{"id":35731,"date":"2022-12-07T14:38:57","date_gmt":"2022-12-07T13:38:57","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=35731"},"modified":"2022-12-07T15:51:40","modified_gmt":"2022-12-07T14:51:40","slug":"odklejka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2022\/12\/07\/odklejka\/","title":{"rendered":"Odklejka"},"content":{"rendered":"<p>Tak, wiem, \u017ce wygra\u0142a <em>essa<\/em>. Ale jury wybra\u0142o <em>odklejk\u0119<\/em> jako sw\u00f3j typ w plebiscycie na M\u0142odzie\u017cowe S\u0142owo Roku (<a href=\"https:\/\/sjp.pwn.pl\/mlodziezowe-slowo-roku\/Plebiscyt-PWN-Mlodziezowe-Slowo-Roku;202298.html\">tu wyniki<\/a>). Rzecz jest wieloznaczna &#8211; bo i okazjonalne b\u0142\u0105dzenie w chmurach, i zawiecha, i ju\u017c bardziej pejoratywne oderwanie od rzeczywisto\u015bci. Mo\u017cna wi\u0119c pewnie na upartego opisa\u0107 w ten spos\u00f3b oderwanie od zwyk\u0142ej na tym blogu systematyczno\u015bci. I to takie, kt\u00f3re przychodzi w konkretnym momencie roku, kiedy w redakcji pracujemy nad nominacjami do Paszport\u00f3w POLITYKI (<a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/paszporty\/2192364,1,paszporty-polityki-2022-oglaszamy-nominacje-to-tworcy-zdolni-i-wrazliwi.read\">tu wyniki<\/a>). Ale mo\u017cna te\u017c opisa\u0107 w ten spos\u00f3b odklejanie si\u0119 ca\u0142ej generacji dziennikarzy od ich profesji. Trudno tu kogo\u015b obwinia\u0107 tak samo jak trudno si\u0119 dzi\u015b z dziennikarstwa utrzyma\u0107, ale efekt jest jeszcze trudniejszy: autor tekstu do ksi\u0105\u017ceczki p\u0142yty z nagraniami z rodzimych film\u00f3w animowanych musi pisa\u0107 jej recenzj\u0119 w prasie, a pomys\u0142odawca bardzo dobrego pono\u0107 musicalu musi o powstawaniu swojej idei pisa\u0107 samemu na \u0142amach prasy. Obu autor\u00f3w bardzo szanuj\u0119, ale to jasny znak, \u017ce nie ma nas po tej stronie zbyt wielu, a b\u0119dzie jeszcze mniej. Wkr\u00f3tce arty\u015bci rzeczywi\u015bcie b\u0119d\u0105 musieli sami sobie pisa\u0107 recenzje. Albo przynajmniej: sobie wzajemnie. Ciekaw\u0105 rzecz us\u0142ysza\u0142em ostatnio podczas warsztat\u00f3w Muzyczny Startup w Gdyni &#8211; \u017ce wobec braku zainteresowania prasy nadziej\u0105 dla artyst\u00f3w jest opowiadanie przez nich (cho\u0107by i w mediach spo\u0142eczno\u015bciowych), czego akurat s\u0142uchaj\u0105, wykorzystywanie w\u0142asnych zasi\u0119g\u00f3w, \u017ceby wspomaga\u0107 tych, kt\u00f3rzy zasi\u0119gi maj\u0105 mniejsze. W sumie znane od lat: Pilch pom\u00f3g\u0142 bardzo Mas\u0142owskiej, a Bowie &#8211; grupie Arcade Fire. Mo\u017ce jest w tym jaka\u015b przysz\u0142o\u015b\u0107.\u00a0<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/568eiogd1qGsqnOYgyxQEn?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"380\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\" loading=\"lazy\"><\/iframe>\n\n\n<p>Odklejka w tej najsympatyczniejszej postaci to z kolei ca\u0142a seria wznowie\u0144 GAD Records, kt\u00f3re prezentuj\u0105 muzyk\u0119 ze Studia Film\u00f3w Rysunkowych w Bielsku-Bia\u0142ej. Cztery p\u0142yty &#8211; od miniatur i klasyk\u00f3w z lat 50. i 60., a\u017c po <em>Pampaliniego \u0142owc\u0119 zwierz\u0105t (1975-1987)<\/em>. W wi\u0119kszo\u015bci rzeczy bardzo dobrze znane. I troch\u0119 radosny groch z kapust\u0105, jak to bywa\u0142o w soundtrackach dzieci\u0119cych animacji. Natomiast nie pami\u0119ta\u0142em ju\u017c tak dobrze &#8211; jak si\u0119 okaza\u0142o &#8211; muzyki z premiery mojego dzieci\u0144stwa, czyli <strong><em>Bolka i Lolka na Dzikim Zachodzie<\/em><\/strong>. A przynajmniej nie zdawa\u0142em sobie sprawy, ile tu jest podsk\u00f3rnych kontrast\u00f3w mi\u0119dzy tematami komponowanymi przez <strong>Marka Wilczy\u0144skiego<\/strong> (z kultowej formacji Zdr\u00f3j Jana), w kt\u00f3rych dominuj\u0105 akustyczne gitary i duch w\u0119dr\u00f3wek po prerii, momentami zreszt\u0105 fantastycznie oddany (<em>Miasteczko I<\/em> to \u0142adny temat w stylu fingerpicking; polska kultura muzyczna nie mia\u0142a ich znowu tak du\u017co), a charakterystyczn\u0105 syntezatorow\u0105 muzyk\u0105 <strong>Andrzeja Korzy\u0144skiego<\/strong>. I piosenkami, w kt\u00f3rych s\u0142ycha\u0107 Piotra Fronczewskiego (troch\u0119 Franek Kimono na Dzikim Zachodzie) czy Janusza Rewi\u0144skiego, do tekst\u00f3w g\u0142\u00f3wnie Agnieszki Osieckiej. C\u00f3\u017c to jest za melan\u017c! Dosta\u0142o to dawno temu moje pokolenie, ale wdzi\u0119ku tych kontrast\u00f3w &#8211; przyznaj\u0119 &#8211; nie by\u0142em wtedy w stanie doceni\u0107. By\u0107 mo\u017ce dopiero publiczno\u015b\u0107 Lil Nas X-a jest na nie przygotowana. Cho\u0107 z drugiej strony &#8211; ci\u0105gle jest w tej muzyce, \u0142\u0105cznie z motywami country, stary duch studia eksperymentalnego, mo\u017cna go us\u0142ysze\u0107 cho\u0107by w <em>Pif-Paf II<\/em> z elektronicznymi arpeggiami jak z Vangelisa wklejonymi w kontekst poszukiwa\u0144 brzmieniowych. I zaskakuj\u0105co dobrze si\u0119 to wszystko klei.\u00a0 \u00a0<\/p>\n<p>Drugim odkryciem z archiwum &#8211; a to osobna kategoria od lat &#8211; jest w ostatnich dniach<em> Wooden Music I<\/em> kwintetu <strong>Tomasza Sta\u0144ki<\/strong>. Materia\u0142 na dwie p\u0142yty (druga w przysz\u0142ym roku), kt\u00f3ry odnaleziono w Radiu Bremen, opisuje ewolucj\u0119 zespo\u0142u, z kt\u00f3rym polski lider nagra\u0142 <em>Music for K<\/em>, jedn\u0105 z najwa\u017cniejszych p\u0142yt polskiego jazzu. Jest pocz\u0105tek lat 70., Zbigniew Seifert porzuca saksofon na rzecz skrzypiec, brzmienie zespo\u0142u staje si\u0119 wi\u0119c bardziej &#8222;drewniane&#8221; i wok\u00f3\u0142 tego okre\u015blenia Sta\u0144ko buduje zr\u0119by filozofii. Mamy j\u0105 zreszt\u0105 dobrze wyja\u015bnion\u0105 w do\u0142\u0105czonym do p\u0142yty eseju Jakuba Knery, s\u0105 nawet faksymile oryginalnych zapisk\u00f3w nie\u017cyj\u0105cego tr\u0119bacza. W istocie chodzi o autorsk\u0105 wizj\u0119 free jazzu dostosowan\u0105 do brzmieniowych walor\u00f3w tak dobranego sk\u0142adu (kt\u00f3ry uzupe\u0142nia\u0142a sekcja Suchanek-Stefa\u0144ski i Janusz Muniak na saksofonie i flecie), \u015bwietnie zreszt\u0105 wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cego i fenomenalnie ogranego na zagranicznych koncertach. Ale <em>Wooden Music <\/em>to tak\u017ce wyra\u017any znak inspiracji Donem Cherrym i kultur\u0105 hipisowsk\u0105. S\u0142ycha\u0107 na tej p\u0142ycie kalejdoskopow\u0105 melodyk\u0119 i wyra\u017an\u0105 fascynacj\u0119 tym \u017cywio\u0142em, na kt\u00f3ry kwintet trafi\u0142 podczas swoich \u00f3wczesnych koncert\u00f3w na Zachodzie. Pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem jest to interesuj\u0105ce wydawnictwo &#8211; a pod wzgl\u0119dem obaj wydawcy mogliby sobie poda\u0107 r\u0119ce, s\u0105 te\u017c w tych sytuacjach symbolami dobrze wykorzystanego wsparcia publicznego*. Dobrze, \u017ce tych rejon\u00f3w si\u0119 ono trzyma, \u017ale, \u017ce odkleja si\u0119 gdzie indziej.\u00a0 \u00a0 \u00a0<\/p>\n<p><strong>TOMASZ STA\u0143KO QUINTET <em>Wooden Music I<\/em><\/strong>, Astigmatic<br \/><strong>MAREK WILCZY\u0143SKI, ANDRZEJ KORZY\u0143SKI <em>Bolek i Lolek na Dzikim Zachodzie<\/em><\/strong>, GAD\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=1932662708\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/tomaszstanko.bandcamp.com\/album\/wooden-music-i\">Wooden Music I by Tomasz Sta\u0144ko Quintet<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><em>*dla jasno\u015bci &#8211; w wypadku Bolka i Lolka wydawca nie otrzyma\u0142 \u017cadnego grantu &#8211; dosta\u0142a do, na digitalizacj\u0119 archiw\u00f3w, bielska wytw\u00f3rnia film\u00f3w animowanych. W wypadku Sta\u0144ki &#8211; Instytut Adama Mickiewicza wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 przy wydaniu albumu.\u00a0\u00a0<\/em><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tak, wiem, \u017ce wygra\u0142a essa. Ale jury wybra\u0142o odklejk\u0119 jako sw\u00f3j typ w plebiscycie na M\u0142odzie\u017cowe S\u0142owo Roku (tu wyniki). Rzecz jest wieloznaczna &#8211; bo i okazjonalne b\u0142\u0105dzenie w chmurach, i zawiecha, i ju\u017c bardziej pejoratywne oderwanie od rzeczywisto\u015bci. Mo\u017cna wi\u0119c pewnie na upartego opisa\u0107 w ten spos\u00f3b oderwanie od zwyk\u0142ej na tym blogu systematyczno\u015bci. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":35738,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,4993,634],"tags":[1124,5581,1247,5580],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/35731"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=35731"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/35731\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":35747,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/35731\/revisions\/35747"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/35738"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=35731"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=35731"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=35731"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}