{"id":3256,"date":"2012-08-01T16:59:23","date_gmt":"2012-08-01T14:59:23","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=3256"},"modified":"2012-08-01T17:06:41","modified_gmt":"2012-08-01T15:06:41","slug":"z-kim-przegrala-madonna","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2012\/08\/01\/z-kim-przegrala-madonna\/","title":{"rendered":"Z kim przegra\u0142a Madonna?"},"content":{"rendered":"

Zainspirowa\u0142a mnie dyskusja pod poprzednim wpisem. Czy wspominaj\u0105c o Madonnie<\/strong> podsycam statystyki i w jakim stopniu? Rzut oka na lipcowe statystyki Analyticsa i… zd\u0119bia\u0142em. Owszem, Maddy jest, ale dopiero na miejscu 13 po\u015br\u00f3d wyszukiwa\u0144. A wy\u017cej nie czynno\u015bci seksualne, „twoja stara” i inne ulubione has\u0142a internetowe. Pomijam oczywiste „polifonia”, „polifonia blog” czy „chacinski”. Nad Madonn\u0105 w rankingu wyszukiwanych hase\u0142 miesi\u0105ca znale\u017ali si\u0119 mianowicie:<\/p>\n

(…)
\n5. Andrew Bird – 63 razy
\n(…)
\n8. Henry Cow recenzja – 43
\n(…)
\n11. Cluster & Eno recenzja – 29<\/p>\n

Niewiele ni\u017cej s\u0105 jeszcze Death In June, Ania Rusowicz (!), Bill Callahan, Ryoji Ikeda, Ursula Bogner, Omar Souleyman, Six Organs Of Admittance, The Black Keys. I tak dalej. Pe\u0142ny raport z wynik\u00f3w poszukiwa\u0144 poprzez Google (jaka\u015b 1\/4 wej\u015b\u0107 na Polifoni\u0119 w ostatnim miesi\u0105cu) mo\u017cna sobie \u015bci\u0105gn\u0105\u0107 tutaj<\/a>. <\/p>\n

Wa\u017cne – i potwierdzaj\u0105ce wiele przypuszcze\u0144 dotycz\u0105cych kultury masowej\/niszowej, g\u0142\u0119boko\u015bci zainteresowa\u0144 ludzkich itd. – rzeczy wyczyta\u0107 mo\u017cna z kolejnych kolumn tego zestawienia. Ot\u00f3\u017c ci, kt\u00f3rzy wklepali w Google has\u0142o „Madonna” i trafiali na Polifoni\u0119, czytali \u015brednio jedn\u0105 stron\u0119 na tym blogu przez jedyne 45 sekund (je\u015bli dotarli do tego miejsca, to przepraszam, \u017ce okaza\u0142em si\u0119 tak s\u0142abym \u017ar\u00f3d\u0142em informacji o ich ulubionej artystce!). Za to poszukiwacze Henry Cow – ju\u017c 1,67 strony przez 1’26”. Poszukiwacze Cluster z Brianem Eno tkwili tu przez r\u00f3wne 3 minuty i przegl\u0105dali \u015brednio prawie dwie strony. Za to wielbiciele Omara Souleymana (jak si\u0119 okazuje, najbardziej hardkorowi czytelnicy Polifonii – dzi\u0119kuj\u0119) czytali pi\u0119\u0107 stron przez ca\u0142e pi\u0119\u0107 minut, co jak na Internet jest wynikiem ob\u0142\u0119dnym. Wi\u0119cej czasu na lektur\u0119 po\u015bwi\u0119cili ju\u017c tylko ci, kt\u00f3rzy szukali has\u0142a „Roman Zolanski” – 7’20” i ponad siedem odwiedzonych stron. No ale t\u0142umaczy ich – jak si\u0119 domy\u015blam – poziom komplikacji materii, poza tym \u015bmia\u0142k\u00f3w szukaj\u0105cych tu wiedzy o bohaterze Nicki Minaj by\u0142o w ci\u0105gu ostatniego miesi\u0105ca tylko o\u015bmiu. <\/p>\n

Dzi\u015b dzie\u0144 bez p\u0142yty, ale dla tych wszystkich, kt\u00f3rzy z zainteresowaniem przyj\u0119li poprzedni wpis i (mo\u017ce) wybieraj\u0105 si\u0119 na Stadion Narodowy, mam set muzyczny, kt\u00f3ry dla radia BBC (w presti\u017cowym cyklu „Essential Mix”) zagra\u0142 Jacques Lu Cont<\/strong>, czyli Stuart Price. Trzykrotny dyrektor muzyczny na trasach koncertowych Madonny, producent jej p\u0142yty „Confessions on a Dance Floor” (2005), chyba najlepiej ocenianej, je\u015bli wzi\u0105\u0107 pod uwag\u0119 ostatni\u0105 dekad\u0119. Cz\u0142owiek, kt\u00f3rego bardzo szanuj\u0119 za weso\u0142e wybryki muzyczne z Les Rhythmes Digtales i Zoot Woman i kt\u00f3ry by\u0142 jednym ze zdecydowanych pionier\u00f3w powrotu do lat 80., electro itd. W\u0142a\u015bciwie zaproponowa\u0142 powr\u00f3t do tamtej dekady nied\u0142ugo po tym, jak lata 80. dobieg\u0142y ko\u0144ca, czyli gdzie\u015b w po\u0142owie lat 90., a wok\u00f3\u0142 pierwszych hit\u00f3w LRD zrobi\u0142o si\u0119 g\u0142o\u015bno d\u0142ugo po tym, jak powsta\u0142y.<\/p>\n

Nie jest Price szczeg\u00f3lnie wyrafinowanym producentem – ba, nale\u017cy raczej do tych bardziej bezczelnych. Co ilustruje fakt, \u017ce to on obsadzi\u0142 Madonn\u0119 w roli go\u015bcinnej wokalistki u grupy Abba („Hung Up”). Ale jest, powiedzmy, skuteczny, je\u015bli chodzi o muzyk\u0119 do ta\u0144ca. Jego sety te\u017c nie nale\u017c\u0105 pewnie do najbardziej wymy\u015blnych, ale tak by\u0142em ciekaw tego, co ostatnio robi\u0142, \u017ce a\u017c przejrza\u0142em newsy. Co si\u0119 okaza\u0142o? Ot\u00f3\u017c drodzy fani igrzysk olimpijskich, je\u015bli s\u0142yszycie gdzie\u015b w tle r\u00f3\u017cnych dyscyplin, wr\u0119cze\u0144 medali itp. muzyk\u0119 elektroniczn\u0105, to s\u0105 to najpewniej r\u00f3\u017cne elementy identyfikacji muzycznej tej imprezy, kt\u00f3r\u0105 przygotowa\u0142 Jacques Lu Cont<\/a>. Ciekawe, czy tego s\u0142uchaj\u0105 ci wszyscy p\u0142ywacy wychodz\u0105cy na basen jak jeden m\u0105\u017c w r\u00f3\u017cnych modelach s\u0142uchawek Beats by Dr. Dre. A kto zauwa\u017cy\u0142 ten marketingowy fenomen? <\/p>\n