{"id":34719,"date":"2022-09-21T10:54:25","date_gmt":"2022-09-21T08:54:25","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=34719"},"modified":"2022-09-21T10:54:27","modified_gmt":"2022-09-21T08:54:27","slug":"disco-socjalista-wrazenia-z-ostatnich-odsluchow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2022\/09\/21\/disco-socjalista-wrazenia-z-ostatnich-odsluchow\/","title":{"rendered":"Disco socjalista (wra\u017cenia z ostatnich ods\u0142uch\u00f3w)"},"content":{"rendered":"<p>Kilka wra\u017ce\u0144 z ostatnich premier w skr\u00f3cie. Po pierwsze, czy jest jakie\u015b dobre konserwatywne disco? Co\u015b by si\u0119 pewnie da\u0142o znale\u017a\u0107, ale panuje wci\u0105\u017c zaskakuj\u0105co du\u017ca asymetria mi\u0119dzy dobr\u0105 taneczn\u0105 muzyk\u0105 pop w wersji lewicowej i dobr\u0105 taneczn\u0105 muzyk\u0105 pop w wydaniu prawicowym. Trudno o tym nie pomy\u015ble\u0107, gdy si\u0119 s\u0142ucha zgrabnego <em>MLDE<\/em> (Mr Bongo) formacji <strong>Marxist Love Disco Ensemble<\/strong>. Parokrotnie ju\u017c pisa\u0142em o rodowodzie muzyki klubowej. Nie ma tej historii bez opowie\u015bci o gejowskich klubach. Podobnie jak nie ma kariery syntezatora bez transseksualnej Wendy Carlos. Nie ma te\u017c kultury klubowej bez rewolucji seksualnej, nie ma jej bez opresji mniejszo\u015bci, mia\u0142a wi\u0119c przez lata &#8211; i utrzyma\u0142a &#8211; podsk\u00f3rnie polityczny charakter. Prof. Roszkowski, zamiast pilnie wyciska\u0107 \u015blady lewactwa z rocka, powinien si\u0119 stanowczo pilniej zaj\u0105\u0107 tymi rejonami. W\u0142osi z MLDE odnosz\u0105 si\u0119 do problemu z dystansem &#8211; twierdz\u0105, \u017ce <em>chc\u0105 wyt\u0119pi\u0107 sztamp\u0119 z disco i trze\u017awo\u015b\u0107 z muzyki politycznej<\/em>. Ewidentnie pr\u00f3buj\u0105 te\u017c przepchn\u0105\u0107 disco &#8211; kt\u00f3re przez lata zacz\u0119\u0142o si\u0119 \u0142\u0105czy\u0107 z bogactwem, kapitalizmem i uprzywilejowaniem &#8211; na stron\u0119 uciskanego ludu. Ale ca\u0142o\u015bci nie spos\u00f3b nie odbiera\u0107 jako balansowania na granicy pastiszu disco, z wycieczkami w stron\u0119 w\u0142oskiego easy listening (w pi\u0105tek wi\u0119ksza dawka tego\u017c u Mitch &amp; Mitch), a dwug\u0142osowe partie wokalne (<em>Engineers<\/em>) przypominaj\u0105 Stereolab, te\u017c zreszt\u0105 grup\u0119 ogrywaj\u0105c\u0105 rewolucyjny, a nawet marksistowski s\u0142ownik i odnosz\u0105cej si\u0119 do lewicowej my\u015bli. Oczywi\u015bcie ju\u017c tytu\u0142y utwor\u00f3w MLDE &#8211; <em>Brumaire<\/em> czy <em>1905<\/em> &#8211; odstrasz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 s\u0142uchaczy, a refreny (<em>Disco socialista<\/em> w <em>Manifesto<\/em>) t\u0119 panik\u0119 pog\u0142\u0119bi\u0105. Sporo w tych gestach bezczelno\u015bci, a nawet kulturowego trollingu. Energii nie starcza na ca\u0142\u0105 p\u0142yt\u0119, ale jej pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 zostawia bardzo mi\u0142e wra\u017cenie.\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more Read more-->\n\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 100%; height: 120px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=755933711\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/artwork=small\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/marxistlovediscoensemble.bandcamp.com\/album\/mlde\">MLDE by Marxist Love Disco Ensemble<\/a><\/iframe>\n\n\n<p>Po drugie &#8211; czy kto\u015b si\u0119 spodziewa\u0142 najlepszej p\u0142yty grupy <strong>Suede<\/strong> od co najmniej \u0107wier\u0107 wieku? A <em>Autofiction<\/em> (BMG) jest w\u0142a\u015bnie czym\u015b takim &#8211; i w przeciwie\u0144stwie do <em>MLDE<\/em> albumem bardzo r\u00f3wnym, z kt\u00f3rego single mo\u017cna wyci\u0105ga\u0107 po kolei. Kto\u015b z\u0142o\u015bliwie zauwa\u017cy\u0142, \u017ce to tak\u017ce najlepsza p\u0142yta Placebo od lat &#8211; i pewnie co\u015b jest na rzeczy, szczeg\u00f3lnie w finale albumu, zreszt\u0105 estetyki tych dw\u00f3ch zespo\u0142\u00f3w, niedalekich od siebie pokoleniowo, nie by\u0142y takie znowu odleg\u0142e. Ten nowy album to fantastyczna podr\u00f3\u017c do \u017ar\u00f3de\u0142, kt\u00f3re w tym wypadku tkwi\u0105 jeszcze g\u0142\u0119boko w latach 80. Kiedy Brett Anderson \u015bpiewa <em>15 Again<\/em>, nie spos\u00f3b nie skojarzy\u0107 tej \u017carliwo\u015bci, tych wokaliz &#8211; i akompaniamentu gitary &#8211; z nagraniami Simple Minds, a mo\u017ce i starego U2. Z wci\u0105\u017c obecnymi, bardziej ju\u017c oczywistymi echami The Smiths. Przyznaj\u0119, \u017ce mi\u0142o\u015bnikiem Suede by\u0142em kr\u00f3tko i tylko na pocz\u0105tku, ale lata doda\u0142y patyny ich stylowi, a przede wszystkim &#8211; wokalom frontmana. W\u0142a\u015bciwie dopiero w <em>Black Ice<\/em> s\u0142ysz\u0119 t\u0119 desperacj\u0119 ze starych czas\u00f3w.\u00a0<\/p>\n<p>Niewiele jest rzeczy lepszych ni\u017c stary zesp\u00f3\u0142, kt\u00f3ry na tyle mocno straci\u0142 kontakt ze s\u0142aw\u0105 i listami przeboj\u00f3w, \u017ce okr\u0119\u017cn\u0105 drog\u0105 wr\u00f3ci\u0142 do najwy\u017cszej formy, \u017ca\u0142uj\u0105c w tekstach straconych lat (a w wyznaniach prasowych &#8211; <a href=\"https:\/\/www.newstatesman.com\/encounter\/2019\/10\/brett-anderson-i-deeply-regret-taking-drugs-it-wasted-years-my-life\">wieloletniego romansu z narkotykami<\/a>). Prosz\u0119 przy tym odnotowa\u0107 to, \u017ce nie eksponowa\u0142em w tej notce w\u0105tku queerowego, kt\u00f3ry wydaje si\u0119 oczywisty i tylko potwierdza trudn\u0105 tez\u0119 z pocz\u0105tku tekstu, a autorom podr\u0119cznik\u00f3w podpowiada kolejnych wykonawc\u00f3w do nieko\u0144cz\u0105cych si\u0119 ideologicznych litanii. A p\u0142yty do dzisiejszej notki wybiera\u0142em przecie\u017c nie kluczem politycznego klimatu, tylko jako\u015bci. Swoj\u0105 drog\u0105 &#8211; dla m\u0142odszej widowni 45 minut sp\u0119dzonych z nowym albumem Suede mo\u017ce oznacza\u0107\u00a0 \u015bwietny pretekst do tego, by nigdy ju\u017c nie musie\u0107 s\u0142ucha\u0107 do\u015b\u0107 okropnego jednak M\u00e5neskin. By\u0142oby to najwspanialsze ze zwyci\u0119stw Andersona po latach.\u00a0 \u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/6wwmFYghPYQzY9BP7uiZFs?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"380\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\" loading=\"lazy\"><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Kilka wra\u017ce\u0144 z ostatnich premier w skr\u00f3cie. Po pierwsze, czy jest jakie\u015b dobre konserwatywne disco? Co\u015b by si\u0119 pewnie da\u0142o znale\u017a\u0107, ale panuje wci\u0105\u017c zaskakuj\u0105co du\u017ca asymetria mi\u0119dzy dobr\u0105 taneczn\u0105 muzyk\u0105 pop w wersji lewicowej i dobr\u0105 taneczn\u0105 muzyk\u0105 pop w wydaniu prawicowym. Trudno o tym nie pomy\u015ble\u0107, gdy si\u0119 s\u0142ucha zgrabnego MLDE (Mr Bongo) [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":34729,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,3681,312,120,3319,3309,4009,3666,5177,106],"tags":[5552,3889],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/34719"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=34719"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/34719\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":34731,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/34719\/revisions\/34731"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/34729"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=34719"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=34719"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=34719"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}