{"id":33385,"date":"2022-06-08T12:29:48","date_gmt":"2022-06-08T10:29:48","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=33385"},"modified":"2022-06-08T14:32:55","modified_gmt":"2022-06-08T12:32:55","slug":"gdzie-ja-sie-podziewalem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2022\/06\/08\/gdzie-ja-sie-podziewalem\/","title":{"rendered":"Gdzie ja si\u0119 podziewa\u0142em?"},"content":{"rendered":"<p>Gdzie si\u0119 podziewa\u0142em wczoraj? Na Nagrodzie Architektonicznej Polityki, gdzie jedno z g\u0142\u00f3wnych trofe\u00f3w (laur publiczno\u015bci) odebrali projektanci budynku szko\u0142y muzycznej w Jastrz\u0119biu-Zdroju. A to bardzo mi\u0142y fakt, \u017ce szko\u0142a muzyczna ma tak okaza\u0142\u0105 sal\u0119 koncertow\u0105 i mo\u017ce tego typu nagrod\u0119 dosta\u0107. By\u0142em te\u017c wieczorem w warszawskim Norblinie na koncertach tr\u00f3jki utalentowanych wokalist\u00f3w w r\u00f3\u017cnym wieku i z r\u00f3\u017cnym sta\u017cem, kt\u00f3rych przygotowuje sto\u0142eczny inkubator muzyczny. Z jedn\u0105 postaci\u0105 (Karolina Jop), kt\u00f3ra chyba ju\u017c ten okres inkubacji ma za sob\u0105 i zebra\u0142a do\u015b\u0107 repertuaru, \u017ceby spr\u00f3bowa\u0107 zawalczy\u0107 w krajowym popie w warunkach nadpoda\u017cy talent\u00f3w i r\u00f3wnej konkurencji.\u00a0\u00a0<br \/>Ale gdzie si\u0119 podziewa\u0142 43-letni Francuz Florent Ghys, kiedy go nie zna\u0142em? To jest to w\u0142a\u015bciwe pytanie na dzi\u015b.<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2157400502\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/florentghys.bandcamp.com\/album\/mosa-ques\">Mosa\u00efques by Florent Ghys<\/a><\/iframe>\n\n\n<p>Ot\u00f3\u017c Ghys prowadzi\u0142 studia &#8211; na etnomuzykologii w rodzinnym Bordeaux, p\u00f3\u017aniej w dziedzinie muzyki wsp\u00f3\u0142czesnej u Julii Wolfe. Gra\u0142 na kontrabasie, komponowa\u0142, a po godzinach uczy\u0142 si\u0119 technologicznych aspekt\u00f3w muzyki, kt\u00f3rych nie wyk\u0142adaj\u0105 w konserwatorium &#8211; w\u0142\u0105cznie z tymi wi\u0105\u017c\u0105cymi muzyk\u0119 i obraz, bo do wielu swoich utwor\u00f3w realizuje klipy. Z Bordeaux przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 na Brooklyn, a wreszcie wyl\u0105dowa\u0142 na studiach doktoranckich w Princeton, ci\u0105gle si\u0119 ucz\u0105c, a po godzinach pisz\u0105c troch\u0119 muzyki ilustracyjnej i publikuj\u0105c pierwsze nagrania w katalogu Cantaloupe. Pozostawa\u0142 relatywnie nieznanym artyst\u0105 przez tyle lat, zarazem wchodz\u0105c w sk\u0142ad jednego z wa\u017cniejszych w muzyce wsp\u00f3\u0142czesnej kolektyw\u00f3w.<\/p>\n<p>Czy mu to zaszkodzi\u0142o? Muzycznie chyba nie, o czym \u015bwiadcz\u0105 dwie wydane w\u0142a\u015bnie p\u0142yty (gest troch\u0119 jak u recenzowanej ostatnio Mary Halvorson): <em>Mosa\u00efques<\/em> i <em>Ritournelles<\/em>. Do s\u0142uchania w r\u00f3\u017cnej kolejno\u015bci, w zale\u017cno\u015bci od tego, czy oczekujecie wi\u0119cej ciekawej muzyki instrumentalnej \u0142\u0105cz\u0105cej smyczki z elektronik\u0105, czy mo\u017ce woleliby\u015bcie muzyk\u0119 z kr\u0119gu postminimalizmu z poszarpanymi samplowanymi wokalami. W ka\u017cdym z tych wyda\u0144 &#8211; melodyjn\u0105 i stosunkowo \u0142atw\u0105. Troch\u0119 Arthur Russell, troch\u0119 Prefuse 73, troch\u0119 &#8211; jak kto\u015b s\u0142usznie zauwa\u017cy\u0142 na Bandcampie &#8211; Asa Chang &amp; Junray, a wreszcie Laurie Anderson i Steve Reich. A takie <em>Usurp<\/em> to w praktyce warpowska elektronika. Wszystko z do\u015b\u0107 atrakcyjnymi poczt\u00f3wkami wideo idealnie zsynchronizowanymi z muzyk\u0105 i dogranymi do kompletu utwor\u00f3w z <em>Mosa\u00efques<\/em>. Obowi\u0105zkiem Polaka jako tropiciela akcent\u00f3w polskich jest oczywi\u015bcie obejrzenie poni\u017cszego klipu z przer\u00f3\u017cnymi prognozami pogody co najmniej do 2&#8217;43&#8221;.\u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 560px; height: 435px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/VideoEmbed?track=3676802722&#038;bgcol=ffffff&#038;linkcol=0687f5\" mozallowfullscreen=\"1\" webkitallowfullscreen=\"1\" allowfullscreen=\"1\" seamless><\/iframe>\n\n\n<p>Z <em>Ritournelles<\/em> Francuz m\u00f3g\u0142by z kolei przeskoczy\u0107 do katalogu Erased Tapes albo nawet odm\u0142odzonego Deutsche Grammophon i pr\u00f3bowa\u0107 kariery w nurcie <em>modern classical<\/em>. Przy czym ta p\u0142yta &#8211; prawie wy\u0142\u0105cznie instrumentalna, zwiastowana \u0142adnym i bardzo klasycznym w warstwie melodycznej <em>Printemps permanent<\/em> &#8211; to za kulisami tego zewn\u0119trznego wdzi\u0119ku \u015bwietny popis do\u015b\u0107 oryginalnego my\u015blenia o kontrabasie. Ghys, nie do\u015b\u0107 \u017ce od dawna pr\u00f3buje synchronizowa\u0107 partie swojego instrumentu z elektronik\u0105, to od lat grywa na kontrabasie w innym stroju, kt\u00f3ry pozwala mu z do\u015b\u0107 du\u017cym przybli\u017ceniem wykonywa\u0107 na nim partie wiolonczeli. Po co mu to? C\u00f3\u017c, oddala si\u0119 od wzorca, schematu kontrabasu jako tego instrumentu z pobocza skali, zes\u0142anego na wieczno\u015b\u0107 do sekcji rytmicznych. <em>Ritournelles<\/em> brzmi najlepiej w warstwie ambientowej, gorzej w rytmicznej, tak fascynuj\u0105cej na <em>Mosa\u00efques.<\/em> A gdy pojawiaj\u0105 si\u0119 silniej zarysowane linie perkusyjne, wchodzi w rejony bardziej banalne &#8211; szczeg\u00f3lnie w drugiej cz\u0119\u015bci albumu. Do moich ulubionych fragment\u00f3w nale\u017c\u0105 za to <em>T\u00e9l\u00e9phone<\/em> i <em>Gold<\/em>. Ale jeden i drugi zestaw idealnie si\u0119 uzupe\u0142niaj\u0105. A je\u015bli winyl &#8211; zapowiadany na grudzie\u0144 jako kompilacja obu tych program\u00f3w &#8211; zbierze to, co najlepsze w dw\u00f3ch ods\u0142onach muzyki francuskiego kompozytora, mo\u017ce z tego by\u0107 jedna z lepszych p\u0142yt z muzyk\u0105 elektroakustyczn\u0105, jakie si\u0119 w tym roku uka\u017c\u0105.\u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n<p>Ma\u0142o jest dzi\u015b pr\u00f3b spojrzenia na muzyk\u0119 w ca\u0142ej szeroko\u015bci &#8211; od klasyki po rozrywk\u0119, od tradycyjnych technik wykonawczych po elektronik\u0119. Bo ka\u017cda taka pr\u00f3ba wydaje si\u0119 szale\u0144stwem. Kompozytor z Bordeaux sp\u0119dzi\u0142 wiele lat, \u017ceby si\u0119 odpowiednio przygotowa\u0107 do takiego obj\u0119cia wielu dziedzin w jednym materiale i samo to jest warte uwagi. \u017beby wi\u0119c odpowiedzie\u0107 na pytanie o to, gdzie si\u0119 podziewa\u0142 Florent Ghys, trzeba wr\u00f3ci\u0107 do pytania wyj\u015bciowego: gdzie ja si\u0119 podziewa\u0142em?<\/p>\n<p><strong>FLORENT GHYS <em>Mosa\u00efques<\/em><\/strong>, Cantaloupe 2022\u00a0<br \/><strong>FLORENT GHYS <em>Ritournelles<\/em><\/strong>, Cantaloupe 2022<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3405316216\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/florentghys.bandcamp.com\/album\/ritournelles\">Ritournelles by Florent Ghys<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gdzie si\u0119 podziewa\u0142em wczoraj? Na Nagrodzie Architektonicznej Polityki, gdzie jedno z g\u0142\u00f3wnych trofe\u00f3w (laur publiczno\u015bci) odebrali projektanci budynku szko\u0142y muzycznej w Jastrz\u0119biu-Zdroju. A to bardzo mi\u0142y fakt, \u017ce szko\u0142a muzyczna ma tak okaza\u0142\u0105 sal\u0119 koncertow\u0105 i mo\u017ce tego typu nagrod\u0119 dosta\u0107. By\u0142em te\u017c wieczorem w warszawskim Norblinie na koncertach tr\u00f3jki utalentowanych wokalist\u00f3w w r\u00f3\u017cnym wieku [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":33386,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,4156,4009,5177,106],"tags":[5492],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/33385"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=33385"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/33385\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":33392,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/33385\/revisions\/33392"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/33386"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=33385"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=33385"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=33385"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}