{"id":33366,"date":"2022-06-06T09:54:29","date_gmt":"2022-06-06T07:54:29","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=33366"},"modified":"2022-06-06T10:22:07","modified_gmt":"2022-06-06T08:22:07","slug":"11-najciekawszych-plyt-maja-czyli-co-nadrobic","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2022\/06\/06\/11-najciekawszych-plyt-maja-czyli-co-nadrobic\/","title":{"rendered":"11 najciekawszych p\u0142yt maja, czyli co nadrobi\u0107"},"content":{"rendered":"<p>Maj by\u0142 dla mnie miesi\u0105cem do\u015b\u0107 oczywistych wybor\u00f3w: Kendrick Lamar, The Smile, Arcade Fire, EABS, Bastarda&#8230; Nikt z nich mnie nie zawi\u00f3d\u0142, cho\u0107 najbardziej spodoba\u0142a mi si\u0119 jeszcze inna p\u0142yta (a w\u0142a\u015bciwie dwie p\u0142yty, ale licz\u0119 je pojedynczo). Za to album\u00f3w nieopisywanych szerzej na Polifonii nie znajdziecie w poni\u017cszym zestawieniu du\u017co. Dok\u0142adnie trzy.\u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/3uZw82Y7hVZPtJXwYIJ2Tj?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"120\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>1988 <em>Ruleta<\/em><\/strong>, Def Jam\u00a0<\/p>\n<p><em>Co ty na to? Tu przed Mat\u0105 by\u0142o pato<\/em> &#8211; rapuje Wilku. A 1988 dokonuje na Rulecie czasowego manewru okr\u0105\u017caj\u0105cego. Co\u015b jak z filmu <em>Tenet<\/em>, tylko z udzia\u0142em dru\u017cyn rapowych\/wokalnych go\u015bci: starszej i m\u0142odszej. Czyli jest to zarazem dow\u00f3d fascynacji starym polskim ulicznym rapem (w\u0142a\u015bciwie kolejny po <em>W\/88<\/em>) i potwierdzenie, \u017ce producent Syn\u00f3w potrafi od\u015bwie\u017cy\u0107 g\u0142osy m\u0142odszego pokolenia, a mnie potrafi sprzeda\u0107 kilku raper\u00f3w, kt\u00f3rzy normalnie s\u0105 dla mnie raczej poza radarem. Nota o tej p\u0142ycie pojawi\u0142a si\u0119 <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/muzyka\/2165549,1,recenzja-plyty-1988-ruleta.read\">w POLITYCE<\/a>.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=4249579788\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/hakunakulala.bandcamp.com\/album\/the-afrorack\">The Afrorack by Afrorack<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>AFRORACK <em>The Afrorack<\/em><\/strong>, Hakuna Kulala<\/p>\n<p>By\u0142o kwesti\u0105 czasu, by zachodnie szale\u0144stwo na punkcie syntezator\u00f3w modularnych przyw\u0119drowa\u0142o na klubowe sceny Afryki, ale tego si\u0119 nie spodziewa\u0142em. Brian Bamanya, ugandyjski producent nagrywaj\u0105cy pod szyldem Afrorack, z konieczno\u015bci modu\u0142y tworzy samemu na podstawie schemat\u00f3w. Sam szyld (odnosz\u0105cy si\u0119 do popularnego standardu Eurorack) zwiastuje jak\u0105\u015b nieeuropejsk\u0105 wersj\u0119 i niezachodnie spojrzenie &#8211; i materia\u0142 to potwierdza. Brzmieniowo nie zaskakuje, ale rytmicznie &#8211; i owszem. Kaseta<em> The Afrorack<\/em> to transowo\u015b\u0107 rozumiana inaczej ni\u017c jako wypadkowa szko\u0142y berli\u0144skiej czy techno, do\u015b\u0107 naturalna, na pewno bardziej tradycyjna. Afryka potrzebuje technologii, ale wci\u0105\u017c w mniejszym stopniu ni\u017c technologia potrzebuje Afryki.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed?uri=spotify%3Aalbum%3A2sAePf08xIp4tnDlMUCV8B\" width=\"300\" height=\"120\" frameborder=\"0\" style=\"border-radius: 12px;\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>ARCADE FIRE <em>WE<\/em><\/strong>, Columbia&nbsp;<\/p>\n<p>S\u0105 s\u0142uchacze Arcade Fire, kt\u00f3rzy lubi\u0105 tylko <em>Funeral<\/em>, s\u0105 tacy, kt\u00f3rzy akceptuj\u0105 nawet <em>Everything Now<\/em>. Mam wra\u017cenie, \u017ce <em>WE<\/em> pr\u00f3buje ich pogodzi\u0107, co jest zadaniem karko\u0142omnym, ale nie niemo\u017cliwym. Do mnie przemawia &#8211; mo\u017ce za spraw\u0105 d\u0142ugiej historii z zespo\u0142em, a mo\u017ce ze wzgl\u0119du na tematyk\u0119. Szerzej pisa\u0142em o tym <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/05\/06\/nie-ma-ja-jest-my\/\">tutaj<\/a>.&nbsp; &nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1558609312\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/szamburski.bandcamp.com\/album\/minne\">Minne by Bastarda &amp; Holland Baroque<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>BASTARDA TRIO &amp; HOLLAND BAROQUE <em>Minne<\/em><\/strong>, Pentatone&nbsp;<\/p>\n<p>O ile brzmienie klarnet\u00f3w na co dzie\u0144 w muzyce tria Bastarda dominuje, przesuwaj\u0105c \u015brodek ci\u0119\u017cko\u015bci w stron\u0119&nbsp; Micha\u0142a G\u00f3rczy\u0144skiego i Paw\u0142a Szamburskiego, to <em>Minne<\/em> jest chyba najbardziej jak dot\u0105d p\u0142yt\u0105 wiolonczelisty Tomasza Pokrzywi\u0144skiego. W ko\u0144cu to on jest ogniwem \u0142\u0105cz\u0105cym Bastard\u0119 z wa\u017cnym zespo\u0142em muzyki dawnej Holland Baroque. Na Minne po\u0142\u0105czone si\u0142y dw\u00f3ch formacji pod\u0105\u017caj\u0105 za inspiracjami z tekst\u00f3w \u015bredniowiecznej mistyczki Hadewijch z Brabancji. Jest to wi\u0119c zarazem krok do przodu dla Bastardy, kt\u00f3rej rozpoznawalno\u015b\u0107 na \u015bwiatowych scenach powinna wzrosn\u0105\u0107 &#8211; tym bardziej \u017ce <em>Minne<\/em> wydaje si\u0119 p\u0142yt\u0105 otwart\u0105 na bardzo szerokiego s\u0142uchacza &#8211; i zarazem elegancki, pe\u0142en delikatno\u015bci finezji krok w ty\u0142, do historycznych pomys\u0142\u00f3w z pocz\u0105tk\u00f3w formacji. S\u0142ucha si\u0119 tego wy\u015bmienicie, a w kilkunastoosobowym sk\u0142adzie klarnetowa moc troch\u0119 si\u0119 rozwadnia, ale nie znika.&nbsp; &nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=781567185\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/intlanthem.bandcamp.com\/album\/panam-77\">Panam\u00e1 77 by Daniel Villarreal<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>DANIEL VILLARREAL <em>Panam\u00e1 77<\/em><\/strong>, International Anthem&nbsp;<\/p>\n<p>Perkusista Dos Santos w doborowym sk\u0142adzie (m.in. Jeff Parker) poszukuje w\u0142asnych korzeni w starej muzyce panamskiej. Samo si\u0119 s\u0142ucha i starcza na d\u0142u\u017cej, o czym pisa\u0142em <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/05\/24\/grzebanie-w-korzeniach-przynosi-owoce\/\">tutaj<\/a>.&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3677946049\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/eabs.bandcamp.com\/album\/2061\">2061 by EABS<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>EABS <em>2061<\/em><\/strong>, Astigmatic<\/p>\n<p>Niby nic zupe\u0142nie nowego, ale zarazem kilka r\u00f3\u017cnych posuni\u0119\u0107 dla wroc\u0142awskiej formacji, bo na <em>2061<\/em> &#8211; chyba najbardziej imponuj\u0105cej jak dot\u0105d p\u0142ycie EABS w sferze solowych popis\u00f3w &#8211; realizuj\u0105 kilka plan\u00f3w: kontynuuj\u0105 projekt po\u015bwi\u0119cony Sun Ra, zatrudniaj\u0105 Jana Ptaszyna Wr\u00f3blewskiego, a wreszcie w kilku nagraniach (najmocniej w <em>Ain&#8217;t No Mercy<\/em>) id\u0105 w stron\u0119 wsp\u00f3\u0142czesnego hip-hopu. Wi\u0119cej o tym albumie <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/05\/31\/zyjemy-w-roku-1986\/\">tutaj<\/a>.&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/6bhKwsZ4fpmxVxWvFF5nQ9?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"120\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>JERZY MAZZOLL <em>By\u0107<\/em><\/strong>, Wytw\u00f3rnia Krajowa\/Asfalt Distro&nbsp;<\/p>\n<p>Bardzo osobista, bardzo refleksyjna i jedna z najciekawszych w og\u00f3le p\u0142yt w dorobku Jerzego Mazzolla. Nie do ko\u0144ca solowa, bo nagrana z kilkorgiem go\u015bci, no i w bardzo bliskiej i od\u015bwie\u017caj\u0105cej brzmieniowo relacji z producentem Micha\u0142em Szturomskim, o czym pisa\u0142em nieco szerzej <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/05\/12\/o-bycie\/\">tutaj<\/a>.&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=158395770\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/joyfultalk.bandcamp.com\/album\/familiar-science\">Familiar Science by JOYFULTALK<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><strong>JOYFULTALK <em>Familiar Science<\/em><\/strong>, Constellation<\/p>\n<p>Dla mnie to by\u0142o chyba najwi\u0119ksze zaskoczenie maja &#8211; od instrumentalnej muzyki Jaya Crockera nie spodziewa\u0142em si\u0119 zbyt du\u017co, a w postpandemicznej p\u0142ycie Joyfultalk znalaz\u0142em wi\u0119cej \u017cycia, wi\u0119cej ciekawie wkomponowanych element\u00f3w jazzu i rockowej awangardy lat 70. ni\u017c si\u0119 spodziewa\u0142em. Ba, nawet wyj\u015bcie poza sam\u0105 tylko &#8222;instrumentalno\u015b\u0107&#8221;. A obecno\u015b\u0107 tej p\u0142yty w zestawieniu to zapewne \u017cadne zaskoczenie dla czytelnik\u00f3w, bo prawie cztery tygodnie temu <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/05\/10\/science-fiction-jazz\/\">pisa\u0142em o albumie szerzej<\/a>.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed?uri=spotify%3Aalbum%3A1atjqOZTCdrjxjMyCPZc2g\" width=\"300\" height=\"120\" frameborder=\"0\" style=\"border-radius: 12px;\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>KENDRICK LAMAR <em>Mr. Morale &amp; The Big Steppers<\/em><\/strong>, Top Dawg<\/p>\n<p>Kto si\u0119 spodziewa\u0142 przebijania poprzednich dokona\u0144, mo\u017ce odczuwa\u0107 lekki zaw\u00f3d, kto si\u0119 spodziewa\u0142 przemy\u015blanego, rozwa\u017cnie skonstruowanego albumu z mn\u00f3stwem osobistych komentarzy do tego, co si\u0119 dzia\u0142o w \u017cyciu gwiazdy rapu przez ostatnie lata &#8211; dostanie i to, i wi\u0119cej. Szerzej pisa\u0142em o tym albumie <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/05\/17\/nie-moge-sie-podobac-kazdemu\/\">po kilku dniach od premiery<\/a>.&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3770906755\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/maryhalvorson.bandcamp.com\/album\/amaryllis\">Amaryllis by Mary Halvorson<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><b>MARY HALVORSON <\/b><em><b>Amaryllis<\/b> +<\/em><strong>\u00a0<em>Belladonna<\/em><\/strong>, Nonesuch\u00a0<\/p>\n<p>Dwie p\u0142yty z rosn\u0105cym stopniowo (na <em>Amaryllis<\/em> pojawia si\u0119 w pewnym momencie kwartet smyczkowy), a p\u00f3\u017aniej ograniczonym (na <em>Belladonnie<\/em> znika zwyk\u0142y zesp\u00f3\u0142 Halvorson, a kwartet zostaje) sk\u0142adem wydane zosta\u0142y w wersji winylowej \u0142\u0105cznie. I mo\u017cna je traktowa\u0107 rozdzielnie lub jako jeden tytu\u0142, ale nie zmieni to jednego: w maju nie s\u0142ysza\u0142em nic lepszego. Zreszt\u0105 pisa\u0142em ju\u017c o tym <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/05\/18\/odpowiedz-niesie-wiatr\/\">w osobnej notce<\/a>.\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed?uri=spotify%3Aalbum%3A009EjjwUjtdjvH7UP0wHzi\" width=\"300\" height=\"120\" frameborder=\"0\" style=\"border-radius: 12px;\" allowtransparency=\"true\" allow=\"encrypted-media\"><\/iframe>\n\n\n<p><strong>THE SMILE <em>A Light of Attracting Attention<\/em><\/strong>, XL\u00a0<\/p>\n<p>Thom Yorke i Jonny Greenwood z nowym perkusist\u0105 (Tom Skinner) nie odjechali daleko od Radiohead, ale t\u0119 przyci\u0105gni\u0119t\u0105 samym tytu\u0142em uwag\u0119 utrzymali. Wi\u0119cej na ten temat <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/05\/19\/5-3-5\/\">tutaj<\/a>.\u00a0 \u00a0<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Maj by\u0142 dla mnie miesi\u0105cem do\u015b\u0107 oczywistych wybor\u00f3w: Kendrick Lamar, The Smile, Arcade Fire, EABS, Bastarda&#8230; Nikt z nich mnie nie zawi\u00f3d\u0142, cho\u0107 najbardziej spodoba\u0142a mi si\u0119 jeszcze inna p\u0142yta (a w\u0142a\u015bciwie dwie p\u0142yty, ale licz\u0119 je pojedynczo). Za to album\u00f3w nieopisywanych szerzej na Polifonii nie znajdziecie w poni\u017cszym zestawieniu du\u017co. Dok\u0142adnie trzy.\u00a0 \u00a0<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":33377,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,2267,1,4009,556,558,5177,557],"tags":[3416,5463,184,3058,5376,2840,3207,1521,5007,1219,3419,5235],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/33366"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=33366"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/33366\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":33378,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/33366\/revisions\/33378"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/33377"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=33366"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=33366"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=33366"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}