na temat rodz\u0105cej si\u0119 w Polsce kultury rock’n’rollowej, kt\u00f3re przesz\u0142y do legendy, z kt\u00f3rych tre\u015bci\u0105 g\u0142\u0119boko si\u0119 nie zgadza\u0142em, ale kt\u00f3rych styl podziwiam do dzi\u015b. Zreszt\u0105 jego napisany po latach tekst Jak t\u0119pi\u0142em rock’n’rolla<\/em><\/a> – bardzo dowcipny i pe\u0142en dystansu – czyta\u0142o mi si\u0119, przyznaj\u0119, \u015bwietnie. Mijali\u015bmy si\u0119 wi\u0119c w korytarzach, bardzo cz\u0119sto rozmijaj\u0105c zarazem w s\u0105dach i diagnozach, ale te\u017c s\u0105siadowali\u015bmy na blogach – co poczytuj\u0119 sobie za zaszczyt – i mieli\u015bmy okazj\u0119 zamieni\u0107 s\u0142owo przed albo po kolegium (a red. Passent nale\u017ca\u0142 do najbardziej punktualnych i obowi\u0105zkowych os\u00f3b, jakie znam, wi\u0119c przychodzenie przed czasem cz\u0119sto pozwala\u0142o na pogaw\u0119dk\u0119). <\/p>\n

Bo do tej \u0142y\u017cki dziegciu – \u017ceby odwr\u00f3ci\u0107 cz\u0119sto u\u017cywany przez Passenta frazeologizm – dodam jednak beczk\u0119 miodu. Pan Daniel by\u0142 bardzo serdecznym koleg\u0105, niezwykle z\u017cytym z redakcj\u0105, zawsze bior\u0105cym pod uwag\u0119 dobro gazety i zdanie czytelnik\u00f3w. S\u0142ucha\u0142 ludzi, lubi\u0142 pyta\u0107 o zdanie – czasem prosi\u0142 o podpowied\u017a w jakiej\u015b felietonowej kwestii, pyta\u0142, kogo powinien zaprosi\u0107 do Tok FM w danej sprawie, no i pewnie tylko dlatego zajrza\u0142 do mnie kiedy\u015b z potwornym dylematem: kogo poprosi\u0107 o napisanie wst\u0119pu do swojego zbioru felieton\u00f3w, kt\u00f3ry redakcja w\u0142a\u015bnie przygotowywa\u0142a do publikacji. – Panie Danielu<\/em> – powiedzia\u0142em lekko speszony – wydaje mi si\u0119, \u017ce w takich sytuacjach prosi si\u0119 o wst\u0119p mistrza i nestora danej dziedziny. I mo\u017cemy teraz rozwa\u017ca\u0107 kolejne nazwiska, ale boj\u0119 si\u0119, \u017ce w tej sytuacji rozwi\u0105zaniem najbardziej fair by\u0142oby, gdyby napisa\u0142 pan sobie wst\u0119p sam.      <\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n