{"id":334,"date":"2010-12-07T17:54:35","date_gmt":"2010-12-07T15:54:35","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=334"},"modified":"2010-12-07T17:55:53","modified_gmt":"2010-12-07T15:55:53","slug":"daft-punk-do-tronu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2010\/12\/07\/daft-punk-do-tronu\/","title":{"rendered":"Daft Punk do Tronu"},"content":{"rendered":"

Czy z filmu wizjonerskiego w latach 80. dzi\u015b uda si\u0119 wykrzesa\u0107 jakiekolwiek zaskoczenie? Trudno powiedzie\u0107 – w Ameryce b\u0119d\u0105 wiedzieli ju\u017c za 10 dni, w Polsce jeszcze p\u00f3\u017aniej. Ale soundtrack ju\u017c znamy i pod jednym wzgl\u0119dem zaskakuje. Je\u015bli za\u0142o\u017cymy, \u017ce spora cz\u0119\u015b\u0107 warto\u015bci muzyki polega na tym, \u017ce rozwija si\u0119 inaczej ni\u017c si\u0119 tego spodziewamy (a wed\u0142ug psycholog\u00f3w muzyki to istotny argument), to po wst\u0119pie „Overture” s\u0142uchacz Daft Punk zaskoczony b\u0119dzie z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105. Jest to bowiem taki moment, kiedy POWINNA wej\u015b\u0107 ca\u0142a taneczna elektronika. Syntezatory, rytm i tak dalej. I \u017ce tak ju\u017c powinno zosta\u0107.<\/p>\n

Nic z tego.<\/p>\n

Pojawiaj\u0105 si\u0119 syntetyczne brzmienia, ale du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 \u015bcie\u017cki do filmu „Tron – Dziedzictwo” to do\u015b\u0107 typowy wsp\u00f3\u0142czesny soundtrack symfoniczny, w kt\u00f3rym brzmienia elektroniczne, syntezatory i generowane rytmy pojawiaj\u0105 si\u0119 do\u015b\u0107 cz\u0119sto, ale zwykle nie one decyduj\u0105 o charakterze utwor\u00f3w. W najlepszych momentach („Arena”) duet \u015bwietnie wykorzystuje dynamik\u0119 nieelektronicznej perkusji. A w ca\u0142o\u015bci elektroniczne „Derezzed” nale\u017cy do moment\u00f3w najbardziej banalnych. Mamy jasne nawi\u0105zania do \u015bcie\u017cki z „Blade Runnera” w „Rinzler”, \u015bwietnie wyczucie konwencji i kilka ciekawych elektronicznych wyj\u0105tk\u00f3w w dalszej cz\u0119\u015bci p\u0142yty (a wi\u0119c chyba i w dalszej cz\u0119\u015bci filmu): „End of Line” i kompozycj\u0119 „Tron Legacy (End Titles)”. <\/p>\n

I wszystko w zasadzie pi\u0119knie, poza tym, \u017ce muzycy DP spokojnie mogliby t\u0119 muzyk\u0119 firmowa\u0107 swoimi nazwiskami, a nie nazw\u0105 grupy, z kt\u00f3r\u0105 film ma wi\u0119cej wsp\u00f3lnego w sferze wizualnej (te kaski<\/a> – zreszt\u0105 podobno w filmie pojawiaj\u0105 si\u0119 sami muzycy DP) ni\u017c w muzyce. Ta ostatnia jest typowo ilustracyjna i zak\u0142adam, \u017ce jako taka dobrze spe\u0142nia swoje zadania, ale ja po dw\u00f3ch przes\u0142uchaniach w zasadzie nie widz\u0119 sensu, by do niej wraca\u0107. <\/p>\n

No ale nazwa Daft Punk promuje dzi\u015b film lepiej ni\u017c nazwisko Jeffa Bridgesa, wi\u0119c wiadomo, o co tu chodzi\u0142o. <\/p>\n

\"\"<\/a>DAFT PUNK „Tron Legacy”<\/strong>
\nWal Disney
\n6\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „Arena”, „Disc Wars”, „C.L.U.”, „Tron Legacy”.<\/p>\n

<\/param><\/param><\/embed><\/object> TRON Legacy (End Titles)<\/a> by eradicator<\/a><\/span> <\/p>\n

Uwaga! Rozmow\u0119 z Marcinem Maseckim przeprowadzon\u0105 dwa miesi\u0105ce temu, jeszcze przed ukazaniem si\u0119 p\u0142yt Paritetris i solowej Marcina zatytu\u0142owanej „John”, mo\u017cna znale\u017a\u0107 na stronie<\/a> „Polityki”.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Czy z filmu wizjonerskiego w latach 80. dzi\u015b uda si\u0119 wykrzesa\u0107 jakiekolwiek zaskoczenie? Trudno powiedzie\u0107 – w Ameryce b\u0119d\u0105 wiedzieli ju\u017c za 10 dni, w Polsce jeszcze p\u00f3\u017aniej. Ale soundtrack ju\u017c znamy i pod jednym wzgl\u0119dem zaskakuje. Je\u015bli za\u0142o\u017cymy, \u017ce spora cz\u0119\u015b\u0107 warto\u015bci muzyki polega na tym, \u017ce rozwija si\u0119 inaczej ni\u017c si\u0119 tego spodziewamy […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[48,120,1,7,9],"tags":[353],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/334"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=334"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/334\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=334"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=334"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=334"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}