{"id":32555,"date":"2022-04-04T16:08:13","date_gmt":"2022-04-04T14:08:13","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=32555"},"modified":"2022-04-04T16:23:32","modified_gmt":"2022-04-04T14:23:32","slug":"czuly-narrator","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2022\/04\/04\/czuly-narrator\/","title":{"rendered":"Czu\u0142y narrator"},"content":{"rendered":"

Zastanawiam si\u0119, czy czasem nie przegapili\u015bmy tego momentu, kiedy hip-hop przesta\u0142 nad\u0105\u017ca\u0107 za emocj\u0105 rzeczywisto\u015bci dooko\u0142a. Przychodzi mi to do g\u0142owy, kiedy ten nasz rap – radz\u0105cy sobie z emocjami pocz\u0105tku pandemii – kompletnie rozmija si\u0119 z nastrojami wojny (owszem, Peja na propsie i z refleksem, kilka inicjatyw jeszcze by si\u0119 jeszcze znalaz\u0142o, ale og\u00f3lnie mog\u0142oby by\u0107 lepiej). Ze zdziwieniem te\u017c przyj\u0105\u0142em to, jak bardzo pasuje mi Jon Batiste w roli bohatera muzycznego roku w Ameryce. Na fali popularno\u015bci programu Stephena Colberta i na fali sukces\u00f3w filmu Pixara Co w duszy gra<\/em>, do kt\u00f3rego pisa\u0142 muzyk\u0119, jego album We Are<\/em> doczeka\u0142 si\u0119 statuetki Grammy w kategorii Album roku. I przy pisaniu komentarza do tegorocznych Grammy<\/a> na \u0142amy „Polityki” zastanawia\u0142em si\u0119 nawet przez chwil\u0119, jak cz\u0119sto taka ekspozycja zdarza\u0142a si\u0119 ostatnio jazzmanom. A potem u\u015bwiadomi\u0142em sobie, \u017ce mo\u017ce to kategoria jazzmana zmieni\u0142a si\u0119 na tyle, \u017ce daje mn\u00f3stwo wolno\u015bci, wi\u0119cej ni\u017c w m\u0142odszych nurtach, i mo\u017cliwo\u015b\u0107 swobodnego surfowania po inspiracjach, nie wi\u0105\u017c\u0105c te\u017c takimi komercyjnymi oczekiwaniami, z jakimi spotyka si\u0119 dzi\u015b hip-hop. Do roli bohatera Batiste’a predestynuje oczywi\u015bcie tak\u017ce spora spo\u0142eczna wra\u017cliwo\u015b\u0107 i zaanga\u017cowanie w r\u00f3\u017cne inicjatywy – od pomocy w pandemii po Black Lives Matter.\u00a0 Ale przede wszystkim fakt, \u017ce ze swoj\u0105 otwarto\u015bci\u0105 na R&B, rap czy bluesa – silnie obecne na We Are<\/em> – Batiste stoi nie w niszy, ale w\u0142a\u015bnie po\u015brodku ca\u0142ego tego show biznesu. I \u017ce z tego po\u0142o\u017cenia wida\u0107 wi\u0119cej. Tak jak w pewnym momencie znad gramofonu i samplera hiphopowego did\u017ceja \u017congluj\u0105cego \u015bcinkami z ca\u0142ej dost\u0119pnej tradycji.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n\n\n\n