{"id":3336,"date":"2012-08-17T15:16:41","date_gmt":"2012-08-17T13:16:41","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=3336"},"modified":"2012-08-17T15:22:11","modified_gmt":"2012-08-17T13:22:11","slug":"kapituluje-przed-gangiem-z-berklee","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2012\/08\/17\/kapituluje-przed-gangiem-z-berklee\/","title":{"rendered":"Kapituluj\u0119 przed gangiem z Berklee"},"content":{"rendered":"

Wczoraj rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 festiwal fre3jazzdays<\/a> na warszawskiej Pradze. Druga edycja po\u015bwi\u0119cona jest instrumentom smyczkowym, wi\u0119c Adama Ba\u0142dycha<\/strong> nie mog\u0142o zabrakn\u0105\u0107. Zagra wsp\u00f3lnie z Andrzejem Bauerem i Cezarym Duchnowskim jutro. Ja przy tej okazji pos\u0142ucha\u0142em po raz kolejny p\u0142yty „Imaginary Room”, kt\u00f3r\u0105 nagra\u0142 w zupe\u0142nie innym sk\u0142adzie – ze skandynawskimi muzykami, dla niemieckiej wytw\u00f3rni ACT. Mam par\u0119 uwag na temat tej i jeszcze jednej p\u0142yty – oraz do\u015b\u0107 rewolucyjn\u0105 propozycj\u0119.<\/p>\n

Nie mia\u0142em do pierwszej z p\u0142yt serca i czasu w czerwcu. Czasu – bo wyje\u017cd\u017ca\u0142em na urlop. Serca – bo to nie jest moja estetyka. Z jazzem skrzypcowym w og\u00f3le jestem na bakier, nie m\u00f3wi\u0105c o tym, \u017ce sam do siebie nie mam zaufania jako do jurora jazzowych popis\u00f3w solowych, a w du\u017cej cz\u0119\u015bci na nich – cho\u0107 cz\u0119sto s\u0105 to popisy wpisane w kompozycje, niekoniecznie improwizowane – oparta jest muzyka Ba\u0142dycha. <\/p>\n

Ale dwie uwagi. Po pierwsze, polski skrzypek ma ledwie 26 lat, a na koncie ju\u017c drug\u0105 p\u0142yt\u0119 gor\u0105co opisywan\u0105 w prasie \u015bwiatowej. Po drugie, jest muzykiem nies\u0142ychanie elastycznym, z tego miejsca trudno wi\u0119c dostrzec cel, do kt\u00f3rego zmierza. W sumie jest jeszcze jedna – znalaz\u0142em po kilku przes\u0142uchaniach klucz do polubienia tej p\u0142yty – poprzez francuskie fusion. Bo w najlepszych momentach, gdy idzie w kierunku jakiego\u015b paneuropejskiego folkloru, w r\u00f3wnej mierze zatr\u0105ca o klimat p\u00f3\u0142nocnej Francji, nie wiem, czy o brzmienie Didier Lockwooda, kt\u00f3rego – jak wiem – lubi. Ale o ducha na pewno. <\/p>\n

No dobra, jest i czwarta uwaga – polski skrzypek jest w ko\u0144cu liderem zespo\u0142u z\u0142o\u017conego z postaci nie byle jakich. Kontrabasisty Larsa Danielssona, \u015bwietnego tutaj Mortena Lunda na perkusji, nie\u017ale dialoguje z Mariusem Nesetem (saksofon), synem Pekki Pohjoli (tu prze\u0142o\u017cenie na fusion, a nawet prog-rock bezpo\u015brednie) Vernerim Pohjol\u0105 (tr\u0105bka) i szwedzkim pianist\u0105 Jacobem Karlzonem. Wszyscy starsi od niego. Oczywi\u015bcie, wszystko to ju\u017c by\u0142o, znamy te skandynawsko-polskie alianse, skutki tej fuzji nie mog\u0105 by\u0107 jakim\u015b kompletnym stylistycznym zaskoczeniem. Kolega, kt\u00f3ry pasjonuje si\u0119 jazzem z ACT-u i ECM-u zakocha\u0142 si\u0119 w tej p\u0142ycie. Dla mnie to wci\u0105\u017c zwiastun olbrzymich mo\u017cliwo\u015bci, wielki sukces polskiego jazzu, kt\u00f3ry powinienem dopisa\u0107 do listy z niegdysiejszego tekstu dla „Polityki”<\/a>. Ale jeszcze nie to, co potrafi\u0142bym oceni\u0107 w punktach. Przyda\u0142aby si\u0119 dog\u0142\u0119bna znajomo\u015b\u0107 konwencji, do kt\u00f3rej odkrywania nigdy nie mia\u0142em do\u015b\u0107 zapa\u0142u.<\/p>\n

Podobny problem mam – paradoksalnie – ze „Sztuk\u0105 fugi” Marcina Maseckiego<\/strong>. Efektem prac i przemy\u015ble\u0144, o kt\u00f3rych pianista opowiada\u0142 mi kiedy\u015b w wywiadzie<\/a>, by\u0142 koncert w Poznaniu, a teraz nagrana na dyktafon p\u0142yta. Kiedy utw\u00f3r Bacha w tej wersji mia\u0142 premier\u0119, zapytano mnie, czy nie poprowadzi\u0142bym spotkania z artyst\u0105 na ten temat. Odpowiedzia\u0142em, \u017ce owszem, ch\u0119tnie bym poprowadzi\u0142, ale musia\u0142bym wcze\u015bniej nadrobi\u0107 tyle lat, je\u015bli chodzi o edukacj\u0119 w dziedzinie muzyki klasycznej, \u017ce nie mie\u015bci si\u0119 to w kategoriach „z tygodnia na tydzie\u0144”. Dzi\u015b nie jestem du\u017co m\u0105drzejszy – r\u00f3wnie\u017c tej p\u0142yty nie potrafi\u0119 oceni\u0107 bez pot\u0119\u017cnego kontekstu. Chocia\u017c tu przynajmniej jestem w stanie doceni\u0107 klas\u0119 samego pomys\u0142u, odzieraj\u0105cego Bacha z ca\u0142ego salonu, blichtru, brzmieniowych niuans\u00f3w, sprowadzaj\u0105cego go w wersji surowej i podstawowej do pokoju u Maseckich, albo nawet do kuchni. No i rodzaj skupienia, jakie wprowadza s\u0142uchanie takiego wykonania. I chocia\u017c wiem, \u017ce w gruncie rzeczy po stronie znawc\u00f3w muzyki klasycznej Masecki ma w pewnym sensie r\u00f3wnie niekompetentnych s\u0142uchaczy – ale niekompetentnych inaczej.<\/p>\n

Przysta\u0144cie i pomy\u015blcie: to pierwszy Bach w Lado. A Deutsche Grammophon wci\u0105\u017c nie ma w katalogu nawet jednej p\u0142yty Mitch & Mitch.<\/p>\n

Przysta\u0144cie i wspomnijcie: to 452 wpis na tym blogu i dopiero pierwszy otagowany nazwiskiem „Johann Sebastian Bach”.<\/p>\n

Wr\u00f3\u0107my do Ba\u0142dycha i wyznaj\u0105cego mocno rewolucyjn\u0105 dla niekt\u00f3rych filozofi\u0119 wyprowadzania klasyki z muzeum Maseckiego. Ci ludzie sko\u0144czyli t\u0119 sam\u0105 uczelni\u0119 – Berklee College of Music w Bostonie. Ci ludzie nale\u017c\u0105 do tego samego pokolenia, ba, nawet do jednego, bardzo szeroko pojmowanego kr\u0119gu gatunkowego. Osi\u0105gn\u0119li w m\u0142odym wieku bardzo wiele. Ale to, jak bardzo r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 ich wizje muzyczne, jest wr\u0119cz powalaj\u0105ce – organizacja kontra nonszalancja, czerpanie z kanonu kontra obalanie kanonu, szukanie pola dla siebie w \u015bwiecie kontra tworzenie pola dla siebie w swoim mie\u015bcie, ufff… nie mog\u0119 wprost wyj\u015b\u0107 ze zdumienia, \u017ce tak du\u017co mo\u017ce r\u00f3\u017cni\u0107 ludzi maj\u0105cych tyle wsp\u00f3lnego. Dlatego nie marz\u0119 bardziej o niczym ni\u017c o spotkaniu tych dw\u00f3ch ludzi, bo lubi\u0119 fuzje, tylko rozumiem je w spos\u00f3b do\u015b\u0107, powiedzmy, rewolucyjny. <\/p>\n

S\u0142u\u017c\u0119 kontaktami, gdyby panowie ju\u017c och\u0142on\u0119li z nerw\u00f3w po sklejeniu ich w jednym wpisie i zapragn\u0119li wymieni\u0107 si\u0119 pomys\u0142ami. A tymczasem oddaj\u0119 si\u0119, wraz ze swoj\u0105 niekompetencj\u0105, pod os\u0105d Czytelnik\u00f3w. <\/p>\n

\"\"<\/a>ADAM BA\u0141DYCH & THE BALTIC GANG „Imaginary Room”<\/strong>
\nACT 2012
\n(bez oceny)
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „The Room of Imagination”, „Cubism”, „For Zbiggy”.<\/p>\n