{"id":36005,"date":"2023-01-05T11:10:34","date_gmt":"2023-01-05T10:10:34","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=36005"},"modified":"2023-01-05T17:09:55","modified_gmt":"2023-01-05T16:09:55","slug":"astromuzyka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2023\/01\/05\/astromuzyka\/","title":{"rendered":"Astromuzyka"},"content":{"rendered":"<p>Nie b\u0119d\u0119 nikomu stawia\u0107 horoskopu na nowy rok. Nie b\u0119d\u0119 si\u0119 nawet szerzej odnosi\u0107 do dyskusji o fizyce i Bogu, kt\u00f3ra zdominowa\u0142a ostatnie dwa tygodnie po g\u0142o\u015bnej \u015bwi\u0105tecznej akcji strzelania z korkowc\u00f3w do ateist\u00f3w, kt\u00f3r\u0105 zorganizowa\u0142a &#8222;Gazeta Wyborcza&#8221; w tekstach prof. Abramowicza i Matczaka. Streszcz\u0119 tylko. M\u0142odzi naukowcy z uniwersytetu w Uppsali po trzygodzinnej debacie, przy winie zag\u0142osowali, \u017ce B\u00f3g istnieje. A tata Maty zauwa\u017cy\u0142, \u017ce ci ludzie, o kt\u00f3rych wcze\u015bniej pisa\u0142, \u017ce powinni pracowa\u0107 po 16 godzin dziennie, s\u0105 teraz biednymi, przepracowanymi maszynami i w \u015bwi\u0119ta, pozbawieni duchowo\u015bci, potrafi\u0105 tylko konsumowa\u0107. Po obu tych tekstach &#8211; potwierdzaj\u0105cych, \u017ce sk\u0142adanie raz do roku specjalnych zam\u00f3wie\u0144 na wielkie \u015bwi\u0105teczne teksty przez redakcje grozi czym\u015b podobnie d\u0142ugim i ci\u0119\u017ckostrawnym jak przygotowywane raz do roku menu wigilijne &#8211; cz\u0142owiek z rado\u015bci\u0105 wraca do zwyk\u0142ego, codziennego \u017cycia. Normalnych numer\u00f3w, zwyczajnego blogowania o nowo\u015bciach. Cho\u0107 te dzisiejsze s\u0105 do\u015b\u0107 kosmiczne i pe\u0142ne rozmachu.&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=3988273884\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/danielteruggi.bandcamp.com\/album\/sph-ra\">Sph\u00e6ra by Daniel Teruggi<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">Urodzony w Argentynie W\u0142och <strong>Daniel Teruggi<\/strong> to 70-letni dzi\u015b kompozytor, po studiach z fizyki, \u015bwietnie przygotowany do&#8230; nie, nie do pisania esej\u00f3w do \u015bwi\u0105tecznych wyda\u0144 gazet, tylko tworzenia muzyki za pomoc\u0105 elektronicznych narz\u0119dzi. Do Pary\u017ca trafi\u0142 w roku 1977, do GRM-u &#8211; na pocz\u0105tku lat 80., a od 1997 do 2017 r. by\u0142 nawet dyrektorem tej zacnej instytucji. Pocz\u0105tkowo asystowa\u0142 m.in. Iannisowi Xenakisowi, z czasem zaj\u0105\u0142 si\u0119 przede wszystkim wprowadzaniem studia na teren cyfrowej syntezy. <em>Sph\u00e6ra<\/em> to cykl kompozycji po\u015bwi\u0119conych \u017cywio\u0142om &#8211; co niezbyt oryginalne &#8211; i powsta\u0142ych ju\u017c w drugiej po\u0142owie lat 80. To nie jest cudowny czas dla muzyki eksperymentalnej, bo co rusz okazuje si\u0119, \u017ce nie nad\u0105\u017ca za coraz dynamiczniejszym rozwojem produkcji nieakademickich wynikaj\u0105cym z dost\u0119pno\u015bci, wr\u0119cz masowo\u015bci elektronicznego sprz\u0119tu. Faktycznie, po zalewie muzyki kosmicznej pod koniec lat 70. tego typu synteza mog\u0142a ju\u017c nie robi\u0107 tak gigantycznego wra\u017cenia jak jeszcze w latach 60. Teruggi ucieka jednak w bok i koncentruje si\u0119 na pracy nad d\u017awi\u0119kiem w przestrzeni. Najb\u0142yskotliwszy efekt uzyskuje to w zamykaj\u0105cej ten cykl kompozycji <em>Terra<\/em> (1989). Zwalistej, dynamicznej, graj\u0105cej na pocz\u0105tku masywnymi klasterami d\u017awi\u0119ku niczym klasyki muzyki konkretnej i dopiero stopniowo odbudowuj\u0105cej je w cyfrowe brzmienia. Wra\u017cenie robi jednak te\u017c otwieraj\u0105ca cykl <em>Eterea<\/em> (1984), g\u0142o\u015bny w\u00f3wczas utw\u00f3r o naturze powietrza (rzeczywi\u015bcie z \u0142atwo\u015bci\u0105 oddaj\u0105cy elektronicznym brzmieniem podmuchy wiatru), kt\u00f3ry premier\u0119 mia\u0142 w Radiu France. W ca\u0142o\u015bci nie jest to mo\u017ce rzecz, kt\u00f3ra wstrz\u0105\u015bnie cyklem Recollection GRM, ale do dzi\u015b si\u0119 broni.&nbsp;<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\"><strong>DANIEL TERUGGI <em>Sph\u00e6ra<\/em><\/strong>, Recollection GRM 2022&nbsp;<\/span><\/p>\n\n\n<iframe style=\"border: 0; width: 350px; height: 470px;\" src=\"https:\/\/bandcamp.com\/EmbeddedPlayer\/album=546910074\/size=large\/bgcol=ffffff\/linkcol=0687f5\/tracklist=false\/transparent=true\/\" seamless=\"\"><a href=\"https:\/\/recollectiongrm.bandcamp.com\/album\/senderos-de-luz-y-sombras\">Senderos de luz y sombras by Beatriz Ferreyra<\/a><\/iframe>\n\n\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">Z kolei 85-letnia argenty\u0144ska kompozytorka <strong>Beatriz Ferreyra<\/strong> pozostaje bardzo aktywna i w ostatnich latach do\u015b\u0107 regularnie poznajemy jej nowe utwory, sporo te\u017c koncertowa\u0142a &#8211; nawet ju\u017c w pandemii. W muzyce wydaje si\u0119 \u0142\u0105czniczk\u0105 wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci z czasami wielkiej awangardy, co niespecjalnie dziwi: zd\u0105\u017cy\u0142a studiowa\u0107 u Nadii Boulanger i pracowa\u0107 z Gy\u00f6rgym Ligetim. Niespecjalnie te\u017c dziwi w tym kontek\u015bcie fakt, \u017ce 16-kana\u0142owy utw\u00f3r <em>Senderos de luz y sombras<\/em> (\u015acie\u017cki \u015bwiat\u0142a i cienia) w dw\u00f3ch cz\u0119\u015bciach niesie w sobie jak\u0105\u015b zagadk\u0119 i nawet je\u015bli brzmi nieco archaicznie, to pozostaje opowie\u015bci\u0105 o przetrwaniu pewnej estetyki &#8211; chyba nawet w wi\u0119kszym stopniu ni\u017c opowie\u015bci\u0105 inspirowan\u0105 astrofizyk\u0105 i po\u015bwi\u0119con\u0105 historii powstania Wszech\u015bwiata. Zreszt\u0105 pos\u0142ugiwanie si\u0119 energi\u0105 d\u017awi\u0119ku &#8211; prowadzenie jej, przyspieszanie, modelowanie &#8211; idzie Ferreyrze na tyle dobrze, \u017ce te\u017c mo\u017cna by tu szuka\u0107 inspiracji \u017cywio\u0142ami. Utw\u00f3r powsta\u0142 na zam\u00f3wienie rz\u0105du francuskiego i zadedykowany zosta\u0142 wielkim Bernardom francuskiej elektroniki: Baschetowi (z tym pierwszym d\u0142ugo pracowa\u0142a) i Parmegianiemu, a tak\u017ce Carlosowi Pellegrino. S\u0142ucha\u0107 trzeba g\u0142o\u015bno, a najpierw znale\u017a\u0107 wolne p\u00f3\u0142 godziny. I potencjalne fundusze na inne p\u0142yty, bo troch\u0119 tego ostatnio wysz\u0142o (by\u0142o jeszcze m.in. <em>Canto+<\/em> w katalogu Room40 i split z m\u0142odsz\u0105 o generacj\u0119 Angielk\u0105 Natash\u0105 Barrett. Ka\u017cdemu \u017cyczy\u0142bym tak d\u0142ugiej kreatywno\u015bci.\u00a0<\/span><\/p>\n<p>To muzyka akusmatyczna &#8211; \u017ar\u00f3d\u0142o d\u017awi\u0119ku jest niewidzialne, mo\u017cemy si\u0119 domy\u015bli\u0107, w jaki spos\u00f3b zosta\u0142 wygenerowany. Mo\u017cemy nawet uwierzy\u0107, \u017ce stworzono j\u0105 na tzw. tradycyjnych instrumentach, cho\u0107 z czasem &#8211; i z rosn\u0105c\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105 elektronicznych technik &#8211; coraz z tym trudniej. Troch\u0119 jak z tym sporem o wiar\u0119 sygnalizowanym na pocz\u0105tku tekstu. A swoj\u0105 drog\u0105 &#8211; <span style=\"font-weight: 400;\">awangarda muzyczna w terminologii prof. Matczaka by\u0142aby czym\u015b \u015bwietnie godz\u0105cym obie strony. Z tego, co si\u0119 zd\u0105\u017cy\u0142em zorientowa\u0107, przyci\u0105ga lub (cz\u0119\u015bciej) odstrasza ludzi bez wzgl\u0119du na \u015bwiatopogl\u0105d i wyznanie.\u00a0<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\"><strong>BEATRIZ FERREYRA <em>Senderos de luz y sombras<\/em><\/strong>, Recollection GRM\u00a0 2022\u00a0<\/span><\/p>\n<p><span style=\"font-weight: 400;\">\u00a0<\/span><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Nie b\u0119d\u0119 nikomu stawia\u0107 horoskopu na nowy rok. Nie b\u0119d\u0119 si\u0119 nawet szerzej odnosi\u0107 do dyskusji o fizyce i Bogu, kt\u00f3ra zdominowa\u0142a ostatnie dwa tygodnie po g\u0142o\u015bnej \u015bwi\u0105tecznej akcji strzelania z korkowc\u00f3w do ateist\u00f3w, kt\u00f3r\u0105 zorganizowa\u0142a &#8222;Gazeta Wyborcza&#8221; w tekstach prof. Abramowicza i Matczaka. Streszcz\u0119 tylko. M\u0142odzi naukowcy z uniwersytetu w Uppsali po trzygodzinnej debacie, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":36014,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,312,120,3319,3309,4009,5601],"tags":[5154,5602],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36005"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=36005"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36005\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":36017,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36005\/revisions\/36017"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/36014"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=36005"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=36005"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=36005"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}