Od dawna chodzi mi po g\u0142owie napisanie czego\u015b o rozwijaj\u0105cym si\u0119 wt\u00f3rnym rynku limitowanych edycji p\u0142yt. To bardzo ciekawa dziedzina: kupujecie (cz\u0119sto bezpo\u015brednio od artysty) wydawnictwo, kt\u00f3re ukazuje si\u0119 w nak\u0142adzie 200, 500, g\u00f3ra 1000 sztuk. Coraz cz\u0119\u015bciej te\u017c zdarza si\u0119, \u017ce kupujecie je w przedsprzeda\u017cy, kt\u00f3ra umo\u017cliwia artystom sfinansowanie t\u0142oczenia. Zarazem wchodzicie w posiadanie czego\u015b, czego warto\u015b\u0107 jest mierzalna nie tylko artystycznie – taka p\u0142yta b\u0119dzie prawdopodobnie wi\u0119cej warta z ka\u017cdym rokiem.<\/p>\n
Taki model dzia\u0142ania wybra\u0142 Rob Mazurek i jego koledzy w nowym projekcie Chicago Odense Ensemble<\/strong>. Dokonuj\u0105c zakupu ich stronie (klik!<\/a>) mo\u017cna si\u0119 przyczyni\u0107 do powstania p\u0142yty, kt\u00f3r\u0105 ja akurat pozna\u0142em dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci wydawcy, ma\u0142ej firmy AdLuna Records<\/a>, a po\u015brednio dzi\u0119ki znajomo\u015bciom z serwisem PopUp (kt\u00f3ry notabene ma w\u0142a\u015bnie nowy, bardzo ciekawy numer – klik!<\/a>). A p\u0142yta to tylko 250 podw\u00f3jnych winyli i 500 cd. Kto pierwszy, ten lepszy. <\/p>\n Nie pisa\u0142bym jednak o tym, gdyby to by\u0142a tylko inwestycja. COE jest kolejnym pe\u0142noprawnym bandem Mazurka, kt\u00f3ry powsta\u0142 z po\u0142\u0105czenia si\u0142 dw\u00f3ch Du\u0144czyk\u00f3w (gitarzysta Jonas Munk, kt\u00f3rego mo\u017cecie zna\u0107 z Limp, a jeszcze lepiej z projektu Manual, oraz perkusista Jakob Skott) i \u015bmietanki towarzyskiej z Chicago. Obok Mazurka gra tutaj (kapitalnie, prosto, ale z niezwyk\u0142\u0105 swobod\u0105) basista Matt Lux, jest znakomity Jeff Parker, dalej Dan Bitney, a do tego Brian Keigher na instrumentach perkusyjnych. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich pami\u0119tamy z Isotope 217 i Tortoise. Nie na darmo oba tamte zespo\u0142y nawi\u0105zywa\u0142y do elektrycznego okresu Milesa Davisa. Ta muzyka, z jej subtelnym funkiem i lekko\u015bci\u0105 tak inspiruj\u0105ca dla sceny postrockowej, ci\u0105gle tkwi w g\u0142owach ca\u0142ej ferajnie, czego maj\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107, bo sygnalizowali, \u017ce to ruch w stron\u0119 Davisa. Na p\u0142ycie COE mamy wi\u0119c \u015bwietne figury rytmiczne basu i gitary unisono z funkuj\u0105c\u0105 perkusj\u0105 i odklejon\u0105 od tego gorsetu rytmicznego tr\u0105bk\u0105 (gwoli precyzji: oczywi\u015bcie kornetem, dzi\u0119ki za komentatorom za czujno\u015b\u0107), a w tle elektroniczne efekty. Mazurek dalej w \u015bwietnej formie, kt\u00f3r\u0105 sygnalizowa\u0142 na albumie „Sound Is”, tutaj jest r\u00f3wnie melodyjny i przyst\u0119pny. <\/p>\n