
{"id":35226,"date":"2022-10-25T12:28:46","date_gmt":"2022-10-25T10:28:46","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=35226"},"modified":"2022-10-25T13:00:51","modified_gmt":"2022-10-25T11:00:51","slug":"koniec-swiata-zamiast-yolo-bedzie-szymborska","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2022\/10\/25\/koniec-swiata-zamiast-yolo-bedzie-szymborska\/","title":{"rendered":"Koniec \u015bwiata: zamiast YOLO b\u0119dzie Szymborska"},"content":{"rendered":"<p>Zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce niekt\u00f3rzy stali komentatorzy tego bloga czuj\u0105 si\u0119 ostatnio wykluczeni. Tak du\u017co tu ostatnio by\u0142o odniesie\u0144 do lewicowych tre\u015bci i progresywizm\u00f3w r\u00f3\u017cnego rodzaju, \u017ce nerwowo szukaj\u0105c potwierdzenia swoich pogl\u0105d\u00f3w i nie zawsze znajduj\u0105c je na tym blogu, rzucali ostatnio linkami do antyukrai\u0144skiej propagandy albo do sensacji obyczajowych dziennika &#8222;Bild&#8221;. Ba, syndrom obl\u0119\u017conej twierdzy &#8211; kt\u00f3rego nabawi\u0107 si\u0119 przy s\u0142uchaniu wsp\u00f3\u0142czesnej muzyki, lewicuj\u0105cej w wi\u0119kszo\u015bci, nietrudno &#8211; sprawia, \u017ce zdarza im si\u0119 nawet zwraca\u0107 do innych w liczbie mnogiej. Kochani, bez nerw\u00f3w. Je\u015bli nie \u015bledzicie radiowej Tr\u00f3jki, mam co\u015b, co oka\u017ce si\u0119, mam nadziej\u0119, bezpieczn\u0105 tre\u015bci\u0105. Ot\u00f3\u017c nie dalej jak wczoraj pojawi\u0142 si\u0119 tam kr\u00f3tki, ale <a href=\"https:\/\/trojka.polskieradio.pl\/artykul\/3058797,Sanah-w-otoczeniu-wieszcz\u00f3w-i-krajobraz\u00f3w-Podlasia\">bardzo ciekawy materia\u0142<\/a> o Sanah i jej klipach do piosenkowych wersji polskiej poezji, kr\u0119conych cz\u0119\u015bciowo na Podlasiu. <em>Zdarza\u0142o mi si\u0119 s\u0142ysze\u0107, \u017ce dziewi\u0119cio-, dziesi\u0119cio-, dwunastolatkowie chodz\u0105 po szkole i nuc\u0105 Asnyka, S\u0142owackiego i Mickiewicza. Jest to co\u015b wspania\u0142ego. Mo\u017ce to sprawi, \u017ce m\u0142odzi ludzie, zamiast powiedzie\u0107 &#8222;jolo&#8221;, powiedz\u0105 kiedy\u015b, \u017ce &#8222;nic dwa razy si\u0119 nie zdarza&#8221; za Szymborsk\u0105<\/em>\u00a0\u2013 takie s\u0142owa Tomasza Filipowicza z Ksi\u0105\u017cnicy Podlaskiej zanotowa\u0142a reporterka Tr\u00f3jki. Dotar\u0142a te\u017c do w\u0142a\u015bciciela gospodarstwa agroturystycznego, kt\u00f3rego krowy w klipie do <em>Nic dwa razy si\u0119 nie zdarza<\/em> przep\u0142ywaj\u0105 przez rzek\u0119: \u2013 <em>Ta pani by\u0142a bardzo mi\u0142a. Powiedzia\u0142a, \u017ce od tak czystych i wyk\u0105panych kr\u00f3w pi\u0142aby mleko, cho\u0107 normalnie raczej go nie pija<\/em> &#8211; powiedzia\u0142 o Sanah. Po czym pochwali\u0142 jej estetyk\u0119: &#8211; <em>Takie powinny by\u0107 teledyski, a nie cudujmy nie wiadomo co, bo to si\u0119 nie da ogl\u0105da\u0107<\/em>. <br \/>I to jest moje przes\u0142anie dla tych, kt\u00f3rzy spragnieni s\u0105 mniej ostentacyjnie lewicuj\u0105cych tre\u015bci. A nawet &#8211; by\u0107 mo\u017ce &#8211; odpowiedzi na koniec \u015bwiata.<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/1fsGRseH9xCUSiO1MDSB7W?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"250\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\" loading=\"lazy\"><\/iframe>\n\n\n<p>Musz\u0119 dorzuci\u0107 ten blogowy wst\u0119p do nowego <strong>Briana Eno<\/strong>, bo &#8211; cho\u0107 \u017cywi\u0119 do niego bardzo ciep\u0142e uczucia, o czym stali czytelnicy wiedz\u0105 &#8211; przynudza troch\u0119 na nowym albumie zatytu\u0142owanym <em>Foreverandevernomore<\/em>. P\u0142yt\u0119 poprzedza\u0142 m.in. singlowy<em> There Were Bells<\/em>, skomponowany jeszcze na specjalny koncert dla UNESCO grany w Atenach przez Eno wraz z bratem Rogerem. Autor <em>Music for Airports<\/em> wyszed\u0142 wtedy na scen\u0119 &#8211; by\u0142o 45 st. w cieniu &#8211; by powiedzie\u0107, \u017ce jest w\u0142a\u015bnie w kolebce cywilizacji Zachodu, ogl\u0105daj\u0105c jej kres. Ca\u0142a p\u0142yta &#8211; nagrana w znajomym towarzystwie Leo Abrahamsa (kt\u00f3rego partie gitarowe np. w <em>Garden of Stars<\/em> budz\u0105 skojarzenia z p\u00f3\u017anym Pink Floyd) oraz Jona Hopkinsa (w jednym z najlepszych &#8211; <em>These Small Noises<\/em>), a tak\u017ce \u015bpiewaj\u0105cej c\u00f3rki Eno, Darli &#8211; ma prezentowa\u0107 uczucia autora wobec kryzysu klimatycznego i krocz\u0105cego ko\u0144ca \u015bwiata. I jest to rzecz ci\u0119\u017cka &#8211; nie w sensie brzmienia czy klimatu, ale bardziej leniwego prowadzenia partii melodycznych i jednak du\u017cej wt\u00f3rno\u015bci wobec dorobku Eno, kt\u00f3rego wokalne zabiegi harmoniczne (Garden of Stars) znamy, a utwory o elegijnym charakterze komponowa\u0142 i bez takich inspiracji. Mo\u017ce to wszystko wypadkowa tego, \u017ce jako multimilioner, a zarazem cz\u0142owiek o lewicowych pogl\u0105dach &#8211; zdarza si\u0119 &#8211; sam \u017cyje w poczuciu winy? Chcia\u0142bym w to wierzy\u0107, cho\u0107 (\u017ceby nie dra\u017cni\u0107 tematyk\u0105 polityczn\u0105 po takim koj\u0105cym wst\u0119pie) jego reakcje na Brexit i Trumpa by\u0142y dziwne, paradoksalnie <a href=\"https:\/\/www.theguardian.com\/music\/2017\/jan\/23\/brian-eno-not-interested-in-talking-about-me-reflection\">wieszczy\u0142 raczej blisko\u015b\u0107 pozytywnej zmiany<\/a>. Teraz, po paru latach, wieszczy koniec.\u00a0<\/p>\n<p>Zestarza\u0142a si\u0119 te\u017c odrobin\u0119 &#8211; zn\u00f3w z ca\u0142ym uszanowaniem, bo to wci\u0105\u017c rozpoznawalny styl &#8211; estetyka brzmieniowa Eno. Je\u015bli chodzi o rozwijaj\u0105ce si\u0119 w wolnym tempie piosenki, ciekawie by\u0142o na <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/09\/26\/wolno\/\">recenzowanej tu niedawno<\/a> p\u0142ycie Ellen Arkbro. Natomiast je\u015bli chodzi o apokaliptyczne napi\u0119cie, autor <em>Foreverandevernomore <\/em>pozostaje w tyle za perskim elektronikiem <strong>Siavashem Aminim<\/strong>. Ten na nowej p\u0142ycie &#8211; ponownie niebywale ci\u0119\u017ckiej, wr\u0119cz przyt\u0142aczaj\u0105cej, ale ju\u017c brzmieniowo &#8211; wybra\u0142 sobie ciekawego partnera: <strong>Eugene&#8217;a Thackera<\/strong>, ameryka\u0144skiego filozofa &#8211; pesymist\u0119 i nihilist\u0119, niestroni\u0105cego od filozoficznych interpretacji wsp\u00f3\u0142czesnego horroru &#8211; a przy tym poet\u0119 i (uwaga) okazjonalnego muzyka, kt\u00f3rego interesuje nurt noise. Kto w samej muzyce b\u0119dzie szuka\u0142 warstwy lirycznej i partii wokalnych, mo\u017ce by\u0107 zaskoczony &#8211; \u017ceby poczyta\u0107 teksty Thackera, trzeba kupi\u0107 fizyczne wydanie, albo zajrze\u0107 do pdf-a za\u0142\u0105czonego do wyda\u0144 cyfrowych (gdzie jest <em>enhanced album<\/em> Spotify, gdy jest najbardziej potrzebny &#8211; chcia\u0142oby si\u0119 po\u017cartowa\u0107).\u00a0<\/p>\n<p>Du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 zagadnienia wyja\u015bni nam jednak do\u015b\u0107 &#8211; przyznaj\u0119 &#8211; fascynuj\u0105cy przegl\u0105d postaci, kt\u00f3rym dedykowane s\u0105 poszczeg\u00f3lne utwory zestawu. Po pierwsze: G\u00e9rard de Nerval &#8211; romantyk i samob\u00f3jca. Dalej: Ch\u016bya Nakahara &#8211; zmar\u0142y przedwcze\u015bnie japo\u0144ski melancholik ze szko\u0142y Baudelaire&#8217;a i Rimbauda. Sadeq Hedajat &#8211; perski mistyk i egzystencjalista zarazem, t\u0142umacz Kafki, samob\u00f3jca. Alejandra Pizarnik &#8211; argenty\u0144ska poetka, zn\u00f3w z okolic &#8222;poet\u00f3w wykl\u0119tych&#8221;, samob\u00f3jczyni. Giacomo Leopardi &#8211; w\u0142oski romantyk, te\u017c poeta, pisa\u0142 o \u017cyciu jako nieko\u0144cz\u0105cym si\u0119 cierpnieniu. Wprawdzie zmar\u0142 \u015bmierci\u0105 naturaln\u0105 (przed czterdziestk\u0105), to zd\u0105\u017cy\u0142 za \u017cycia zbudowa\u0107 pesymizm jako sp\u00f3jny system filozoficzny.\u00a0 M\u00e1rio de S\u00e1-Carneiro &#8211; Portugalczyk, dla odmiany modernista, ale samob\u00f3jca (w wieku 25 lat) jak prawie ca\u0142a reszta, Zhu Shuzhen &#8211; XII-wieczna poetka chi\u0144ska i nieszcz\u0119\u015bliwa ma\u0142\u017conka, w Polsce ma\u0142o znana &#8211; pope\u0142ni\u0142a (pradopodobnie) samob\u00f3jstwo, po czym rodzina spali\u0142a jej wiersze. Jean-Joseph Rabearivelo &#8211; poeta z Madagaskaru, tworzy\u0142 na pocz\u0105tku XX w., literacko zmaga\u0142 si\u0119 z w\u0142asnym statusem spo\u0142ecznym we francuskim pa\u0144stwie kolonialnym (na kt\u00f3re polskie kr\u0119gi kolonialne zbiera\u0142y za jego \u017cycia pieni\u0105dze) i walczy\u0142 o to\u017csamo\u015b\u0107 kulturow\u0105. Pope\u0142ni\u0142 samob\u00f3jstwo w wieku 36 lat.\u00a0<\/p>\n<p>Wrodzony pesymizm ka\u017ce mi widzie\u0107 r\u00f3\u017cnice mi\u0119dzy mrocznym ambientem Aminiego, wsysaj\u0105cym w niebezpieczny wir my\u015bli o pustce, a eleganckimi do\u015b\u0107 elegijnymi piosenkami Eno. Koniec to nie zawsze to samo, tak jak reakcje muzyk\u00f3w na poezj\u0119 to nie zawsze to samo. Z t\u0105 my\u015bl\u0105 zostawiam czytelnik\u00f3w, licz\u0105c na wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015b\u0107 komentator\u00f3w i przypominaj\u0105c im, \u017ce w tej sytuacji strefa komentarzy to troch\u0119 jak lista meldunkowa.\u00a0<\/p>\n<p><strong>BRIAN ENO <em>Foreverandevernomore<\/em><\/strong>, Opal 2022<br \/><strong>SIAVASH AMINI &amp; EUGENE THACKER <em>Songs for Sad Poets<\/em><\/strong>, Hallow Ground 2022<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3583673707\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless><a href=\"https:\/\/hallowground.bandcamp.com\/album\/siavash-amini-eugene-thacker-songs-for-sad-poets\">SIAVASH AMINI &amp; EUGENE THACKER &#8211; Songs for Sad Poets by Siavash Amini &amp; Eugene Thacker<\/a><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce niekt\u00f3rzy stali komentatorzy tego bloga czuj\u0105 si\u0119 ostatnio wykluczeni. Tak du\u017co tu ostatnio by\u0142o odniesie\u0144 do lewicowych tre\u015bci i progresywizm\u00f3w r\u00f3\u017cnego rodzaju, \u017ce nerwowo szukaj\u0105c potwierdzenia swoich pogl\u0105d\u00f3w i nie zawsze znajduj\u0105c je na tym blogu, rzucali ostatnio linkami do antyukrai\u0144skiej propagandy albo do sensacji obyczajowych dziennika &#8222;Bild&#8221;. Ba, syndrom obl\u0119\u017conej twierdzy &#8211; [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":35233,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,1,5177],"tags":[303,5563,2357],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/35226"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=35226"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/35226\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":35237,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/35226\/revisions\/35237"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/35233"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=35226"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=35226"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=35226"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}