{"id":341,"date":"2010-12-10T16:34:42","date_gmt":"2010-12-10T14:34:42","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=341"},"modified":"2010-12-10T16:34:42","modified_gmt":"2010-12-10T14:34:42","slug":"kongotronika-kontra-reszta-swiata","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2010\/12\/10\/kongotronika-kontra-reszta-swiata\/","title":{"rendered":"Kongotronika kontra reszta \u015bwiata"},"content":{"rendered":"

Troch\u0119 si\u0119 opu\u015bci\u0142em w tym tygodniu, ale to ze wzgl\u0119du na inne redakcyjne prace. W zwi\u0105zku z tym ju\u017c dzi\u015b zapowiadam wyj\u0105tkowy bonusowy wpis weekendowy i bez dalszych wst\u0119p\u00f3w przechodz\u0119 do rzeczy. <\/p>\n

Seria „Congotronics” wydawana od pi\u0119ciu lat przez belgijsk\u0105 Crammed Discs d\u0142uga mo\u017ce nie jest, ale wp\u0142ywowa ju\u017c tak. Dzi\u0119ki czemu – \u0142atwo tu pewnie dojdziemy do wsp\u00f3lnych wniosk\u00f3w. Dzi\u0119ki biedzie i temu, \u017ce muzyka rozrywkowa w Kinszasie opiera si\u0119 w du\u017cej mierze na samor\u00f3bach – instrumentach, wzmacniaczach i efektach konstruowanych r\u0119cznie, samodzielnie. To daje wyj\u0105tkowe, do\u015b\u0107 zniekszta\u0142cone brzmienie, a je\u015bli dodamy do tego jeszcze naturaln\u0105 transowo\u015b\u0107 repertuaru centralnej Afryki, mamy wysoki wsp\u00f3\u0142czynnik podobie\u0144stwa do Animal Collective, a co za tym idzie – wysokie noty u krytyk\u00f3w. Tyle w bolesnym skr\u00f3cie (wi\u0119cej pisa\u0142em o tym w tek\u015bcie dla „Polityki”<\/a> przed sezonem festiwalowym, po rozmowie z Johnem Stevensem odpowiedzialnym za Afryk\u0119 w Crammed). Teraz dochodzi jeszcze jeden dow\u00f3d mocnych inspiracji. Z czterech p\u0142ytowych odcink\u00f3w gromada najmodniejszych postaci sceny elektronicznej, alternatywnej i eksperymentalnej wykrzesa\u0142a niewiele mniej nowego materia\u0142u. Remiksy? Przer\u00f3bki? Covery? W\u0142a\u015bciwie nie wiadomo do ko\u0144ca, co to jest, ale nosi tytu\u0142 „Tradi-Mods vs Rockers. Alternative Takes On Congotronics”<\/strong> i w\u0142a\u015bnie wysz\u0142o na dw\u00f3ch p\u0142ytach.<\/p>\n

Na pocz\u0105tku mia\u0142em do tego stosunek \u015brednio entuzjastyczny. Przygotowuj\u0105c si\u0119 w \u015brod\u0119 do radia, przes\u0142ucha\u0142em ca\u0142o\u015b\u0107 i znalaz\u0142em ledwie kilka punkt\u00f3w zaczepienia, koncentruj\u0105c si\u0119 na Animal Collective (wiadomo…) i kompletnie ignoruj\u0105c na przyk\u0142ad bardzo \u0142adne liryczne przer\u00f3bki Andrew Birda i Aksak Maboul. Powt\u00f3rne przes\u0142uchania otworzy\u0142y mi te\u017c uszy na Glenna Kotche i jego trawestacj\u0119 motyw\u00f3w z Konono w stylu id\u0105cym w stron\u0119 pozbawionego mocnego beatu Pantha du Prince (sk\u0105din\u0105d PdP mi tu zabrak\u0142o) oraz na Juan\u0119 Molin\u0119, dla kt\u00f3rej Kasai Allstars mogliby gra\u0107 jako grupa towarzysz\u0105ca. W dalszym ci\u0105gu zawodzi mnie do\u015b\u0107 banalny w podej\u015bciu utw\u00f3r Marka Ernestusa, ale Shackleton otwieraj\u0105cy druga p\u0142yt\u0119 utworem „Mukuba Special” (Kasai Allstars) wypada genialnie. Robi zreszt\u0105 co\u015b najbardziej naturalnego dla \u015bwiecie. Zaprasza transowych Afryka\u0144czyk\u00f3w – w postaci fragment\u00f3w ich nagra\u0144, rzecz jasna – do swojego \u015bwiata. Wystarczy troch\u0119 za du\u017co pog\u0142osu, \u017ceby zrobi\u0107 dubstep z muzyki afryka\u0144skiej. „My Life In The Bush of Ghosts” w roku 2010 powinno tak w\u0142a\u015bnie brzmie\u0107! Na drugiej p\u0142ycie broni si\u0119 jeszcze szale\u0144stwo Amerykan\u00f3w z AU, kt\u00f3rzy nagrali od podstaw w\u0142asn\u0105 wersj\u0119 utworu Masanka Sankayi (w co zreszt\u0105 trudno uwierzy\u0107). Utrzyman\u0105 w zawrotnym tempie i znakomit\u0105. Od pocz\u0105tku podoba\u0142a mi si\u0119 Oneida eksponuj\u0105ca w\u0142a\u015bnie owe zniekszta\u0142cenia w barwie instrument\u00f3w likembe u\u017cywanych przez Konono. A z biegiem czasu coraz mocniej przemawia do mnie te\u017c japo\u0144ski EyE. Ca\u0142a druga p\u0142yta jest bardziej ekstremalna i ciekawsza muzycznie, ca\u0142o\u015b\u0107 jak to zwykle w takich wypadkach nier\u00f3wna, ale mo\u017cna sobie na bazie tego wszystkiego zaprogramowa\u0107 w\u0142asn\u0105 rewelacyjn\u0105 p\u0142yt\u0119.<\/p>\n

Warto te\u017c poczyta\u0107 notki od poszczeg\u00f3lnych artyst\u00f3w, kt\u00f3rzy wzi\u0119li udzia\u0142 w projekcie. Co prawda z regu\u0142y najlepsi muzycznie nie mieli du\u017co do powiedzenia, ale jest tu kilka znamiennych wpis\u00f3w. Deerhoof musieli na przyk\u0142ad s\u0142ucha\u0107 w odpowiednim zwolnieniu kompozycji Kasai Allstars, \u017ceby j\u0105 wykona\u0107 po swojemu. A Burnt Friedman \u015bwietnie podsumowa\u0142 fenomen Konono No 1: „Je\u015bli chcecie nagra\u0107 co\u015b naprawd\u0119 w\u0142asnego, najlepiej zacznijcie od budowy w\u0142asnych instrument\u00f3w. Zwi\u0119kszy to wasze szanse na to, \u017ce efekt ko\u0144cowy ob\u0119dzie si\u0119 bez \u015blad\u00f3w coca-coli”. Czego jak czego, ale tej ostatniej w Kinszasie na pewno nie brakuje, co warto podkre\u015bli\u0107 przed \u015bwi\u0119tami. Bo co prawda „zawsze” coli nie by\u0142o, ale za to jest wsz\u0119dzie<\/a>.<\/p>\n

\"\"<\/a>R\u00d3\u017bNI WYKONAWCY „Tradi-Mods vs Rockers. Alternative Takes On Congotronics”<\/strong>
\nCrammed Discs 2010 (2CD)
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> Shackleton, Oneida, Aksak Maboul…<\/p>\n

<\/param><\/param><\/param><\/embed><\/object><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Troch\u0119 si\u0119 opu\u015bci\u0142em w tym tygodniu, ale to ze wzgl\u0119du na inne redakcyjne prace. W zwi\u0105zku z tym ju\u017c dzi\u015b zapowiadam wyj\u0105tkowy bonusowy wpis weekendowy i bez dalszych wst\u0119p\u00f3w przechodz\u0119 do rzeczy. Seria „Congotronics” wydawana od pi\u0119ciu lat przez belgijsk\u0105 Crammed Discs d\u0142uga mo\u017ce nie jest, ale wp\u0142ywowa ju\u017c tak. Dzi\u0119ki czemu – \u0142atwo tu […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,120,7,9,106],"tags":[362,364,361,357,358,366,365,360,359,363,293],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/341"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=341"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/341\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=341"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=341"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=341"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}