{"id":3378,"date":"2012-08-27T11:33:55","date_gmt":"2012-08-27T09:33:55","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=3378"},"modified":"2012-08-27T17:25:53","modified_gmt":"2012-08-27T15:25:53","slug":"friedl-i-jego-swiat","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2012\/08\/27\/friedl-i-jego-swiat\/","title":{"rendered":"Friedl i jego \u015bwiat"},"content":{"rendered":"

Poobt\u0142ukuj\u0119 si\u0119 od czasu do czasu po salonach muzyki klasycznej, kr\u0119c\u0105c kolejne wydania WOK-u. Ostatnio mnie to spotka\u0142o przy okazji festiwalu Chopin i jego Europa. Poprzygl\u0105da\u0142em si\u0119 wypieszczonym fortepianom, Jankowi Lisieckiemu na pr\u00f3bie. Ocen\u0119 tego, co prezentowa\u0142, pozostawi\u0119 Dorocie Szwarcman, ja mog\u0119 tylko – po rozmowie z nim – zauwa\u017cy\u0107, \u017ce to nadzwyczaj zwyczajny m\u0142ody cz\u0142owiek jak na presj\u0119 zawodow\u0105, z kt\u00f3r\u0105 si\u0119 zmaga. A to ju\u017c godne podziwu. Kiedy tak patrz\u0119 na Lisieckiego, to mniej si\u0119 dziwi\u0119 ewolucji takich ludzi jak Marcin Masecki, czy Reinhold Friedl<\/strong>, kt\u00f3ry przecie\u017c te\u017c uczy\u0142 si\u0119 u dobrych nauczycieli klasycznego fortepianu, a potem jazzowego grania u Alexandra von Schlippenbacha, ale najwyra\u017aniej nie by\u0142 zadowolony z \u017cadnego z tych kierunk\u00f3w, bo poszed\u0142 w matematyk\u0119, muzykologi\u0119, a w ko\u0144cu w granie repertuaru awangardowych kompozytor\u00f3w stawiaj\u0105cych na rozszerzone techniki fortepianowe. I o ile by\u0142em d\u0142ugi czas bezradny wobec jego p\u0142yty „Inside Piano”, to teraz „Mutanza” wszystko mi dopowiedzia\u0142a.<\/p>\n

Reinholda Friedla pami\u0119tam z koncertu na Musica Genera, kiedy z pewno\u015bci\u0105 siebie grzeba\u0142 pod mask\u0105 fortepianu, podrzucaj\u0105c tam co i rusz kolejne przedmioty – okaza\u0142o si\u0119 to widowiskowe i ciekawe, ale to by\u0142o jeszcze nic w por\u00f3wnaniu z pot\u0119g\u0105 „Inside Piano”. Na p\u0142ycie poza sam\u0105 muzyk\u0105 popisa\u0142 si\u0119 kr\u00f3tkim wyk\u0142adem na temat technik Mario Bertonciniego (kompozytora, cz\u0142onka s\u0142ynnej Gruppo di Improvvisazione Nuova Consonanza), kt\u00f3rego utwory kiedy\u015b grali\u015bmy z JH w Nokturnie<\/a>, a tak\u017ce na temat inspiracji innymi rewolucjonistami fortepianowego brzmienia. <\/p>\n

\u017beby rozszyfrowa\u0107 Friedla z „Inside Piano” nale\u017ca\u0142o wi\u0119c sobie zapewne zgra\u0107 sk\u0142adank\u0119 utwor\u00f3w Szalonka, Lachenmanna, Bertonciniego. Mnie si\u0119 wtedy nie chcia\u0142o tego robi\u0107, wi\u0119c dozna\u0142em ol\u015bnienia dopiero przy okazji „Mutanzy”. To jest w\u0142a\u015bnie ta brakuj\u0105ca sk\u0142adanka, druga strona „Inside Piano”. Tyle tylko, \u017ce oczywi\u015bcie poszczeg\u00f3lne utwory wykonuje sam Friedl, pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 nylonowymi strunami, urz\u0105dzeniem z elektrycznym silniczkiem zaprojektowanym przez Bertonciniego, a wreszcie gitarowym E-bow (jak w utworach Sigur R\u00f3s i Radiohead). W wi\u0119kszo\u015bci z nich chodzi o wydobycie z wyj\u0105tkowego perkusyjno-strunowego instrumentu ci\u0105g\u0142ych, d\u0142ugich d\u017awi\u0119k\u00f3w. Najbardziej efektownie brzmi to w kompozycjach samego Friedla, co tylko potwierdza fakt, \u017ce odrobi\u0142 lekcje i koncentruje si\u0119 na tym aspekcie gry na fortepianie. Efekt jest momentami pora\u017caj\u0105cy. Trzeba to mie\u0107 i mam nadziej\u0119, \u017ce Bocian wyda kiedy\u015b ten tytu\u0142 r\u00f3wnie\u017c na winylu.<\/p>\n

Przy okazji warto wspomnie\u0107 o drugiej p\u0142ycie, kt\u00f3ra ukaza\u0142a si\u0119 niedawno nak\u0142adem Bociana, czyli australijskim, fortepianowo-gitarowym improwizuj\u0105cym duecie culture of un<\/strong>. Tu z kolei preparowana gitara akustyczna goni chwilami brzmieniowo fortepian, ci\u0119\u017car poszukiwa\u0144 le\u017cy wi\u0119c bardziej po stronie Davida Browna ni\u017c pianisty The Necks Chrisa Abrahamsa. A\u017c si\u0119 boj\u0119 my\u015ble\u0107, co robi\u0142 ze swoj\u0105 gitar\u0105 w utworze numer pi\u0119\u0107.<\/p>\n

Maseckiego s\u0142ucha\u0142em co jaki\u015b czas dla odmiany. A rodzina by\u0142a na wczasach.<\/p>\n

\"\"<\/a>REINHOLD FRIEDL „Mutanza”<\/strong>
\nBocian\/Bo\u0142t 2012
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> „An American Dream” Bertonciniego, „Epitaff” Friedla. Poni\u017cej fragment „Inside Piano”, uzupe\u0142niaj\u0105cej si\u0119 z t\u0105 now\u0105, zesz\u0142orocznej p\u0142yty Friedla. Fragment nowej tutaj<\/a>.<\/p>\n