{"id":3467,"date":"2012-09-11T16:35:31","date_gmt":"2012-09-11T14:35:31","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=3467"},"modified":"2012-09-11T16:36:15","modified_gmt":"2012-09-11T14:36:15","slug":"ciosy-karate-cwiczylem-z-bratem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2012\/09\/11\/ciosy-karate-cwiczylem-z-bratem\/","title":{"rendered":"Ciosy karate \u0107wiczy\u0142em z bratem"},"content":{"rendered":"

Tym razem co\u015b, co obrazowi Polski w \u015bwiecie s\u0142u\u017cy. Czyli muzyka Andrzeja Korzy\u0144skiego<\/strong>, o kt\u00f3rym du\u017cy tekst mo\u017cna znale\u017a\u0107 w „Polityce”<\/a>, ci\u0105gle jeszcze tej dost\u0119pnej w kioskach. Zacz\u0119\u0142o si\u0119 od dw\u00f3ch utwor\u00f3w polskiego kompozytora na sk\u0142adance „Make Do & Mend vol. 10” (motyw z filmu „Le Grabuge” i temat grupy Arp Life), potem wytw\u00f3rnia kierowana przez Andy’ego Votela przygotowa\u0142a nie tyle reedycje, co pierwsze wydania (tego nie by\u0142o na p\u0142ytach!) „Possession”<\/a> i „Third Part of the Night”<\/a>, czyli \u015bcie\u017cek d\u017awi\u0119kowych do film\u00f3w „Trzecia cz\u0119\u015b\u0107 nocy” i „Op\u0119tanie” Andrzeja \u017bu\u0142awskiego. W przygotowaniu – ca\u0142a seria p\u0142yt, 120 utwor\u00f3w z archiwum Korzy\u0144skiego, no i set Kleksploitation w czasie krakowskiego Unsoundu<\/a>. Jesie\u0144 nale\u017cy do Korzy\u0144skiego.<\/p>\n

Z tych dw\u00f3ch wydawnictw kupi\u0142em sobie najpierw „Possession”. \u015awietnie uzupe\u0142nia fascynuj\u0105co szale\u0144cz\u0105 histori\u0119 rozpadaj\u0105cego si\u0119 zwi\u0105zku ma\u0142\u017ce\u0144skiego, kt\u00f3ry zamienia rzeczywisto\u015b\u0107 w horror, nie tylko sobie, a nawet przede wszystkim osobom w swoim otoczeniu. Muzyka jest niebywale eklektyczna – \u0142\u0105czy elektronik\u0119, niemal taneczny, lekko funkuj\u0105cy puls, elementy rocka, brzmienia orkiestrowe. Znakomicie zastosowane efekty – szczeg\u00f3lnie pog\u0142osy. Czyli w\u0142a\u015bciwie mamy centralny punkt dzia\u0142a\u0144 muzycznych autora muzyki do „Akademii Pana Kleksa”. Troch\u0119 z dawnych historii, lekko eksperymentalnych, troch\u0119 lat 80. W ko\u0144cu premiera tego filmu mia\u0142a miejsce w roku 1981. <\/p>\n

Bonusowo kilka s\u0142\u00f3w od Andrzeja Korzy\u0144skiego, kt\u00f3rych (cz\u0119\u015bciowo) w tek\u015bcie nie ma.<\/p>\n

Przyjecha\u0142 do mnie pan Daniel Bird, to jest wsp\u00f3\u0142pracownik Andy’ego Votela. Jego nazwisko pojawi\u0142o si\u0119 przy ameryka\u0144skim wydaniu \u201eSzamanki\u201d \u017bu\u0142awskiego na DVD. Tam ta muzyka by\u0142a tak genialnie zmasterowana, \u017ce nie mog\u0142em uwierzy\u0107, \u017ce nagrywali\u015bmy to w Polsce i w dodatku w domowym studiu. A robi\u0142em to z Jurkiem Suchockim, to by\u0142a damasznija rabota. Nawi\u0105zali\u015bmy wi\u0119c kontakt \u2013 a poniewa\u017c Bird wsp\u00f3\u0142pracuje z Votelem, za jego po\u015brednictwem pojawi\u0142y si\u0119 pierwsze pro\u015bby i pytania z Finders Keepers. Byli zainteresowani przede wszystkim muzyk\u0105 do \u201eDiab\u0142a\u201d. Mo\u017ce nie zdawali sobie sprawy, \u017ce zrobiona by\u0142a w tak prymitywny spos\u00f3b, na zasadzie zwolnie\u0144 ta\u015bmy i puszczania od ty\u0142u. Ale efekt by\u0142 rzeczywi\u015bcie du\u017cy \u2013 ludzie kulili si\u0119 w kinie, gdy ta muzyka lecia\u0142a z ekranu. By\u0142y w tym tr\u0105by jerycho\u0144skie, brzmienia piekielne, infrad\u017awi\u0119ki.
\nNa czym to polega\u0142o? My\u015bmy nie zwalniali nagranego normalnie utworu, tylko ten utw\u00f3r by\u0142 grany nieco szybciej i troch\u0119 wy\u017cej, w zwi\u0105zku z czym kiedy zosta\u0142 zwolniony, nie by\u0142o wra\u017cenia zdeformowanego d\u017awi\u0119ku, tylko uzyskiwa\u0142 te monstrualne niskie tony, jakich normalnie w muzyce si\u0119 nie tworzy. Sam do tego doszed\u0142em, a zawsze mnie ci\u0105gn\u0119\u0142o do eksperymentowania.
\nApogeum tego kierunku dzia\u0142ania by\u0142o w \u201eNa srebrnym globie\u201d. Tam niekt\u00f3re obrazy \u2013 na ksi\u0119\u017cycu, w grotach, gdzie \u017cyj\u0105 ci potomkowie ziemian – absolutnie wymaga\u0142y muzyki, jakiej si\u0119 normalnie nie s\u0142yszy. To nie m\u00f3g\u0142 by\u0107 \u017caden rock\u2019n\u2019roll ani techno. To by\u0142y piekielne d\u017awi\u0119ki \u2013 a poniewa\u017c by\u0142 do tego do\u015b\u0107 mocny rytm \u2013 zarazem bardzo zorganizowane. Bo najwa\u017cniejszy w muzyce jest dzi\u015b rytm, on obali\u0142 melodi\u0119 i harmoni\u0119, mo\u017ce si\u0119 pojawi\u0107 jedna funkcja harmoniczna, byleby by\u0142 dobry loop, kt\u00f3ry idzie przez 20 minut \u2013 i wszyscy s\u0105 zachwyceni.<\/p><\/blockquote>\n

Ciekawa jest perspektywa angielskiego krytyka filmowego Daniela Birda, kt\u00f3ry w rozmowie powiedzia\u0142 mi wprost, \u017ce dla niego „Diabe\u0142” i „Op\u0119tanie” nale\u017c\u0105 do najlepszych film\u00f3w z ca\u0142ego regionu powstaj\u0105cych w tamtym okresie. Poza tym za jeden z najwybitniejszych film\u00f3w \u017bu\u0142awskiego uwa\u017ca – bez obci\u0105\u017ce\u0144 miejscowym kontekstem, gdzie go zmieszano z b\u0142otem – w\u0142a\u015bnie wspomnian\u0105 „Szamank\u0119”. <\/p>\n

Oczywi\u015bcie, pewnie wi\u0119kszo\u015bci czytelnik\u00f3w tego bloga z rocznik\u00f3w 70. nieobca jest tytu\u0142owa fraza, a i m\u0142odsi mogli si\u0119 z ni\u0105 zetkn\u0105\u0107. Jest Franek Kimono, jest oczywi\u015bcie „Akademia Pana Kleksa” odkryta przez Votela chyba do\u015b\u0107 przypadkowo, gdy zacz\u0105\u0142 si\u0119 orientowa\u0107, z kim ma do czynienia. To s\u0105 rzeczy i tak dobrze pami\u0119tane i do\u015b\u0107 dobrze zanalizowane na fali nostalgii za czasami p\u00f3\u017anego PRL-u. Ale ca\u0142a seria nagra\u0144 Korzy\u0144skiego to jaka\u015b kapitalna okazja, \u017ceby dowiedzie\u0107 si\u0119 czego\u015b o nas przez pryzmat wydawnictwa dokonuj\u0105cego co jaki\u015b czas egzotycznych odkry\u0107 muzycznych r\u00f3\u017cnego rodzaju. Wcale nie gorsza ni\u017c na przyk\u0142ad seria SEPR, a ju\u017c na pewno komplementarna.<\/p>\n

\"\"<\/a>ANDRZEJ KORZY\u0143SKI „Possession”<\/strong>
\nFinders Keepers 2012
\n8\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107:<\/strong> W ca\u0142o\u015bci, to jeden z lepszych polskich soundtrack\u00f3w filmowych i niez\u0142y przegl\u0105d przez trendy epoki. Muzyka pod zamieszczonym wy\u017cej linkiem do strony Finders Keepers. Poni\u017cej zwiastun filmu. <\/p>\n