{"id":34321,"date":"2022-08-23T12:26:07","date_gmt":"2022-08-23T10:26:07","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=34321"},"modified":"2022-08-23T12:26:20","modified_gmt":"2022-08-23T10:26:20","slug":"eko-jazz","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2022\/08\/23\/eko-jazz\/","title":{"rendered":"Ekojazz"},"content":{"rendered":"<p>Przepis na <strong>Szun Waves<\/strong> jest w miar\u0119 prosty.\u00a0 Zabierzcie ma\u0142y sk\u0142ad jazzowy z ma\u0142ego klubu w wysokie g\u00f3ry, gdzie echo jest niemal nieograniczone i za darmo, ale dorzu\u0107cie przedtem jaki\u015b instrument klawiszowy nowszy ni\u017c Nord Electro. To dobry pocz\u0105tek. Teraz potrzebny b\u0119dzie jeszcze odpowiednio d\u0142ugi kabel do zasilania tego wszystkiego, bo to nie jest akustyczne trio, tylko syntezatorowe fusion zak\u0142adaj\u0105ce spor\u0105 skal\u0119 dynamiczn\u0105. Bez tego kulminacyjne i chyba najwa\u017cniejsze na tej p\u0142ycie <em>Be a Pattern for the World<\/em> nie zabrzmi tak jak powinno. Cho\u0107 z drugiej strony &#8211; nap\u0119dzenie wszystkich pog\u0142os\u00f3w i delay\u00f3w w studiu nagraniowych te\u017c musia\u0142o poch\u0142on\u0105\u0107 niema\u0142o energii. To jak z przedrostkiem eko- &#8211; czasem trudno si\u0119 zorientowa\u0107, czy sprzedaj\u0105 wam produkt tak bezpieczny dla \u015brodowiska, czy tak op\u0142acalny, \u017ce pewnie skutk\u00f3w dla \u015brodowiska naturalnego nikt nie przetestowa\u0142. Nie ma jednak w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce pe\u0142na przestrzeni, poetyckiego rozmachu, ale i dodaj\u0105cego dramaturgii niepokoju muzyka Szun Waves stanowi\u0142aby niez\u0142\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105 raport\u00f3w znad Odry (najwyra\u017aniej istotnych tak\u017ce dla czytelnik\u00f3w Polifonii, s\u0105dz\u0105c po komentarzach).\u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 560px; height: 435px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/VideoEmbed?track=894830703&#038;bgcol=ffffff&#038;linkcol=0687f5\" mozallowfullscreen=\"1\" webkitallowfullscreen=\"1\" allowfullscreen=\"1\" seamless><\/iframe>\n\n\n<p>Przy okazji znakomitego <em>New Hymn for Freedom<\/em> <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2018\/09\/01\/6-nowych-plyt-ktorych-trzeba-posluchac-w-tym-tygodniu\/\">pr\u00f3bowa\u0142em ju\u017c zdefiniowa\u0107<\/a> kr\u00f3tko styl zespo\u0142u. Pojawi\u0142y si\u0119 punkty odniesienia: Floating Points i James Holden (w kt\u00f3rego studiu <em>New Hymn&#8230;<\/em> nagrywano &#8211; podobnie jak jeden z utwor\u00f3w z nowej p\u0142yty). Warto wi\u0119c doda\u0107, \u017ce ten nurt futurystycznego fusion \u0142adnie si\u0119 nam rozwija &#8211; kiedy ukazywa\u0142o si\u0119 poprzednie Szun Waves, nie wiedzieli\u015bmy jeszcze o wsp\u00f3\u0142pracy Floating Points z Pharoah Sandersem ani o tym, \u017ce Holden nagra\u0142 duetowy materia\u0142 z Wac\u0142awem Zimplem. Formacja The Comet Is Coming by\u0142a ju\u017c po debiucie, ale jeszcze poza radarem, EABS stawiali pierwsze kroki, a \u015bwiat nie wiedzia\u0142, kim jest Nala Sinephro. Teraz mo\u017cna jeszcze doprosi\u0107 Sama Gendela czy Eliego Keszlera i urz\u0105dzi\u0107 jaki\u015b tygodniowy pangalaktyczny festiwal tego nurtu. Sam bym pojecha\u0142.<\/p>\n<p>Szun Waves, supertrio z\u0142o\u017cone z Laurence&#8217;a Pike&#8217;a (Triosk, PVT), Jacka Wyllie (Portico Quartet) i Luke&#8217;a Abbotta, jest oczywi\u015bcie sum\u0105 umiej\u0119tno\u015bci i do\u015bwiadcze\u0144 tych muzyk\u00f3w. Ale z perspektywy <em>Earth Patterns<\/em> najwa\u017cniejsz\u0105 i najciekawsz\u0105 postaci\u0105 wydaje mi si\u0119 jednak Abbott. Bez niego partie saksofon\u00f3w Wylliego &#8211; z ca\u0142ym szacunkiem &#8211; wydawa\u0142yby si\u0119 zamkni\u0119te w klasycznej ECM-owskiej stylistyce. A linie perkusji Pike&#8217;a by\u0142yby ci\u0105gle imponuj\u0105ce, ale jednak te\u017c przewidywalne. Za to Abbott, kt\u00f3ry zaczyna\u0142 od wizjonerskiego, ale jednak bardzo oszcz\u0119dnego debiutu <em>Holkham Drones<\/em>, w Szun Waves wydaje si\u0119 zmienia\u0107. Zaskakuje i robi rzeczy ryzykowne, wychodz\u0105c bardzo daleko poza pierwotn\u0105 konwencj\u0119. Z minimalistycznego artysty pogranicza techno, zafascynowanego krautrockiem, staje si\u0119 tu momentami ekspresyjnym solist\u0105. Mo\u017ce nie Emersonem, ani nawet Hancockiem, ale muzykiem, kt\u00f3ry potrafi zapanowa\u0107 nad improwizowan\u0105 materi\u0105 trzyman\u0105 w pewnych ryzach jazzowej konwencji, a zarazem nie traci wyczulenia na brzmienie &#8211; potrafi \u015bwietnie kontrowa\u0107 s\u0142odycz saksofonowych partii Wylliego. Mog\u0119 sobie tylko wyobrazi\u0107, jak zabrzmia\u0142aby ta konwencja, gdyby zamiast Wylliego pojawili si\u0119 bardziej oryginalni brzmieniowo muzycy pokroju Gendela albo Zimpla, ale w pe\u0142ni doceniam to, co tutaj dosta\u0142em.\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n<p><strong>SZUN WAVES<em> Earth Patterns<\/em><\/strong>, The Leaf Label 2022\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 500px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=2417098428\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/szunwaves.bandcamp.com\/album\/earth-patterns\">Earth Patterns by Szun Waves<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Przepis na Szun Waves jest w miar\u0119 prosty.\u00a0 Zabierzcie ma\u0142y sk\u0142ad jazzowy z ma\u0142ego klubu w wysokie g\u00f3ry, gdzie echo jest niemal nieograniczone i za darmo, ale dorzu\u0107cie przedtem jaki\u015b instrument klawiszowy nowszy ni\u017c Nord Electro. To dobry pocz\u0105tek. Teraz potrzebny b\u0119dzie jeszcze odpowiednio d\u0142ugi kabel do zasilania tego wszystkiego, bo to nie jest akustyczne [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":34322,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,3319,3309,4009,4993,3666,5177],"tags":[5536,3999,413,3675],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/34321"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=34321"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/34321\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":34325,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/34321\/revisions\/34325"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/34322"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=34321"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=34321"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=34321"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}