{"id":33072,"date":"2022-05-10T13:38:55","date_gmt":"2022-05-10T11:38:55","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=33072"},"modified":"2022-05-10T13:38:57","modified_gmt":"2022-05-10T11:38:57","slug":"science-fiction-jazz","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2022\/05\/10\/science-fiction-jazz\/","title":{"rendered":"Science fiction jazz"},"content":{"rendered":"<p>Tak, wiem, \u017ce Magma najlepsza by\u0142a dawno temu, Sun Ra Arkestra to ju\u017c nie ten sam zesp\u00f3\u0142 co przed laty, a Miles Davis nic nowego ju\u017c nie nagra. Ale pr\u00f3by po\u0142\u0105czenia jazzu i klimatu SF, a najcz\u0119\u015bciej te\u017c technik elektronicznych, ci\u0105gle nowe, przyprawiaj\u0105 o zawr\u00f3t g\u0142owy. Album <em>Familiar Science<\/em> <strong>Joyfultalk<\/strong> nale\u017cy do ciekawszych. Je\u015bli inaczej zapami\u0119tali\u015bcie ten jednoosobowy projekt kanadyjskiego producenta Jaya Crockera &#8211; nie nie szkodzi. Na poprzednich p\u0142ytach brzmia\u0142o to wszystko nieco inaczej. Crocker (zapewne jedna z ofiar lockdown\u00f3w pozwalaj\u0105cych muzykom szlifowa\u0107 warsztat) zacz\u0105\u0142 si\u0119 tu \u015bciga\u0107 z Jeffem Parkerem jako gitarzysta, gra zreszt\u0105 na niemal wszystkich instrumentach, ale zaanga\u017cowa\u0142 przy tym spory sk\u0142ad: dwoje saksofonist\u00f3w, dw\u00f3ch perkusist\u00f3w i kontrabasist\u0119, g\u0142\u00f3wnie lokalnych muzyk\u00f3w z Nowej Szkocji &#8211; gdzie mieszka i nagrywa &#8211; \u017ceby g\u0119st\u0105, polirytmiczn\u0105 formu\u0142\u0119 muzyki Joyfultalk ujazzowi\u0107. Wysz\u0142o to lepiej ni\u017c si\u0119 spodziewa\u0142em.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/3g8LXuX6B7I\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe>\n\n\n<p>Je\u015bli chodzi o te wymienione na wst\u0119pie punkty odniesienia: owszem, Magma gdzie\u015b tu majaczy, przede wszystkim w wokalizach samego Crockera. Sun Ra nie ma du\u017co, chyba \u017ce uznaliby\u015bmy pewne podobie\u0144stwo takiego pe\u0142nego pasji polirytmicznego grania do tego, co &#8211; z pe\u0142nym zrozumieniem elektronicznej materii &#8211; robi czasem Jimi Tenor na czele swoich du\u017cych, orkiestrowych sk\u0142ad\u00f3w. Tam nawet wokalizy bywaj\u0105 podobne. Wszystko to przypomina te\u017c rytmiczne \u0142ama\u0144ce ameryka\u0144skich zespo\u0142\u00f3w z kr\u0119gu sceny prog-rockowej i fusion, kt\u00f3re zdarza\u0142o si\u0119 wydawa\u0107 Cuneiformowi albo Wayside, czyli oficynom dzia\u0142aj\u0105cym w Maryland, ewentualnie postrockowcom z Chicago. Czyli p\u00f3\u0142nocny wsch\u00f3d Stan\u00f3w Zjednoczonych, ci\u0105gle blisko Kanady. A wytw\u00f3rnia Constellation wydaje si\u0119 ci\u0105gle w\u0142a\u015bciw\u0105 baz\u0105 dla Joyfultalk w tej &#8211; zaznacz\u0119 &#8211; najlepszej z dotychczasowych ods\u0142on.\u00a0 \u00a0<\/p>\n<p>Sam Crocker ch\u0119tnie rzuca odniesieniami do wykonawc\u00f3w ze sceny elektronicznej i ca\u0142y czas prawie wszystko, co robi, ma charakter roboty producenckiej opartej na mocnym przetwarzaniu motyw\u00f3w i samplowaniu nagranych przez \u017cywych instrumentalist\u00f3w partii. Wi\u0119c chocia\u017c charakter kulminacji w <em>Hagiography<\/em> czy <em>Particle Riot<\/em> bywa niemal freejazzowy, to \u015brodki, jakich u\u017cywa autor s\u0105 zupe\u0142nie inne. I ma to wp\u0142yw na brzmienie. To kolektyw, kt\u00f3ry podlega ci\u0105g\u0142emu procesowi mutacji i czasem brzmi bardziej maszynowo ni\u017c ludzko (proporcje te odwracaj\u0105 si\u0119 w fina\u0142owym <em>Stop Freaking Out!<\/em>). Lubi\u0119 tego typu poszukiwania w jazzie, poszukiwa\u0142em ich cho\u0107by kupuj\u0105c p\u0142yty s\u0142ynnej <em>The Blue Series<\/em> publikowane przez Thirsty Ear. Tutaj wyczuwam podobnego ducha i by\u0107 mo\u017ce dlatego z miejsca kupuj\u0119.\u00a0<\/p>\n<p><strong>JOYFULTALK <em>Familiar Science<\/em><\/strong>, Constellation 2022\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=158395770\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/joyfultalk.bandcamp.com\/album\/familiar-science\">Familiar Science by JOYFULTALK<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tak, wiem, \u017ce Magma najlepsza by\u0142a dawno temu, Sun Ra Arkestra to ju\u017c nie ten sam zesp\u00f3\u0142 co przed laty, a Miles Davis nic nowego ju\u017c nie nagra. Ale pr\u00f3by po\u0142\u0105czenia jazzu i klimatu SF, a najcz\u0119\u015bciej te\u017c technik elektronicznych, ci\u0105gle nowe, przyprawiaj\u0105 o zawr\u00f3t g\u0142owy. Album Familiar Science Joyfultalk nale\u017cy do ciekawszych. Je\u015bli inaczej [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":33073,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,3319,3309,5177],"tags":[5007],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/33072"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=33072"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/33072\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":33074,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/33072\/revisions\/33074"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/33073"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=33072"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=33072"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=33072"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}