{"id":3313,"date":"2012-08-14T17:54:23","date_gmt":"2012-08-14T15:54:23","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=3313"},"modified":"2012-08-15T11:28:35","modified_gmt":"2012-08-15T09:28:35","slug":"piersi-anarchii","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2012\/08\/14\/piersi-anarchii\/","title":{"rendered":"Piersi anarchii"},"content":{"rendered":"

Za wiele rzeczy m\u00f3g\u0142bym pochwali\u0107 Ma\u0107ka Szajkowskiego, ale przy tej okazji chcia\u0142bym go wyr\u00f3\u017cni\u0107 za wyczuwanie kierunku wiatru. Nie, nie chodzi mi o jak\u0105\u015b zwyk\u0142\u0105 koniunktur\u0119. To co\u015b wi\u0119cej. Pisa\u0142em o tym<\/a> przy okazji debiutu projektu R.U.T.A.<\/strong>, kt\u00f3ry wpisywa\u0142 si\u0119 w klimat spo\u0142eczny reakcji na pogr\u0105\u017cony w kryzysie system bankowy. Mimo \u017ce wykorzystane na tamtej p\u0142ycie teksty pochodzi\u0142y nierzadko sprzed ponad trzystu lat. Nowy album uderza dok\u0142adnie w momencie, gdy cz\u0142onkinie Pussy Riot zosta\u0142y aresztowane za sw\u00f3j wcze\u015bniejszy wyst\u0119p w cerkwi („Bogurodzico, przego\u0144 Putina”) i oskar\u017cone o chuliga\u0144stwo na tle religijnym. Za trzy dni us\u0142ysz\u0105 wyrok. Nie podejrzewam Szajkowskiego o zmow\u0119 z Pussy Riot, ale do ponad 120-stronicowej ksi\u0105\u017ceczki (lektura na d\u0142ugi jesienny wiecz\u00f3r) do\u0142\u0105czonej do nowej p\u0142yty doda\u0142 tekst o punkowych dysydentach w Rosji („Dzieci anarchii” niejakiego Sanii w przek\u0142adzie Jacka Podsiad\u0142y). A ca\u0142y sk\u0142ad R.U.T.Y. wyprawi\u0142 na wsch\u00f3d.<\/p>\n

„Na uschod” eksploruje wi\u0119c – na zasadzie podobnej do pierwszego albumu – tradycyjne teksty, osadzaj\u0105c je w kontek\u015bcie skomponowanej dzi\u015b wed\u0142ug korzennej receptury muzyki folkowo-punkowej. Tyle \u017ce tym razem mamy ch\u0142opsk\u0105 liryk\u0119 z rejonu Ukrainy i Bia\u0142orusi. Ponownie towarzyszy temu wydawnictwu pot\u0119\u017cna dawka – jeszcze wi\u0119ksza ni\u017c poprzednio – rys\u00f3w muzykologicznych i kulturowych, z pot\u0119\u017cnym, wprowadzaj\u0105cym w ca\u0142o\u015b\u0107 esejem wspomnianego ju\u017c Podsiad\u0142y. I zabawne intro z „chamami” z Polski spotykaj\u0105cymi swoje ukrai\u0144skie odpowiedniki, co zabawnie wygl\u0105da\u0142oby, kiedy by przet\u0142umaczy\u0107 ca\u0142\u0105 scenk\u0119 na realia – dajmy na to – hiphopowych ziom\u00f3w. <\/p>\n

Ale o przeci\u0105ganiu muzyki w stron\u0119 jakiej\u015b nowszej i modniejszej stylistyki nie ma mowy. Surow\u0105, mocn\u0105, wr\u0119cz wybuchow\u0105 estetyk\u0119 poprzedniej p\u0142yty wzbogacaj\u0105 tu przede wszystkim naddnieprza\u0144skie \u015bpiewy (\u015bwietny zesp\u00f3\u0142 wokalny Hulajhorod). Ca\u0142o\u015b\u0107 jest d\u0142u\u017csza i nie tak jednorodna. Jak dla mnie to pozycja muzycznie mniej pora\u017caj\u0105ca ni\u017c debiut (ale pami\u0119tajmy, \u017ce efekt zaskoczenia i nowo\u015bci z odnajdywania punkowych linii wokalnych w kontek\u015bcie folkloru trudno podtrzyma\u0107), za to przekaz ch\u0142opskiej mi\u0119dzynarod\u00f3wki polsko-ukrai\u0144skiej, jaki niesie, wydaje si\u0119 jeszcze bardziej no\u015bny (i podobnie ostry jak poprzednio – vide fina\u0142: „\u017bnijcie, \u017ce\u0144cy!”). Dobrze \u017ce p\u0142yta wychodzi jaki\u015b czas po sponsorowanym i sztucznym zbrataniu narod\u00f3w przy okazji Euro 2012, bo w czerwcowej atmosferze szlag by trafi\u0142 autentyzm, na kt\u00f3rym s\u0105 oparte te pomys\u0142y.<\/p>\n

Nast\u0119pny przystanek – co sygnalizuje tamtejszy hymn punkowy „Mama – Anarchija” – w okolicach Moskwy. Gdzie, jak si\u0119 domy\u015blam, R.U.T.A. doczeka\u0142a si\u0119 ju\u017c do tej pory kartoteki. <\/p>\n

\"\"<\/a>R.U.T.A. „Na uschod. Wolno\u015b\u0107 albo \u015bmier\u0107”<\/strong>
\nKarrot Kommando 2012
\n7\/10<\/del> 8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107: <\/strong>„Batracka dola”, „Kto u pana nie s\u0142u\u017cy\u0142, biedy jeszcze nie u\u017cy\u0142”, „HulajPole!”. <\/p>\n