{"id":360,"date":"2010-12-21T20:36:31","date_gmt":"2010-12-21T18:36:31","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=360"},"modified":"2022-07-07T00:35:26","modified_gmt":"2022-07-06T22:35:26","slug":"15-staroci-odkurzonych-w-roku-2010","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2010\/12\/21\/15-staroci-odkurzonych-w-roku-2010\/","title":{"rendered":"15 staroci odkurzonych w roku 2010"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

Poprzedni wpis wywo\u0142a\u0142 troch\u0119 dyskusji. I s\u0142usznie, \u017caden zestaw nie jest docelowy, \u017caden nie jest kompletny, ka\u017cde zestawienie subiektywne. A podsumowania s\u0105, przynajmniej dla mnie, g\u0142\u00f3wnie bod\u017acem do nadrobienia tego, czego nie zauwa\u017cy\u0142em lub nie zd\u0105\u017cy\u0142em pos\u0142ucha\u0107. Dzi\u015b b\u0119dzie jeszcze (o ile to tylko mo\u017cliwe) bardziej subiektywnie.<\/p>\n

Wznowienia, wersje poszerzone, boxy, kompilacje… Poza Bruce’em Springsteenem i jego „The Promise” oraz „Double Fantasy” Johna Lennona i Yoko Ono by\u0142o w tym roku du\u017co wi\u0119cej ciekawych wydawnictw prezentuj\u0105cych stare nagrania. Z samych afryka\u0144skich sk\u0142adanek da\u0142oby si\u0119 zrobi\u0107 takie zestawienie, cho\u0107 tym Skupi\u0142em si\u0119 na tych, kt\u00f3re uda\u0142o mi si\u0119 zdoby\u0107 w materialnej postaci (odpad\u0142 do\u015b\u0107 mocny kandydat, czyli okrutnie drogi „Neu! Vinyl Box”, a tak\u017ce kilka oczywistych wydawnictw, kt\u00f3rych podstawowe wersje od dawna mam, typu „Disintegration” The Cure czy „Exile On Main Street” Stones\u00f3w). Nie wlicza\u0142em kompilacji z zupe\u0142nie nowym materia\u0142em. Czego brakuje Wam najbardziej i dlaczego? Pod tym wpisem jest nieograniczenie wiele miejsca, by powiadomi\u0107 o tym \u015bwiat.<\/p>\n

Oto pi\u0119tna\u015bcie najciekawszych staroci przypomnianych w roku 2010<\/strong>. Kolejno\u015b\u0107 alfabetyczna, ale wyb\u00f3r nieprzypadkowy.<\/p>\n

Bob Blank \u201eBlank Generation: Blank Tapes NYC 1975-1985\u201d<\/strong>, Strut. Sk\u0142adanka nowojorskiego producenta (a w\u0142a\u015bciwie bardziej: in\u017cyniera d\u017awi\u0119ku) disco Boba Blanka skompilowana przez Billa Brewstera i Franka Broughtona (tych od ksi\u0105\u017cki \u201eLast Night A DJ…\u201d). Obok Gladys Knight remiksy Sun Ra czy Lydii Lunch. Sama rado\u015b\u0107. Je\u015bli kto\u015b nie ma, warto nadrobi\u0107 przed Sylwestrem.<\/p>\n

Roy Brooks And The Artistic Truth \u201eEthnic Expressions\u201d<\/strong>, Jazzman (oryg. 1973). Niesamowite nagranie koncertowe, nie na darmo wznowione przez Jazzmana w serii \u201eHoly Grail\u201d. Kolejne pra\u017ar\u00f3d\u0142o afryka\u0144skiego jazzu, p\u0142yta zespo\u0142u ameryka\u0144skiego perkusisty Roya Brooksa, z Olu Dar\u0105 i Cecilem Bridgewaterem (m\u0105\u017c Dee Dee).<\/p>\n

Charlemagne Palestine „Strumming Music”<\/strong>, Sub Rosa (3CD). Trzy cz\u0119\u015bci (d\u0142ugie) kompozycji nagranej w latach 70. na r\u00f3\u017cne instrumenty, ale z tym samym zapami\u0119taniem w powtarzaniu motyw\u00f3w w niesko\u0144czono\u015b\u0107. Pod tym wzgl\u0119dem inni minimali\u015bci przy tym arty\u015bcie wysiadaj\u0105.<\/p>\n

Bob Dylan \u201eThe Bootleg Series Vol. 9: The Witmark Demos: 1962-1964\u201d<\/strong>, Columbia (2CD). Nie zanosi si\u0119 na to, by „The Bootleg Series” zako\u0144czy\u0142a si\u0119 w znanej przysz\u0142o\u015bci. Archiwa Dylana wydaj\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie niesko\u0144czone jak motywy artysty powy\u017cej (w tym samym roku wyda\u0142 te\u017c zestaw nagra\u0144 mono). Tu us\u0142yszymy te same znane piosenki, ale s\u0105 to te same dobre piosenki.<\/p>\n

Godflesh \u201eStreetcleaner\u201d<\/strong>, Earache (2CD, wersja deluxe, oryg. 1989). \u015awietna debiutancka p\u0142yta projektu Justina Broadricka\u00a0robi dzi\u015b nie mniejsze wra\u017cenie ni\u017c 20 lat temu. Puszczona na ulicy, oczy\u015bci\u0142aby j\u0105 dzi\u015b r\u00f3wnie dobrze co wtedy. Dodatki to niepublikowane miksy, utwory koncertowe i wersje z pr\u00f3b.<\/p>\n

Kenny Graham And His Satellites \u201cMoondog and Suncat Suites\u201d<\/strong>, Trunk (oryg. HMV 1957). Majestatyczne, przepi\u0119kne jazzowo-orkiestrowe interpretacje klasyk\u00f3w Moondoga (pierwsza suita) oraz utw\u00f3r skomponowany przez Grahama z inspiracji ameryka\u0144skim ulicznym artyst\u0105. Oba nagrane przez Joe Meeka w 1956 roku. Per\u0142a brytyjskiego jazzu, ale o tym ju\u017c pisa\u0142em<\/a>.<\/p>\n

Bruce Haack \u201eFarad. The Electric Voice\u201d<\/strong>, Stones Throw. Kompilacja muzyki pioniera syntezatorowego (i ojca duchowego techno), speca od wokoder\u00f3w. Najlepsze utwory z najlepszych p\u0142yt \u2013 wreszcie \u0142atwo dost\u0119pne.<\/p>\n

The Heads \u201cRelaxing With\u2026\u201d<\/strong>, Rooster (oryg. 1996). Jedna z najciekawszych psychodeliczno-rockowych reedycji roku. Mi\u0119dzy narkotyczn\u0105 muzyk\u0105 Spacemen 3 a stoner rockiem. Troch\u0119 zdenerwowa\u0142em fan\u00f3w The Heads tutaj<\/a> – ale to naprawd\u0119 dobra p\u0142yta.<\/p>\n

Mekanik Kommando \u201eShadow Of A Rose\u201d<\/strong>, CatSun\/Monotype (oryg. 1985). Grupa z Nijmegen, zwi\u0105zana z holenderskim ruchem postpunkowym, ale swobodnie wychodz\u0105ca w stron\u0119 folku i psychodelii, zaskakuj\u0105co aktualna pod wzgl\u0119dem pomys\u0142\u00f3w. \u015awietna p\u0142yta, o czym wspomina\u0142em ju\u017c tutaj<\/a>.<\/p>\n

Propaganda \u201eA Secret Wish\u201d<\/strong>, Salvo (2CD, wersja deluxe, oryg. 1985). Klasyk z lat 80. wyprodukowany przez Trevora Horna dla jego legendarnej ZTT. Cz\u0119\u015b\u0107 ca\u0142ego cyklu wznowie\u0144 \u00f3wczesnych album\u00f3w z tego labela. By\u0142o o tym albumie tutaj<\/a>.<\/p>\n

R\u00f3\u017cni wykonawcy \u201eElektronische Musik: Experimental German Rock and Electronic Music 1972-83\u201d<\/strong>, Soul Jazz (2CD). Rewelacyjna sk\u0142adanka prezentuj\u0105ca mo\u017cliwo\u015bci sceny krautrockowej i chyba najlepsze w tym roku wydawnictwo Soul Jazzu, kt\u00f3ry og\u00f3lnie obni\u017cy\u0142 troch\u0119 loty („Elektronische Musik Aus: Koeln” by\u0142a ju\u017c du\u017co s\u0142absz\u0105 kompilacj\u0105). Tu<\/a> by\u0142o.<\/p>\n

R\u00f3\u017cni wykonawcy \u201eLes filles du cr\u00e9puscule\u201d<\/strong>, LTM Recordings. Wyb\u00f3r utwor\u00f3w kobiecych zespo\u0142\u00f3w i projekt\u00f3w nagrywaj\u0105cych w latach 80. i p\u00f3\u017aniej dla belgijskiej firmy Les Disques du Cr\u00e9puscule. Antena, Mikado i inni. Dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w nowofalowego popu \u2013 obowi\u0105zkowo. Wi\u0119cej tutaj<\/a>.<\/p>\n

R\u00f3\u017cni wykonawcy \u201ePomegranates. Persian Pop, Funk, Folk and Psych of the 60s and 70s\u201d<\/strong>, Finders Keepers. Nawet lata rockandrolla i funku by\u0142y w Iranie ska\u017cone tamtejsz\u0105 wra\u017cliwo\u015bci\u0105 religijn\u0105, co da\u0142o nieprawdopodobny efekt. Taki Gonjasufi z sampli z tych kawa\u0142k\u00f3w m\u00f3g\u0142by stworzy\u0107 z pi\u0119\u0107 kolejnych album\u00f3w. Tylko po co samplowa\u0107, skoro orygina\u0142 jest a\u017c tak dobry? Tutaj<\/a> o tym pisa\u0142em.<\/p>\n

R\u00f3\u017cni wykonawcy \u201eShangaan Electro. New Wave Dance Music from South Africa\u201d<\/strong>, Honest Jon\u2019s. Muzyka taneczna ludu Tsonga zamieszkuj\u0105cego w dorzeczu Limpopo. Czy mo\u017ce by\u0107 co\u015b bardziej egzotycznego? Rzecz w tym, \u017ce g\u0119ste rytmy Tshetsha Boys czy BBC brzmi\u0105 jak gdyby\u015bmy mieli do czynienia z jakim\u015b nowym brytyjskim trendem klubowym. Najlepsze w tym roku wydawnictwo z Honest Jon\u2019s. Nieco wi\u0119cej tutaj<\/a>.<\/p>\n

Anthony \u201eShake\u201c Shakir \u201eFrictionalism 1994-2009\u201c<\/strong>, Rush Hour (3CD). Monstrualna kompilacja zbieraj\u0105ca wydawane na winylowych p\u0142ytach utwory producenta z najm\u0142odszej fali Detroit techno. Spokojnie bije na g\u0142ow\u0119 wi\u0119kszo\u015b\u0107 elektronicznych p\u0142yt z tego roku, z Shed i Actress w\u0142\u0105cznie.<\/p>\n

PS. W ostatniej chwili zda\u0142em sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce dziwnym trafem umkn\u0119\u0142a mi jeszcze jedna wa\u017cna rzecz (mo\u017ce dlatego, \u017ce t\u0119 mam tylko w mp3). Do\u0142\u0105czam wi\u0119c jako bonusowy numer 16:<\/p>\n

\"\"<\/a>R\u00f3\u017cni wykonawcy „The Minimal Wave Tapes, Vol. 1”<\/strong>, Stones Throw. Archiwum wytw\u00f3rni Minimal Waves upowszechniaj\u0105cej zapomnianych wykonawc\u00f3w elektronicznych z lat 70. i 80. o z lekka dzi\u015b tandetnym, ale bardzo oldschoolowym brzmieniu (na winylu p\u0142yta ukaza\u0142a si\u0119 w roku 2009). \u015awietna rzecz! Klik!<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Poprzedni wpis wywo\u0142a\u0142 troch\u0119 dyskusji. I s\u0142usznie, \u017caden zestaw nie jest docelowy, \u017caden nie jest kompletny, ka\u017cde zestawienie subiektywne. A podsumowania s\u0105, przynajmniej dla mnie, g\u0142\u00f3wnie bod\u017acem do nadrobienia tego, czego nie zauwa\u017cy\u0142em lub nie zd\u0105\u017cy\u0142em pos\u0142ucha\u0107. Dzi\u015b b\u0119dzie jeszcze (o ile to tylko mo\u017cliwe) bardziej subiektywnie. Wznowienia, wersje poszerzone, boxy, kompilacje… Poza Bruce’em Springsteenem […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,120,375,9],"tags":[390,381,383,386,391,389,384,385,388,392,125,281,382,188,387],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/360"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=360"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/360\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":33810,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/360\/revisions\/33810"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=360"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=360"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=360"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}