{"id":32584,"date":"2022-04-07T10:30:27","date_gmt":"2022-04-07T08:30:27","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=32584"},"modified":"2022-04-07T10:50:33","modified_gmt":"2022-04-07T08:50:33","slug":"10-najciekawszych-plyt-marca-czyli-co-nadrobic","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2022\/04\/07\/10-najciekawszych-plyt-marca-czyli-co-nadrobic\/","title":{"rendered":"10 najciekawszych p\u0142yt marca, czyli co nadrobi\u0107"},"content":{"rendered":"<p>W ca\u0142ym tym ferworze nowo\u015bci umkn\u0119\u0142o mi, \u017ce trzeba jako\u015b zamkn\u0105\u0107 marzec. To by\u0142 w premierach p\u0142ytowych miesi\u0105c dziwny &#8211; byli\u015bmy skoncentrowani (mam wra\u017cenie, \u017ce to dotyczy nie tylko mnie) na czym\u015b innym ni\u017c ods\u0142uchiwanie nowo\u015bci. Z drugiej strony &#8211; porywaj\u0105cych nowych album\u00f3w by\u0142o nieco mniej, za to sporo \u015bwietnych wznowie\u0144. Dwa z nich otwieraj\u0105 t\u0119 u\u0142o\u017con\u0105 alfabetycznie marcow\u0105 list\u0119 najciekawszych &#8211; w mojej opinii &#8211; wydawnictw miesi\u0105ca. Oto ona.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3350914844\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/brankomataja.bandcamp.com\/album\/over-fields-and-mountains\">Over Fields And Mountains by Branko Mataja<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>BRANKO MATAJA <em>Over Fields and Mountains<\/em><\/strong>, Numero Group<\/p>\n<p>Jak to bywa z albumami publikowanymi przez Numero, to troch\u0119 album, a troch\u0119 historia \u017cycia. Urodzony w Serbii Branko Mataja trafi\u0142 podczas wojny do obozu pracy w nazistowskich Niemczech, a po wojnie &#8211; przez Angli\u0119 i Kanad\u0119 &#8211; trafi\u0142 do Stan\u00f3w Zjednoczonych, gdzie ostatecznie osiedli\u0142 si\u0119 w Kalifornii i po parokrotnej zmianie pracy skoncentrowa\u0142 si\u0119 na naprawianiu gitar, kt\u00f3re sam dla siebie konstruowa\u0142 od lat. Pracowa\u0142 m.in. dla Johnny&#8217;ego Casha. Jedyn\u0105 p\u0142yt\u0119 &#8211; zestaw zatopionych w nostalgii za ojczyzn\u0105 ludowych melodii, technicznie imponuj\u0105cych, nagrywanych w gara\u017cu na szpulowy magnetofon, z wykorzystaniem delay\u00f3w i ewidentnie pod du\u017cym wp\u0142ywem muzyki hawajskiej (Mataja mia\u0142 nawet w gara\u017cu widok z Hawaj\u00f3w na \u015bcianie) &#8211; wyda\u0142 bez wi\u0119kszego echa w latach 70. Zmar\u0142 na progu XXI wieku. A wszelkie skojarzenia z motywami Ennia Morricone czy tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 egipskiego mistrza Omara Khorshida, kt\u00f3re podpowiada wydawca tej pi\u0119knej reedycji, potwierdzaj\u0105 si\u0119 w trakcie s\u0142uchania. S\u0105 te\u017c motywy nie\u017ale znane w Polsce (<em>Tamo daleko <\/em>chyba s\u0142ysza\u0142em w dzieci\u0144stwie), zreszt\u0105 Mataja pono\u0107 biegle m\u00f3wi\u0142 w naszym j\u0119zyku. Do Jugos\u0142awii po wojnie nigdy nie wr\u00f3ci\u0142 &#8211; ba, znalaz\u0142 dowody na to, \u017ce jego babcia urodzi\u0142a si\u0119 w stanie Missouri, mia\u0142 wi\u0119c pr\u00f3cz serbskich tak\u017ce ameryka\u0144skie korzenie. Niezwyk\u0142a historia, a muzyka jedyna w swoim rodzaju &#8211; pokochacie albo odrzucicie od razu.\u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=4271435676\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/broadcast.bandcamp.com\/album\/maida-vale-sessions\">Maida Vale Sessions by Broadcast<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>BROADCAST <em>Maida Vale Sessions<\/em><\/strong>, Warp&nbsp;<\/p>\n<p>Rzuci\u0142em si\u0119 na ca\u0142y pakiet reedycji nagra\u0144 Broadcast, \u017ceby nadrobi\u0107 to, czego nie znam, zignorowa\u0142em wi\u0119c na pocz\u0105tku te cztery radiowe sesje z lat 1996-2003 jako zbyt oczywiste. Przeszed\u0142em do ciekawego <em>Microtronics<\/em>, kt\u00f3re zbiera elektroniczne miniatury udaj\u0105ce drobiazgi ze studi\u00f3w eksperymentalnych, a potem do <em>Mother Is The Milky Way<\/em>, czyli czego\u015b w repertuarze Broadcast najbli\u017cszego s\u0142uchowisku. Rzecz w tym, \u017ce na ko\u0144cu jednak \u017celazny zestaw <em>Maida Vale Sessions<\/em> jest najmocniejszym z punkt\u00f3w tego pakietu. Pokazuje stopniowo rozkwitaj\u0105cy zesp\u00f3\u0142 w wydaniu najbardziej &#8222;\u017cywym&#8221;, w pi\u0119cioosobowym sk\u0142adzie i w wersjach utwor\u00f3w b\u0119d\u0105cych by\u0107 mo\u017ce bli\u017cej koncertu Broadcast, kt\u00f3rego nigdy nie widzia\u0142em. To rzecz idealna dla tych, kt\u00f3rzy chc\u0105 si\u0119 dowiedzie\u0107, co by\u0142o modne i o czym si\u0119 rozmawia\u0142o mniej wi\u0119cej 20 lat temu. I dlaczego ten oniryczny nastr\u00f3j w powi\u0105zaniu z retrofuturystyczn\u0105 stylistk\u0105 si\u0119 nie zestarza\u0142y. Pierwsze sesje mog\u0105 by\u0107 odkryciem ze wzgl\u0119du na repertuar, pozosta\u0142e &#8211; cz\u0119\u015bciowo powielaj\u0105ce repertuar dw\u00f3ch pierwszych album\u00f3w Broadcast &#8211; przynosz\u0105 znacz\u0105ce r\u00f3\u017cnice w wersjach piosenek. Tylko od strony edytorskiej wszystkie te trzy albumy s\u0105 przygotowane zgrzebnie i rozczarowuj\u0105.&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1120336499\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/hinakoomori.bandcamp.com\/album\/a-journey\">a journey\u2026 by hinako omori<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>HINAKO OMORI\u00a0<em>A Journey\u2026<\/em><\/strong>, Houndstooth<\/p>\n<p>Do\u015b\u0107 sensacyjna japo\u0144ska debiutantka (je\u015bli liczy\u0107 p\u0142yty d\u0142ugograj\u0105ce) w Wielkiej Brytanii. Marzycielskie piosenki z pogranicza ambientu, doprawione d\u017awi\u0119kami otoczenia i zarejestrowane w studiach wytw\u00f3rni Real World, dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w muzyki Kaitlyn Aurelii Smith, Felicii Atkinson i Grouper. Nieco wi\u0119cej pisa\u0142em o tym albumie <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/03\/22\/wraca-piractwo\/\">tutaj<\/a>.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3094213412\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/ibibiosoundmachine.bandcamp.com\/album\/electricity-2\">Electricity by Ibibio Sound Machine<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>IBIBIO SOUND MACHINE <em>Electricity<\/em><\/strong>, Merge<\/p>\n<p>Global beat pe\u0142n\u0105 g\u0119b\u0105. Nagrywany w Wielkiej Brytanii przez zesp\u00f3\u0142 (dwukrotnie ju\u017c tu opisywany, ostatnio <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2017\/03\/24\/hybrydy-nam-sie-rozpedzaja\/\">tutaj<\/a>) pod wodz\u0105 urodzonej w Anglii wokalistki o korzeniach nigeryjskich, Eno Williams, wydany przez ameryka\u0144sk\u0105 wytw\u00f3rni\u0119 Merge, odwo\u0142uj\u0105cy si\u0119 zar\u00f3wno do electroclashu, jak i afryka\u0144skiej rytmiki czy rdzennego j\u0119zyka ibibio. Gdyby\u017c tylko ta <em>spiritual, invisible protection from evil<\/em> z otwieraj\u0105cej ca\u0142o\u015b\u0107 piosenki (znanej tak\u017ce z jednej z playlist Polifonii) rzeczywi\u015bcie dzia\u0142a\u0142a&#8230;&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/71T5vyKWwbd4oUPfDpyNwb?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"100\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>JENNY HVAL <em>Classic Objects<\/em><\/strong>, 4AD<\/p>\n<p>Najwa\u017cniejsza chyba posta\u0107 alternatywnego popu (tutaj to okre\u015blenie zyskuje pe\u0142ni\u0119 sensu) z Norwegii po raz pierwszy w katalogu 4AD. Szerzej opisywa\u0142em t\u0119 p\u0142yt\u0119 <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/03\/10\/jenny\/\">w osobnym wpisie<\/a>, wi\u0119c tu tylko podtrzymam: wr\u00f3ci\u0142em po tygodniu, wr\u00f3c\u0119 po miesi\u0105cu i prawdopodobnie za par\u0119 lat te\u017c b\u0119d\u0119 wraca\u0107.&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2688350964\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/cleanfeedrecords.bandcamp.com\/album\/polish-composers-of-the-20th-century\">Polish Composers Of The 20th Century by Marek Pospieszalski<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>MAREK POSPIESZALSKI <em>Polish Composers of the 20th Century<\/em><\/strong>, Clean Feed<\/p>\n<p>O nowej p\u0142ycie Marka Pospieszalskiego nie by\u0142o nic wcze\u015bniej, ale to monstrum, z kt\u00f3rym zetkn\u0105\u0142em si\u0119 ju\u017c chwil\u0119 po oficjalnej premierze w portugalskim wydawnictwie Clean Feed. I to dwugodzinne monstrum, 12 podej\u015b\u0107 zespo\u0142u improwizator\u00f3w do temat\u00f3w z kompozycji polskich\u00a0 gigant\u00f3w XX wieku &#8211; od Krauzego i Koto\u0144skiego, po Panufnika, Sikorskiego i Schaeffera (co ciekawe, pomini\u0119ciem bardziej oczywistych: Pendereckiego, Kilara i Lutos\u0142awskiego) &#8211; zrealizowane w ramach (bardzo sensownego, jak si\u0119 okazuje) stypendium artystycznego to najlepsza i najwa\u017cniejsza polska p\u0142yta miesi\u0105ca. Pomys\u0142 \u015bwietnego polskiego saksofonisty (kt\u00f3ry gra tu tak\u017ce na klarnetach i flecie) obejmowa\u0142 wyj\u0119cie tych kr\u00f3tkich motyw\u00f3w poza kontekst filharmoniczny &#8211; nagrane zosta\u0142y w klubie, zapewne opustosza\u0142ej w pandemii krakowskiej Alchemii. Dobrze nagrane i \u015bwietnie zmiksowane, bo &#8211; jak si\u0119 \u0142atwo domy\u015bli\u0107 &#8211; transformacje brzmienia oktetu s\u0105 tu wa\u017cniejsze ni\u017c zmiany aran\u017cacyjne, a tym bardziej praca nad sam\u0105 partytur\u0105. Na dodatek Pospieszalski wybra\u0142 sobie takie grono wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w, z kt\u00f3rymi &#8211; jak s\u0105dz\u0119 &#8211; pracowa\u0107 mo\u017cna swobodnie, zdaj\u0105c si\u0119 na ich intuicj\u0119. Bo ju\u017c <span style=\"font-size: inherit;\">zgromadzenie w studiu takiego sk\u0142adu &#8211; Piotr Ch\u0119cki, Tomasz D\u0105browski, Tomasz Sroczy\u0144ski, Szymon Mika, Grzegorz Tarwid, Max Mucha i Qba Janicki &#8211; jest ju\u017c wydarzeniem samo w sobie. Zamiast odsy\u0142a\u0107 do Polifonii &#8211; gdzie jeszcze nie zd\u0105\u017cy\u0142em opisa\u0107 tego pot\u0119\u017cnego wydawnictwa &#8211; odsy\u0142am tym razem do audycji Janusza Jab\u0142o\u0144skiego i Tomka Gregorczyka w radiowej Dw\u00f3jce &#8211; <a href=\"https:\/\/www.polskieradio.pl\/8\/8820\/Artykul\/2934482,Marek-Pospieszalski-i-album-Polish-Composers-of-the-20th-Century\">wczoraj grali obszerne fragmenty p\u0142yty i rozmawiali z jej autorem<\/a>.\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1221168642\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/michaelleonhart.bandcamp.com\/album\/the-normyn-suites\">The Normyn Suites by Michael Leonhart Orchestra<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>MICHAEL LEONHART ORCHESTRA&nbsp;<em>The Normyn Suites<\/em><\/strong>, Sunnyside<\/p>\n<p>Dla mnie samego obecno\u015b\u0107 w tym zestawieniu tr\u0119bacza, aran\u017cera i kompozytora Michaela Leonharta jest pewnym zaskoczeniem, ale <em>The Normyn Suites<\/em> &#8211; nawet je\u015bli nie wida\u0107 tego w \u0142\u0105cznej liczbie odtworze\u0144 na Spotify (ci\u0105gle niskiej) &#8211; by\u0142a jednym z najcz\u0119\u015bciej s\u0142uchanych przeze mnie album\u00f3w miesi\u0105ca. Tak\u017ce dzi\u0119ki Elvisowi Costello. Wi\u0119cej o ca\u0142ym albumie <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/03\/28\/gora-ten-utwor-sprzed-dwoch-lat\/\">tutaj<\/a>.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3629849485\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/niluferyanya.bandcamp.com\/album\/painless\">PAINLESS by Nilufer Yanya<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>NIL\u00dcFER YANYA <em>Painless<\/em><\/strong>, ATO<\/p>\n<p>Tak jak Festiwal Tauron Nowa Muzyka \u015bci\u0105gn\u0105\u0142 wczoraj uwag\u0119 og\u0142oszeniem Anny Calvi, Resiny i Nil\u00fcfer Yanyi, tak ta ostatnia \u015bci\u0105gn\u0119\u0142a ca\u0142\u0105 uwag\u0119 na pocz\u0105tku miesi\u0105ca i w moim wypadku jej nie odda\u0142a. To p\u0142yta pi\u0119kna z\u0142o\u017cono\u015bci\u0105 przy relatywnym nieprze\u0142adowaniu i energi\u0105 przy jednoczesnej refleksyjno\u015bci to \u017cywy dow\u00f3d na to, \u017ce na wsp\u00f3\u0142pracy ze wszechobecnym tu Willem Archerem nie mo\u017cna \u017ale wyj\u015b\u0107. <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/03\/04\/bandcamp-sie-sprzedal-co-dalej\/\">Pisa\u0142em o tym albumie kr\u00f3ciutko<\/a> ze wzgl\u0119du na zderzenie z pocz\u0105tkiem wojny i jeszcze niepokoj\u0105cymi wie\u015bciami z Bandcampa, ale to jest stanowczo rzecz do kupienia i trzymania.&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/6jbtHi5R0jMXoliU2OS0lo?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"100\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>ROSAL\u00cdA <em>Motomami<\/em><\/strong>, Columbia<\/p>\n<p>Nie potrzeba blogera, \u017ceby zauwa\u017cy\u0107 t\u0119 p\u0142yt\u0119. Ju\u017c na tym etapie kariery hiszpa\u0144ska wokalistka mog\u0142aby raczej nag\u0142o\u015bni\u0107 Polifoni\u0119 ni\u017c na odwr\u00f3t. Owszem, jest to propozycja du\u017co bardziej komercyjna ni\u017c debiut przygotowany we wsp\u00f3\u0142pracy z opisywanym tu niegdy\u015b Ra\u00fclem Refree. I mniej mo\u017ce eksponuj\u0105ca w\u0105tki lokalne, ale ci\u0105gle dorzucaj\u0105ca si\u0119 do globalnego popu z melodyjno\u015bci\u0105 i wra\u017cliwo\u015bci\u0105 nieco odbiegaj\u0105c\u0105 od tej, kt\u00f3ra dominuje w zapatrzonym w R&amp;B i hip-hop ameryka\u0144skim popie. Nieco wi\u0119cej by\u0142o <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/03\/18\/tylko-negliz\/\">tutaj<\/a>. Z obu opisywanych wtedy p\u0142yt na koniec miesi\u0105ca ta broni si\u0119 moim zdaniem lepiej. Jestem te\u017c przekonany, \u017ce takie momenty jak <em>Bulerias<\/em> i <em>Hentai<\/em> nie wydarzy\u0142yby si\u0119 w globalnym popie bez Rosal\u00edi.&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=769318507\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/subrosalabel.bandcamp.com\/album\/majestic-noise-made-in-beautiful-rotten-iran\">Majestic Noise Made in Beautiful Rotten Iran by Sote<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>SOTE&nbsp;<em>Majestic Noise Made in Beautiful Rotten Iran<\/em><\/strong>, Sub Rosa<\/p>\n<p>Bardzo dopracowany, jak zwykle pe\u0142en emocji i tym razem bardzo komunikatywny &#8211; chyba naj\u0142atwiejszy w repertuarze &#8211; album Aty Ebtekara. Dedykowany pami\u0119ci Petera &#8222;Pity&#8221; Rehberga, trzyma si\u0119 \u015bliskiej, ale zawsze ciekawej granicy mi\u0119dzy atrakcyjn\u0105 muzyk\u0105 elektroniczn\u0105 dla s\u0142uchaczy wychowanych na IDM-ie i ambiencie oraz sztuki d\u017awi\u0119ku spod znaku festiwali muzyki wsp\u00f3\u0142czesnej. <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/03\/09\/co-ten-sote\/\">Tutaj<\/a> nieco wi\u0119cej o tym albumie.&nbsp;<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>W ca\u0142ym tym ferworze nowo\u015bci umkn\u0119\u0142o mi, \u017ce trzeba jako\u015b zamkn\u0105\u0107 marzec. To by\u0142 w premierach p\u0142ytowych miesi\u0105c dziwny &#8211; byli\u015bmy skoncentrowani (mam wra\u017cenie, \u017ce to dotyczy nie tylko mnie) na czym\u015b innym ni\u017c ods\u0142uchiwanie nowo\u015bci. Z drugiej strony &#8211; porywaj\u0105cych nowych album\u00f3w by\u0142o nieco mniej, za to sporo \u015bwietnych wznowie\u0144. Dwa z nich otwieraj\u0105 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":32605,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,4009,556,558,5177,557],"tags":[5422,1237,5358,2773,1820,1758,5397,3927,5359,2926],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/32584"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=32584"}],"version-history":[{"count":33,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/32584\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":32618,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/32584\/revisions\/32618"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/32605"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=32584"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=32584"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=32584"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}