{"id":34394,"date":"2022-08-30T10:01:41","date_gmt":"2022-08-30T08:01:41","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=34394"},"modified":"2022-08-30T10:18:10","modified_gmt":"2022-08-30T08:18:10","slug":"nie-jestem-fanem-i-jestem-z-tego-dumny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2022\/08\/30\/nie-jestem-fanem-i-jestem-z-tego-dumny\/","title":{"rendered":"Nie jestem fanem i jestem z tego dumny"},"content":{"rendered":"

O ile muzyka jest z pewno\u015bci\u0105 jedn\u0105 najlepszych rzeczy na \u015bwiecie, to kult muzyk\u00f3w jest prawdopodobnie jedn\u0105 z najg\u0142upszych. Oczywi\u015bcie muzyk\u0119 komponuj\u0105 i wykonuj\u0105 muzycy, za co nale\u017cy ich szanowa\u0107, zarazem jednak nie szukaj\u0105c w nich \u017cyciowej wyroczni, a ju\u017c tym bardziej wzorca osobowo\u015bciowego. S\u0142uszno\u015b\u0107 tego pogl\u0105du w ci\u0105gu 24 godzin u\u015bwiadomi\u0142y mi dwa r\u00f3\u017cne doniesienia. Najpierw te na temat gitarzysty Neurosis Scotta Kelly’ego, kt\u00f3ry przez lata zn\u0119ca\u0142 si\u0119 psychicznie, fizycznie, werbalnie i finansowo (cytuj\u0119 w praktyce jego w\u0142asne o\u015bwiadczenie<\/a>) nad \u017con\u0105 i dzie\u0107mi. P\u00f3\u017aniej te na temat Wina Butlera, kt\u00f3ry wykorzystywa\u0142 swoj\u0105 pozycj\u0119 s\u0142awnego rockmana, \u017ceby uwodzi\u0107 o po\u0142ow\u0119 m\u0142odsze dziewcz\u0119ta, kt\u00f3re teraz – po latach – niezale\u017cnie od siebie opowiedzia\u0142y o swoich kontaktach<\/a> z liderem Arcade Fire. Zarzuty stawiane temu drugiemu s\u0105 teoretycznie s\u0142absze i bardziej charakterystyczne dla dzisiejszej wra\u017cliwo\u015bci, zgodnie z kt\u00f3r\u0105 zwracamy baczniejsz\u0105 uwag\u0119 nie tylko na przypadki nadu\u017cywania si\u0142y, ale tak\u017ce na nadu\u017cywanie pozycji zwi\u0105zanej ze statusem spo\u0142ecznym czy w\u0142adz\u0105. Butler zreszt\u0105 podtrzymuje w swoim o\u015bwiadczeniu, \u017ce seks uprawiany by\u0142 za obop\u00f3ln\u0105 zgod\u0105. Ale linia obrony (kt\u00f3r\u0105 podtrzymuje R\u00e9gine Chassagne, broni\u0105ca swojego m\u0119\u017ca wsp\u00f3\u0142liderka AF) jest zaskakuj\u0105co podobna: problemy natury psychicznej, ci\u0119\u017ckie chwile, w\u0142asne demony, walka wewn\u0119trzna z tragicznymi wydarzeniami z \u017cycia. I nie wr\u00f3\u017cy dobrze rozwojowi obu tych historii, bo – mam nadziej\u0119, \u017ce jeste\u015bmy si\u0119 w stanie zgodzi\u0107 – prywatne demony usprawiedliwiaj\u0105 wiele, ale z pewno\u015bci\u0105 nie robienie krzywdy innym ludziom.\u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Oczywi\u015bcie m\u00f3j dystans do kultu znanych wykonawc\u00f3w nie wyklucza (niestety) budowania w sobie pewnej mniejszej lub wi\u0119kszej sympatii do artyst\u00f3w w zale\u017cno\u015bci od tego, czy podoba mi si\u0119 to, co robi\u0105. I ze wzgl\u0119du na to – paradoksalnie – nieco mocniej zabola\u0142 mnie przypadek Butlera ni\u017c Kelly’ego, zapewne w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce \u015bledz\u0119 zesp\u00f3\u0142 od pocz\u0105tku, widywa\u0142em ich na koncertach, na p\u0142yty jednak czeka\u0142em. Nic bardziej b\u0142\u0119dnego. Nie ma sensu dopatrywa\u0107 si\u0119 w ludziach, kt\u00f3rzy tworz\u0105 \u015bwietn\u0105 muzyk\u0119 – a ju\u017c szczeg\u00f3lnie w dyscyplinie zespo\u0142owej, kiedy proces tw\u00f3rczy jest mocno skomplikowany – jakich\u015b supermen\u00f3w, nie ma nawet sensu dopatrywa\u0107 si\u0119 w nich z automatu szczeg\u00f3lnie fajnych czy bystrych. Kto wie, czy lepszymi kole\u017cankami i kolegami nie by\u0142yby relatywne beztalencia, kt\u00f3rych logotyp\u00f3w nikt w zeszytach nie gryzmoli\u0142.\u00a0<\/p>\n

Ka\u017cdy ma w tej dziedzinie swoje do\u015bwiadczenia, nie chc\u0119 uznawa\u0107 moich za jakie\u015b szczeg\u00f3lne, ale by\u0142em w swoim \u017cyciu fanem kilkorga wykonawc\u00f3w – m\u00f3g\u0142bym ich wyliczy\u0107 na palcach dw\u00f3ch r\u0105k. Cz\u0119\u015b\u0107 z nich okaza\u0142a si\u0119 niezbyt fajna, pozostali by\u0107 mo\u017ce te\u017c tacy s\u0105, tylko jeszcze o tym nie wiem. Na nagrywaj\u0105cych dzi\u015b artyst\u00f3w, nawet tych fantastycznych i z dorobkiem, spogl\u0105dam troch\u0119 jak na bomby zegarowe, kt\u00f3rym za chwil\u0119 odpali co\u015b w \u017cyciorysie, zachowaniu albo w \u015bwiatopogl\u0105dzie i b\u0119dzie z tego jaki\u015b nowy Ariel Pink albo Ryan Adams (swoj\u0105 drog\u0105: znacie ich tegoroczne p\u0142yty?). A ta\u0144czy\u0142em jako dziecko do Michaela Jacksona, ogl\u0105da\u0142em jako nastolatek z fascynacj\u0105 Pola\u0144skiego i ju\u017c w doros\u0142ym wieku podziwia\u0142em ok\u0142adkowe sesje magazyn\u00f3w autorstwa Terry’ego Richardsona. Dzi\u015b unikam sytuacji z fotkami na insta, autograf\u00f3w praktycznie nie zbieram, mam mo\u017ce ze trzy. Ostatnio si\u0119 zdecydowa\u0142em i zebra\u0142em od Jaimie Branch, a teraz – wiadomo, odda\u0142bym w ka\u017cdej chwili ten autograf za kolejn\u0105 p\u0142yt\u0119 czy koncert. Nie mam zreszt\u0105 tak naprawd\u0119 poj\u0119cia, dlaczego zmar\u0142a, w og\u00f3le niewiele o niej wiedzia\u0142em poza tym, \u017ce tworzy niesamowit\u0105 muzyk\u0119. Z jednym z polskich artyst\u00f3w mam tak, \u017ce nawet nie chc\u0119 go poznawa\u0107 osobi\u015bcie. Mia\u0142em parokrotnie tak\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107, uwielbiam jego muzyk\u0119, cie\u0144 fanowskiego stosunku z dawnych lat pozostaje, ale strasznie si\u0119 boj\u0119, \u017ce nawet g\u0142upi wywiad dla gazety mo\u017ce sprawi\u0107, \u017ce strac\u0119 szacunek. Taka postawa sch\u0142adza emocje, wi\u0119c nie wiem, czy mog\u0119 j\u0105 poleci\u0107, ale w moim wypadku si\u0119 sprawdza. Troch\u0119 jak ogl\u0105danie futbolu czy innego sportu tylko dla \u0142adnej gry, bez presji kibicowania tej samej dru\u017cynie.<\/p>\n

Oczywi\u015bcie nie zawsze tak mia\u0142em. Jako 11-latek do\u015b\u0107 bezkrytycznie zapatrzony by\u0142em w m\u00f3j pierwszy ulubiony zesp\u00f3\u0142 muzyczny, czyli krajow\u0105 grup\u0119 Lady Pank. Wprawdzie wiar\u0119 w ulubion\u0105 i wszechpot\u0119\u017cn\u0105 formacj\u0119 rockow\u0105 zachwia\u0142o nieco pierwsze do\u015bwiadczenie koncertowe (o kt\u00f3rym ju\u017c wspomina\u0142em pi\u0119\u0107 lat temu<\/a>), to jednak dopiero s\u0142ynna historia z Janem Borysewiczem na Dniu Dziecka we Wroc\u0142awiu obna\u017cy\u0142a pewne zasadnicze\u00a0 mankamenty kultu. A poniewa\u017c przy okazji muzycznie zesp\u00f3\u0142 mocno straci\u0142 impet (i swojego tek\u015bciarza Andrzeja Mogielnickiego), rzecz pos\u0142u\u017cy\u0142a mi jako dzwonek alarmowy. Od tamtej pory coraz bardziej dziwi\u0119 si\u0119 sytuacjom, w kt\u00f3rych dowiaduj\u0119 si\u0119 o tym, \u017ce kto\u015b ub\u00f3stwia jakiego\u015b artyst\u0119 czy artystk\u0119 do tego stopnia, \u017ce jest w stanie je\u017adzi\u0107 za nim\/ni\u0105 po Europie, \u017ce zbiera ju\u017c nie tylko p\u0142yty, ale i koszulki, autografy, albo – co gorsza – na\u015bladuje go wygl\u0105dem albo nawet zachowaniem. By\u0107 mo\u017ce z tych samych powod\u00f3w porzuca\u0142em lubianych przez siebie wykonawc\u00f3w, gdy ich fandom zaczyna\u0142 dynamicznie rosn\u0105\u0107 – tak by\u0142o cho\u0107by z Depeche Mode. I by\u0107 mo\u017ce, pr\u00f3buj\u0105c sobie skompensowa\u0107 w jaki\u015b spos\u00f3b w\u0142asne uczucia z przesz\u0142o\u015bci i szukaj\u0105c jakiego\u015b sposobu na zareagowanie na \u015bwietn\u0105 muzyk\u0119 bez konieczno\u015bci anga\u017cowania si\u0119 emocjonalnego w pod\u0105\u017canie za jej wybitnymi tw\u00f3rcami, przeszed\u0142em na pozycje do\u015b\u0107 zdystansowanego, mo\u017ce nawet nieco malkontenckiego recenzenta, znalaz\u0142em si\u0119 tu, gdzie jestem, i pisz\u0119 teraz dla Pa\u0144stwa te s\u0142owa.\u00a0\u00a0<\/p>\n

Do s\u0142\u00f3w do\u0142\u0105czam p\u0142yt\u0119 – eskapistyczny zestaw psychodeliczno-popowych piosenek formacji Vinyl Williams.<\/strong> Ze szczeg\u00f3lnym wskazaniem dla os\u00f3b lubi\u0105cych Tame Impala i Stereolab. A mo\u017ce troch\u0119 i dla sierot po Arielu Pinku. Piosenek rozmytych, popowych, futurystycznych, troch\u0119 jednak zbyt energicznych na \u015bcie\u017ck\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105 do windy. Ukaza\u0142a si\u0119 nagle, cho\u0107 single zapowiada\u0142y od dawna niez\u0142ej klasy zestaw – a Beaming<\/em>, Exopalace<\/em> i Precious Star<\/em> pojawia\u0142y si\u0119 na ta\u015bmie tygodnia wiele miesi\u0119cy temu. Cosmopolis<\/em> w ca\u0142o\u015bci m\u00f3wi o tych zapowiedziach singlowych co\u015b zgo\u0142a innego ni\u017c wczorajsza p\u0142yta-bohaterka. W\u0142a\u015bciwie przek\u0142ada 1:1 zapowied\u017a na efekt ko\u0144cowy. Jestem wi\u0119c zadowolony z tego albumu. Ale obiecuj\u0119, \u017ce nigdy nie zostan\u0119 fanem zespo\u0142u ani Lionela Williamsa, jego lidera.\u00a0 \u00a0<\/p>\n

VINYL WILLIAMS Cosmopolis<\/em><\/strong>, Requiem Pour Un Twister 2022<\/p>\n\n\n