{"id":36083,"date":"2023-01-12T09:04:21","date_gmt":"2023-01-12T08:04:21","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=36083"},"modified":"2023-01-12T12:47:12","modified_gmt":"2023-01-12T11:47:12","slug":"jeff-beck-wirtuoz-xx-wieku","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2023\/01\/12\/jeff-beck-wirtuoz-xx-wieku\/","title":{"rendered":"Jeff Beck: wirtuoz XX wieku"},"content":{"rendered":"<p>Jest w <em>Powi\u0119kszeniu<\/em> Antonioniego scena kr\u0119cona na koncercie grupy Yardbirds &#8211; z Jimmym Page&#8217;em i<strong> Jeffem Beckiem<\/strong> na gitarach. Ten drugi odgrywa atak furii na scenie &#8211; kiedy psuje si\u0119 wzmacniacz, roztrzaskuje o niego gitar\u0119, resztki rzuca na ziemi\u0119, rozwala nog\u0105, a to, co zosta\u0142o, rzuca w publiczno\u015b\u0107. Propozycja pad\u0142a z ust zainteresowanego kultur\u0105 niszczenia gitar re\u017cysera. <em>Daj spok\u00f3j, to Les Paul z 1954 roku. Chcesz, \u017cebym go roztrzaska\u0142?<\/em> &#8211; odparowa\u0142 na ni\u0105 Beck. Na to Antonioni: &#8211; <em>P\u0142acimy za wszystko<\/em>. A Beck: <em>Ta gitara jest nie do zast\u0105pienia.<\/em> Dosta\u0142 wi\u0119c ca\u0142y zestaw ta\u0144szych gitar Hofnera, do wyboru do koloru, a obok &#8211; jak wspomina\u0142 &#8211; kr\u0105\u017cy\u0142 przedstawiciel handlowy tej firmy, kt\u00f3remu to wszystko sprawia\u0142o wielki ubaw. Inaczej Beckowi &#8211; on po prostu nie traktowa\u0142 instrumentu jak zabawki. Dla jednych gitara elektryczna by\u0142a jak\u0105\u015b modn\u0105 fanaberi\u0105, on wiedzia\u0142, \u017ce to jak ze skrzypcami kilka wiek\u00f3w wcze\u015bniej &#8211; tworz\u0105 histori\u0119, pewn\u0105 kultur\u0119 grania. I jednym z wa\u017cniejszych animator\u00f3w tej kultury byli kolejny gitarzy\u015bci Yardbirds: Eric Clapton, a potem Beck i wreszcie zast\u0119puj\u0105cy go Jimmy Page. Ka\u017cdy z nich za\u0142o\u017cy\u0142 p\u00f3\u017aniej inn\u0105 formacj\u0119 buduj\u0105c\u0105 mu w\u0142asn\u0105 legend\u0119 (w wypadku Becka by\u0142o to Jeff Beck Group), ka\u017cdy z nich mia\u0142 sw\u00f3j styl grania korzystaj\u0105cy z gigantycznych mo\u017cliwo\u015bci artykulacyjnych i brzmieniowych, jakie dawa\u0142a gitara elektryczna. Jeff Beck to pierwszy z tego grona, kt\u00f3ry t\u0119 karier\u0119 definitywnie zako\u0144czy\u0142. Zmar\u0142 w\u0142a\u015bnie w wieku 78 lat.&nbsp;<\/p>\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/jHqXWIoYRvA\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Od obu koleg\u00f3w odr\u00f3\u017cnia\u0142a Becka wi\u0119ksza wszechstronno\u015b\u0107: ani blues, ani rock nie stanowi\u0142y dla niego ogranicznik\u00f3w. Gitar\u0119 zna\u0142 od podszewki &#8211; dos\u0142ownie, bo pierwsze instrumenty budowa\u0142 sobie samemu. Genialnie radzi\u0142 sobie z technikami wibrata, kapitalnie modulowa\u0142 d\u017awi\u0119k, potrafi\u0142 wykorzysta\u0107 wszystkie dost\u0119pne narz\u0119dzia &#8211; efekty, wzmacniacze. Bez przesady &#8211; jego pod\u0142oga efekt\u00f3w nie by\u0142a wielka, by\u0142a w sam raz. I z bardzo klarownym, precyzyjnym efektem, a jego barwa i styl ewoluowa\u0142y wraz ze zmieniaj\u0105cymi si\u0119 epokami &#8211; ci\u0105gle brzmia\u0142 nowocze\u015bnie w latach 80. i 90. By\u0142 uczniem Hendrixa, ale w najlepszym tego s\u0142owa znaczeniu &#8211; interesowa\u0142o go przenoszenie pomys\u0142\u00f3w technicznych bez wzgl\u0119du na nurty. Z za\u0142o\u017con\u0105 w 1967 r. Jeff Beck Group (do kt\u00f3rej \u015bci\u0105gn\u0105\u0142 m\u0142odziutkiego Roda Stewarta i Ronniego Wooda), i nie tylko, potrafi\u0142 grywa\u0107 nowoczesne fusion, \u015bcigaj\u0105c si\u0119 z gitarzystami jazzowymi &#8211; jak na swoim flagowym albumie <em>Blow by Blow<\/em>, kt\u00f3ry warto sobie przy tej okazji przypomnie\u0107. Z drugiej strony &#8211; w <em>Beck&#8217;s Bolero<\/em> ju\u017c na samym pocz\u0105tku dzia\u0142a\u0144 z w\u0142asn\u0105 grup\u0105 wyprzedzi\u0142 hardrockowe pomys\u0142y koleg\u00f3w (tak\u017ce tych z Led Zeppelin, to te\u017c warto sprawdzi\u0107). S\u0142ynny by\u0142 z tego, \u017ce grywa\u0142 dos\u0142ownie ze wszystkimi &#8211; od Buddy&#8217;ego Guya po Rogera Watersa. I u wszystkich: od Kate Bush po Luciano Pavarottiego i od Seala po Hansa Zimmera.<\/p>\n<p>Z drugiej strony &#8211; nie mia\u0142 serca do d\u0142u\u017cszej wsp\u00f3\u0142pracy z wokalistami, wi\u0119c nie zostawi\u0142 po sobie takiego zbioru hitowych piosenek jak koledzy z Yardbirds. Przypomn\u0119 dla porz\u0105dku, \u017ce <em>People Get Ready<\/em>, z kt\u00f3rym moje pokolenie kojarzy Becka automatycznie, to cover utworu skomponowanego przez Curtisa Mayfielda. \u015awietny i po autorsku podany, ale jednak cover. W og\u00f3le w wypadku Becka wirtuozeria do\u015b\u0107 zdecydowanie przebija\u0142a dorobek kompozytorski. Co innego go interesowa\u0142o &#8211; przed nie\u017cyj\u0105cym ju\u017c Van Halenem to Beck nale\u017ca\u0142 do gitarzyst\u00f3w, kt\u00f3rzy byli wzorami dla&#8230; innych gitarzyst\u00f3w. Poradniki &#8222;gra\u0107 jak Jeff Beck&#8221; wype\u0142nia\u0142y stale \u0142amy czasopism dla muzyk\u00f3w.\u00a0 \u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n<iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/urQ8xv_kKvI\" title=\"YouTube video player\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" allowfullscreen=\"\"><\/iframe>\n\n\n<p>Gdzie\u015b w \u015brodku Beck pozosta\u0142 oczywi\u015bcie dzieckiem epoki &#8211; tak samo jak jego poprzednik i jego nast\u0119pca z Yardbirds nale\u017ca\u0142 do pokolenia brytyjskich muzyk\u00f3w wychowanych na bluesie, rhythm&#8217;n&#8217;bluesie i rock and rollu. &#8211; <em>Pos\u0142uchajcie rock&#8217;n&#8217;rolla z lat 50<\/em>. &#8211; m\u00f3wi\u0142 kiedy\u015b. &#8211; <em>Nie grano wtedy miliona nut na sekund\u0119, ale te nagrania brzmi\u0105 jak wyryte w kamieniu. Gdyby przylecieli tu nagle kosmici i pytali, co to jest rock&#8217;n&#8217;roll, pu\u015bci\u0142bym im <\/em>Hound Dog<em> albo co\u015b Chucka Berry&#8217;ego<\/em>.&nbsp;<\/p>\n<p>Wracaj\u0105c do filmu &#8211; ju\u017c wtedy Beck z gitar\u0105, czy to fenderem (cz\u0119\u015bciej), czy gibsonem, prezentowa\u0142 si\u0119 \u015bwietnie, wygl\u0105da\u0142 ci\u0105gle do\u015b\u0107 m\u0142odo, gra\u0142 ze swoist\u0105 elegancj\u0105, \u015bwietna technika sprawia\u0142a, \u017ce wydawa\u0142 si\u0119 nie wk\u0142ada\u0107 w to wielkiego wysi\u0142ku. Cho\u0107 sam m\u00f3wi\u0142, \u017ce to zaj\u0119cie bardzo wyczerpuj\u0105ce. W 2016 r. &#8222;Rolling Stone&#8221; pyta\u0142 Jeffa Becka o to, czy ma k\u0142opoty zdrowotne. &#8211;<em> Jestem w pe\u0142ni si\u0142. Eric narzeka na problemy z nerwami, co\u015b strasznego, je\u015bli mia\u0142oby to wp\u0142yn\u0105\u0107 na jego gr\u0119. Ja kiedy\u015b skr\u0119ci\u0142em nadgarstek, nios\u0105c co\u015b ci\u0119\u017ckiego, mia\u0142em te\u017c operacj\u0119 kr\u0119gos\u0142upa, ale je\u015bli regularnie odpoczn\u0119 w pozycji horyzontalnej &#8211; nie mi nie jest. No ale ci\u0119\u017cary ci\u0105gle podnosz\u0119<\/em> &#8211; \u015bmia\u0142 si\u0119 gitarzysta. Gitar\u0119 uwa\u017ca\u0142 zreszt\u0105 za przed\u0142u\u017cenie w\u0142asnego ramienia &#8211; m\u00f3wi\u0142, \u017ce ci\u0105gle pr\u00f3buje znale\u017a\u0107 w jej brzmieniu co\u015b nowego, i z regu\u0142y si\u0119 udaje (cho\u0107 fina\u0142 kariery za spraw\u0105 wsp\u00f3\u0142pracy z Johnnym Deppem mia\u0142 <a href=\"https:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2022\/07\/27\/johnny-depp-sie-nie-obronil\/\">taki sobie<\/a>). Zmar\u0142 &#8211; jak podano &#8211; w wyniku zapalenia opon m\u00f3zgowo-rdzeniowych. Wydaje si\u0119, \u017ce na kr\u00f3tko przed tym, zanim zd\u0105\u017cy\u0142 wyeksploatowa\u0107 temat do reszty.&nbsp;<\/p>\n\n\n<iframe style=\"border-radius:12px\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/6fhTDVBs7qeoP3254hMu6u?utm_source=generator\" width=\"100%\" height=\"380\" frameBorder=\"0\" allowfullscreen=\"\" allow=\"autoplay; clipboard-write; encrypted-media; fullscreen; picture-in-picture\" loading=\"lazy\"><\/iframe>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jest w Powi\u0119kszeniu Antonioniego scena kr\u0119cona na koncercie grupy Yardbirds &#8211; z Jimmym Page&#8217;em i Jeffem Beckiem na gitarach. Ten drugi odgrywa atak furii na scenie &#8211; kiedy psuje si\u0119 wzmacniacz, roztrzaskuje o niego gitar\u0119, resztki rzuca na ziemi\u0119, rozwala nog\u0105, a to, co zosta\u0142o, rzuca w publiczno\u015b\u0107. Propozycja pad\u0142a z ust zainteresowanego kultur\u0105 niszczenia [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":36091,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[595],"tags":[5528],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36083"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=36083"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36083\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":36095,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36083\/revisions\/36095"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/36091"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=36083"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=36083"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=36083"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}