{"id":3320,"date":"2012-08-16T14:35:15","date_gmt":"2012-08-16T12:35:15","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=3320"},"modified":"2012-08-16T14:42:47","modified_gmt":"2012-08-16T12:42:47","slug":"co-nam-z-18-milionow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2012\/08\/16\/co-nam-z-18-milionow\/","title":{"rendered":"Co nam z 18 milion\u00f3w…"},"content":{"rendered":"

Dochody z muzycznego streamingu wzrosn\u0105 w tym roku o 40 procent. Tak donosi dzi\u015b BBC<\/a> na podstawie danych firmy Strategy Analytics. Mimo \u017ce generalnie dochody z muzyki malej\u0105, w niekt\u00f3rych krajach (Wielka Brytania – 16 proc. w ci\u0105gu roku!) nawet bardzo. To wiadomo\u015b\u0107, kt\u00f3ra przynosi artystom nadziej\u0119, mimo \u015bmiesznych stawek za streaming pojedynczego utworu – na poziomie 1 grosza, co daje 10 z\u0142 za tysi\u0105c odtworze\u0144, czyli 100 z\u0142 za dziesi\u0119\u0107 tysi\u0119cy. Tak wskazuj\u0105 dane przytoczone w tym samym tek\u015bcie. Ale czy my, odbiorcy, te\u017c mamy si\u0119 z czego cieszy\u0107? <\/p>\n

Zacz\u0105\u0142em to sprawdza\u0107 kilkana\u015bcie tygodni temu, wykupiwszy abonament w serwisie Deezer, pierwszej wielkiej streamingowej pot\u0119dze, kt\u00f3ra wesz\u0142a oficjalnie na nasz rynek. Pod terminem „pot\u0119ga” rozumiem tu serwis, kt\u00f3ry oferuje mi\u0119dzy 15 a 20 milion\u00f3w utwor\u00f3w (w tym wypadku ok. 18 mln) – to taki standard, pozwalaj\u0105cy w tym momencie powiedzie\u0107: „Mamy prawie wszystko”. Podstawowy abonament kosztuje 14,99 z\u0142 – mo\u017cna s\u0142ucha\u0107 do woli online, na komputerze, za kom\u00f3rk\u0119 i mobilno\u015b\u0107 trzeba do\u0142o\u017cy\u0107 drugie tyle. Mnie chodzi\u0142o przede wszystkim o to, \u017ceby troch\u0119 zaoszcz\u0119dzi\u0107 na zakupach w sklepach p\u0142ytowych, ale te\u017c \u017ceby mie\u0107 \u0142atwo\u015b\u0107 szybkiego ods\u0142uchu muzyki w celach dokumentacyjnych – przed wywiadem, audycj\u0105 radiow\u0105, zaj\u0119ciem si\u0119 jakim\u015b tematem, por\u00f3wnaniem ze sob\u0105 dw\u00f3ch p\u0142yt w trakcie pisania recenzji. T\u0119 wa\u017cn\u0105 funkcj\u0119 – spo\u015br\u00f3d legalnych \u017ar\u00f3de\u0142 – pe\u0142ni\u0142 dot\u0105d w awaryjnych sytuacjach (np. brak dost\u0119pu do w\u0142asnej p\u00f3\u0142ki z p\u0142ytami) najwy\u017cej YouTube.<\/p>\n

Nie\u017ale sz\u0142o mi z wynajdywaniem bohater\u00f3w krakowskiego Festiwalu Kultury \u017bydowskiej (Marsh Dondurma, Alaev Family), nie gorzej z bohaterami Warsaw Summer Jazz Days (jest Miguel Zenon, Ambrose Akinmusire, Matana Roberts z ca\u0142ym Constellation, nawet Ralph Alessi). Z powodzeniem ods\u0142ucha\u0142em przed wyjazdem artyst\u00f3w z festiwalu, na kt\u00f3ry niespodziewanie (nawet dla mnie) zajrza\u0142em z wizyt\u0105 w tym miesi\u0105cu – Ostr\u00f3da Reggae. Z Off Festivalem te\u017c nie by\u0142o \u017ale – tylko tak nieuporz\u0105dkowane dyskografie jak ta Sonic Booma i Spectrum przysparzaj\u0105 trudno\u015bci. Brak te\u017c anbb. Nawet lokalne europejskie gwiazdy typu Iceage czy Retro Stefson s\u0105 – tu daje zna\u0107 o sobie globalno\u015b\u0107 ca\u0142ego tego interesu. Zabrak\u0142o za to w og\u00f3le p\u0142yt z Soul Jazz Records. Nie wiem, z jakich wzgl\u0119d\u00f3w. Ale pewnie chodzi o prawa – nie liczcie r\u00f3wnie\u017c na p\u0142yty z Finders Keepers i Sublime Frequencies. To sk\u0105din\u0105d wprowadza niez\u0142e rozr\u00f3\u017cnienie mi\u0119dzy tym, co jest mainstreamem a alternatyw\u0105 w gatunkach nale\u017c\u0105cych do szeroko rozumianej world music. Tinariwen ods\u0142uchacie, Group Doueh ju\u017c nie. Talk Talk z okresu EMI pos\u0142uchacie, p\u0142yty „Laughing Stock” – nie.<\/p>\n

Katalog jazzowy ma – mimo powy\u017cszej uwagi na temat WSJD – do\u015b\u0107 pot\u0119\u017cne luki. Jedna z nich \u015bwieci tam, gdzie stoi normalnie katalog Tzadika – \u017cadnej p\u0142yty w ofercie Deezera nie znajdziecie, zapewne ze wzgl\u0119du na tward\u0105, nie zwa\u017caj\u0105c\u0105 na nowoczesny marketing, za to uwzgl\u0119dniaj\u0105c\u0105 audiofilsk\u0105 wr\u0119cz jako\u015b\u0107 d\u017awi\u0119ku polityk\u0119 Johna Zorna. P\u0142yty tego ostatniego, owszem, s\u0105 – ale tylko te z Nonesuch Records. Przed audycj\u0105 o Donie Prestonie usi\u0142owa\u0142em pos\u0142ucha\u0107 sobie online nagra\u0144 Carli Bley, w kt\u00f3rych Preston bra\u0142 udzia\u0142. Znalaz\u0142em tylko wywiad w wersji audio z Prestonem, kt\u00f3ry opowiada o sesjach z Bley (sic!). Przy okazji u\u015bwiadomi\u0142em sobie brak w streamingu praktycznie ca\u0142ego katalogu Franka Zappy – cho\u0107 to problem, kt\u00f3ry zniknie ju\u017c za kilka dni, 20 sierpnia, bo wtedy odb\u0119dzie si\u0119 cyfrowa premiera zestawu p\u0142yt tego artysty – przynajmniej w Deezerze. Najwyra\u017aniej to efekt uboczny tego, \u017ce rodzina Zappy podpisa\u0142a nowa umow\u0119 dystrybucyjn\u0105. <\/p>\n

Konkluzja jest jedna: Deezer – a z nim zapewne i inne tego typu serwisy – nie za\u0142ata\u0142y wielu katalogowych luk w starej muzyce, za to z nowszymi wydawnictwami, nawet z niszowych, ma\u0142ych wytw\u00f3rni, s\u0105 na bie\u017c\u0105co. W og\u00f3le serwis najbardziej si\u0119 przydaje do szybkiego ods\u0142uchu najnowszych album\u00f3w. Pisz\u0105c t\u0119 notk\u0119 blogow\u0105, s\u0142ucha\u0142em nowo\u015bci z bie\u017c\u0105cego tygodnia, do kt\u00f3rej nie mam dot\u0105d fizycznego dost\u0119pu – „I Was a Cat From a Book” Jamesa Yorkstona<\/strong>. Niezwykle bogato zaaran\u017cowanej p\u0142yty folkowej, z przebitkami na niemal niezale\u017cno-rockow\u0105 energi\u0119 („Border Song”, „I Can Take All This”). W tych najmocniejszych momentach wystarczy\u0142oby doda\u0107 parti\u0119 gitary elektrycznej i byliby\u015bmy w zupe\u0142nie innym gatunku. Te bardziej subtelne te\u017c s\u0105 zr\u00f3\u017cnicowane – raz skrzypce „Catch” prowadz\u0105 j\u0105 w stron\u0119 alt-country, innym razem rozbudowane smyczki w „This Line Says” – w stron\u0119 eleganckiego folku z Nowego Jorku. Sam Yorkston gra tu chyba na kilkunastu instrumentach, popisuje si\u0119 m.in. jako klarnecista. Nie jest to p\u0142yta wielkich zaskocze\u0144, ale \u0142adna i spe\u0142nia oczekiwania.<\/p>\n

Brakuje mi kontaktu z ok\u0142adk\u0105, brak informacji o utworach (musia\u0142em si\u0119gn\u0105\u0107 do papierowego wydania „Uncuta”, \u017ceby si\u0119 dowiedzie\u0107, \u017ce duet w niez\u0142ym „Just as Scared” Szkot \u015bpiewa z Jill O’Sullivan), ceremonia\u0142u zwi\u0105zanego ze s\u0142uchaniem z no\u015bnika, ale pozna\u0142em materia\u0142 i chocia\u017c podoba mi si\u0119, po trzykrotnym przes\u0142uchaniu ca\u0142o\u015bci nie kupi\u0119 ju\u017c fizycznej p\u0142yty. Dost\u0119p do takiego narz\u0119dzia tylko podnosi wy\u017cej poprzeczk\u0119, poni\u017cej kt\u00f3rej nie chce si\u0119 kupi\u0107 CD czy winyla. Da\u0142em wi\u0119c zarobi\u0107 Yorkstonowi jakie\u015b 33 grosze. <\/p>\n

Tak czy owak – lepsza wiadomo\u015b\u0107 dla nas ni\u017c dla artyst\u00f3w.<\/p>\n

\"\"<\/a>JAMES YORKSTON „I Was a Cat from a Book”<\/strong>
\nDomino 2012
\n7\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Just as Sacred”, „Border Song”, „I Can Take All This”.<\/p>\n