{"id":3239,"date":"2012-07-30T17:15:12","date_gmt":"2012-07-30T15:15:12","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=3239"},"modified":"2012-07-30T17:21:05","modified_gmt":"2012-07-30T15:21:05","slug":"seksowny-jak-procesor","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2012\/07\/30\/seksowny-jak-procesor\/","title":{"rendered":"Seksowny jak procesor"},"content":{"rendered":"

A nawet mniej. Taki jest zesp\u00f3\u0142 Hot Chip<\/strong> na \u017cywo, o czym mia\u0142em si\u0119 okazj\u0119 przekona\u0107 kilka lat temu. I tak, jak jeden dobry wyst\u0119p potrafi pozytywnie wp\u0142yn\u0105\u0107 na ocen\u0119 ca\u0142ej dyskografii artysty, tak jeden z\u0142y mo\u017ce zepsu\u0107 odbi\u00f3r nagra\u0144 takiej grupy na d\u0142ugie lata. W moim wypadku mia\u0142o miejsce to drugie. I dopiero kolejny ju\u017c ods\u0142uch bardzo udanej nowej p\u0142yty uzmys\u0142owi\u0142 mi, dlaczego londy\u0144czycy nie podobali mi si\u0119 wtedy na \u017cywo.<\/p>\n

Ka\u017cda kolejna godzina z tym albumem pokazuje kolejne mocne punkty. A zarazem ka\u017cda kolejna ka\u017ce o nim my\u015ble\u0107 jako o zbiorze singli. S\u0142uchaj\u0105c „In Our Heads” prawie zawsze mam ochot\u0119 wr\u00f3ci\u0107 do konkretnego nagrania. Ale ani razu nie zobaczy\u0142em tu jakiego\u015b logicznego, sp\u00f3jnego ci\u0105gu utwor\u00f3w. Owszem, stylistycznie s\u0105 do siebie podobne, oparte na brzmieniach syntezator\u00f3w wyci\u0105gni\u0119tych z lamusa historii lat 80. Rozpi\u0119te gdzie\u015b pomi\u0119dzy New Order a new romantic spod znaku The Human League czy Duran Duran, natomiast w riffach syntezatorowych wykazuj\u0105 momentami – niezamierzone pewnie – podobie\u0144stwo do Papa Dance. Owszem, maj\u0105 wysoki poziom – pierwsze ziewanie przytrafia mi si\u0119 zwykle w okolicach „Now There Is Nothing” (numer osiem na p\u0142ycie). Ale czy razem opowiadaj\u0105 jak\u0105\u015b histori\u0119? Nie s\u0105dz\u0119. Co z tego, \u017ce przez pierwszych 30 minut mamy spi\u0119trzenie melodii i nagromadzenie temat\u00f3w, je\u015bli nie prowadzi nas to do jakiej\u015b kulminacji na poziomie p\u0142yty? Czy nie dlatego cztery lata temu na Pukkelpopie zabrak\u0142o mi w koncercie Hot Chip jakiego\u015b spoiwa, odpowiedniego dawkowania emocji? Same wykonania ambitnie pr\u00f3bowa\u0142y przecie\u017c dogoni\u0107 wycyzelowane na poziomie brzmieniowym studyjne orygina\u0142y… <\/p>\n

W gromadzie te utwory staj\u0105 si\u0119 zbytnio wykalkulowane, w czystych wokalach i efektownych syntezatorowych motywach. Ponarzeka\u0142em troch\u0119, ale musz\u0119 zauwa\u017cy\u0107, \u017ce prawie ka\u017cda z piosenek zebranych na tej p\u0142ycie poza kontekstem albumu broni si\u0119 lepiej. Niekt\u00f3re wypadaj\u0105 doskonale. Przysz\u0142o mi to do g\u0142owy przy okazji radiowej prezentacji „Look At Where You Are”, kiedy zabrzmia\u0142o jak klasyk bia\u0142ego soulu w elektronicznym wydaniu (i troch\u0119 jak Massive Attack w warstwie instrumentalnej). Takie pojedyncze ol\u015bnienia przywr\u00f3ci\u0142y t\u0119 p\u0142yt\u0119 i grup\u0119 do mojego domowego obrotu, bardzo ucieszy\u0142o, ale nie zmieni\u0142o moich oczekiwa\u0144. Bo twierdzenie z pierwszego akapitu nie wyst\u0119puje w odwrotnej formie – mam wra\u017cenie, \u017ce kto\u015b, do kogo zrazili\u015bmy si\u0119 raz, nie stanie si\u0119 naszym ulubie\u0144cem z racji nagrania udanej p\u0142yty.<\/p>\n

\"\"<\/a>HOT CHIP „In Our Heads”<\/strong>
\nDomino 2012
\n7\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Look At Where We Are”, „Motion Sickness”, „Let Me Be Him”.<\/p>\n